Het HondenForum

Hoe denken jullie hierover en zouden jullie dit laten doen bij jullie honden: http://www.dierenacupunctuur.nl/nieuws/ ... rapie.html" onclick="window.open(this.href);return false; .
Nog een artikel hierover waarin de universiteitskliniek Utrecht beschrijft hoe zij over deze therapie denken, maar ook de zienswijze van een dierenarts in Dordrecht die deze therapie toepast: http://www.uu.nl/NL/faculteiten/diergen ... 8%20AD.pdf" onclick="window.open(this.href);return false; .
Even het kostenplaatje: zo'n € 1600,=.

Ik ben benieuwd naar jullie reactie en onderbouwingen.

Het hangt er een beetje vanaf hoe de 1600 euro zich verhoudt tot de echte kostprijs van de behandeling, en dan bedoel ik daarmee de bedoelingen van de dierenarts in kwestie. Houdt hij aan elke behandeling zo'n 400 euro winst over, a là, houdt hij aan elke behandeling 1000 euro over dan ga ik aan zijn motieven twijfelen.

dat had nou een mooi stukje journalistiek geweest als je daar als journalist achteraan was gegaan, maar ja, dit is ook bladvulling hè.

Voor Aidan hou ik de ontwikkelingen van kunstknieën voor honden in de gaten. Kost nu nog een complete nieuwe auto, maar het begin is er. De eerste kunstknieën zijn al in de VS en in de UK bij honden geplaatst. Voor Aidan zou ik niet zo snel tot deze stamceltherapie overgaan omdat er iets verkeerd zit in zijn knie en dat veroorzaakt de arthrose. In hoeverre je er ook een hond met bijv. HD mee helpt?

christo schreef:Het hangt er een beetje vanaf hoe de 1600 euro zich verhoudt tot de echte kostprijs van de behandeling, en dan bedoel ik daarmee de bedoelingen van de dierenarts in kwestie. Houdt hij aan elke behandeling zo'n 400 euro winst over, a là, houdt hij aan elke behandeling 1000 euro over dan ga ik aan zijn motieven twijfelen.

Ik denk niet dat een dierenarts zich daarover uit zal laten en eerlijk gezegd is hetgeen wat een dierenarts over houdt aan een behandeling een factor die mij het minst interesseert .

Waar het mij om gaat is, zou je kiezen voor zo'n behandeling als je een relatief jonge hond hebt met forse artrose?
De percentages die beschreven worden in de eerste link, vind ik nogal wisselend.
Eerst wordt er over 90% kans op succes gesproken, vervolgens wordt geschreven dat 80% van de behandelde honden baat bij deze therapie heeft en dan wordt er geschreven dat er een verbeteringspercentage van 40% per individu te verwachten mag zijn.
Die 40% verbetering staat uiteraard los van de 90 en 80% kans op succes, want 40% verbetering is hoe een hond "als individu" op de therapie reageert.
Ik denk dat die 40% verbetering wellicht ook te behalen valt met pijnstilling in combinatie met gluco./chondro. en misschien nog wat andere supplementen.
Wat zou je keuze dan zijn?

MoniqueDM schreef:

christo schreef:Het hangt er een beetje vanaf hoe de 1600 euro zich verhoudt tot de echte kostprijs van de behandeling, en dan bedoel ik daarmee de bedoelingen van de dierenarts in kwestie. Houdt hij aan elke behandeling zo'n 400 euro winst over, a là, houdt hij aan elke behandeling 1000 euro over dan ga ik aan zijn motieven twijfelen.

Ik denk niet dat een dierenarts zich daarover uit zal laten en eerlijk gezegd is hetgeen wat een dierenarts over houdt aan een behandeling een factor die mij het minst interesseert .

Waar het mij om gaat is, zou je kiezen voor zo'n behandeling als je een relatief jonge hond hebt met forse artrose?
De percentages die beschreven worden in de eerste link, vind ik nogal wisselend.
Eerst wordt er over 90% kans op succes gesproken, vervolgens wordt geschreven dat 80% van de behandelde honden baat bij deze therapie heeft en dan wordt er geschreven dat er een verbeteringspercentage van 40% per individu te verwachten mag zijn.
Die 40% verbetering staat uiteraard los van de 90 en 80% kans op succes, want 40% verbetering is hoe een hond "als individu" op de therapie reageert.
Ik denk dat die 40% verbetering wellicht ook te behalen valt met pijnstilling in combinatie met gluco./chondro. en misschien nog wat andere supplementen.
Wat zou je keuze dan zijn?

Het zegt mij iets over de betrouwbaarheid van de gegeven succespercentages. Maar misschien discussieer je liever verder met iemand anders.

christo schreef:
Maar misschien discussieer je liever verder met iemand anders.

