Hier in de buurt woont iemand met een soort van kruising Shar-Pei. Het is net een normale Pei maar dan de grote van een Mopshondje. Anyway, ze had het er al tijden over dat ze zo graag puppies wou. Toen het beestje 9 maand was, is ze voor het eerst gedekt. Uitgelaten door de kinderen en gedekt door een Beagle. Een echo was te duur dus ze zouden wel zien of en wanneer er pups kwamen. Uiteindelijk kwam er een hele grote pup, wel te verwachten met een Beagle als vader natuurlijk. Maar goed, een keizersnede was ook te duur dus het arme ding heeft een hele zware bevalling gehad van die enorme pup. Die pup, ook een teefje hebben ze eerst zelf gehouden. Vonden ze zo leuk, moeder en dochter samen. Ze wisten niets van pups af. Het beestje waggelde met 4 weken over het uitlaatveld hier in de buurt en was vreselijk dik. Ze wisten namelijk niet dat pups ontwormd moesten worden. Toen pup 6 maanden was en inmiddels twee keer geplaatst (misschien konden ze er toch geld aan verdienen maar ze is twee keer terug gekomen). Dus de pup mocht eigenlijk blijven maar begon te knokken met mams. Zover ik weet is ze dus weer geplaatst en niet meer terug gekomen.
Zie ik mams nu wéér met een nest pups op het uitlaatveld! Drie pups dit keer, weer een week of vier gok ik
Hoe kunnen mensen nou zo naief zijn nadat het de vorige keer zo mis is gegaan? Nu staat de halve straat daar over die puppies gebogen en de eigenaar probeert ze hier en daar nog te verkopen. Of ik er nog een hondje bij wou
