Het HondenForum

Vandaag is DE dag! Vanmorgen veel tranen gelaten na het achterlaten van ons Nicky.
Haar laatste stapjes op 4 poten...
Zelfs als ik dit type springen de tranen weer in mijn ogen.

Nu maar wachten op het verlossende telefoontje dat ze opgehaald mag worden. En dan .... Geen idee! Ik hoop dat ze geen pijn heeft, dat er geen complicaties optreden en dat ze snel haar leventje weer op kan pakken. Maar voorlopig ik ben er zelf fysiek ziek van vandaag....

Ons mooie hondje (sorry, weet nog steeds niet hoe ik mijn foto's qua pixels kleiner kan maken, dus kan nog geen foto bij mijn profiel plaatsen) is vanaf vandaag misvormd.

Wens je heel veel sterkte toe..

Hopelijk gaat het snel weer beter.

Plaats anders een grote foto, er is vast iemand die hem wil verkleinen .

Heel veel sterkte, wat naar zeg, gelukkig kunnen honden zich goed redden op 3 pootjes, maar ik begrijp je zorgen en verdriet helemaal!

Veel sterkte!
Ik hoop dat alles voorspoedig verloopt.

Sterkte..

Je moet het niet als misvormd zien.. Ondanks dat hij dalijk 1 pootje mist..??? Blijft het toch jouw mooie hond..

In ieder geval veel sterkte.

sterkte

Wat moeilijk. Heel veel sterkte. Ik hoop dat ze snel handig rondloopt op drie pootjes.

sjaak-k schreef: Hopelijk gaat het snel weer beter.

Plaats anders een grote foto, er is vast iemand die hem wil verkleinen .

Hoe doe ik dat?

http://www.hondenforum.nl/plaza/inside- ... 18814.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Heel veel sterkte met het wachten op het verlossende telefoontje dat de operatie achter de rug is, en veel beterschap voor Nicky. Het is natuurlijk heel erg rot dat ze een pootje moet gaan missen, maar over een poosje ben je er helemaal aan gewend en zal je merken dat Nicky er totaal geen last van heeft en vrolijk op 3 pootjes door het leven gaat.

Heel veel sterkte en beterschap voor Nicky!

Sterkte voor jou en voor Nicky..
In het begin zal het vast erg wennen zijn voor jullie beide, maar denk/hoop dat je over een tijdje kan zeggen dat je blij bent dat je deze keuze hebt gemaakt en dat Nicky het prima doet op 3 poten.
Ik vind zelf altijd opmerkelijk om te zien hoe snel een hond (of dier) zichzelf aanpast aan een andere situatie...

Sterkte en beterschap met Nicky, komt vast goed hoor op 3 pootjes!

Bedankt voor alle lieve woorden.
Ik hoop dat jullie allemaal gelijk hebben/krijgen.

Sterkte!
Over een paar dagen loopt ze weer vrolijk rond, op haar drie pootjes

Sterkte en veel beterschap!!

Heel veel sterkte, weet zeker dat je hondje straks op 3 pootjes sneller kan rennen dan jij op 2

Groetjes farout

Dit zijn Nicky en Luna. De bruine is Nicky en die kleine witte dondersteen is Luna.

farout schreef:Heel veel sterkte, weet zeker dat je hondje straks op 3 pootjes sneller kan rennen dan jij op 2

Groetjes farout

Dat kon ze toch al hoor!
Ongeveer 40x zo snel

heel veel sterkte en beterschap

Heel veel sterkte!

Ze blijft gewoon je lieve Nicky, met vier poten of met drie, dat maakt niet uit Natuurlijk zal het wel even wennen zijn, maar het maakt haar alleen maar unieker.
Het belangrijkste is dat ze weer gezond zal zijn en geen pijn meer heeft. Ik duim voor jullie dat ze weer heel snel zal opknappen! Verwen haar straks maar lekker en geef haar maar een dikke knuffel

Ze is thuis!

