Het HondenForum

Olle en Bolle, beiden 12 jaar oud en al heel hun leven bij mekaar. Olle is het gesteriliseerde teefje en Bolle is de reu.
Nu is het namelijk zo dat Bolle zo'n normale 5 kilo weegt maar Olle weegt zo'n 12 kilo. (Ja, ze staat nu op dieet!)
Beiden luisteren ze erg goed naar hun eigen naam maar iedereen heeft nu Olle als bijnaam 'Dikke' gegeven. Op zich niets mis mee omdat ze ook wel werkelijk dik is, maar nu luistert ze véél beter naar de naam Dikke dan naar de naam Olle!
Als ze bijvoorbeeld weer eens staat te blaffen reageert ze bijvoorbeeld enkel op 'Dikke' en houd er dan ook meteen mee op. Als we op zo'n moment 'Olle' staan te roepen dan doet ze gewoon nog een tijdje door.

Is het normaal dat een hond van 12 jaar nog een nieuwe naam kan leren? En hoe lang zou een hond hier normaal gesproken over doen? En kan een hond eigenlijk twee namen hebben die gelijkwaardig aan elkaar zijn?

Werd ze niet altijd al Dikke genoemt?

Ik denk dat het wel logisch is dat ze beter naar "dikke" luistert omdat dit een andere klank heeft dan Bolle. Nu weet ze gewoon dat het op háár/'hem gericht is ipv zijn (bijna)naamgenoot...

En als ze daar toch beter naar luistert, dan zou ik het zo houden.

Machie schreef:Werd ze niet altijd al Dikke genoemt?

Ik weet eigenlijk niet hoe lang dat we haar al Dikke noemen. XD

Lin&Noa schreef:Ik denk dat het wel logisch is dat ze beter naar "dikke" luistert omdat dit een andere klank heeft dan Bolle. Nu weet ze gewoon dat het op háár/'hem gericht is ipv zijn (bijna)naamgenoot...

En als ze daar toch beter naar luistert, dan zou ik het zo houden.

Daar zit inderdaad wel logica achter. Maar daarvoor luisterde ze gewoon naar Olle. Bolle reageerde dan zelfs niet dus ik veronderstel dat ze wel degelijk het verschil kende tussen 'Olle' en 'Bolle'.

Ja leuk hoor: Dikke en Bolle. Wat moeten de buren wel niet denken

Maeve schreef:Ja leuk hoor: Dikke en Bolle. Wat moeten de buren wel niet denken

Olle en Bolle klonk natuurlijk veel leuker, maar Dikke en Bolle is ook wel grappig op een bepaalde manier.
Eigenlijk hadden we veel beter moeten nadenken toen we haar gewoon Dikke begonnen te noemen zonder het zelf echt te beseffen.

Ach ja honden krijgen hier ook koosnaampjes en reageert daar in bepaalde situaties dus ook op. Bij de vorige hond hadden we dat meer en kon ik zijn andere naampjes ook wel echt gebruiken.

Shinji heeft ook bijnamen. Naar Stinkie luistert hij ook (waarschijnlijk door dezelfde klanken). Sinds er bij hem de anaal(geur)klieren zijn verwijderd, vind ik niet dat die naam nu nog terecht is. Nu noemen wij hem ook wel eens Meneertje, maar daar luistert hij niet naar.

Taiko heeft ook koosnaampjes waar hij ook naar luistert. Wij noemen hem ook wel Frupje of Frutsel. Moet wel zeggen dat we het niet veel gebruiken. Frupje zeg ik wanneer ik hem aai. Op de cursus gebruik ik altijd zijn echte naam Taiko.

Onze Julia luistert vaak ook beter naar Pulie (haar bijnaam).
Ik denk dat het gewoon beter wat feller uit te spreken is.

En het woordje 'nu' luisteren ze allebei goed naar

Hhaha de hond van mn ouders heet Sita, maar wordt door ons (mn zus en ik) nooit zo genoemd, dat is gewoon sietepiet, pita en sisi...(al lijkt dat qua klank wel op elkaar)

Als Timo losloopt en hij treuzelt ergens achter ons, dan roep ik wel eens,'Hee ouwe driepoot doorlopen '. Dan komt hij steevast aanhuppelen.

Een hond kan best naar meerdere namen luisteren.
Bij mij hebben ze alle 3 wel meerder bijnamen, maar ze luisteren perfect naar: Vlekkie, Witte en Bruine.....(Hoe origineel kan je zijn...)
En als ik ze alle 3 tegelijk nodig heb roep ik: Dames.... en ja hoor dan komen ze alle 3 aangestormd

Maxine schreef: Als ze bijvoorbeeld weer eens staat te blaffen reageert ze bijvoorbeeld enkel op 'Dikke' en houd er dan ook meteen mee op. Als we op zo'n moment 'Olle' staan te roepen dan doet ze gewoon nog een tijdje door.

