Het HondenForum

Ik ben hier niet zo aktief, maar ik weet niet wat ik moet doen en wil gewoon even mijn verhaal kwijt....

Bibi (Jack Russel) heeft sinds 3 weken een bult op haar voorpootje die doorloopt in een spier en vorige week heeft de Da een punctie genomen.
Ze heeft het toen naar Utrecht opgestuurd.
En net belde ze met de uitslag....

Ik had verwacht dat het een ontsteking of iets zou zijn....
Maar het is een kwaadaardige tumor
Ik ben er helemaal kapot van...

Mijn Bibi, net 11 jaar en bij mij vanaf haar geboorte...

De optie van opereren is moeilijk, de DA geeft me een slagingspercentage van 30% en dan is nog de vraag of ze wel alles weg kan halen. Omdat het zo´n agresieve vorm is kan een achtergebleven cel al weer aangroeien tot een nieuwe tumor.
Ze heeft de naam van dit soort tumoren gezegd, Masotisomen (maar ik heb gezocht op het internet en kan er niets over vinden, dus misschien heb ik het verkeerd verstaan?)
Omdat de tumor helamaal vast zit om haar spieren is die operatie ook erg moelijk met een kans op een verlamd pootje. (zenuw raken?)
De tweede optie is het pootje amputeren, Maar kan ik dat Bibi op haar leeftijd nog wel aandoen?
En de derde optie is pijnstilling en afwachten hoe lang ze het vol houdt....


K*t weet het even niet meer

Ik heb een kater gehad waarvan ook een pootje is geamputeerd, naar een ongeluk. Die had er geen last van. Ik weet niet hoe het net na die operatie is geweest omdat hij pas vanuit het asiel bij mij kwam wonen toen de hechtingen er al uit waren.

Als Bibi nu veel jonger was zou ik niet eens twijfelen, maar kan ik haar op haar leeftijd dit nog wel aandoen?

Ik ga zo even naar de DA om pijnstillers te halen, dan vraag ik nog even verder. Want toen straks aan de telefoon was ik helemaal overdonderd en kon alleen maar huilen.
We moeten wel heel snel een beslissing nemen, want de tumor groeit erg snel. Sinds de punctie is ie al dubbel zo groot geworden.

Ach wat sneu, sterkte.
Zoek eens op mastocytomen, denk dat dat wel klopt....

Als het zo snel groeit en het hondje is verder nog levendig en vitaal zou ik zelf voor amputatie kiezen, dan heb je denk ik de grootste kans om nog lang van je hondje te genieten. Lees anders het verhaal van Odette even, dat staat hier ook in het hoekje 'medisch'. Ook een wat oudere hond die een voorpoot moet missen nu, maar daar gaat het heel goed mee! Honden passen zich heel snel aan, ook als ze al wat ouder zijn. Sterkte in elk geval, het is natuurlijk niet zomaar een beslissing die je maakt...

Mijn vorige hond had ook een dergelijke tumor, maar helaas op een plek waar niet geopereerd kon worden (oksel).
Hij heeft na ontdekking nog ongeveer 1,5 jaar een mooie tijd gehad, zonder al te veel last.
Ik wens je in ieder geval veel sterkte met het nemen van een beslissing, hoe die ook gaat worden.

Ook oude hondjes zijn veerkrachtig en het kan best zijn dat jouw hond het heel goed trekt om op drie pootjes verder te moeten.

Er zijn pootbesparende operaties maar daar zou ik zelf voor een hond van 11 niet meer aan beginnen.

Als hij met een amputatie de grootste kans heeft op een gelukkig en pijnloos leventje zou ik hier ook zeker voor kiezen, klinkt natuurlijk erg makkelijk aangezien ik niet in jou situatie zit maar als je het me zo op de man af vraagt zou dat mijn antwoord zijn.

Heel veel sterkte en Beterschap voor Bibi

als ze nog fit is zou ik voor amputatie gaan. Dan gan ze mischien nog heel wat jaren mee. Want 11 jaar is volgens mij voor een jack russel nog niet echt oud. Die kunnen nog heel wat jaren meer mee.

Zoals al eerder gezegt lees maar is het topic van Odette. Zij heeft het ook pas meegemaakt met haar hond. Het gaat bij hun nu hel erg goed.

Heel veel sterkte.

Iedereen kan zijn of haar mening geven, maar jíj kent je hondje 't best. Kijk goed naar haar en vraag desnoods een second opinion bij een andere DA over de beste vervolgbehandeling. Als buitenstaander - en dat is gemakkelijk praten, dat weet ik maar al te goed - klinkt een amputatie als de beste optie MITS jij denkt dat Bibi daar fit genoeg voor is (en de DA dit eventueel bevestigt). Heel veel sterkte, hoor. 't Is een ellendige rotbeslissing die je moet nemen.

