Dalí
Geplaatst: 07 jun 2010 20:32
Dalí is nu een paar maanden bij ons en de band wordt steeds hechter. Zo hecht dat we het gister aan durfde om hem even helemaal los te laten lopen. zo nu en dan liep hij al eens los, maar had dan een lange lijn achter zich aan slepen. Dit omdat hij in het begin als hij los liep, ineens om kon slaan in een onzekere/angstige hond die niet meer benaderbaar was...
Gister durfde we het dus aan en warempel, hij bleef mij goed in de gaten houden en zodra ik omdraaiden kwam hij gelijk naar mij toe. Dat werd beloond met een enorme knuffel (is hij gek op). Net met het kleine rondje, weer los op een veldje en meneer had de smaak te pakken. Een stukje rennen en weer omkijken. Bij mij zat mijn hart in de keel,zou hij niet de benen nemen? blijft hij benaderbaar?etc. etc. maar gelukkig, Dalí bleef ons steeds weer opzoeken en kwam zelf toen ik de riem pakte en zei dat we weer naar huis zouden gaan. Wat een doorbraak!!

Dit was gister weer aan de lijn.
Gister durfde we het dus aan en warempel, hij bleef mij goed in de gaten houden en zodra ik omdraaiden kwam hij gelijk naar mij toe. Dat werd beloond met een enorme knuffel (is hij gek op). Net met het kleine rondje, weer los op een veldje en meneer had de smaak te pakken. Een stukje rennen en weer omkijken. Bij mij zat mijn hart in de keel,zou hij niet de benen nemen? blijft hij benaderbaar?etc. etc. maar gelukkig, Dalí bleef ons steeds weer opzoeken en kwam zelf toen ik de riem pakte en zei dat we weer naar huis zouden gaan. Wat een doorbraak!!

Dit was gister weer aan de lijn.