Het HondenForum

Hallo allemaal,

Ik zit met een behoorlijk groot probleem.
Half maart is Vlinder gesteriliseerd. Op het 1e gezicht was alles goed maar ze is sindsdien continue aan de diarree, maakt alles thuis stuk als we weg zijn of als ik boven ben en spuugt erg vaak.

Ze heeft vanaf die tijd al 4x bij de DA gezeten voor medicijnen en spuiten tegen de diarree, maar sinds gisteravond is het weer raak. De hele nacht heb ik poep geruimd en heb ik met haar buiten gelopen.
Vanmiddag ben ik bij de DA geweest en heb alles bij hem uitgelegd. Hij denkt dat ze een extreme vorm van verlatingsangst heeft gekregen, en dat ze dat op die manier dus uit.

Ik wil graag weten of er meer mensen zijn die dit hebben meegemaakt en wat ze er aan gedaan hebben.
Ik werk zelf 3 dagen in de week en heb 2 kids rondlopen. Tijdens die 3 dagen zit ze ongeveer 4 uurtjes alleen en dan komt mijn moeder naar mij om haar uit te laten en die blijft tot mijn man of ik weer thuis is.

Het is echt een en al ellende en de DA adviseerde zelfs herplaatsing zodat ze niet meer zoveel alleen is.
Ik hoor het graag.

Groeten

Eet ze wel en is ze wel allert dus niet sloom?

Pffff, laat die dierenarts zich lekker bij zijn specialisme houden.
Diarree door verlatingsangst.
Ik zou naar een andere DA gaan en haar daar uitgebreid na laten kijken.

Ja ze eet gewoon goed en ze wil ook graag spelen enzo......
Ik ben al bij een 2e DA geweest en die vertelde niks nieuws.
2 weken geleden heeft ze echt een paardekuur aan medicijnen gehad. Die kuur duurde 12 dagen. Dat zal alle ellende (wormen,parasieten e.d.) moeten doden. Heb ontlasting meegenomen en ze hebben dat bekeken en er zit niks geks in.
Nu moet ik 3 dagen lang iedere dag poep verzamelen en dat gaan ze weer bekijken. Maar aangezien er vandaag al niks geks in zit, verwachtte hij zeker de dagen erna niks bijzonders. Ze heeft nu natuurlijk ook weer een spuit gekregen.....

wat voor voeding krijgt ze?
zou het ook aan kunnen liggen, dat ze d'r voeding niet verdraagt.

Hoi,

Ze krijgt Hill's lam en rijst. Dat heeft ze al vanaf dag 1 en nooit problemen mee gehad.

Ik zou haar bloed laten controleren, want er is echt iets niet goed en het lijkt me erg onwaarschijnlijk dat dat door verlatingsangst komt.

Ik zou ook een bloedonderzoek laten doen bij een andere da.

ik zou eerst een ander voer proberen, want juist na verloop van tijd kan een hond voedselintollerantie gaan vertonen (zou voor een glutevrij dieet kiezen) en daarna als hier geen verbetering in komt je door laten sturen naar een specialist en haar 'helemaal door de mangel halen' Bloedonderzoek, echo's rofo's.. had ik na de eerste AB-kuur al gedaan trouwens, al die 'zooi' in je hond is ook niet goed

Is het echt na de sterilisatie allemaal zo anders met haar? Hoe was haar gedrag en ontlasting daarvoor dan?

Ik zou ook eens vragen om een giardiatest. Komt heel erg veel voor bij (jonge) honden en na sterilisatie is haar weerstand ook wat minder geweest.

Budkes schreef:Pffff, laat die dierenarts zich lekker bij zijn specialisme houden.
Diarree door verlatingsangst.

Nee? Zal ik je de fysiopathologie even uitleggen? Verlatingsangst veroorzaakt stress. Bij stress komt cortisol vrij. Cortisol blokkeert de synthese van prostaglandines en daarmee de aanmaak van slijmvlies over de maagwand. Het zoutzuur in de maag komt zo rechtstreeks in aanraking met de maagwand die daardoor geïrriteerd raakt. Gevolg: braken.
Ook wordt bij stress het sympatisch zenuwstelsel gestimuleerd ten nadele van het parasympathisch zenuwstelsel. Het maagdarmkanaal staat onder invloed van het parasympathisch zenuwstelsel. Doordat dat deels geblokkeerd wordt komt dat dus lam te liggen. Gevolg: diarree. Wel eens van colitis nerviosa gehoord? Of dat iemand in zijn broek poepte van angst? Dat dus.