Er kan tegenwoordig steeds meer:

http://www.dierz.nl/themahome/thema_die ... n-prothese

Je zult flink moeten googlen maar er zijn opties.

Dankjewel voor alle reacties, ik weet dat wij zelf de beslissing moeten nemen. Maar ik heb er wel wat aan gehad om het hier te vragen. Zeker nu ik het verhaal van Nicky heb gelezen....

Na een slapeloze nacht hebben we een beslissing genomen, gisteren heb ik nog met de dierenarts gepraat en alles op een rijtje gezet. De onderzoeken van de cellen uit de tumor zijn in utrecht gedaan en daar heeft ze nog een keer contact mee gehad.

De optie van opereren en de tumor verwijderen is niet te doen, dit soort tumors moet er uit gehaald worden met
3 cm eromheen aan weefsel. Nou het pootje van Bibi is dus niet groot genoeg. En als ze alleen de tumor weghaald is de kans erg groot dat er cellen van de tumor achter blijven en dus heel snel weer aangroeien tot een nieuwe tumor.
Het zou ook een hele zware operatie zijn en mocht het niet lukken en de tumor groeit weer snel terug dan moet ze in korte tijd weer een keer geopereerd worden en dan de amputatie van haar pootje. 2 van ie grote operaties is teveel voor haar.
We hebben dus besloten om het hele pootje eraf te laten halen.....
Dan heeft ze de meeste kans om nog een paar jaar mee te gaan, als er tenminste geen uitzaaiingen zijn...
Om dat zeker te weten (voor de operatie) zouden ze een MRI scan kunnen maken, deze kost al gauw 1000 euro en dan nog is het niet 100% zeker dat er niets zit als ze daarmee niets vinden.
Als ze nu al grote uitzaaiingen zou hebben dan zou ze ziek zijn en dat is Bibi dus helemaal niet. Stel dat er al wel cellen op andere plaatsen in haar lichaampje zouden zitten, dan zijn deze met de MRI ook niet te vinden. Dus echt zekerheid hebben we dan nog niet.
Chemo en bestralen heeft geen zin met deze soort tumor, deze vorm van kanker is zo agresief dat die daar niet op zou reageren.
De meeste kans heeft ze dus als het hele pootje er af gaat, maar wat vind ik dat moelijk. Ik hoop zo dat ze na de operatie snel weer opknapt...

A.s. woensdag 9 juni wordt ze geopereerd, ik moet haar 's ochtends om 10 uur brengen en ne dierenarts belt me laat in de middag op om te laten weten of ik haar weer kan halen.


Bibi is een heel levenslustig hondje, zelf nu met die grote tumor in haar pootje rent ze nog voorop als we gaan wandelen. Ze heeft nu wel pijn aan haar pootje, maar ze is niet ziek. Vorig jaar heeft een van onze katten (Basje) ook kanker gekregen en die had door heel zijn lijfje uitzaaiingen en die was doodziek. Basje hebben we toen moeten laten inslapen, want er was niets wat we voor hem konden doen helaas.... Bas was trouwens ook de kat die ook een pootje heeft moeten missen na een ongeluk in zijn jonge jaren.

Maar Bibi is niet ziek, is heel levenslustig en is verder helemaal gezond. Dus voor Bibi is dit hoop ik de beste oplossing...
Konden we maar in de toekomst kijken, zodat ik kon weten of we de goede beslissing nemen.....

Tries schreef:Maar Bibi is niet ziek, is heel levenslustig en is verder helemaal gezond. Dus voor Bibi is dit hoop ik de beste oplossing...
Konden we maar in de toekomst kijken, zodat ik kon weten of we de goede beslissing nemen.....

Het enige wat ik zou aanraden is om de DA te vragen bij de amputatie rekening te houden met een mogelijke prothese later - voor als ze toch last krijgt van het op drie poten lopen. Voor de rest denk ik zo dat jouw hond er goed tegen zal kunnen hoor.

christo schreef:

Tries schreef:Maar Bibi is niet ziek, is heel levenslustig en is verder helemaal gezond. Dus voor Bibi is dit hoop ik de beste oplossing...
Konden we maar in de toekomst kijken, zodat ik kon weten of we de goede beslissing nemen.....

Het enige wat ik zou aanraden is om de DA te vragen bij de amputatie rekening te houden met een mogelijke prothese later - voor als ze toch last krijgt van het op drie poten lopen. Voor de rest denk ik zo dat jouw hond er goed tegen zal kunnen hoor.