Nee hoor, ik hoor graag de mening van iedereen die hierover wat wilt zeggen .
Wat je schrijft over de betrouwbaarheid van de succespercentages..., daar ben ik het wel mee eens.

dat bedrag is natuurlijk niet zo heel veel, als je nagaat dat een doosje Previcox voor een maand 64 euro kost, en eigenlijk alleen maar een lapmiddel is waar je hond ook nog eens niet beter van wordt .
ik denk zeker als ik een jonge hond had, met kansen al zou het maar 40 % zijn dat ik het zou proberen

S@ndr@ schreef:dat bedrag is natuurlijk niet zo heel veel, als je nagaat dat een doosje Previcox voor een maand 64 euro kost, en eigenlijk alleen maar een lapmiddel is waar je hond ook nog eens niet beter van wordt .
ik denk zeker als ik een jonge hond had, met kansen al zou het maar 40 % zijn dat ik het zou proberen

En tot welke leeftijd zou jij dan gaan Sandra?
Ik vraag dit, omdat de therapie (als ie slaagt) voor 4 jaar verbetering geeft. Daarna kan de artrose weer toeslaan zoals bij iedere andere hond.

ik zit dan tussen de 4 en de 8 jaar, te denken daar in natuurlijk wel een grens trekkend, en rekening houden met het karakter en de normale activiteit van de hond.
Een hond die altijd liever lui dan moe is/was voor de artrose toesloeg zal ik misschien met 4 al zeggen van laat maar zitten,
terwijl een hond die graag actief is en rent en werkt zou ik misschien met 8 jaar nog zeggen van doe het toch maar wel, het geeft dan zo`n stuk kwaliteit verbetering - zelfs als je gaat naar percentages als 40% verbetering

S@ndr@ schreef:ik zit dan tussen de 4 en de 8 jaar, te denken daar in natuurlijk wel een grens trekkend, en rekening houden met het karakter en de normale activiteit van de hond.
Een hond die altijd liever lui dan moe is/was voor de artrose toesloeg zal ik misschien met 4 al zeggen van laat maar zitten,
terwijl een hond die graag actief is en rent en werkt zou ik misschien met 8 jaar nog zeggen van doe het toch maar wel, het geeft dan zo`n stuk kwaliteit verbetering - zelfs als je gaat naar percentages als 40% verbetering

Zou jij die twee narcoses in 14 dagen tijd daarbij voor lief nemen?
Ik vind dat namelijk nogal wat.

ja, maar die kwaal is ook nogal wat, het is een constant aanwezig iets, het wordt alleen maar erger als je het niet op een bepaald moment een halt toeroept, en het vernietigd de dagelijkse kwaliteit van leven.
pijnstilling is het alternatief dat sloopt een lijf ongemerkt tot het echt niet meer gaat, ik heb mijn honden misselijke en sloom gezien van dat spul, en dan nog lijkt het soms maar gedeeltelijk te werken qua pijnstilling.
dus ja, zeker bij goede kansen, volmondig ja

Nou ja, die artrose komt ergens vandaan toch? Ik zou liever het euvel aanpakken.
(ik heb overigens niet je linken gelezen hoor)

Marion. schreef:Nou ja, die artrose komt ergens vandaan toch? Ik zou liever het euvel aanpakken.
(ik heb overigens niet je linken gelezen hoor)

Hoe zou jij het euvel dan aanpakken Marion?

Een topic met dit onderwerp is op mijn forum ook gevoerd. Ben inderdaad ook wel benieuwd hoe er hier over gedacht wordt, dus ik hoop niet dat je het me kwalijk neemt dat ik reageer. In de link van Dierenacupunctuur worden alleen de voordelen genoemd en niet de nadelen. Daar ben ik eens naar op zoek gegaan en er blijken wel een aantal flinke nadelen aan te kleven.

Dit stond ook ergens in de tekst over wat er geconstateerd is bij de 25%, waarbij het niet is aangeslagen:
We have researched each of these cases and the likely cause for these was manipulation of the joint during injection. Joints that are stiff and have osteoarthritis can be aggravated by the manipulation of the joint that is required during a joint injection.

De stamceltherapie wordt in Nederland al jaren bij sportpaarden gebruikt en veelal wel met goed resultaat.

Hieronder wat informatie van Vet-stem:

Feedback from veterinarians and dog owners who responded to voluntary surveys indicated that more than 75% of these dogs with arthritis have an improved quality of life after Vet-Stem Regenerative Cell therapy.

