Het HondenForum

Mijn gecastreerde teef (molosser kruising) van 5 jaar heeft dat allemaal de afgelopen paar weken.
Maar alleen als ze speelt met mijn herdermix reu, dan rent en vliegt ze al blaffend achter hem aan in een soort van pakkertje wedstrijd.
Dat houd ze alleen nog geen 10min vol.
Dan wordt het blaffen meer een hoog krijserig 'ik kom adem tekort-blafje', hoest ze en krijgt ze braakneigingen.
Ze is goed op gewicht, heeft een gezonde eetlust (krijgt Cavom), drinkt/plast en poept (1 a 2x per dag) goed en is verder wel alert.
Ze is alleen van 'een vrij goede conditie' in nog geen paar weken achteruit gegaan naar 'stokoude hond conditie'.
Ze slaapt vrij veel en als ik nu zeg 'ga je mee wandelen??' dan kijkt ze amper op, terwijl ze voorheen al bij de deur stond te springen.
Iemand een idee wat dat zou kunnen zijn?

Ik weet echt niet wat het kan zijn maar ik zou even de DA er naar laten kijken

Ze oogt verder vrij happy en alert en gewoon, normaal, wandelen in een normaal tempo houd ze wel lang vol.
Met gemak een dik uur.
Het is alleen dat spelen, dus een explosie van beweging en zo, dat haar naar adem doet happen.
Vandaar dat ik het eerst hier vraag.

Ik zou toch zeker even naar de dierenarts gaan. Beter op tijd bij zoiets als dit zijn. Misschien heeft ze wel iets met haar hart of iets dergelijks. Even na laten kijken kan geen kwaad.

Nora heeft zware bronchitis gehad toen ze een jaar of 11 was. Toen vertoonde ze ongeveer dezelfde klachten, alleen wat extremer (we moesten diezelfde dag nog naar de DA, die vond het ook vrij ernstig klinken). Na de behandeling hield ze ook die klachten, die ze nog steeds heeft met warm weer. De DA hier constateerde dat ze na de bronchitis te veel aan slijm in haar luchtpijp had zitten.

Gezien de leeftijd kan het bij jou hond natuurlijk iets heel anders zijn, maar ik zou er wel een DA naar laten kijken voor de zekerheid.

Even naar de DA...

als ik zo iets moest gokken zeg ik hart. maar ik had een paar weken geleden al bij de da gezeten .

Het zou bv het hart kunnen zijn. Dan wordt er niet alle vocht uit de longen afgevoerd doordat het hart kracht mist en vocht uit de longen door het bloed wordt afgevoerd. Beginnend hartfalen merk je dus vaak door kortademigheid.
Wat ook kan is dat de hond gewoon minder goed tegen warme temperaturen kan en nu heel snel last krijgt. Dat kan ook wel erger worden met de leeftijd maar toch denk ik dat het nooit zo erg zou kunnen worden.

Ik zou naar de DA gaan en vragen om een hartfilmpje. Zo gepiept en helemaal niet invasief voor de hond. Je zou er maar op tijd bij zijn toch? Straks valt ze dood neer en heb jij nog niks gedaan.

Er kunnen meerdere dingen aan de hand zijn, maar het hart spookte wel gelijk door mijn hoofd. Om die reden zou ik dan ook zeker naar de DA gaan!

Ik had al bij de DA gezeten...Succes!!

Ik heb al een afspraak staan.
Hoe kan het dan dat ze met gewoon wandelen en een beetje draven erbij nergens last van heeft en bij het spelen/ravotten direct wel?
Moet ze dan niet ook kortademig/hoesterig worden bij normale inspanning?

heb je voor vandaag een afspraak met je DA ??

ja, moet einde van de middag heen om 16:45u.

Edit: tijd erbij gezet.

succes vanmiddag , ik hoop dat je antwoorden krijgt,

Ik ook, ik kan mijn meisje nog lang niet missen.

Succes..

Nou, het is dus niet haar hart.
Ze heeft geluisterd en filmpje en er was niets aan/op te zien.
Longen klonken schoon, slijmvliezen waren mooi roze, geen oormijt.
Wat was er wel 'mis'.
Ze had wat verhoging, heeft extreem haaruitval (achterkant van de oren waren al kaal), snel moe bij gewoon wandelen (maar niet puffend en blazend ademhalen wat zou duiden op bronchitus of iets dergelijks), hoesten bij aktief spelen maar ze kon geen hoestprikkel opwekken.
Ook was ze in iets minder dan een maand erg afgevallen, ongeveer 4kg.
Ik voer haar behoorlijk veel (Cavom) om haar op gewicht te houden.
Ga ik terug naar wat ze normaal altijd kreeg dan wordt ze echt mager en kan je alle ribben zien.
Gedrag/karakter was wel flink veranderd.
Van een vrolijke, open en sociale hond is ze in een maand of 2 tijd, veranderd in een hond wat extreem afhankelijk gedrag vertoont, enorm angstig gedrag liet zien bij de dierenarts (ze kent de dierenarts al jaren en was altijd super vrolijk bij het weerzien), niet meer alleen kan blijven (direct begint te joelen) en erg veel slaapt.
Gezien de haaruitval en haar verhoging (ben vergeten he hoog haar temperatuur was) heeft ze een AB kuur meegekregen en voor haar angstige gedrag homeopathische granules.
Binnen 2 weken moet er verbetering zijn in haar vacht en conditie en ook moet haar gedrag weer wat normaler zijn.
Zo niet, dan weer terug en wordt er bloed afgenomen en gaan ze kijken of daar afwijkingen in te zien zijn.
Als ze dan nog steeds hoest bij aktief spelen dan worden er ook foto's gemaakt van haar longen en luchtpijp.
Begint ze in deze 2 weken met hoesten tijdens normaal wandelen dan moet ik direct terug komen.
Voor de rest stond de DA met haar handen in het haar wat er precies mis met mijn Pip was.
Ik (en de DA) vonden alleen wel dat Pip, Pip niet meer was.

