Het HondenForum

Vanavond nog even een stukje met Nilo gelopen. We lopen dan een stukje in Deurningen. Daar zijn veel weilanden, wandelpaadjes en vooral geen verkeer. Ik heb Nilo gelijk geleerd dat hij de weilanden niet in mag, dat is het enige wat de boer vraagt van de wandelaars daar. En gelukkig weet Nilo dat heel goed en houd zich er ook netjes aan. Nu zijn die weiladen afgezet met schrikdraad, maar dat staat eigenlijk nooit aan. En ja, dat heb ik toendertijd zelf getest om het zeker te weten

Zo lopen we daar dus al een jaar of twee bijna elke avond. En altijd stond dat schrikdraad uit..behalve vandaag. Dus tijdens het snuffelen raakt Nilo het iets aan en rent in blinde paniek weg. Lekker dan :N: Gelukkig draaide hij zich vrij snel om en ging in paniek op zoek naar mij. Toen ik hem riep rende hij recht in mn armen dus ik heb hem maar even bij zn halsband gepakt, hij was echt behoorlijk van streek! Het gekke vond ik dat hij bleef gillen. Ik had verwacht dat hij een keer snel een schok zou krijgen, dan gilt hij een keer en is het voorbij. Maar hij is echt een tijdje in paniek geweest. En de rest van de wandeling heeft meneer heel zielig, wat ineengedoken, naast me gelopen

Valt ook niet mee, arme Nilo.

ik heb er ooit zelf met men kont aangehangen en ik bleef ook gillen hoor
het doet wel pijn, arme nilo hij is vast erg geschrokken

Daar zijn ze inderdaad best wel even van van slag ja, dat doet goed zeer!
Bovendien had ie het niet verwacht natuurlijk.

Arme Nilo, geef hem maar een dikke knuffel....

ja dan schrik je even.

Ik heb dat hier een keer met Luc gehad. Ging nooit dicht bij het draad, en toen op een dag wel. Ik zei nog tegen hem kom hier ga niet te dicht want dan krijg je een schok. En hij wilde net gaan zitten om te poepen en toen kwam hij met zijn staart tegen het draad. Nou ik heb hem nog nooit zo snel zien worden. hahahahahah Hij heet die avond niet meer hoeven te poepen.

Op dat moment wel zielig maar ff later kwam ik niet meer bij van het lachen.

Ach gut...Hij zal wel in een shock-toestand zijn geweest!

Wel sneu hoor!

Jacintha schreef:Daar zijn ze inderdaad best wel even van van slag ja, dat doet goed zeer!
Bovendien had ie het niet verwacht natuurlijk.

Arme Nilo, geef hem maar een dikke knuffel....

Nee, hij was gewoon aan het snuffelen in het gras. De rest van de wandeling heeft hij alleen heel vluchtig ergens gesnuffeld en dan steeds om zich heen kijken Stond trouwens ook zo'n jogger bij, die was van die oefeningen aan het doen. Schrok zich kapot van Nilo's reactie, was ook wel een grappig gezicht..als het niet zo sneu was geweest voor Nilo

De ene hond is er gevoeliger voor als de andere.Nog mazzel dat hij naar je toe kwam,ken ook honden die echt wegrennen.Onze 1e hond heeft jarenlang geen smalle paadjes opgedurft waar aan beide kanten draad was.
Op de wei en in de tuin komen ze er ook af en toe tegenaan.Meestal lege anaalklier,maar angst is snel over en volgende keer kijken ze uit.Het is natuurlijk ook zo dat je niet meteen daarna zielig mee moet gaan doen met de hond,want dan bevestig je wel dat het naar is.

Gr. Christa

Oh maar dat is ook helemaal niet fijn, ik ben zo'n sukkel die elke week wel eens vergeet dat de stroom op het hek aanstaat..
Hier hebben ze ook wel eens flink gegild als ze tegen het draad aan liepen, vaak is het maar 1x en dan blijven ze er heel handig van weg.

Ik ken het helaas. Bram is twee keer in aanraking met schrikdraad geweest, en dat terwijl ik er altijd heel voorzichtig mee ben (zelf voelen of er stroom op staat en zo ja aanlijnen). Hij was beide keren enorm onder de indruk, arm jochie.

Gelukkig kwam hij terug.

Caja is een keer op schrikdraad gaan staan, maar die was er niet zo erg van onder de indruk.
Waarschijnlijk wist ze dat ze stout was

Ja, ik was wel heel blij dat hij mijn kant op kwam. Hij rende eerst wel de andere kant op, maar ik kon duidelijk aan hem zien dat hij mij zocht dus heb hem gelijk geroepen. Maar ik kan me goed voorstellen dat je zo je hond kwijt raakt hoor, hij was echt snel.

ach arme hond. Misschien kun je hem wat bach rescue geven.
Komende dagen beetje rustig aan doen omdat de adrenaline lang hoog blijft na een stroomschok.

Bo heeft dat laatst ook gehad.
Was met de buren mee op wandeling, met hun pup.
En toen stootte ze dus ook tegen schrikdraad.
Ze schrok hier zo van dat ze 1 km naar huis is komen rennen, door weilanden en sloten heen :N:
Buurman haar achterna rennen, maar Bo wilde alleen maar naar ons toe.
Wat ben ik blij dat ik die ronde meerdere malen per week loop en ze de weg perfect naar huis kon vinden.
Ze kwam helemaal vol schrik en modder hier thuis aan.
Was toch best trots op mn 6 mnd oude pupje

nana schreef:ach arme hond. Misschien kun je hem wat bach rescue geven.
Komende dagen beetje rustig aan doen omdat de adrenaline lang hoog blijft na een stroomschok.