A conservative program that includes periodic evaluation by a veterinarian, optimal nutrition, and gradual return to regular activity is generally suggested.
http://www.vet-stem.com/smallanimal/" onclick="window.open(this.href);return false;

Potential Negative Outcomes: (low risk does not mean no risk)

 It is very rare for owners or veterinarians to report a negative reaction to Vet-Stem Cell therapy because the cells are from the animal itself. Out of over 1600 dogs, only 0.1% were reported to have reactions to the procedure.
 We have researched each of these cases and the likely cause for these was manipulation of the joint during injection. Joints that are stiff and have osteoarthritis can be aggravated by the manipulation of the joint that is required during a joint injection.
 Most of these negative impacts resolved after several days, but the impact to the pet was negative and resulted in additional pain medication and/or care. Owners were also impacted emotionally and financially.
 Negative outcomes due to anesthesia risk is the same as with any surgical procedure. A spay surgery is very close to what is involved in removing a fat sample. Always consult your veterinarian prior to any procedure that requires anesthesia for your pet.

Potentially less effective than expected: (over 75% of owners report improved quality of life)

 Like other treatment options, not all pets respond to Vet-Stem cell therapy. Approximately 25% of dogs treated for arthritis had no improvement in quality of life according to voluntary owner surveys.
 We are working to determine the best ways to predict success in individual animals, but we do not yet have a way to determine how individual animals will respond. The information above is provided to promote successful outcomes and reduce conditions that might reduce success.
http://www.vet-stem.com/images/ownerchecklist.pdf" onclick="window.open(this.href);return false;

Studieresultaten met een placebogroep. Even scrollen op conclusions:
http://www.vet-stem.com/images/7605-001" onclick="window.open(this.href);return false; ... Canine.pdf

Stamceltherapie bij paarden in Nederland:
http://www.stemtec.nl/index.php?telegraaf.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik kan niet ontkennen dat het lijkt alsof het merendeel van de honden echt goed opknapt hiervan. Maar zolang dit in Nederland zou worden uitgevoerd, hou ik eerlijk gezegd mijn hart een beetje vast voor de uitkomst er van. Want ik heb niet zo'n vertrouwen in de kundigheid, aangezien we hier nogal achter de feiten aan lopen en ik mijn hond niet als proefkonijn wil gebruiken. Echter, was mijn hond nog erg jong, dan zou ik het een overweging waard vinden om bv. eens te informeren bij specialisten in Duitsland en mijn hond daar onder behandeling te stellen. Maar ik zou eerst ondersteunen in de voeding en niet te snel grijpen naar NSAID's. Honden die voor dergelijke behandelingen in aanmerking komen, moeten heel veel pijn hebben dat wordt 'opgelost' met NSAID's. Ik vraag me in deze af wat schadelijker is....een vrij lang leven op NSAID's die belangrijke organen aantasten of bijv. binnen 2 weken tijd 2x onder narcose en dat om de 4 jaar herhalen. Het kan betekenen dat er minder NSAID's nodig kunnen zijn, (mijn mening is dat alternatieven dan evt. beter kunnen ondersteunen), maar dat haal ik vooralsnog nog niet uit de diverse informatie.
Maar een stamceltherapiebehandeling kan dus ook flink mis gaan, waardoor de hond uiteindelijk misschien nog wel beroerder af is.

Heb wat tekst aangepast, omdat dingen er dubbel instonden.

40 % improvement of quality of life ................. is ook een improvement.
En dat zou gelden voor een vrij groot percentage honden (75% of die 80% uit de nederlandse tekst).

Nee ik zou er niet aan beginnen.
2 keer narcose, een mogelijk beperkte en in ieder geval maar tijdelijke verbetering (4 jaar) zie ik niet zitten.

Er kan steeds meer bij honden.
Maar moet alles wat kan ook gedaan worden?

Bij een jonge hond, tot een jaar of 5 zou ik er misschien wel over nadenken.
Maar nu met Spike bv, die is 9, dan absoluut niet. 2x narcose in korte tijd lijkt me al niet al te best voor een oudje.

SandraH schreef:Een topic met dit onderwerp is op mijn forum ook gevoerd. Ben inderdaad ook wel benieuwd hoe er hier over gedacht wordt, dus ik hoop niet dat je het me kwalijk neemt dat ik reageer.

Nee hoor Sandra, ik neem het je absoluut niet kwalijk dat je reageert........, integendeel .