Jammer dat er nog geen oorzaak is gevonden.
Heeft ze een flinke kennelhoestinfectie doorgemaakt?
Misschien was gelijk een bloedonderzoek beter geweest, hou haar maar goed in de gaten.Als het niet vlot gaat verbeteren, ga je toch eerder terug voor dat bloedonderzoek?
Sterkte met haar!!

Ze heeft in haar hele leven nog nooit kennelhoest gehad.
Mocht ze, in mijn ogen, niet snel genoeg verbeteren, sta ik natuurlijk veel eerder op de stoep.
Wat mijn dierenarts het meest vreemd vondt was de verandering in gedrag.
Zij heeft mijn Pip een jaar terug gecastreerd (wegens loopsheid die niet overging en het bloeden werd alleen maar erger en meer) en toen was ze 1 bonk affectie en vrolijkheid.
Zefs na het wakker worden was ze vrolijk en kwispelde ze bij het lichamelijk onderzoek die mijn dierenarts toen verrichte.
Nu dook ze achter mijn benen weg met de staart plat tussen de poten en probeerde ze in de grond te kruipen.
Thuis is ze ook anders, veel plakkeriger naar mij toe en ze kan en wil niets alleen doen.
Ze vindt de andere honden (ex-reu en intakte reu) nog steeds wel leuk maar is wel veel feller op ze geworden, kan minder van ze hebben en snauwt ze sneller en harder af.
Er is verder niets veranderd in haar leven, niets raars gebeurd, geen verhuizing, geen andere buren etc etc wat haar gedrag zou kunnen verklaren.

ik zou de volgende keer bloed laten prikken en zeker ook laten prikken op schildklier, die kan en dat soort gedrag veranderingen( angsten) veroorzaken molossers kunnen er best gevoelig voor zijn.

Als een schildklier niet goed werkt, behoren ze dan niet enorm aan te komen?
Wat zijn de symptomen daarvan dan?
Anders ga ik gewoon donderdag weer heen (morgen zijn ze gesloten ivm bevrijdingsdag en alleen in spoedgevallen bereikbaar).

schildklier hoeft niet hoor, dat ze aankomen ( het kan soms een symptoom zijn, net als symmetrische kaalheid, het kan, maar hoeft niet)maar het kan zeker wel gedragsverandering geven.
dus dat kan per individu schelen en hangt ook af van de ernst van de kwaal -
ik zou het in ieder geval laten uitsluiten.

En dat kan je laten uitsluiten dmv een bloedonderzoek??

ja, dat kan , sommige praktijken kunnen het zo zelf doen anderen sturen het op,
maar het is een onderzoek waarvan je over het algemeen vrij vlot de uitslag krijgt.

Mooi, dan laat ik dat direct donderdag doen.
Is de uitslag niet beinvloedbaar door die AB? Want dan stop ik daar direct weer mee tot het bloedonderzoek is geweest. (ze heeft net 1,5 pil gehad)

nee hoor, volgens mij niet,

http://www.hondenforum.nl/plaza/medisch ... 77-30.html" onclick="window.open(this.href);return false;

In dit topic lees ik dat honden met een te snel werkende schildklier snel en veel afvallen, onrustig zijn, trillen en erg schichtig zijn.
Dat is mijn Pip.
Maar aan de andere kant lees ik dat ze dan druk moeten zijn en graag op koele plaatsen ligt en dat is weer juist niet mijn Pip.

Toch maar even die test zo snel mogelijk laten doen.

Ze is alleen niet altijd benauwd maar ik zal het mijn DA zeggen.

Ik zou ook donderdag terug gaan en bloedonderzoek laten doen.
Ik zou gewoon een uitgebreid onderzoek aanvragen.

Heel veel sterkte en beterschap met Pip.

Eind deze week krijg ik de uitslag.
Pip zelf is goed vooruit gegaan, ze is alerter, heeft het niet benauwd meer en hoest ook niet meer.
Ook zijn haar angsten met ruim de helft verminderd.
Dus of dat nu komt door die homeophatische granules of dat ze wel een fikse ontsteking had, waar ze zich zo ellendig door voelde, en die nu opgelost is door de AB.
Ik weet het niet.
Eerst toch de uitslag maar afwachten.