Stress verklaart dus zowel het braken als de diarree. Verder wordt alles gesloopt als Vlinder alleen gelaten wordt. Ook dat wijst op stress tijdens het alleen thuis zijn. Kortom: alle drie de problemen (braken, diarree, slopen) kunnen verklaard worden door verlatingsangst. Die verlatingsangst zou ontstaan kunnen zijn door de vervelende ervaring bij de sterilisatie.

Nu heb ik Vlinder nog nooit gezien, weet niet wat er verder voor zaken spelen en of er andere testen gedaan zijn. Ik ga dus over internet maar geen diagnose stellen als je het niet erg vindt. Maar voorlopig lijkt dus wel alles inderdaad te wijzen op verlatingsangst. De dierenarts houdt zich dus gewoon braaf aan zijn specialisme terwijl jij gewoon makkelijk loopt te raaskallen op internet zonder daarbij gehinderd te worden door enige kennis van zaken. Ok?

Suusie: ik denk dat je dierenarts goed bezig is. Die drie poepmonsters zullen waarschijnlijk inderdaad zijn om te testen op giardia. Als die positief is dan zal Vlinder daar voor behandeld worden. Is die negatief dan zal de DA waarschijnlijk nog andere dingen uit willen sluiten, en ook bloed afnemen om te zien of daar wat speciaals aan te zien is. Voor verlatingsangst bestaat geen test natuurlijk dus dat bepaal je door al het andere uit te sluiten (wat je DA nu aan het doen is dus). Mocht het wel verlatingsangst zijn, dan hoef je Vlinder natuurlijk niet persé te herplaatsen Die paar uurtjes die ze alleen is daar moet overheen te komen zijn. Daar aan werken kan het beste met een gedragstherapeut waarschijnlijk. Nu veranderen van dierenarts heeft denk ik weinig zin want die gaat dan alles overnieuw doen, om op nieuw 1 voor 1 alles uit te sluiten. En je huidige dierenarts doet het zo te zien gewoon perfect

Succes ermee!!!

Kees

Hallo Kees,

Bedankt voor je heldere uitleg
Er zijn al een aantal testen gedaan idd. Ze heeft net een zware kuur Metrodinazol achter de rug.
2x heeft ze een prik gekregen om het braken tegen te gaan, finidair heeft ze gekregen en een bepaald voedsel van de DA om de boel tot rust te krijgen.
Haar ontlasting heb ik de laatste keer ook al meegenomen en daar zat toen een parasiet in. Overigens geen giardia. De DA kon zich niet voorstellen dat er weer een parasiet in haar ontlasting zou kunnen zitten aangezien ze al zo'n zware kuur gehad heeft. Hij wil het voor de zekerheid uitsluiten.
Het gekke is dat er wel een patroon in zit, het is iedere keer 3 weken niet en dan begint de ellende weer. Het lijkt wel of ze last heeft van een eisprong die ze niet meer heeft.

Ik word er wel moedeloos van hoor. Vooral met 2 kids die over de grond heen schuiven. De boel ligt iedere keer onder de poep......
Voor dat Vlinder was geholpen was ze echt het perfecte hondje, zo lief en makkelijk. Ze heeft echt nooit wat kapot gemaakt. En nu...... het is gewoon een drama.

Ook als ik gewoon de was ophang boven en ik kom na 10 minuten weer beneden is het weer raak. Het komt ook vaak genoeg voor dat er niks aan de hand is, dus ik weet ook niet goed hoe ik dit weer moet gaan opbouwen. Ze is zo veradelijk als het weer. Het gaat 5x goed en dan weer een aantal keren fout.

suusie0507 schreef: Het gekke is dat er wel een patroon in zit, het is iedere keer 3 weken niet en dan begint de ellende weer. Het lijkt wel of ze last heeft van een eisprong die ze niet meer heeft.

Een hond heeft niet elke maand een eisprong.

Waarom moet ik verlatingsangst uitsluiten? Dat patroon is op zich niet zo gek. Ze krijgt tot nu toe iedere keer medicijnen en als ze net een paar dagen uitgewerkt zijn dan begint de ellende weer.

Vlinder is trouwens een heel druk hondje. Kan geen moment zichzelf vermaken en loopt de hele dag achter je aan te tippelen. Ze klampt zich nog het meeste aan mijn man vast. Die komt meestal s'middags rond 4 uur thuis en tot het moment dat we naar bed gaan ligt ze bij hem of loopt bij hem. Zodra wij op de bank gaan zitten ligt ze erbij. Met de kinderen gaat het heel goed, 1 zit op school en de andere die gaat mee naar het KDV. Vlinder gaat zelf als ze dan al wil slapen meestal in haar bench in de gang liggen.