We hebben haar net opgehaald. Toch ben ik enorm geschrokken. Ze is natuurlijk nog wat duf, maar dat gaat wel weer over. Er is een groot gedeelte van haar zijkant kaal geschoren en met jodium ingesmeerd, dat ziet er zowiezo naar uit, maar ook de wond - hoewel afgedekt - is niet fijn om te zien. Ze heeft haar eerste stapjes gewankeld bij de dierenarts, maar we hebben haar toch maar getilt. Ik hoop dat ze snel opknapt want je kan mij niet wijs maken dat ze geen pijn heeft. Morgenochtend beginnen we met morfine pillen, nu heeft ze nog de nasleep van de narcose en ze heeft een spuit morfine gekregen.

Ik hoop dat ze veel slaapt zodat de tijd snel voorbij gaat.

Ik hoop dat ze snel op drie pootjes weer lekker kan tippelen. Beterschap.

Odette schreef:Ze is thuis!

We hebben haar net opgehaald. Toch ben ik enorm geschrokken. Ze is natuurlijk nog wat duf, maar dat gaat wel weer over. Er is een groot gedeelte van haar zijkant kaal geschoren en met jodium ingesmeerd, dat ziet er zowiezo naar uit, maar ook de wond - hoewel afgedekt - is niet fijn om te zien. Ze heeft haar eerste stapjes gewankeld bij de dierenarts, maar we hebben haar toch maar getilt. Ik hoop dat ze snel opknapt want je kan mij niet wijs maken dat ze geen pijn heeft. Morgenochtend beginnen we met morfine pillen, nu heeft ze nog de nasleep van de narcose en ze heeft een spuit morfine gekregen.

Ik hoop dat ze veel slaapt zodat de tijd snel voorbij gaat.

Fijn dat ze nu weer thuis is Odette.
Ik duim dat haar herstel spoedig gaat verlopen.
Ze is nu ws nog duf van de narcose enzo, heel veel sterkte met haar.

Agos, ik begrijp dat het heel moeilijk is en ook wel even wat te verwerken.
Over het algemeen redden honden zich echter uitstekend op 3 poten en dat gaat vast ook voor jouw Nicky gelden.

Veel beterschap voor haar gewenst en verwen haar maar even flink

superr dat ze weer thuis is. En natuurlijk is dat schrikken, Maar je hond is niet misvormd hoor.

Onze Luc mist zijn neus (is geen grapje dit is echt) en dat was ook schrikken om te zien, maar hij blijft mijn knapperd.

En honden kunnen beter leven met handicaps dan mensen. Ze leren er veel beter mee omgaan.

En pijn hoeft hij echt niet te lijden. Dat weet ik zeker.

Heel veel sterkte. En hij zal sneller dan jij denkt weer rondspelen.

Ja, dat lijkt me ook schrikken
Maar als het goed is, is ze weer helemaal gezond en over een paar dagen ben jij ook blij dat het zo is afgelopen

Verschrikkelijk... Nicky is nu 5 uurtjes thuis na haar operatie (amputatie van haar voorpoot) en de tijd kruipt voorbij.
Ze ligt vaak te piepen (soms van het dromen, zal wel met de narcose en de morfine te maken hebben en soms vanwege de pijn). En dan nog de gewone reacties. De deurbel bijvoorbeeld. Die ging ... de NUON wil eventjes de stand op nemen, maar Nicky vliegt op en begint direct te schreeuwen van de pijn. Hartverscheurend!!!!!!! Ze is ook nog erg suf, komt ook door de morfine natuurlijk, waardoor ze niets wil, niet eten, niet drinken, niet plassen (naar buiten), helemaal niets.

Ik hoop zoooooooo, dat ik over een paar dagen kan zeggen dat het het waard geweest is. Op dit moment heb ik nog grote twijfels. Maar ja ... het is onomkeerbaar, dus we moeten nu door.