Het was mij ook al opgevallen dat de site van Dierenacupunctuur louter positief over deze behandeling was, zonder ook maar één nadeel te noemen en dat vind ik altijd al vaag. Dat is ook de reden dat ik ook verder ging zoeken en heel toevallig bij de link van het AD uitkwam, die ook nog eens beschreef dat het Dierenziekenhuis Drechtstreek deze behandeling eveneens uitvoert.
Ik kan me voorstellen dat je bij een hele jonge hond (tot een jaar of drie, vier) "de gok" aangaat om deze behandeling uit te laten voeren. Zeker als zo'n hond heel slecht loopt en veel pijn heeft door artrose/artritis. Anderzijds zit je dan over vier jaar weer te kijken, want dan is de behandeling "uitgewerkt".
Bij wat oudere honden denk ik dat het voornamelijk om de kwaliteit van leven gaat en m.i. kan dat ook behaald worden met supplementen en eventueel N-said's. Niet iedere dag is hetzelfde voor een hond met artrose en soms kan er op een hele lage onderhoudsdosering al een positief resultaat worden behaald. Soms zijn supplementen al voldoende, mits je de juiste supplementen voor je hond vindt en dat valt niet altijd even mee. Soms kun je dus niet uit onder een (tijdelijke) gebruik van N-said's.
Zo ken ik een Labrador die met zijn tweede jaar al dagelijks op de Metacam is gegaan vanwege ernstige ED. Hij is inmiddels elf jaar en doet het nog steeds goed op de Metacam. Hij stuitert nog het losloopgebied rond zoals het een echte Lab. betaamd (wel met wat andere ouderdomskwaaltjes natuurlijk, maar dat hoort erbij).
Hiermee wil ik eigenlijk aangeven dat het ook mogelijk is om zonder chirurgisch ingrijpen wellicht een verbetering van 40% te behalen.
Dat N-said's niet altijd een positieve invloed op de organen hebben is waar, maar aan de andere kant kan het bij zo'n stamceltherapie, nog even afgezien van het risico van de narcoses, ook fout gaan. En dan?
Ik heb persoonlijk dan ook het gevoel dat de stamceltherapie voor honden nog in een expirimenteel stadium verkeert, ook al wordt dit anders voorgedaan in de links.

ranetje schreef:40 % improvement of quality of life ................. is ook een improvement.
En dat zou gelden voor een vrij groot percentage honden (75% of die 80% uit de nederlandse tekst).

Nee ik zou er niet aan beginnen.
2 keer narcose, een mogelijk beperkte en in ieder geval maar tijdelijke verbetering (4 jaar) zie ik niet zitten.

Er kan steeds meer bij honden.
Maar moet alles wat kan ook gedaan worden?

ik vind 4 jaar op een honden leven niet weinig, nu heb ik natuurlijk 2 honden moeten laten inslapen , maar stel dat dat het alternatief is, en het verschil is een hond laten gaan met 4 of met 8 jaar, dan is dat toch een heel pittig verschil , de afwijkingen zitten er wel, maar de slijtage en artrose vorming is hetgeen wat ze uiteindelijk nekt, zeker als het op heel wat meer plaatsten verschijnt.

MoniqueDM schreef:Ik heb persoonlijk dan ook het gevoel dat de stamceltherapie voor honden nog in een expirimenteel stadium verkeert, ook al wordt dit anders voorgedaan in de links.

Dat is wat ik ook zo zo snel gevonden heb op internet. Er wordt inderdaad onderzoek gedaan naar stamcellen die uit lichaamsvet gewonnen worden (dat was overigens nieuw voor mij). Maar dan moet je denken aan onderzoek met muizen waarbij gezien werd dat bepaalde botbreuken beter helen met deze stamcellen. Maar daarvandaan naar het regenereren van een beschadigd gewricht is nog even duizend stappen verder!

Eerlijk gezegd krijg ik hier de indruk dat het gaat om 'mimicking'. Dat is nepwetenschap bedrijven door termen te gebruiken die mensen uit de echte wetenschap kennen. Stamcellen worden natuurlijk al jaren genoemd als de grote belofte om allerlei medische problemen aan te pakken. Maar helaas zijn er nog maar hele kleine stapjes gezet. Het is allemaal verschrikkelijk lastig, om eerst de geschikte stamcellen te pakken te krijgen en daar vervolgens het juiste weefsel uit te laten groeien. Dat je een gewricht kunt repareren door even wat gecentrifugeerde vetcellen op kweek te zetten en in te spuiten daar geloof ik voorlopig dus nog maar even helemaal niets van Tot er geloofwaardig wetenschappelijk onderzoek over bestaat zou ik die 1600 euro dus fijn in mijn zak houden of investeren in behandelingen die wél aantoonbaar nut hebben (injecteren van hialuroonzuur of glucosaminoglycaan polysulfaat bijvoorbeeld).

Groetjes,

Kees

Casey schreef: Maar dan moet je denken aan onderzoek met muizen waarbij gezien werd dat bepaalde botbreuken beter helen met deze stamcellen. Maar daarvandaan naar het regenereren van een beschadigd gewricht is nog even duizend stappen verder!

Inderdaad, dat idee had ik ook al.
Als door artrose kraakbeen beschadigd raakt, of zelfs verdwijnt, hoe kan er dan een prachtige, nieuwe, functionele kraakbeenschijf ontstaan? Wat kapot is door artrose is kapot en kan niet meer genezen. De progressie van artrose kan hooguit tot stilstand worden gebracht door het toedienen van supplementen.
Bovendien lopen er honderduizenden, misschien wel miljoenen mensen rond met artrose en/of artritis. In de humane geneeskunde heb ik nog nooit van deze stamceltherapie gehoord.
Je zou toch denken dat men in de humane geneeskunde verder is dan in de veterinaire geneeskunde.