Ik zal dat zeker nog met haar bespreken, al ben ik bang dat de schouder er ook af zal gaan. De tumor begint bij haar knietje en gaat helemaal door naar boven, vlak onder haar schouder.

Ik ga even wat anders doen, ben de hele tijd vanalles aan het opzoeken op internet maar wil even mijn gedachten verzetten.
Bibi ligt nu lekker buiten in het zonnetje samen met de andere honden...

Heel veel sterkte in ieder geval, wat er ook gaat gebeuren.

Mijn oude hondje (wel al wat ouder dan de jouwe) had ook een tumor op zijn voorpootje, ook op zo'n plek dat je er niet genoeg om kunt wegsnijden. Nu was zijn geval wel anders omdat hij ook nog eens zo goed als doof was en ook slecht begon te zien, en hij nog wel vrolijk was, maar wel duidelijk hard aan het afnemen was qua energie en kracht, en bovendien ook nog een gedeeltelijk verlamde achterpoot had waardoor hij wat mankte (zonder dat zijn humeur daar onder leed overigens). Ik vond in die omstandigheden een operatie van welke aard dan ook geen optie, ook omdat genezing lastig zou worden, en ik het hem niet meer wilde aandoen om met een kap om te moeten lopen terwijl zijn zintuigen al zo achteruit gegaan waren. Wij waren gewaarschuwd waarop we moesten letten qua tekenen van mogelijke uitzaaiing en hadden besloten afscheid te nemen voordat het zodanig uitgezaaid zou zijn dat hij er echt naar van zou worden (qua benauwdheid e.d.) en dat hebben we ook gedaan. Hij heeft het toch nog een behoorlijke tijd uitgehouden, gelukkig. Als we hadden gedacht dat hij nog wel een langer goed stuk leven en levenskwaliteit zou hebben met operatie, dan hadden we daarvoor gekozen. Dus ik hoop dat wat er ook gebeurt jullie nog lang van elkaar kunnen genieten!

Als mijn vorige hond geopereerd had kunnen worden, had ik daar ook zeker voor gekozen.
Ik wens je veel sterkte woensdag en zou het op prijs stellen als je ons op de hoogte houdt.

Vanochtend heb ik Bibi naar de dierenarts gebracht en ze belde net dat de operatie achter de rug is. Bibi was nog niet helemaal wakker. Maar als alles goed gaat mag ik haar rond 5 uur weer ophalen.
Ik heb heel wat tranen gelaten voor vandaag, het voelt nog steeds zo raar dat ik de beslissing neem dat ze haar pootje moet gaan missen. Maar natuurlijk weet ik wel dat dit het beste is voor haar, als we niets hadden gedaan had ze niet lang meer misschien...
Ik hoop dat ze er snel aan gaat wennen!

In ieder geval al positief dat de operatie voorspoedig is verlopen.

Ik kan me zo goed voorstellen hoe je je voelt, maar.... je doet wat het beste is voor je hondje.... dat is het belangrijkste.
Ik hoop dat je over een paar dagen al grote vooruitgang ziet en blij zult zijn met de genomen beslissing.

Sterkte straks en veel beterschap voor je hondje.

sterkte de komende weken,
hopelijk rent Bibi weer snel rond!

Sterkte ermee. Het gaat vast wel lukken!

Bibi is weer thuis, ze heeft veel pijn nu. Maar gelukkig slaapt ze nu.
Ik ben zelf ook helemaal kapot, dus ik ga maar even op de bank zolang Bibi nog slaapt.

Toen ik haar zag bij de dierenarts ben ik wel erg geschorkken.... Mijn vriend was er ook helemaal stil van.
De da had de tumor naderhand nog uit het pootje gehaald om hem goed te bekijken. En ze zei dat ze die tumor nooit in zijn geheel er uit had gekregen. Dus we hebben de beste keuze gemaakt, al is dit wel heel zielig nu.
Bij de da kwam ze zelf uit het kooitje gehupt en is zo mee naar de auto gegaan. Toen we haar op moesten tillen om in de auto te gaan, deed dat haar veel pijn. Dus toen we thuis kwamen hebben we haar eerst op een handdoek gezet en toen met handdoek en al uit de auto getilt. Dat ging al iets beter, maar optillen gaat dus echt niet.

Och de arme schat!! Nou, flink bijkomen (allebei), lekker slapen en dan flink verwennen... Voor je het weet huppelt ze weer in het rond..
Sterkte

Ach arme Bibi en arme jullie, sterkte en hopen dat ze snel weer vrolijk rondrent.

