bouvierpoedel schreef:
als je een baby met afwijking op de wereld zet ben je een goede ouder.
Een fokker met een pup met afwijking een slechte fokker.
Fok je zonder te testen van ouderdieren ben ook een slechte fokker en heb je het slecht voor met je honden en dus een dierenbeul/broodfukkert of wat dan ook.
Maar neem je een kindje zonder jezelf op wat dan ook te testen dan lult niemand er over.
Krijg je een gehandicapt kind dan lult ook niemand daar over.
Dus hebben we het met ons zelf minder goed voor dan met honden.,??
Mwah, dat is ook wel weer een beetje te kort door de bocht denk ik. Iemand die een kind op de wereld heeft gezet is voor mij gewoon een ouder. Een fokker die en pup met een afwijking op de wereld zet is mijn inziens ook geen slechte fokker. Wel als diezelfde fokker met die pup met een afwijking zou gaan fokken.
Waarom we onszelf niet testen? Omdat wij als mens misschien gewoon wat vaker uitgaan van wat de "natuur" met ons voorheeft

Wij gaan pas naar de dokter als ze ziek zijn zoals we ook pas met de dieren naar de DA gaan als deze ziek zijn.
Ik ben wat dat betreft blij dat "mensen" niet vantevoren getest hoeven te worden op het e.e.a. Soms als er meer "risico" is als je als vrouw zijnde wat ouder bent kan ik me voorstellen dat je je laat "testen" maar anders
Pas als er tijdens 1 van die testen of tijdens 1 van de standaard echo's iets naar voren komt is het vroeg genoeg om ergens over na te denken en of te besluiten een einde aan het leven in je buik te maken. Bij honden werkt dat dus net ff iets anders en wordt dat pas na de geboorte bekend. Dus ja dan pas kun je bij de honden pas een keuze maken wat te doen.