Ik wilde dat er even goed naar haar hart en longen geluisterd werd want ik heb al een hele tijd het idee dat ze niet lekker in haar vel zit, dat haar conditie achteruit gaat.
Ze is slomer, tijdens de boswandelingen loopt ze wel in draf mee maar het gebeurt ook regelmatig dat ze er als een hoogbejaarde doos achteraan sjokt met een kop van "let vooral niet op mij, ik kom wel over een jaar of 100".
Na de onweersbui van gisternacht duurde het ook erg lang voor ze weer op adem was.
De DA heeft naar haar hart en longen geluisterd maar Nouk was zo gestresst dat er niet veel te horen was, alleen een overspannen hart van de stress.
Wel vond ze haar wat te zwaar, dus hebben we haar gewogen, bleek ze na vorig jaar maarliefst 4 kilo aangekomen te zijn!
Heel vreemd aangezien Anouk op een nogal streng rantsoen staat, van het voer dat ze krijgt mag ze officieel 400 gram, dat vind ik veeeeeeeeel te veel, dus dat had ik zelf al terug gebracht naar 320 omdat er natuurlijk ook getraind word en beloond met voer. Uiteindelijk hebben we dit 4 maanden geleden terug gebracht naar 200 gram brok en een schijf Rodi erdoor omdat ze 320 gram vaak niet op at. We zijn toen gaan afmeten wat ze iedere keer liet staan, was steeds ongeveer de zelfde hoeveelheid en kwamen toen uit op 200 gram wat ze wel op at.
Heeft ze een dag veel gedaan (forumwandeling, waterwerk of iets anders erg inspanends een dag lang) krijgt ze wat extra's, beetje pasta of wat extra brok.
Tussendoor krijgt ze bijna niks. 's Ochtends na het eerste plasje krijgt ze een trainerkoekje (dus zo'n klein dingetje) en tijdens de boswandelingen krijgt ze heel af en toe eens een trainerkoekje voor een goed uitgevoerde opdracht.
Thuis krijgen ze verder helemaal niks, alleen als ze de krant gehaald hebben weer een trainerkoekje en als mijn moeder 's middags thuis komt een gewoon koekje, maar dan vaak nog een halfje of een heel kleintje.
Als we boodschappen gaan doen een klein koekje en als we terug komen een Bonzo kluifje.
Zijn we lang weg geweest een pensstaafje.
En 's avonds na de laatste grote wandeling een Dentastick, maar dan nog 1 voor kleine hondjes ook.
Zaterdag is het orendag, allebei een oor.
Nu gaan we over 3 weken (als Yoda voor castratie moet) een nuchter bloed prikken, omdat de DA denkt aan hypothyreoïdie, oftewel een te traag werkende schildklier.
We testen ook meteen de andere bloedwaarden maar meteen als we toch bezig zijn.
Ben erg benieuwd wat eruit komt....
Heeft er iemand hier ervaring met een hond met een te traag werkende schildklier?
Of met een T4 waarde die niet 100% uitsluitsel gaf en waarbij toch medicatie ingezet is?
Want ik ben bang dat als de waardes geen 100% uitsluitsel geven en we zouden haar op de medicatie zetten dat ze dan een hyperthyreroïdie zou krijgen en dat is ook weer niet de bedoeling natuurlijk....
Na verloop van tijd waren er nog vele kilo's bijgekomen, ze was veranderd in een depressief vloerkleedje die heel treurig uit haar ogen keek. Weer bloed nageken en zij zat toen ineens veel en veel lager. Ook zij heeft Forthyron gekregen.