Casey schreef:Het is allemaal verschrikkelijk lastig, om eerst de geschikte stamcellen te pakken te krijgen en daar vervolgens het juiste weefsel uit te laten groeien. Dat je een gewricht kunt repareren door even wat gecentrifugeerde vetcellen op kweek te zetten en in te spuiten daar geloof ik voorlopig dus nog maar even helemaal niets van

Ik weet niet of ik het nou in één van die linken of elders op het internet gelezen had, maar er werd wel geschreven dat het mogelijk is dat de geimplanteerde stamcellen na die vier jaar weer bijvoorbeeld botcellen of spiercellen zouden gaan aanmaken.

als ik een jonge hond zou hebben met artrose zou dit zeker een optie kunnen zijn, voor een wat oudere hond, mijn Samara is tussen de 9 en 13 jaar oud vind ik het geen optie meer, 2x narcose, ze heeft nog meer kwalen dus voor haar zou het niets zijn maar zou mijn Bowie idd artrose hebebn zou dit zeker een optie zijn, ik vind 4 jaar extra heel erg fijn, voor mezelf maar ook voor d ehond.

nee, ik zou er (nog) niet aan beginnen, ik vind het allemaal nog vrij wazig. Ik lees ook niets over eventuele nadelige kanten van de zaak. Zolang ik het zou kunnen redden met pijnstilling ging ik daar toch voor.

MoniqueDM schreef:

SandraH schreef:Een topic met dit onderwerp is op mijn forum ook gevoerd. Ben inderdaad ook wel benieuwd hoe er hier over gedacht wordt, dus ik hoop niet dat je het me kwalijk neemt dat ik reageer.

Nee hoor Sandra, ik neem het je absoluut niet kwalijk dat je reageert........, integendeel .

Het was mij ook al opgevallen dat de site van Dierenacupunctuur louter positief over deze behandeling was, zonder ook maar één nadeel te noemen en dat vind ik altijd al vaag. Dat is ook de reden dat ik ook verder ging zoeken en heel toevallig bij de link van het AD uitkwam, die ook nog eens beschreef dat het Dierenziekenhuis Drechtstreek deze behandeling eveneens uitvoert.
Ik kan me voorstellen dat je bij een hele jonge hond (tot een jaar of drie, vier) "de gok" aangaat om deze behandeling uit te laten voeren. Zeker als zo'n hond heel slecht loopt en veel pijn heeft door artrose/artritis. Anderzijds zit je dan over vier jaar weer te kijken, want dan is de behandeling "uitgewerkt".
Bij wat oudere honden denk ik dat het voornamelijk om de kwaliteit van leven gaat en m.i. kan dat ook behaald worden met supplementen en eventueel N-said's. Niet iedere dag is hetzelfde voor een hond met artrose en soms kan er op een hele lage onderhoudsdosering al een positief resultaat worden behaald. Soms zijn supplementen al voldoende, mits je de juiste supplementen voor je hond vindt en dat valt niet altijd even mee. Soms kun je dus niet uit onder een (tijdelijke) gebruik van N-said's.
Zo ken ik een Labrador die met zijn tweede jaar al dagelijks op de Metacam is gegaan vanwege ernstige ED. Hij is inmiddels elf jaar en doet het nog steeds goed op de Metacam. Hij stuitert nog het losloopgebied rond zoals het een echte Lab. betaamd (wel met wat andere ouderdomskwaaltjes natuurlijk, maar dat hoort erbij).
Hiermee wil ik eigenlijk aangeven dat het ook mogelijk is om zonder chirurgisch ingrijpen wellicht een verbetering van 40% te behalen.
Dat N-said's niet altijd een positieve invloed op de organen hebben is waar, maar aan de andere kant kan het bij zo'n stamceltherapie, nog even afgezien van het risico van de narcoses, ook fout gaan. En dan?
Ik heb persoonlijk dan ook het gevoel dat de stamceltherapie voor honden nog in een expirimenteel stadium verkeert, ook al wordt dit anders voorgedaan in de links.

