Het HondenForum

Hallo allemaal,

ik zit zo in de knoop. Het betreft het volgende. Ik kreeg mijn hondje Lara op mijn 18e toen ik net aan mijn eerste jaar op de universiteit begonnen was. Ik heb haar nu vier jaar en in die vier jaar heb ik zo enorm veel tijd voor haar gehad. Uiteraard laat ik haar wel eens alleen, al is het alleen maar omdat ik wil dat ze dat kan, maar het komt niet vaak voor. Ik doe (bijna) iedere dag een grote wandeling met haar door het bos, strand, duinen, park of ga met haar naar de manege wandelen of zo. Kortom krijgt ze genoeg beweging en aandacht.

Waar ik echter geen rekening mee hield toen ik haar als pup vasthield, was dat de dag zou komen dat ik zou moeten gaan werken. Dat is nu bijna aangebroken. In september begin ik op een advocatenkantoor als advocaat-stagiaire. Ik zal jullie bij voorbaat gelijk geven wanneer jullie zeggen dat het niet slim is geweest van me om toen aan een hond te beginnen, omdat ik nog niet 'gesettled' was, nog niet wist waar ik aan toe was qua baan later, etc. Maar goed, ik was toen 18 en heb toen wel meer stomme beslissingen gemaakt.

Feit is dat ik haar nu voor geen goud meer zou willen missen. Ik ben een enorme dierenvriend en Lara is mijn alles. Zij gaat ten alle tijd voor alles en zij krijgt wat ze nodig heeft als hond. Als zij door iets vies wilt rollen, laat ik haar, omdat ik dat fijn vind voor haar. Ik wil voor haar het allerbeste, net als wij allemaal op dit forum denk ik. Maar ja, ik krijg dus een hele drukke baan vanaf september. Gelukkig wordt Lara geen hondje dat 8 uur per dag alleen hoeft te zijn, want ze kan bij mijn ouders/schoonouders of ik mag haar meenemen naar kantoor, dus dat is het probleem niet. Mijn probleem is dat ik nu niet zo vaak meer met haar kan wandelen En dan denk ik: Ik ben een slechte baas, omdat ik destijds in mijn egoïsme een hondje wilde (bij mijn ouders thuis had ik altijd honden en nu woonde ik opeens samen en miste de aanwezigheid van zo'n maatje), maar haar nu niet meer het optimale leven kan geven wat ze eigenlijk wel verdient.

Ik zit dus allemaal oplossingen te bedenken: in de lente/zomer sowieso iedere avond na het werk naar het strand (woon er vlakbij) of naar het bos (woon ik ook vlakbij), gewoon lekker 1 a 2 uur wandelen met haar. Overdags gaat ze dan iets minder, maar krijgt ze bij mijn ouders genoeg aandacht. Die wandelen dan ook wel met haar, maar niet zoals ik het doe, heel lang en leuke nieuwe dingen, klimmen, zwemmen, etc. Maar in de winter Dan misschien maar proberen of het tussen de middag kan, of anders gewoon wat minder, het is niet anders. Lara is ook wel een hondje dat van d'r rust houdt en graag ook wel één keer in de week een dagje niet 2 uur achter elkaar wilt wandelen, maar ik vind dat dat geen excuus is om minder te wandelen. Nou ja, wat ik hiermee eigenlijk wil, is even mijn verhaal kwijt. En ik bied bij voorbaat al mijn verontschuldigingen aan voor het feit dat ik niet beter nadacht toen ik 18 was, maar nogmaals, ik wil haar nu niet missen en wil alles op alles zetten om toch te zorgen dat ze per dag aan haar beweging komt.

Bedankt voor het lezen van dit lange verhaal!

Edit: tekstfoutje

Ik zou het nu alvast een beetje afbouwen dan, niet abrupt in september van 7 x per week naar 3 keer per week bijvoorbeeld.

Oke, bedankt voor de tip . Sommige mensen noemen mijn wandelingen 'dwangmatig wandelen', maar ik zie dit niet zo, alhoewel Lara er soms wel eens genoeg van heeft. Maar dan zal ik proberen hierop in te spelen en op de dagen dat ze wat minder zin heeft, ook geen uren te gaan wandelen.

Ik vind dat jij echt niet je verontschuldiging hoeft aan te bieden, toen je Lara in huis nam wist je nog niet hoe je leven er verder uit ging zien.

