Slecht of niet funcionerende traanbuisjes
Geplaatst: 27 apr 2010 12:52
Ik kom net met Amy terug van de DA omdat ze weer ontzettende prutoogjes heeft.
Eigenlijk is ze al een beetje aan het rotzooien vanaf de eerse weken dat ze er was. Toen het op een gegeven moment echt een pusoogje werd heeft de DA een antibiotica zalfje gegeven en dat hielp. Eventjes.
Na een weekje begon het heel langzamerhand weer terug te komen. Nu liep het weer de spuigaten uit (ongetwijfeld niet mee geholpen door alle pollen in de lucht op het moment), dus weer naar de DA. Overigens rent en speelt ze als een dolle, met energie te over en had ze er niet heel veel last van (af en toe een keertje met een pootje er over wrijven, dat was het).
Oogvochtmeting was inorde, maar de kleurstoftest voor het doorlopen van de traanbuis heeft helaas een jammerlijk duidelijke diagnose opgeleverd. Niks, noppes, nada. Ook niet tien minuten later.
De DA had het ook over een verbinding naar hoog onder de lip die wat zou moeten opleveren, maar soms laat mijn Frans wat te wensen over. Dat heb ik dus niet helemaal goed begrepen, maar ook daar viel niks te bespeuren.
De DA houdt het erop dat de traanbuisjes verstopt zijn, waarschijnlijk aangeboren. Een typische kleine hondjes kwaal, noemde hij het.
Overigens kan ik bij de Border Terriers helemaal niets terug vinden over deze afwijking... maar goed.
Zijn mening was dat ik mij er maar mee moest verzoenen dat ik waarschijnlijk enkele malen per jaar een zalfkuurtje moest doen. Jammer, maar helaas.
Is er verder nog iets non operatiefs dat ik zou kunnen doen om haar te helpen. Ze wil dus ook nog wel eens last hebben van een droge neus en volgens de DA hoorde dat er ook bij.
Iemand nog ideeen?
Eigenlijk is ze al een beetje aan het rotzooien vanaf de eerse weken dat ze er was. Toen het op een gegeven moment echt een pusoogje werd heeft de DA een antibiotica zalfje gegeven en dat hielp. Eventjes.
Na een weekje begon het heel langzamerhand weer terug te komen. Nu liep het weer de spuigaten uit (ongetwijfeld niet mee geholpen door alle pollen in de lucht op het moment), dus weer naar de DA. Overigens rent en speelt ze als een dolle, met energie te over en had ze er niet heel veel last van (af en toe een keertje met een pootje er over wrijven, dat was het).
Oogvochtmeting was inorde, maar de kleurstoftest voor het doorlopen van de traanbuis heeft helaas een jammerlijk duidelijke diagnose opgeleverd. Niks, noppes, nada. Ook niet tien minuten later.
De DA had het ook over een verbinding naar hoog onder de lip die wat zou moeten opleveren, maar soms laat mijn Frans wat te wensen over. Dat heb ik dus niet helemaal goed begrepen, maar ook daar viel niks te bespeuren.
De DA houdt het erop dat de traanbuisjes verstopt zijn, waarschijnlijk aangeboren. Een typische kleine hondjes kwaal, noemde hij het.
Overigens kan ik bij de Border Terriers helemaal niets terug vinden over deze afwijking... maar goed.
Zijn mening was dat ik mij er maar mee moest verzoenen dat ik waarschijnlijk enkele malen per jaar een zalfkuurtje moest doen. Jammer, maar helaas.
Is er verder nog iets non operatiefs dat ik zou kunnen doen om haar te helpen. Ze wil dus ook nog wel eens last hebben van een droge neus en volgens de DA hoorde dat er ook bij.
Iemand nog ideeen?