We sturen haar ook weleens naar haar mand zodat ze daar even gaat liggen, maar dat houd ze hooguit 15 minuten vol en dan staat ze alweer bij ons om aandacht te bietsen. Ze gaat 5 keer per dag naar buiten waarvan we 2x minimaal een half uur lopen.

Nee ze werken idd niet tegen verlatingsangst, maar die medicijnen zorgen ervoor dat de darmen weer rustig worden.
En dat de dunne brei die erin zit weer vaster wordt.
Ik weet het zelf ook allemaal niet hoor, ik ga van de DA uit. Die zal het wel het beste weten...........

tuurlijk kan stress diarree veroorzaken maar ik vind het wel heel vreemd allemaal.

Je kan natuurlijk nu in een cirkeltje zitten, want de medicatie kan ook genoeg de darmen beschadigen, en het steeds wisselen van voer ook.

Als finidiair werkt, dan is het normaal gesproken een voedselprobleem!

Kan je niet een paar pakjes rodi halen of energique en kijken als het dan beter gaat. Als het voedselgebonden diarree is is het vaak met vlees direct over.

En een hond die zich niet lekker voelt gaat vaak aandacht gaan vragen, en wil dan niet alleen zijn.

suusie0507 schreef:Nee ze werken idd niet tegen verlatingsangst, maar die medicijnen zorgen ervoor dat de darmen weer rustig worden.
En dat de dunne brei die erin zit weer vaster wordt.
Ik weet het zelf ook allemaal niet hoor, ik ga van de DA uit. Die zal het wel het beste weten...........

Wat voor parasiet zat er de eerste x in de ontlasting? En als je hond al een zware Metronidazol-kuur achter de rug heeft, is het niet onverstandig om de darmflora en indirect de weerstand op te bouwen met een goed probioticum. Voerverandering is een goede optie, graan- en glutenvrij, bij voorkeur vers. Neem de vaccinaties eens kritisch onder de loep. Dragen allemaal bij aan een verzwakt immuunsysteem, waardoor vage klachten zich kunnen uiten. Ik zou werken aan de weerstand van die hond en als jouw dierenarts voor nu nog steeds niets in de ontlasting kan vinden, liet ik deze hond niet zonder meer op de zoveelste zware AB-kuur zetten. De Metronidazol wordt ingezet om o.a. darmparasieten zoals Giardia mee aan te pakken, maar bij langdurig gebruik kan ook de Metronidazol zelf voor ernstige bijwerkingen zorgen zoals maag-/darmproblemen tot aan maagzweren aan toe. Je belandt zo in een vicieuze cirkel waar je niet uit komt. Zolang je niet exact weet wat je nu precies aanpakt, zou ik eerst werken aan voedingsverandering en weerstandsverhoging. Ik zie dat je in IJsselstein woont. Als dat Prov. Utrecht is, dan kan ik je een bezoek aan Dier & Gezondheid aanraden, die je kan helpen de weerstand van je hond te verhogen en het in balans te brengen, zonder de afbraak door en het gebruik van antibiotica.
http://www.dierengezondheid.nl/index.ph ... t&Itemid=3" onclick="window.open(this.href);return false;

Als zo'n dier zich prettiger in zijn lijf voelt, zal dat ook gedragsverandering met zich mee brengen. Je zal alleen wel zelf ook beslissingen moeten nemen, die kunnen bijdragen om dat te bewerkstelligen.

Sterkte met je hond.

Inge O schreef:dan kan je verlatingsangst als oorzaak wel helemaal uitsluiten. ik ben het wel met kees eens dat stress diarree kan geven maar dan niet op een aanhoudende basis of je hond zou werkelijk continu van 'ochtends tot 's avonds moeten vergaan van angst en hoe dat zou moeten zie ik ook niet meteen.

ik vind het op z'n zachtst gezegd wel heel vreemd dat je da precies alleen paar parasieten als oorzaak van diarree lijkt te zien - als het zo simpel was zeg, dan had niemand ooit nog een dierenarts of arts nodig voor maagdarmproblemen.