Als zij overdag bij je ouders kan zijn en 's avonds ga je lekker met haar naar het strand oid dan zie ik daar geen probleem in.
Misschien is een hondenopvang iets voor in de winter?
Je eigen toekomst is toch ook heel belangrijk.
Ik lees zelfs dat je haar mee mag nemen naar kantoor, nou ja, dat is toch super.
Misschien heb je dan tussen de middag even tijd om lekker met haar te gaan wandelen.
Je geeft zelf al mogelijkheden aan: ouders/schoonouders/meenemen/'s avonds een lange wandeling/niet 8 uur allleen zijn.....nou dat lijken mij allemaal prima oplossingen.

Gefeliciteerd met je baan en het lijkt mij dat jij je echt niet schuldig hoeft te voelen.

Wat een aardig antwoord! Dank je
Maar ik word wel eens onzeker van al de goede baasjes en vrouwtjes hier op het forum
In de winter dan inderdaad iets anders proberen te regelen, in de zomer is er sowieso geen probleem. Het is alleen een kwestie dat Lara zich moet gaan aanpassen. Er gaan een aantal dingen veranderen, bijvoorbeeld een andere woning. Dat is voor haar alweer nieuw, daarom wil ik zorgen dat ze zich zo fijn mogelijk voelt. Maar nogmaals bedankt voor je aardige antwoord

joh, jou hondje gaat helemaal niks tekort komen, verandering wil niet zeggen, slechter, ook Lara gaat zich daar gewoon in schikken.

je bent je er juist zeer bewust van, wat je keuze van destijds nu inhoudt , zoekt naar een oplossing, wat wil je nog meer?

ik was 20 toen mijn eerste eigen hondje er kwam, ook achteraf niet slim en handig, maar ja... hij is er ondertussen ( 13,5 jaar) nog steeds en ow ow, wat heeft hij veel veranderingen mee gemaakt ( verhuizingen, andere dag indeling, meerdere honden ondertussen) komt helemaal goed met jou Lara

Je geeft zelf al aan een dwangmatige wandelaar te zijn ,terwijl je hond er geen eens zin in heeft.
hahaha dus je maakt een probleem dat er niet is.
Denk je nu echt dat iedereen perfect is met zijn hond en jij dus niet.??
Kom op zeg ,je hond krijgt een ander leven omdat jij een andere fase ingaat .
En dat is niet per definitie slechter.
Ze gaat nu ook heel andere en leuke ervaringen op doen wat haar geestelijk en lichamelijk moe maakt.
Net als dat zo zal gaan bij jou.
Dus voor de lange wandelingen komen hele andere leuke spannende dingen in de plaats.
Niets mis mee.
Jullie gaan samen na het werk naar huis lekker moe en voldaan.
ook mooi toch.
Je hond zal er niet mee zitten hoor.!!
Die zal juist genieten van een leuk en spannend leven iedere dag.
Dus geniet er ook van.
Succes met je loop baan.

Voor overdag heb je een prima oplossing dat je hondje bij je ouders terecht kan! Verder denk je er nu heel goed over na . En iets minder wandelen, waarschijnlijk krijgt je hondje het overdag bij je ouders niet minder dan een 'gemiddelde' hond. Misschien dat jij dat niet goed genoeg vindt, maar een tekort voor haar zal het niet zijn. Misschien vindt ze het wel fijn dat ze straks in de koude regenavonden niet meer zo ver hoeft te wandelen .

Lichamelijk zal ze minder beweging krijgen, maar kun je misschien haar geestelijk meer bieden? Wat gaan trainen of bijv. spelletjes met haar gaan doen. In 15 minuten kun je haar op die manier veel geven.

Ik denk dat lara nu je gaat werken ook nog een heel mooi leven heeft ik weet zeker dat er heel veel hondjes zijn die graag willen ruilen met lara .

Misschien is lara wel heel blij eindelijk rust lol
nee hoor maar ik denk dat jij er meer last van hebt dan lara suces met je baan

Hoi
Is het evt anders een optie om 1 of 2 dagen een uitlaatservice of dagopvang ofzo 'in te huren' dat ze meer beweging/spel/interactie heeft? Of juist "anders" dan bij jou of je ouders/schoonouders?
Dat je op die manier ook aan haar behoeften voldoet?