Heel veel sterkte en vooral veel beterschap voor je hondje.

heel veel sterkte met hem
hoop dat hij weer snel op de been is

Ik wens je hondje beterschap en ga duimen dat hij snel herstelt en weer snel vrolijk voor het leven huppelt.

PS: hij heeft toch wel voldoende pijnstilling gehad?

gemini6 schreef:Ik wens je hondje beterschap en ga duimen dat hij snel herstelt en weer snel vrolijk voor het leven huppelt.

PS: hij heeft toch wel voldoende pijnstilling gehad?

De da heeft de plaats van de zenuwuiteinden ingesmeerd met een sterk verdovend middel (ze heeft de naam gezegd, maar die ben ik weer kwijt). Dat helpt iets tegen de scherpe pijn, maar pijn blijft ze houden.
Verder heeft ze een spuit gehad met pijnstillers en nu krijgt ze Carporal 2x daags.
Zou er nog meer zijn wat zou helpen? Ik voel me zo machteloos om te zien hoeveel pijn ze heeft....

Het is wel zo dat Bibi op een hele aparte manier met pijn om gaat, toen ze jaren geleden gesteriliseerd is heeft ze een week in d'r mandje gelegen. Als ze naar buiten moest, moest ik haar tillen. etc.
Nou ja, misschien is het ook wel een slimme manier natuurlijk: niet bewegen = is minder pijn.
Ze heeft al wel wat gegeten en gedronken, maar ik vraag me af hoe ik het straks moet gaan doen. Ze zal toch een keer moeten gaan plassen? Van mij mag ze het ook gewoon in haar mand doen hoor ( ik ruim het wel op), maar het lijkt me voor haarzelf ook niet fijn.Haar optillen doe ik niet, ze gilt het dan uit.
Als iemand tips heeft, heeel graag!

Ik blijf vannacht beneden op de bank liggen, als er iets met haar is ben ik tenminste in de buurt.

Het voorpootje toch?

Je zou kunnen proberen.... 1 halsband gewoon om haar nek en dan een riem of handdoek o.i.d. onder haar buik door (in de liezen) en haar dan op die manier tillen/op 3 poten laten lopen....

Er zijn hier vast mensen die je beter advies kunnen geven.
Stuur anders even een PB naar iemand die een hondje heeft waar ook het pootje van is geamputeerd, die kunnen je zeker verder helpen.

Sterkte, nogmaals.
Gaat goed komen!!!

De nacht is goed gegaan! Gisteren wilde ze niet bewegen en ze wilde in de bench blijven. mijn vriend is uiteindelijk beneden gebleven en ik ben naar bed gegaan. Ik was zo kapot dat ik even moest slapen. Vanochtend toen ik beneden kwam wilde ze meteen haar bench uit en heeft ze met smaak gegeten en gedronken. Daarna is ze zelf naar buiten gehupt om te gaan plassen en poepen. Hetw as even kijken hoe ze moest gaan staan, maar op zich ging dat redelijk makkelijk.
Ze wilde net alweer bij mij op schoot, alleen gaat dat nog niet omdat ik haar dan moet optillen en dat doet teveel pijn. Ben dus bij haar op het kussen gaan zitten en heb haar de hele tijd geaait. Ze rolde zelfs al weer van haar zij op haar rug, zodat ik goed bij haar buikje kon om te aaien. Nu slaapt ze weer. Ze heeft natuurlijk nog steeds pijn, maar ik zie het positief in. Als die pijn na een dag of 3 wat minder wordt denk ik dat ze heel goed uit de voeten kan met haar drie pootjes.

Ook het idee dat we de juiste keuze hebben gemaakt voelt goed. Ik heb de laatset dagen heel wat getwijfeld en gedacht dat we het niet goed deden. Maar de dierenarts had die tumor nooit er uit gekregen, dus dit was het beste.

Ik heb foto´s gemaakt van hoe het er nu uit ziet

Het is even een naar gezicht zo die wond maar zoals ze alweer staat te bunkeren uit haar voerbakkie dan denk ik zo, die redt het wel.

Wat een goeie berichten
En inderdaad.... genieten van eten en geaaid willen worden... dat voorspelt toch heel veel goeds...
En ze hupt al zelf!!!!

Geweldig om te lezen.

Wat een fijn bericht! Dat ze alweer zelf is gaan poepen en plassen en ook alweer wilde eten, vind ik echt hele goede dingen. En natuurlijk heeft ze nog pijn. Het is ook een flinke wond. Maar ik denk dat ze over een week alweer voor een heel groot stuk de oude is!