Het HondenForum

Op allebei mijn hondjes.

Zoals ik pas vertelde is Julia flink in haar wang gebeten door een kruising Border Collie.
Ik was bang dat ze niet meer met andere honden zou kunnen, maar het tegendeel is waar.
Ze is geen spat veranderd.
Gisteren kwam ik een vrouwtje tegen met een flinke Labrador reu van anderhalf jaar, een stuiterbal tot en met, en heel nieuwsgierig naar Julia.
Ik heb even staan praten, en Julia mocht even snuffelen, ze heeft het zo goed gedaan weer.
Gewoon even ruiken, likje aan de bek, een snauw en verder weer negeren en grassprietjes eten.
Zo deed ze altijd, en nog steeds!

Ook op Romeo ben ik weer enorm trots.
Toen ik met dat vrouwtje ging praten ging hij weer netjes met zijn rug richting de hond zitten, beetje rondkijken wat er verder nog te zien was.
Heerlijk totaal ongeinteresseerd, en die vrouw vond dat Romeo zichzelf wel heel goed onder controle had, nadat ik haar vertelde dat hij een hekel heeft aan andere honden en dat hij ze echt grijpt als ze te dichtbij hem komen.

Gelukkig kan ik dus nog steeds onbezorgd wandelen met die twee, en gewoon met mensen een praatje maken zonder gezeur.
Geen gegrom, geen geschuimbek, geen agressie, gewoon helemaal niets.
Ik hou toch zoveel van mijn gekke viervoeters.

Trots om wat ik met ze heb bereikt, trots dat ik zelf niet overdreven onzeker word, trots dat mijn honden zo stabiel zijn.
En ik begin eindelijk door te krijgen dat ik dit toch wel aan mezelf te danken heb, aan hoe ik met ze omga, hoe ik reageer op situaties.
Trots dat ik me voel als ik met ze buiten loop en ze netjes andere honden negeren, trots dat mensen kunnen zien dat een klein vrouwtje als ik prima om kan gaan met twee Staffies die samen zowat meer wegen dan ikzelf.
Trots dat ze aan de flex kunnen wandelen zonder dat ik over straat word gesleurd.

Maar het meest trots ben ik nog op ze dat ze mijn vrienden zijn, dat ze mij trouw zijn en respect voor me hebben.
Met de jaren krijg ik steeds meer vertrouwen in mezelf en mijn honden, vertrouwen dat ik het prima kan, en dat ik mijn gevoel moet volgen en dat werkt!

Kinderen in de straat zijn gek op ze, mijn familie is gek op ze, mensen in de buurt vinden het prima honden, niemand heeft er problemen mee dat er twee Staffies in de straat wonen.
En wat ben ik dan trots dat ik degene mag zijn die ze naast zich heeft staan.
Het is zo'n groot compliment voor mij als mensen iets fijns over ze zeggen.
Soms denk ik dan: na veel fouten te hebben gemaakt, heb ik het toch mooi geflikt om er sociale en goed gedragende honden van te maken.
Romeo die een pesthekel heeft aan andere honden, maar niemand die het aan hem merkt, omdat hij zich perfect gedraagt en geen agressie toont.
En Julia, mijn schatje, die al zo vaak is aangevallen, en toch nog steeds vertrouwen heeft en vriendelijk blijft.

Ik voel gewoon dat mijn honden op mij vertrouwen, en dat maakt me zielsgelukkig.
Ze hebben niet het gevoel dat ze dingen zelf op moeten lossen, ze weten dat ik dat voor ze doe.

Het is een heel verhaal geworden, maar ik moest het echt even kwijt, fijne dingen mogen ook wel eens gezegd worden.

Geweldig om te lezen!
Je mag zeker trots zijn op je twee staffies! Super!

Daar mag je best trots op zijn hoor, op dat stel. Zou ik ook zijn.

als ik dat zo lees mag jij zeker wel een dikke veer in je eigen r**t steken

Wat heerlijk om dat over jezelf te kunnen zeggen! Geniet er vooral van want je bent terecht trots!

Ik geniet met volle teugen.
Als ik nu iemand met een andere hond nader, steek ik niet meer over, dat is niet nodig.
Ik loop netjes om die persoon heen, en mijn honden lopen netjes mee.
Geen getrek, gegrom, gewoon niets.