Ik ken meerdere (jonge) honden die bij een beginnende lichte artrosevorming langdurig op behoorlijk schadelijke NSAID's worden gezet, zonder informatie over alternatieven. En dat vind ik het vernaggelijke van dergelijke informatie verstrekt door een dierfaculteit of welk eender promotor van dergelijke activiteiten. Er wordt ingegaan op 'innovaties', maar de nadelen worden (misschien wel bewust, vanwege omzetverlies...?) achter gehouden. Een soortgerichte voeding en dan met name een veelzijdig aminozurenpatroon die (onbewerkt) goed opneembaar zijn voor een (in dit geval) hond, is doorslaggevend, daarna supplementen in de vorm van NSAID vervangers en kraakbeenherstellende producten. In mijn geval en hondenbezit verwacht ik niet dat ik honden ga krijgen die al heel jong zware artroseklachten zullen ontwikkelen of dat moet na kwetsuur zijn ontstaan.

Stamceltherapie voor honden is nog niet zo bar lang van toepassing. In de paardenwereld bestaat het pas zo'n jaar of 5 in Nederland en ik ken 2 dressuurpaarden die het hebben ondergaan. Het houdt het midden in niet hoog meer kunnen meedraaien in de top en een ogenschijnlijk 'pijnloos' vrij leven als middenmoot wedstrijdpaard of recreatiepaard, waarbij NSAID's geen eerste inzet meer zijn. Het stuk van de faculteit laat zien dat het bij de eerste hond in Nederland pas 17 februari 2010 is gebeurd. Dus ja, experimenteel is het zeker. Dan zou je verwachten dat er een feedback stuk aan gekoppeld zou zijn, om de voortgang van de betreffende hond te volgen. Maar er is niets over terug te vinden en dat vind ik dus erg jammer. Want iets wordt als 'wetenschap' door een faculteit gedropt en er is geen verdere inschatting voor de consument meer te maken. Er kleven grote risico's aan als zo'n hond de pech heeft om in die 25% terecht te komen. Maar er is ook geen duidelijkheid over het percentage 40% vooruitgang per individu. Persoonlijk vind ik dat dan ook niet een al te grote vooruitgang op zo'n behoorlijk zware en risicovolle ingreep.

S@ndr@ schreef:

ranetje schreef:40 % improvement of quality of life ................. is ook een improvement.
En dat zou gelden voor een vrij groot percentage honden (75% of die 80% uit de nederlandse tekst).

Nee ik zou er niet aan beginnen.
2 keer narcose, een mogelijk beperkte en in ieder geval maar tijdelijke verbetering (4 jaar) zie ik niet zitten.

Er kan steeds meer bij honden.
Maar moet alles wat kan ook gedaan worden?

ik vind 4 jaar op een honden leven niet weinig, nu heb ik natuurlijk 2 honden moeten laten inslapen , maar stel dat dat het alternatief is, en het verschil is een hond laten gaan met 4 of met 8 jaar, dan is dat toch een heel pittig verschil , de afwijkingen zitten er wel, maar de slijtage en artrose vorming is hetgeen wat ze uiteindelijk nekt, zeker als het op heel wat meer plaatsten verschijnt.

Ik begrijp jouw overwegingen wel.

Er kan steeds meer voor honden.
Is het niet toch beter om verbeteringen door te voeren bij het begin?
Waarom krijgen honden steeds meer en eerder last van artrose?

Voor mijn gevoel moet je naar fokprogramma's kijken.
Niet naar wat je naderhand kan herstellen.
Ik ben namelijk bang dat alle nieuwe mogelijkheden fokkers "gemakzuchtiger" kan maken bij hun fokprogramma.
"Problemen zijn in het dierenziekenhuis oplosbaar, dus het probleem is niet zo groot meer"............... zoiets

Daar bedoel ik uiteraard niet alle fokkers mee, laat dat duidelijk zijn!!!
Al vrees ik dat ze er uiteindelijk dan toch wel mee te maken krijgen als ze op zoek zijn naar een dekreu bijvoorbeeld.

Casey schreef:

MoniqueDM schreef:Ik heb persoonlijk dan ook het gevoel dat de stamceltherapie voor honden nog in een expirimenteel stadium verkeert, ook al wordt dit anders voorgedaan in de links.

Dat is wat ik ook zo zo snel gevonden heb op internet. Er wordt inderdaad onderzoek gedaan naar stamcellen die uit lichaamsvet gewonnen worden (dat was overigens nieuw voor mij). Maar dan moet je denken aan onderzoek met muizen waarbij gezien werd dat bepaalde botbreuken beter helen met deze stamcellen. Maar daarvandaan naar het regenereren van een beschadigd gewricht is nog even duizend stappen verder!