Natuurlijk gaat ze nog even door als je Olle zegt.
Ze moet eerst nog uitmaken of zij wordt bedoeld of dat je het tegen Bolle hebt.

Als je Dikke zegt weet ze tenminste zeker dat het voor haar is bedoeld

Zo gelijkende namen lijkt me ook best verwarrend voor een hond inderdaad. Vanaf een afstandje hoor je dat verschil volgens mij lang niet duidelijk genoeg. Hades luistert hier trouwens ook prima naar bollie, bolletje, puppie en hondje, zo noemen we 'm ook vaak namelijk. Volgens mij snapt hij prima dat we hem bedoelen, hij reageert in elk geval op elke naam hetzelfde. Zal ook wel aan de intonatie liggen.

Ik denk dat het misschien te maken dat Olle en Bolle erg op elkaar lijken mbt de klanken.
En een hond kan zeker op latere leeftijd nog dingen bijleren. Dus waarschijnlijk ook wel een (bij)naam.

Zowel mijn teefje als mijn reutje luisteren naar hun bijnamen.
Voor het teefje: oude sok, dame, hondje, pittbull (is een lab kruising)
Voor het reutje: blafferd, meneertje, sukkel, meneertje koekepeertje

DuCain was altijd Tjoek en Van Gils is meestal Giegil of gillebil
misschien een naam verzinnen die klinkt als dikke maar die je toch wel leuk vind

Dat 'naamverwarring' zoals veel mensen hier al hebben aangehaald was echter NOOIT een probleem geweest. Ja, zelfs van op afstand konden ze elkaars naam onderscheiden en ook wanneer Olle aan het blaffen was.
Dus ik denk niet dat dat de echte oorzaak is. Het kan er zeker mee te maken hebben, maar ik denk niet dat het enkel daarom is.

Ach magic luisterd ook prima naar "muis".
En Timber luisterd ook prima naar "Bolle"


En als ik "Sjors en Sjimmie" roep dan komen ze allebeide aanrennen.

Maxine schreef:Dat 'naamverwarring' zoals veel mensen hier al hebben aangehaald was echter NOOIT een probleem geweest. Ja, zelfs van op afstand konden ze elkaars naam onderscheiden en ook wanneer Olle aan het blaffen was.
Dus ik denk niet dat dat de echte oorzaak is. Het kan er zeker mee te maken hebben, maar ik denk niet dat het enkel daarom is.

Misschien heeft het ook niks met de naam te maken maar vindt ze je gewoon op dat moment niet belangrijk. Dan zit het probleem meer in de 'gehoorzaamheid'.
Dikke klinkt dan misschien wel wat overtuigender of ze is tegen die tijd wel klaar om te luisteren.
Als ze altijd naar haar naam heeft geluisterd, zal je misschen toch onbewust hebben getraind dat het pas menes is bij 'dikke'.

Ik vind het wel grappig! Hier weten ze dat 'appeltje' toch echt betekent dat ze moeten ophouden. :s

Misschien wordt haar gehoor wat slechter waardoor ze de klanken niet goed meer kan onderscheiden tussen Olle en Bolle? Op 12 jarige leeftijd is het niet raar als het gehoor wat minder zou worden. Ik zou haar gewoon Dikke noemen als ze daar beter naar luistert. Klinkt ook harder en misschien beter voor haar op te pikken. Rakker hier is doof inmiddels, ik zou er wat voor geven als hij nog ergens naar zou luisteren. We staan nu wild te wuiven naar hem als hij moet komen.

hier worden de 2 reuen eigenlijk (bijna) standaard Dikke genoemd, als ik hun "echte" naam roep (Darko en Shadow) dan weten ze ook gelijk hoe laat het is en komen ze gelijk (of toch meestal)
de teven worden "Mossel" genoemd en ook meestal hun eigen naam als het menens is

Rhodin luistert naar alle koosnaampjes wel. Wat ik wel grappig vind is als ik over hem praat met iemand en ik noem in het gesprek zijn naam zonder hem erbij te betrekken, dat hij wel opkijkt. Hij kent zijn naam dus best goed.

Yolah luister naar haar naam als ik haar bijvoorbeeld roep in het bos oid, maar de overige namen die we haar geven, daar luistert ze ook wel naar.
Ik zit me nu eigenlijk net te bedenken dat ik voor de beide dames vaker de koosnaampjes gebruik dan de eigen naam...

Yolah= Yollie, Yolliewol(lie), Yooliewoos, snollie (die werkt ook nog t beste... ), snolleke, Yooziewoozie, Yodelie... en ga zo maar door...

Abby= Ebbetje, ebbie-ebbie-eb, Abigail, hebbiehond ...

Ik zeg wel niks meer...