Het is echt ontspannend wandelen op deze manier.
Ik hou Romeo even wat korter als ik ergens langs moet waar een hond staat, en dat gaat prima.

Het is gewoon erg fijn om te weten wat ik van mijn honden kan verwachten.
Geen onverwachte reacties, en geen onzeker gedoe (ook van mijn kant).

Ik merk ook dat ik zelf heel rustig ben en blijf als ik een hond tegenkom, en daar reageren mijn honden echt perfect op.

Ook al ben ik me kapot geschrokken toen Julia is aangevallen, het heeft niets veranderd.
Niet bij mij, niet bij Julia en ook niet bij Romeo.

je doet het harstikke goed

je hebt ook wel 2 kanjers om trots op tezijn hoor

Je hebt helemaal gelijk dat je trots bent

Helemaal terecht dat je trots bent Geniet ervan

fijn he hondjes

ohhh dat is echt super...

hoe heb je romeo dat trouwens geleerd

daar mag je zeker trots op zijn

StormenRoxy schreef:ohhh dat is echt super...

hoe heb je romeo dat trouwens geleerd

Dat heeft heel veel tijd gekost.
Ik ging telkens alleen met hem op pad, zonder Julia.
Als ik een hond zag, draaide ik me om VOORdat hij reageerde en liep vrolijk pratend de andere kant uit en dan kreeg hij iets lekkers.
Langzaam kon ik steeds iets dichterbij lopen voordat ik me om hoefde te draaien.
Na verloop van tijd draaide ik niet meer om, maar ging naar rechts of links, en hield iets lekkers voor zijn neus.
Toen dat helemaal goed ging, ging ik met een grote boog om de andere hond heen met iets lekkers voor zijn neus.
Continu was ik bezig om zijn grenzen te verleggen, en zijn aandacht op mij te houden.
En uiteindelijk was ik zover dat ik met iemand kon gaan praten die een hond bij zich had, maar dan hield ik steeds iets lekkers voor zijn neus, en beloonde hem continu.
Dat belonen heb ik afgebouwd.

Daarna ben ik op dezelfde manier opnieuw begonnen, maar dan met de flexlijn, dus ik gaf hem steeds meer zelf de keuze wat hij zou doen. Ik corrigeerde hem dan kort maar krachtig als hij toch zijn interesse op de hond wilde vestigen, en beloonde hem uitbundig als hij met me meeliep en op mij lette of een andere kant uitkeek.

Julia heeft me daarna ook nog geholpen, als ik met ze samen liep, en hij vertoonde tekenen van agressie richting een hond zoals verstarren of fixeren of grommen, dan corrigeerde Julia hem.

En nu ben ik zover dat hij met zijn rug naar de hond toe gaat staan of zitten.

Hij is nu wel al negen jaar he, dus er heeft echt enorm veel tijd in gezeten.
Ik ben ermee begonnen toen hij een jaar of vier was als ik me niet vergis (het trainen op deze manier)

Paulala schreef:

StormenRoxy schreef:ohhh dat is echt super...

hoe heb je romeo dat trouwens geleerd

Dat heeft heel veel tijd gekost.
Ik ging telkens alleen met hem op pad, zonder Julia.
Als ik een hond zag, draaide ik me om VOORdat hij reageerde en liep vrolijk pratend de andere kant uit en dan kreeg hij iets lekkers.
Langzaam kon ik steeds iets dichterbij lopen voordat ik me om hoefde te draaien.
Na verloop van tijd draaide ik niet meer om, maar ging naar rechts of links, en hield iets lekkers voor zijn neus.
Toen dat helemaal goed ging, ging ik met een grote boog om de andere hond heen met iets lekkers voor zijn neus.
Continu was ik bezig om zijn grenzen te verleggen, en zijn aandacht op mij te houden.
En uiteindelijk was ik zover dat ik met iemand kon gaan praten die een hond bij zich had, maar dan hield ik steeds iets lekkers voor zijn neus, en beloonde hem continu.
Dat belonen heb ik afgebouwd.

