Maxine schreef:Wat me vooral opvalt nu is dat er zo veel mensen zijn die (soms een beetje /te/) kritisch omgaan met tv. Natuurlijk is het nooit 100% zoals het in werkelijkheid is, maar met het beperkt aantal zendtijd is dat ook niet mogelijk.
Daarom is het ook logisch dat men enkel het begin en einde laat zien van bijvoorbeeld het gebruik van deze e-collar. Maar dat wil nog niet zeggen dat tijdens de tijd die niet uitgezonden word de hond ook daadwerkelijk met stroomstoten word bewerkt!
Waarom gaan mensen toch altijd uit van het ergste?
Ik ben het met TS eens.
Is er voor sommigen onder jullie nu echt geen andere mogelijkheid dan er van uitgaan dat de hond eerst stroomstoten heeft gekregen? Misschien helpen die trillingen echt wel! Hebben jullie daar al eens aan gedacht?
Weet je hoe de Amerikaase methode werkt?
Hierbij wordt uitgegaan van het leerprincipe van de negatieve bekrachtiging.
De beloning is het opgeluchte gevoel dat de hond heeft als het pijnlijke of onaangename ophoudt.
(Als voorbeeld wordt gegeven dat je niet naar de tandarts wilt, maar je hebt hevige kiespijn.
Uiteindelijk ga je toch en de behandeling verlost je van de pijn. Dat is dan een reden om de volgende keer wat sneller naar de tandarts te gaan).
De hond wordt pas met 6 maanden aan de stroomband getraind. Hij beheerst dan de basiscommando’s zoals zit, hier, vast en apport. Deze commando’s zijn hem aangeleerd met positieve beloning of met dwang of met een combinatie van die twee.
Dan begin je met een oefening die de hond al goed kent.
Hij zit voor een maximale controle aan een lange lijn.
Zodra hij aan het uiteinde van de lijn is gekomen wordt de knop ingedrukt.
Je begint met de laagste stand (tintelstand of trilstand) en je voert de kracht op tot de hond er op reageert (piepen, kop schudden, proberen te vluchten, krabben, rond gaan springen).
Dan geef je het commando “hier”meestal ondersteund met een rukje aan de lijn.
De stroom blijf je op dezelfde sterkte toedienen tot de hond het commando opvolgt.
Dan laat je de knop los.
Door dit op te bouwen en uit te bouwen leert de hond vrij snel dat als hij precies doet wat de handler zegt van de stroom verlost kan worden.
Later hoeft er dan geen stroom meer te worden toegediend.
Het uitblijven van de stroom geeft zo’n grote opluchting dat de hond zich extra vrolijk en uitgelaten kan tonen (zoals wij helemaal blij van de tandarts terug kunnen komen als we van de pijn zijn verlost)
De hond krijgt bij dit trainingssysteem dus een onprettig of pijnlijk gevoel voor hij iets verkeerd heeft gedaan.
Het moment dat wij zien dat de hond reageert op de stroomprikkel is deze al behoorlijk hoog, aangezien een hond pas heel laat zal laten blijken dat hij pijn heeft.
Het is in de natuur van belang dat je niet laat blijken dat je pijn hebt om te kunnen overleven.
Instinctief doen honden dat ook nu nog.
Dus wat denk je dat ze voelen als jij een reactie ziet?
Ga die band eens testen op je nek in plaats van op je pols.
edit:
Voor de goede orde:
Ik ben niet 100% tegen het gebruik van de TT.
Maar dan gaat het om noodgevallen en niet als "trainingsmethode".
En zeker niet de Amerikaanse methode.
, ik zie er ook niks verkeerd in zolang het op de juiste manier wordt gebruikt.
:N:
