stomme hazen
Geplaatst: 28 apr 2010 18:11
Natuur is geweldig en leuk en mooi, maar dat er nu daadwerkelijk overal haas zit wordt ik nu wel een beetje moe van, pffff 
Mijn honden in volle vaart voorbij zien rennen is geweldig mooi, maar niet als er dan 20 trossen bananen in de oren ziten omdat ze haas zien
Ineens is het jachtinstinct van mijn honden volledig wakker en worden de gebieden waar ze daadwerkelijk nog los kunnen lopen zonder dat ik een hartverzakking krijg steeds minder...
Buddy is terug te roepen op haas, Faido bedenkt zich steeds op een hele flinke afstand dat hij toch wel heul erg ver weg is van het vrouwtje en Thilda..... die heeft de tijd van d'r leven (tenminste dat vindt zij....)
Maandag ging ik hardlopen met de honden, was half 9 dus het park in, de weimpjes mee en hun lekker los meerennen, tenminste dat was mijn idee
Thil duikt de bosjes in (ook dat is nog normaal) en komt eruit terwijl de haas bijna over mijn voeten sjeest met Thil er joelend vlak achter.... nou daar sta je dan met je goede gedrag en je fluitje (laat maar want dat hoort ze toch niet).
20 minuten later (en heel wat nare gedachten van mij, de zoekbrigades waren al op de hoogte ) komt ze helemaal stuk terug, ploft neer op de grond en heeft zich zo stuk gerend dat ik haar eerst bij moet laten komen. Daarna rustig en met tussenpozen naar huis gelopen (zo'n 10 min) waarbij ze zowel voor als achter mank loopt. Dus ipv geirriteerd alsnel bezorgd.
uurtje later loopt madam al door huis alsof er nooit iets gebeurd is
Vandaag wilde ik lekker bij de uiterwaarden aan het water zitten met de honden, beetje balletje gooien en hun daar lekker laten struinen, iets wat ik daar zeer regelmaig doe en eigenlijk nooit haas tegen gekomen ben, tuurlijk weet dat ze er zitten maar ja als je dat op die plek nog niet heb meegemaakt loop ik dus vrij relaxed.
Totdat ik Thil weer hoor joelen, ja hoor weer raak :N:
Fluiten terwijl je weet dat het eignl bij haar geen zin heeft, de anderen luisterden gelukkig wel erg goed en 10 min later komt ze drijfnat van het water terugzetten.
De haas was nl de ijssel ingesprongen
Het is dat ik weet dat ze daar wel heel ver moet rennen voor ze bij een weg komt, maar het is en blijft naar als ik weet dat ze ergens achteraan zit en dan uitzicht is....
Jachthonden blijven geweldig, maar wat kunne ze je geduld op de proef stellen zeg.
Maar toch als ze dan zo allert aan de lijn staan te kijken omdat ze weer iets zien
Mijn honden in volle vaart voorbij zien rennen is geweldig mooi, maar niet als er dan 20 trossen bananen in de oren ziten omdat ze haas zien
Ineens is het jachtinstinct van mijn honden volledig wakker en worden de gebieden waar ze daadwerkelijk nog los kunnen lopen zonder dat ik een hartverzakking krijg steeds minder...
Buddy is terug te roepen op haas, Faido bedenkt zich steeds op een hele flinke afstand dat hij toch wel heul erg ver weg is van het vrouwtje en Thilda..... die heeft de tijd van d'r leven (tenminste dat vindt zij....)
Maandag ging ik hardlopen met de honden, was half 9 dus het park in, de weimpjes mee en hun lekker los meerennen, tenminste dat was mijn idee
Thil duikt de bosjes in (ook dat is nog normaal) en komt eruit terwijl de haas bijna over mijn voeten sjeest met Thil er joelend vlak achter.... nou daar sta je dan met je goede gedrag en je fluitje (laat maar want dat hoort ze toch niet).
20 minuten later (en heel wat nare gedachten van mij, de zoekbrigades waren al op de hoogte ) komt ze helemaal stuk terug, ploft neer op de grond en heeft zich zo stuk gerend dat ik haar eerst bij moet laten komen. Daarna rustig en met tussenpozen naar huis gelopen (zo'n 10 min) waarbij ze zowel voor als achter mank loopt. Dus ipv geirriteerd alsnel bezorgd.
uurtje later loopt madam al door huis alsof er nooit iets gebeurd is
Vandaag wilde ik lekker bij de uiterwaarden aan het water zitten met de honden, beetje balletje gooien en hun daar lekker laten struinen, iets wat ik daar zeer regelmaig doe en eigenlijk nooit haas tegen gekomen ben, tuurlijk weet dat ze er zitten maar ja als je dat op die plek nog niet heb meegemaakt loop ik dus vrij relaxed.
Totdat ik Thil weer hoor joelen, ja hoor weer raak :N:
Fluiten terwijl je weet dat het eignl bij haar geen zin heeft, de anderen luisterden gelukkig wel erg goed en 10 min later komt ze drijfnat van het water terugzetten.
De haas was nl de ijssel ingesprongen
Het is dat ik weet dat ze daar wel heel ver moet rennen voor ze bij een weg komt, maar het is en blijft naar als ik weet dat ze ergens achteraan zit en dan uitzicht is....
Jachthonden blijven geweldig, maar wat kunne ze je geduld op de proef stellen zeg.
Maar toch als ze dan zo allert aan de lijn staan te kijken omdat ze weer iets zien
De buurjongens die net van het veldje kwamen, stapten op hun fietsen en riepen mij toe dat ze hem wel even gingen halen. Die kwamen na 10 minuten met hun tong op de hielen weer terug en zeiden vol bewondering: 'sowee die kunnen hard lopen! We konden ze echt niet bijhouden.' Spiky was inmiddels al terug, en even later kwamen ook Willem en Sil het bos weer uit, ook met hun tong op de hielen 
) Keert hij na een kwartier terug, heeft hij die haas nog niet mee ook niet :M: 
)