Daarna ben ik op dezelfde manier opnieuw begonnen, maar dan met de flexlijn, dus ik gaf hem steeds meer zelf de keuze wat hij zou doen. Ik corrigeerde hem dan kort maar krachtig als hij toch zijn interesse op de hond wilde vestigen, en beloonde hem uitbundig als hij met me meeliep en op mij lette of een andere kant uitkeek.

Julia heeft me daarna ook nog geholpen, als ik met ze samen liep, en hij vertoonde tekenen van agressie richting een hond zoals verstarren of fixeren of grommen, dan corrigeerde Julia hem.

En nu ben ik zover dat hij met zijn rug naar de hond toe gaat staan of zitten.

Hij is nu wel al negen jaar he, dus er heeft echt enorm veel tijd in gezeten.
Ik ben ermee begonnen toen hij een jaar of vier was als ik me niet vergis (het trainen op deze manier)

het probleem bij storm is is dat hij niet volgt als ik het voor zijn neus hou... hij is te gefocesed op de andere hond..
maar op texel kwam ik op een idee.. wij gingen fietsen huren en daar zag ik zon pipo de clown toeter.. en die heb ik gekocht en het idee aan mijn vriend voorgelegd die mij voor gek verklaarde maar ik ga het proberen...

storm reageert dus niet op een clicker... of ie die niet hoort of wil horen..
dus nu ga ik het zo doen dat ik op die toeter druk.. en als ie dan op mij reageert.. dan krijgt ie een snoepje...
net zolang tot hij die toeter met een snoepje gaat acocieren hij reageert er al een beetje op nu...
en ik wil dit uitbouwen naar als ik een andere hond tegen kom toeter ik zodat hij naar mij toekomt voor een snoepje..

maar goed ik hoop dat het werkt..

Daar kun je met recht trots op zijn...

Daar mag je zeker trots op zijn.
Wat mooi om te lezen dat jouw hond niets aan de aanval heeft overgehouden.
Shinji was ook vaker aangevallen door diverse honden, en sinds die tijd kan hij die soort (rassen) honden niet meer verdragen.
En dat er veel tijd in het trainen gaat zitten, weet ik alles van. Zelf ben ik met Taiko aan het trainen op het gebied van omgaan met andere honden. Daarom vind ik het ook leuk om te lezen hoe jij het aangepakt hebt.

Sjoera schreef: Wat mooi om te lezen dat jouw hond niets aan de aanval heeft overgehouden.

Aan één aanval heeft ze wel gedragsverandering overgehouden.
Maar hoe meer ik erover nadenk, hoe logischer ik het ga vinden.
Ze werd aangevallen door een Boerboel, en ze lag op haar rug, en gaf zich over.
De Boerboel bleef daarop gewoon doorgaan, en zij was echt in paniek.
Sindsdien kan ik haar niet meer bij hele grote honden in de buurt laten, de angst is te groot, en ze hapt ze rechtstreeks richting de wangen.
Ze is ook niet meer echt rustig te krijgen dan.

Bij alle andere keren was de situatie anders, toen lag ze niet op de grond op haar rug.

Gisteren weer een trots moment.
Het regende en zowaar liepen de honden gewoon een keer mee ipv snel weer terug naar huis te willen.
Op een bepaald moment deed Romeo een plasje tegen een grasje, en toen keek hij om, maar niet gespitst, gewoon heel rustig dus ik had niet de verwachting dat hij iets zag.
Kijk ik om, staat er een vrouw met een Golden vlak achter me.
Zowel Romeo als Julia liepen weer gewoon door zonder erheen te willen en zonder enige vorm van agressie.
En toen voelde ik me weer enorm trots op mijn hondjes.

Ze leren het steeds beter allebei, gewoon negeren en verder wandelen.
Dat ziet het vrouwtje graag!

Mooi verhaal. Jij mag zeker trots zijn op jouwn hondjes Wat je allemaal niet kan bereiken met liefde en geduld super!

Hoelanger het trainen duurt, des te blijer wordt je als het vruchten gaat afwerpen.
Geniet er lekker van.

superrrrrrr

Daar kun je zeker trots op zijn

Echt heel knap, daar mag je met recht trots op zijn!

je mag zeker trotos zijn op jezelf en natuurlijk je kanjers, wat je weer bereikt heb