Eerlijk gezegd krijg ik hier de indruk dat het gaat om 'mimicking'. Dat is nepwetenschap bedrijven door termen te gebruiken die mensen uit de echte wetenschap kennen. Stamcellen worden natuurlijk al jaren genoemd als de grote belofte om allerlei medische problemen aan te pakken. Maar helaas zijn er nog maar hele kleine stapjes gezet. Het is allemaal verschrikkelijk lastig, om eerst de geschikte stamcellen te pakken te krijgen en daar vervolgens het juiste weefsel uit te laten groeien. Dat je een gewricht kunt repareren door even wat gecentrifugeerde vetcellen op kweek te zetten en in te spuiten daar geloof ik voorlopig dus nog maar even helemaal niets van Tot er geloofwaardig wetenschappelijk onderzoek over bestaat zou ik die 1600 euro dus fijn in mijn zak houden of investeren in behandelingen die wél aantoonbaar nut hebben (injecteren van hialuroonzuur of glucosaminoglycaan polysulfaat bijvoorbeeld).

Groetjes,

Kees

Stamceltherapie wordt ook experimenteel ingezet bij mensen met kraakbeenschade aan ellebogen of knieën (voornl. topsporters zoals tennissers en voetballers). Verder gaat het nog niet. Hoe zie jij de wetenschap daarvan? Want het wordt gewoon in ziekenhuizen uitgevoerd. http://home.versatel.nl/cphart/kraakbeen05.htm" onclick="window.open(this.href);return false;

Echter, is die wetenschap nog lang niet zover dat zwaar reuma- en artrosepatiënten er door het hele lichaam mee geholpen zijn en massa's patiënten als proefkonijn worden gebruikt. En de dierfaculteit Utrecht doet het af als 'HET' experiment waar honden echt baat bij hebben. Dus komt het er eigenlijk op neer dat onze huisdieren wellicht doelbewust als proefkonijn worden ingezet om wellicht een ander belang te dienen? Vraag me af hoe het met de controle van die stamcellaboratoria zit, die niet onder streng toezicht van een UMC staan.

http://www.umcutrecht.nl/zorg/nieuws/20 ... enhuis.htm" onclick="window.open(this.href);return false;
http://www.biomedisch.nl/nieuws/2008/St ... rtrose.php" onclick="window.open(this.href);return false;
http://www.ziekenhuiskrant.nl/ICT-21.4300.0.html" onclick="window.open(this.href);return false;

ik denk dat er veel meer aan de hand is dan alleen fokken, en bloedlijnen,
punt 1 voeding - te zware pups, maar ook te snel groeien op brokken , kraakbeen dat te jong wordt omgezet in bot, enz enz( ik gok zomaar dat heit heel veel winst te behalen valt)
punt 2 erfelijkheid natuurlijk , maar ook extremen fokken
punt 3 wonen we in een klimaat die zorgt dat als er iets niet goed zit met spieren en gewrichten dan krijg je pijn/last ( ga maar eens naar een warm land of zo dan is het veel minder, kunnen heel wat mensen van getuigen, zal dus bij een hond waarschijnlijk ook zo werken, maar om nu alle honden met last uit te zetten naan de kanarie landen )
en er zullen vast nog wel meer factoren zijn waar we naar zouden kunnen kijken en waar we winst zouden kunne behalen

S@ndr@ schreef:ik denk dat er veel meer aan de hand is dan alleen fokken, en bloedlijnen,
punt 1 voeding - te zware pups, maar ook te snel groeien op brokken , kraakbeen dat te jong wordt omgezet in bot, enz enz( ik gok zomaar dat heit heel veel winst te behalen valt)
punt 2 erfelijkheid natuurlijk , maar ook extremen fokken
punt 3 wonen we in een klimaat die zorgt dat als er iets niet goed zit met spieren en gewrichten dan krijg je pijn/last ( ga maar eens naar een warm land of zo dan is het veel minder, kunnen heel wat mensen van getuigen, zal dus bij een hond waarschijnlijk ook zo werken, maar om nu alle honden met last uit te zetten naan de kanarie landen )
en er zullen vast nog wel meer factoren zijn waar we naar zouden kunnen kijken en waar we winst zouden kunne behalen

Precies
En onderzoek daar naar zou ik eigenlijk veel gunstiger vinden dan die hele stamceltherapie voor honden.

klopt want je loopt altijd achter de wagen aan ,maar dat is het eenmaal nadeel van deze kwaal je komt er pas achter als de hond al mankt.
maar de rest zouden ze allemaal inderdaad eens grondig onder de loep moeten nemen, ik teken ervoor

S@ndr@ schreef:klopt want je loopt altijd achter de wagen aan ,maar dat is het eenmaal nadeel van deze kwaal je komt er pas achter als de hond al mankt.
maar de rest zouden ze allemaal inderdaad eens grondig onder de loep moeten nemen, ik teken ervoor

Ik ook!

SandraH schreef: Dan zou je verwachten dat er een feedback stuk aan gekoppeld zou zijn, om de voortgang van de betreffende hond te volgen. Maar er is niets over terug te vinden en dat vind ik dus erg jammer. Want iets wordt als 'wetenschap' door een faculteit gedropt en er is geen verdere inschatting voor de consument meer te maken.

