Een hond werkt weerstand verhogend :)
Geplaatst: 27 mei 2010 00:32
Neem nou de dag van gisteren.
s'Middags een fietstochtje gemaakt waarbij Perry zich vergiste in een oude brakke waterplas in een karrenspoor. Hij dacht dat hij er overheen kon springen, nou dacht het niet. Stinken dat hij deed en goor dat hij was. Ik heb hem zich maar gewoon droog laten lopen voordat hij weer in de fietsmand ging en warempel toen we na allerlei boodschapjes thuis kwamen was het ergste vuil eraf.
Tijdens het laatste rondje voor het slapen gaan kwamen we de nodige tevenplekjes tegen, tenminste aan het gelebber en het schuimbekkie van Perry te zien.
Bijna thuis zie ik nog net hoe hij zich vol overgave door een dode mol probeert heen te drukken, dwz. hij rolde vol overtuiging door het al enige dagen oude lijkje. Ik roep;PERRY, gelukkig hij loopt door.
Op de valreep zie ik nog net hoe hij met smaak een kattedrol uit de zandbak voor ons huis vist. Nogmaals: PERRY, gelukkig hij loopt door, maar niet nadat hij de drol snel heeft doorgeslikt.
Thuis staat zijn bakje vuile pens op hem te wachten, met de snelheid van het licht eet hij zijn bakje leeg.
We gaan naar bed. Ik poets mijn tanden en was mijn gezicht. Perry ligt geduldig te wachten tot ik uit de badkamer kom, op mijn hoofdkussen natuurlijk. Als ik in bed stap veegt hij de laatste bacillen, en wat hij nog meer heeft meegenomen, af aan mijn dekbed, als hij zich hier onderwurmt om in het holletje van mijn knieƫn te gaan slapen.
Vanmorgen werd ik weer vrolijk gewekt door een dikke natte lebber in mijn gezicht.
Ja heus, niets werkt zo weerstand verhogend als een hond. :N:
Of is het nou weerzinwekkend ?
s'Middags een fietstochtje gemaakt waarbij Perry zich vergiste in een oude brakke waterplas in een karrenspoor. Hij dacht dat hij er overheen kon springen, nou dacht het niet. Stinken dat hij deed en goor dat hij was. Ik heb hem zich maar gewoon droog laten lopen voordat hij weer in de fietsmand ging en warempel toen we na allerlei boodschapjes thuis kwamen was het ergste vuil eraf.
Tijdens het laatste rondje voor het slapen gaan kwamen we de nodige tevenplekjes tegen, tenminste aan het gelebber en het schuimbekkie van Perry te zien.
Bijna thuis zie ik nog net hoe hij zich vol overgave door een dode mol probeert heen te drukken, dwz. hij rolde vol overtuiging door het al enige dagen oude lijkje. Ik roep;PERRY, gelukkig hij loopt door.
Op de valreep zie ik nog net hoe hij met smaak een kattedrol uit de zandbak voor ons huis vist. Nogmaals: PERRY, gelukkig hij loopt door, maar niet nadat hij de drol snel heeft doorgeslikt.
Thuis staat zijn bakje vuile pens op hem te wachten, met de snelheid van het licht eet hij zijn bakje leeg.
We gaan naar bed. Ik poets mijn tanden en was mijn gezicht. Perry ligt geduldig te wachten tot ik uit de badkamer kom, op mijn hoofdkussen natuurlijk. Als ik in bed stap veegt hij de laatste bacillen, en wat hij nog meer heeft meegenomen, af aan mijn dekbed, als hij zich hier onderwurmt om in het holletje van mijn knieƫn te gaan slapen.
Vanmorgen werd ik weer vrolijk gewekt door een dikke natte lebber in mijn gezicht.
Ja heus, niets werkt zo weerstand verhogend als een hond. :N:
Of is het nou weerzinwekkend ?