Nu ben ik het een keer helemaal niet met je eens Hij denk toch niet alleen aan parasieten? Zijn eerste diagnose is verlatingsangst en parasieten zijn een alternatieve diagnose die hij uit aan het sluiten is. Probleemgeoriënteerd diagnosestellen volgens het boekje

Ook denk ik dat stress op zich prima voor zo´n wazig klachtenpatroon kan zorgen. De ene keer een beetje meer en dan weer wat minder en dus steeds terugkerende klachten. Dat daar een vrij precies patroon van drie weken in zit kan ik dan weer niet verklaren maar dat kan ook weer toeval zijn.

Wat ik zo uit het hele verhaal begrijp is dat Vlinder zéker verlatingsangst heeft. Maar dat hoeft natuurlijk niet persé ook de aanleiding tot de klachten te zijn. Maarevengoed denk ik dat het verstandig is er aan te werken, wellicht met een goede gedragstherapeut. De dierenarts kan in de tussentijd zoeken naar andere oorzaken (zoals toch giardia wat hij nu aan het doen is).

Over wat SandraH zegt: die metrodinazol heb je waarschijnlijk niet gekregen tegen giardia maar tegen de colitis. Metrodinazol vermindert namelijk ook de zwelling van de dikke darm. Verder is metrodinazol zo´n beetje een van de veiligste antibiotica met heel weinig bijwerkingen. Het lijkt me extreem onwaarschijnlijk dat alle problemen (tot aan slopen aan toe) veroorzaakt worden door de metrodinazol. Laat je dus niet bang maken door indianenverhalen en ik zou je zeker afraden nu van dierenarts te veranderen. Volgens mij weet je huidige dierenarts namelijk uitstekend waar die mee bezig is

Kees

Casey schreef: De dierenarts houdt zich dus gewoon braaf aan zijn specialisme terwijl jij gewoon makkelijk loopt te raaskallen op internet zonder daarbij gehinderd te worden door enige kennis van zaken. Ok?


Kees

Beste Kees, sinds wanneer kennen wij elkaar en weet jij wat voor kennis ik bezit en waar ik deze vandaan haal?

Oh nee, ik weet het weer. Sorry alwetende in gedragswetenschappen. De volgende keer bij zo een topic zal ik je eerst even een PB-tje sturen, of jij eerst even je medische kennis gaat spugen alhier voor dat wij onwetenden van geest ons er aan wagen.

Casey schreef:Over wat SandraH zegt: die metrodinazol heb je waarschijnlijk niet gekregen tegen giardia maar tegen de colitis. Metrodinazol vermindert namelijk ook de zwelling van de dikke darm. Verder is metrodinazol zo´n beetje een van de veiligste antibiotica met heel weinig bijwerkingen.

Jij hoeft mij het gebruik van Metronidazol niet voor te kauwen, Casey. TS heeft het eerder over een parasiet dat in de ontlasting is aangetroffen. Dan is Metronidazol een inzet om ook amoeben en eencellige parasieten mee aan te pakken. Dat jij het veilig vindt, wil nog niet zeggen dat het ook zo is. Kan de referenties aan side effects wel geven, maar dan doe je dat vast weer af als indianenverhalen. Ik kan je legio voorbeelden vanuit het humane gebruik voorschotelen, die jouw statement zeker niet zullen delen. Inclusief mezelf overigens, maar dat terzijde.

Casey schreef:Het lijkt me extreem onwaarschijnlijk dat alle problemen (tot aan slopen aan toe) veroorzaakt worden door de metrodinazol. Laat je dus niet bang maken door indianenverhalen en ik zou je zeker afraden nu van dierenarts te veranderen. Volgens mij weet je huidige dierenarts namelijk uitstekend waar die mee bezig is

Kees

Als je hiermee weer aan mij refereert, dan zou ik je willen verzoeken eens goed te lezen. Ik heb het over weerstandsverhoging en voedingsverandering, niet over het gedrag dat wordt veroorzaakt wordt door het gebruik van metronidazol. En ondersteuning van de eerste twee genoemden gaat doorgaans zelfs prima samen met een regulier dierenarts, is al uit vele ervaringen gebleken.

Ik heb niet iedere reaktie gelezen, maar misschien heb je iets aan mijn verhaal, ik heb eerder een sint bernard kruizing newfoundlander, een hele lieve teef, lekker spontaan, luisterde goed, door ziekte van mijn man kregen we veel stress in huis, na zijn overlijden, natuurlijk nog meer stress en gewoon een rothumeur allemaal heel logisch, op dat moment werd ze ook loops, omdat hier naast mij de broer van mijn teefje loopt had ik zoiets ik sluit haar op in de schuur, dan is ze veilig en kan ik mijn dingen regelen, wisten jullie dat een grote hond door een gat van 14 bij 30 cm kan kruipen, ik niet, maar blijkbaar past zo´n bakbeest er zo door, gevolg dekking door haar broer.