Op zich vind ik het prima dat je er zo over nadenkt hoor! En natuurlijk kun je ook midden in de winter lange wandelingen maken... maar "anders" dan overdag... niets mis mee

Suzanne

Ik vind dat je het goed regelt hoor, zo te horen gaat ze niets tekort komen, ook al ga je veel werken. Ideaal dat je al een oppas hebt en ze zelf mee naar werk kan.
Gewoon wandelingen afbouwen en in je nieuwe "schema" gaan wandelen.

Als ik je verhaal lees, zie ik niet echt een probleem eigenlijk.
Dus lekker genieten van je nieuwe baan en van je hondje.
Enne.. ik wandel vrijwel nooit 2 uur achter elkaar met mijn honden hoor

Madison schreef:Lara is ook wel een hondje dat van d'r rust houdt en graag ook wel één keer in de week een dagje niet 2 uur achter elkaar wilt wandelen, maar ik vind dat dat geen excuus is om minder te wandelen.

Zoals je zelf al aangeeft lijkt het me geen probleem wat minder met haar te wandelen. Je kan wel willen maar het hondje moet het ook leuk vinden danwel baat bij hebben.

Nou, ik zie ook weinig problemen hoor
Je ziet 'apen en beren' waar ze volgens mij helemaal niet zijn. Lara is geen hyper-hond zoals je haar beschrijft en je hebt
volgens mij voor uitstekende oplossingen gezorgd
Als ze naar je ouders gaat, dan zullen hun haar toch ook wel uitlaten neem ik aan?

Ik zou maar lekker genieten van alle mooie vooruitzichten, dat je een leuke baan hebt én goede opvang voor je hond

Lara heeft een leven als een luis op een zeer hoofd. En ze krijgt nu een ander leven als een luis op een zeer hoofd.
Ze krijgt beweging genoeg en dat zal ze ook heus wel blijven houden zonder 2 uur per dag te lopen.
Als ik ls je in je pauzes lekker met een bakkie koffie met Lara naar buiten gaat is er helemaal niets aan de hand.

Als jij normaal en lekker in je vel blijft zitten kan ze heus wel tegen wat veranderingen in haar leven, je basis is immers al jaren gelegd. Zo gaat dat als je je hele leven honden hebt, er zijn fases in je leven waarbij ze heel veel met je mee moeten veranderen. Verhuizingen, nieuwe liefdes, kinderen etc. etc. Een stabiele hond kan dat met jouw liefde heus allemaal aan. En moet je eens nagaan wat ze allemaal had gemist, en jij ook , als je haar niet had genomen op je achttiende.

Ik kan me nog herinneren uit die ""roerige" tijd dat mijn Bill, na de zoveelste verhuizing, me eens wanhopig aankeek toen ik zei Bill ga eens op je plaats; "Maar waar is die plaats dan ".
Maar ook hij is gewoon lekker mee blijven groeien in mijn leven.

Dat gaat bij jou ook helemaal goed komen en gefeliciteerd met je leuke baan.

Ga helemaal met de rest mee. Als ik dit lees komt ze helemaal niks tekort hoor!

Langhaar schreef:Ik vind dat jij echt niet je verontschuldiging hoeft aan te bieden, toen je Lara in huis nam wist je nog niet hoe je leven er verder uit ging zien.

Als zij overdag bij je ouders kan zijn en 's avonds ga je lekker met haar naar het strand oid dan zie ik daar geen probleem in.
Misschien is een hondenopvang iets voor in de winter?
Je eigen toekomst is toch ook heel belangrijk.
Ik lees zelfs dat je haar mee mag nemen naar kantoor, nou ja, dat is toch super.
Misschien heb je dan tussen de middag even tijd om lekker met haar te gaan wandelen.
Je geeft zelf al mogelijkheden aan: ouders/schoonouders/meenemen/'s avonds een lange wandeling/niet 8 uur allleen zijn.....nou dat lijken mij allemaal prima oplossingen.

Gefeliciteerd met je baan en het lijkt mij dat jij je echt niet schuldig hoeft te voelen.

Helemaal mee eens......