Dat ben ik helemaal met je eens.
Ik heb ook zitten zoeken of ik berichten kon vinden over deze hond en hoe het na de behandeling is gegaan. Helaas is er niets te vinden.
Dat doet afbreuk aan de geloofwaardigheid van zo'n behandeling (is mijn mening).

Jij hebt het over supplementen in de vorm van N-said vervangers en kraakbeenherstellende produkten.
Kan je daar eens wat meer uitleg over geven, graag met naam en toenaam van de supplelementen en kun je die zonder verdere risico's inzetten bij iedere hond?

MoniqueDM schreef:

SandraH schreef: Dan zou je verwachten dat er een feedback stuk aan gekoppeld zou zijn, om de voortgang van de betreffende hond te volgen. Maar er is niets over terug te vinden en dat vind ik dus erg jammer. Want iets wordt als 'wetenschap' door een faculteit gedropt en er is geen verdere inschatting voor de consument meer te maken.

Dat ben ik helemaal met je eens.
Ik heb ook zitten zoeken of ik berichten kon vinden over deze hond en hoe het na de behandeling is gegaan. Helaas is er niets te vinden.
Dat doet afbreuk aan de geloofwaardigheid van zo'n behandeling (is mijn mening).

Jij hebt het over supplementen in de vorm van N-said vervangers en kraakbeenherstellende produkten.
Kan je daar eens wat meer uitleg over geven, graag met naam en toenaam van de supplelementen en kun je die zonder verdere risico's inzetten bij iedere hond?

Tja...ik heb zoals je weet een afwijkende visie voor wat betreft voeding en supplementering. Als de basis van een voeding voor een in dit geval carnivoor al niet OK is, dan bereik je met supplementering lang niet het gewenste doel. Hoe sterker die basis staat, des te minder supplementen nodig zijn, des te meer effect je er van terug kan zien. Ik ben dus niet van de glucosamine/chondroïtinesupplementen gebaseerd op schaaldieren. Honden met licht of zwaar nierfalen moeten daar weg van blijven. Maar dat is dus lang niet altijd bekend. Nog afgezien van het feit dat schaaldieren bij sommige honden allergische reacties op kunnen wekken, maar dat komt in de praktijk eerlijk gezegd nauwelijks voor. Vitamine C, ook niet in gebufferde vorm, is iets wat ik ook nooit wil terugzien in dergelijke supplementen, omdat het in de nieren de aanmaak van oxalaatstenen kan bevorderen. Glucosamine, chondroïtrine, MSM, EPA en DHA zit in de praktijk meer dan voldoende in het NRF van mijn honden. Wil ik bijsupplementeren met een vergelijkbaar product, dan kom ik op plantaardige glucosamine uit en dat is gebaseerd op maïs, dus in principe schiet de hond daar ook niets mee op.

Ik geef het zelf niet, maar in supplementvorm kunnen glucosamine/chondroïtine producten met MSM, hyaluronzuur, omega 3 en kruidenextracten die ontstekings- en bacterieremmend werken en pijnstillend zijn, zoals Boswellia serata (wierook hars), uncaria tomentosa (kattenklauw), salix alba (wilgenschors), curcuma longa (geelwortel) bijdragen aan het verminderen van artroseklachten, waardoor de inzet van NSAID's niet nodig hoeft te zijn c.q. gereduceerd kan worden. Met name van curcuma is bekend dat het baat heeft en zou even werkzaam zijn als phenylbutazon (een regulier reumamiddel). Curcuma zorgt voor minder stijfheid, minder startpijn en afname van de zwelling van gewrichten.
Dan de supplementvorm waar mijn persoonlijke voorkeur meer naar uitgaat, is brandnetel waarvan inmiddels duidelijk is vastgesteld dat het artrosevorming remt en door het gebruik hiervan de hoeveelheid NSAID'S verminderd c.q. gestopt kan worden. Duivelsklauw is daar ook een bekende vorm van. Bij mensen is het teveel gebruik niet aan te raden, indien sprake is van maagzweer of darmaandoening. Bij paarden en honden wordt het veelvuldig toegepast, waarvan niet bekend is of vaststaat dat het schade aanricht. Ondanks negatieve artikelen:
http://www.paardendrogist.nl/6159/duivelsklauw/" onclick="window.open(this.href);return false;

Chlorella staat bekend om o.a. celherstel en wordt ook ingezet bij honden om artrosevorming te remmen c.q. te ondersteunen bij honden met HD.

Op dit moment geef ik aftreksel van verse brandnetel en chlorellapoeder.

Als je twijfelt bij dergelijke producten, adviseer ik zowieso om bij een holistisch dierenarts advies in te winnen. Maar er zijn meer verantwoorde wegen die naar het bekende Rome leiden, zonder meteen naar een allesverwoestende NSAID te grijpen.