Bach rescue lijkt niet nodig, we hebben net dezelfde wandeling weer gemaakt en ik kon eigenlijk niks merken aan zijn gedrag. Alleen op de plek zelf waar hij dus is geraakt werd hij een beetje timide. Ik denk dat hij de link helemaal niet bij dat draad heeft gelegd. Maar ik doe in ieder geval rustig aan met hem

Darko is 2 jaar terug tegen de stroomdraad "gebotst" toen hij met de koeien (die er achter stonden) stond te snuffelen en mijn euro niet viel dat er wel eens stroom op zou staan
sindsdien heeft Darko bang van koeien, hij legt niet de link bij de draad (is achteraf nog eens tegen de stroomdraad gelopen, nooit geen stroom op, nooit geen dieren in, toen stond de stroom op, maar nog geen dieren er in ) maar bij de koeien

Zo heeft Rhodin maanden lang het bos niet ingedurfd... Hij was tegen het stroomdraad waar de Hooglanders achter staan aan gelopen en heeft nog een keer in het donker vast gezeten in het schrikdraad. We konden het vergeten, hij durfde het bos niet meer in. Nu raak ik met de riem het hek aan en ga heel hard janken en even het hek goed in de gaten houden, heel theatraal en ik voel me echt een malloot, maar het werkt wel. Rhodin blijft nu keurig uit de buurt van hekken.

Xhrista schreef:De ene hond is er gevoeliger voor als de andere.Nog mazzel dat hij naar je toe kwam,ken ook honden die echt wegrennen.Onze 1e hond heeft jarenlang geen smalle paadjes opgedurft waar aan beide kanten draad was.
Op de wei en in de tuin komen ze er ook af en toe tegenaan.Meestal lege anaalklier,maar angst is snel over en volgende keer kijken ze uit.Het is natuurlijk ook zo dat je niet meteen daarna zielig mee moet gaan doen met de hond,want dan bevestig je wel dat het naar is.

Gr. Christa

ik denk dat het ene draad meer stroom geeft dan het andere , mijn hond is verschillende keren tegen het draad gekomen op het land , maar was echt een schrikreactie en daarna herstelde ze weer snel , totdat de koeienboer een nieuw stroomapparaat had aangeschaft , ze sloeg echt achterover helemaal van de grond en gilde , ik had haar nog nooit eerder horen janken van pijn, het is een harde maar die was echt niet normaal zo'n zware schok erop staat , en dat voor koeien , er kunnen wel olifanten achter pfffff echt overdreven .

Bij schrikdraad ligt het er ook erg aan hoe vochtig de grond is en met welk deel je ertegenaan komt.Met hun neus er tegenaan en in nat hoog gras staand,krijg je idd een flinke opdonder.Wij hebben schrikdraad boven de vijver,soms haal ik er wel eens iets uit en dan raak ik draad aan,nu dan tinteld het door je hele lichaam.
En net als mensen is de ene hond er ook gevoeliger voor als andere.

Gr. Christa

aah arme Nilo

wij lopen ook wel eens langs een pad met aan 1 kant schrikdraad. er kwam pas geleden een vrij jonge GR op ons af en die wilde allemaal spelen (wij hadden de honden al aan de riem) de eigenaar liep nog een heeeeel eind terug en die was aan het roepen maar de hond kwam niet. op het moment dat hij op 1 van onze honden wilde rijden kwam hij tegen het schrik draad en kreeg een optater. hij schrok en rende naar zijn baasje (die inmiddels al dichtbij was gekomen) en ging gelijk naast hem zitten.

Finn dacht in duin ook fijn richting het water te rennen.. dat was idd die kant op..echter stond hier ook schrikdraad i.v.m. de hooglanders.. wat een gegil zeg... ik schrok me kapot dacht minstens dat hij ergens in prikkeldraad lag of in een klem was gelopen :N: ik rende op zijn gegil af.. en riep hem.. toen hij kwam erg onder de indruk maar ongedeerd en zonder zijn speeltje in de bek....heb ik hem zijn speeltje weer laten zoeken.. hij was de schrik direct vergeten want shit.. idd.. speeltje kwijt gelukkig lag het speeltje niet tegen het draad aan.. had anders wel heel sneu geweest..

Arme Nilo...

Hier heeft Chester weleens tegen het draad geplast Dat was best sneu, heb hem nog nooit zo hard en lang horen gillen. Beetje blond van mezelf ook, ik was even vergeten dat er stroom op het draad stond toen ik daar was.

Yolah leeft intens met hem mee... Die had dat vorig jaar. We liepen toen ook over een smal paadje, met aan één kant bossen en andere kant schrikdraad. De honden expres aan de kant met de bossen, maar Yolah zag zo'n 'klosje' (dat houdt 2 stukken draad bij elkaar) en moest er even snel aan snuffelen.
Zat dus meteen jankend op dr kont in de bosjes en was ook meteen de rest van de wandeling heel braaf dicht bij de baas...

wel een grappig gezicht hoor, hoe zielig t ook is.

Ik heb er vroeger ook wel eens tegen aan staan piesen.
Kan je vertellen dat ik wel eens een fijner gevoel in mijn piemel heb gehad.
Ik heb ook van schrik staan springen en mijzelf onder gepist.
Dus kan die hond wel begrijpen.