Ik zou me niet zo druk maken als ik jou was, helemaal niet als ze niet ineens hele dagen alleen hoeft te zijn. Ik nam mijn honden ook aan het begin van mijn studie. Mijn hele studietijd en met name mijn scriptietijd hebben we enorm veel gewandeld. Alle tijd... Toen ik daarna ging werken heb ik wel bewust iets gezocht waarbij ze mee zouden kunnen, maar daar staat wel tegenover dat ze sindsdien iets minder wandelen. Zo gaan die dingen... mijn ervaring is dat ze dat helemaal niet erg vinden.

Ik begon te lezen. Verwachtte al zoiets als '8 uur per dag alleen zijn, 7 dagen per week.' Of zoiets.
Maar niet dus, Lara blijft gewoon een heerlijk leventje houden, niets mis mee hoor zoals jij het regelt!

Joh, maak je niet druk. Jouw hondje krijgt in haar nieuwe situatie een beter leven dan menig huishondje dus of ze er nou zoveel slechter van wordt? Denk het niet hoor!

Ik denk ook dat je je onnodig druk maakt en schuldig voelt. Nergens voor nodig! Geniet lekker van je hondje en maak je niet zo druk!

Wat een lieve reacties allemaal! Super bedankt, voel me serieus al een stuk beter hierdoor. Super lief

Ik heb eens zitten nadenken, het zou ook heel goed kunnen dat ik mijn eigen onzekerheid om te gaan verhuizen, breken met mijn partner, gaan werken, etc. op Lara projecteer. Misschien heb ik er zelf wel meer pijn mijn buik van dan Lara. We gaan gewoon een nieuwe fase in en het is inderdaad geen '8 uur per dag alleen-verhaal'. Ik heb alles prima geregeld. Misschien gewoon de angst voor verandering, maar we gaan ervoor !! En ik ben echt blij om te lezen dat andere mensen hier op het forum ook veranderingen hebben meegemaakt met hun honden: nieuwe huizen, nieuwe wandeltijden, nieuwe liefdes, nieuwe baan, etc. Voel me al een stuk beter, dank jullie wel

Goedzo !

Jullie komen er wel met zn tweetjes zo te lezen!

Prima dat je je hierdoor beter voelt. Beestje heeft zo te lezen een best leventje

'Dwangmatig wandelen'............?

Prima geregeld allemaal hoor. Je hond past zich wel aan. Die van mij gaat ook mee naar kantoor en ligt de hele dag te slapen onder mijn bureau. Tussen de middag met een broodje in de hand even een rondje lopen van 20 á 30 minuten. Om 18.00 uur wordt er gegeten en uitgebuikt en vanaf een uur of 20.00 uur is ze klaar voor aktie. Niks lekkerder om na een drukke dag op het werk nog een flinke wandeling te maken. Lekker je hoofd weer even leeg. In de winter zijn de wandelingen ook lang, maar anders, omdat ze dan meer aangelijnd loopt door de wijk. Dan doe ik gewoon wat meer oefeningen en spelletjes met haar.
Op vrije dagen en in het weekend merk ik echt dat het niet zo in haar systeem zit om overdag lange wandelingen te maken of veel actie te hebben. Waar ander honden 's avonds voor malle eppie in hun mand liggen doet zij het overdag.

Al die veranderingen die op komst zijn en samen mee gaat maken zijn best spannend. Maar al die nieuwe fases samen doormaken dat zijn nu net ook de momenten die waardevol zijn en waar je later nog vaak op terug kan kijken. Ze was erbij op al die belangrijke momenten in je leven.

rubyred schreef:'Dwangmatig wandelen'............?

Nou ja, dat klinkt natuurlijk ook een beetje vaag. Wat ik ermee bedoel is dat ik hoe dan ook MOET wandelen, iedere dag minstens twee uur in het bos of op het strand, omdat ik anders het gevoel heb dat ze wat tekort komt. Dus zelfs als zijzelf aangeeft van: vrouwtje, laat me nou eens een dagje thuis (dat geeft ze aan door als ik naar buiten wil gaan, me heel zielig aan te kijken met d'r oortjes in d'r nek), dan nog wil ik gaan wandelen. Maar ik ga daar meer op in proberen te spelen en dan maar eens een dagje thuis.

Volgens mij gaat jouw hondje niks tekort komen. Als het in de winter wat lastiger wordt om te wandelen kun je ook overwegen een cursus te doen (als ze dat leuk vindt hoor). Dan ben je samen lekker een uurtje bezig