Ik heb haar toen accuut laten steriliseren en alles weglaten halen, ze bleek dus wel drachtig, na deze sterilisatie, was ze ontzettend onzeker ook aan de dunne braken, onderzoeken gehad, niets kunnen vinden, nog meer stress, ja het is immers wel je hondje, ze moest alles op commando doen, ze deed niets meer, ja braken en aan de dunne zijn.
Tot ik er zo tureluurs van werd dat ik een burn out kreeg, toen gaf mijn arts het advies al het negatieve te negeren ervoor weg te lopen, binnen een week was mijn hond ook weer normaal omdat ik haar compleet negeerde, zij veroorzaakte door haar zieke gedrag ook stress dus moest haar ook negeren, zodra ze begon te bulken, deed ik haar naar buiten en trok de deur achter me dicht.

Misschien is het iets, ik moet zeggen ik denk er nu wel 3 keer over na voor ik een laat steriliseren,

Inge O schreef:

SandraH schreef:
Jij hoeft mij het gebruik van Metrodinazol niet voor te kauwen, Casey.

het zou misschien al handig zijn om te weten dat het metronidazol is?

Daar heeft de 'geleerde' zelf dan ook een probleempje mee.....en vele anderen die metrodinazol schrijven ipv metronidazol. Maar je hebt gelijk, hoor. Voor de statistieken is dit aangepast. Je zal zo maar terug gepakt worden op wat je schrijft, he...

Casey schreef:Over wat SandraH zegt: die metrodinazol heb je waarschijnlijk niet gekregen tegen giardia maar tegen de colitis. Metrodinazol vermindert namelijk ook de zwelling van de dikke darm. Verder is metrodinazol zo´n beetje een van de veiligste antibiotica met heel weinig bijwerkingen.

Inge O schreef: kan best dat het hondje verlatingsangst heeft, maar dat ontstaat niet uit het niets (heeft ze dus waarschijnlijk al langer) én het gaat niet over door een metronidazolekuur dus ik zie geen verband met de klachten .

Denk je niet dat de verlatingsangst ontstaan zou kunnen zijn juist door de operatie? Of in ieder geval sterk verergerd is? Zoiets van hondje wordt achter gelaten, wordt wakker met pijn en durft daardoor niet meer alleen te zijn? Flagyl :N: helpt ook om bij een opgezette dikke darm de zwelling af te doen nemen, ik denk dus dat dat de metronidazole juist daarvoor bedoeld was, niet tegen giardia waartegen het niet eens zo effectief is en er een veel hogere dosis nodig is.

het zou ook de eerste hond niet zijn waarbij de giardia zeer hardnekkig is en er meerdere kuurtjes nodig zijn voor de hond het verder weer zelf met zijn immuniteit aankan. maar er zijn nog zoveel oorzaken voor colitis, ik vind het dus vreemd dat hij in die verlatingsangst blijft hangen, ja .

ik denk dat de giardia nog niet eens gericht behandeld is. Metronidazole is daarvoor ook niet echt een eerstekeus medicijn, en ik denk dat die drie mestmonsters nu bedoeld zijn voor een Faust om giardia uit te sluiten. Dat zou ik ook eerst uit willen sluiten.

Als het dat dan niet is en het is ook niet de verlatingsangst dan zou ik op zoek gaan naar iets anders, wellicht een inflammatoire (is dat nog nederlands?) colitis wegens een immuunprobleem of voedselintolerantie? Dus wellicht een echo en daarna een biopsie of zo. Maar dan zou ik de meer voor de hand liggende oorzaken (giardia) eerst uitgeloten willen hebben.

En die verlatingsangst: die moet natuurlijk sowieso aangepakt worden, zelfs al is dat niet de oorzaak van de diarree.

Groetjes!!

Kees

ps en nu ga ik pakken anders mis ik mijn vlucht vanavond nog!!! ,)

De DA gaat daar eigenlijk ook vanuit, het heeft zo vreselijk veel impact op haar gemaakt dat steriliseren. Daarna is het ook allemaal begonnen. Voordat ze geholpen werd kon ze heel goed alleen zijn en hoefde ze nooit in haar bench. Maar nu is het echt 1 bak ellende.

Ik moet nog 1 kweekje van haar ontlasting hebben morgenochtend en dan breng ik het weg. Ik ben erg benieuwd naar de uitslag.....