Het HondenForum

Naar aanleiding van een eerder topic hier over hoe je begroet wordt door je honden, moest ik even lachen om de volgende gebeurtenis.
Ik had in het topic aangegeven dat ik dolenthousiast begroet word.
Ik had even een boodschapje gedaan en kwam terug en Fenja stond kwispelend voor me. Geen Sting. Mijn hart sloeg even over, want ik heb een keer meegemaakt dat Fenja me niet kwam begroeten. Ze was doodziek en had acute hoge koorts. Gelijk naar de dierenarts gegaan en het viel mee, maar dit om aan te geven dat ik schrok dat Sting niet kwam.
Stap ik naar binnen, komt er een heel argwanend voorzichtig koppie uit de woonkamer.. Hij lag gewoon zo diep te slapen! Hij is altijd super alert en erg waaks. Toen hij mij dus in het vizier had begon hij vrolijk te stuiteren en me mega enthousiast te begroeten.
Zo leuk, van zulke momenten kan ik echt de mega glimlach niet van m'n gezicht krijgen. Dat koppie om de hoek was echt goud waard

Ik zie het helemaal voor me, inclusief het verschrikte koppie. Herkenbaar ook!

Ik herken het dus niet, daarom vond ik het ook zo grappig. Als ik heel voorzichtig door het raam gluur zie ik soms wel dat ze slapen, maar zodra ik de deur opendoe komen ze er direct aan.

Ik kan me ook niet voorstellen dat Eva mij zou missen als ik binnen kom dus ik kan je verbazing heel goed begrijpen Je schrik ook want ik zou denken dat ze weg of dood was Hier is het meteen WOEF! en dan stormt ze als een dolle dwaas heen en weer door het huis. Eva houdt niet zo van alleen zijn dus die is helemaal wakker als wij er niet zijn. Die ligt dan boven aan de trap te koekeloeren tot we terug komen en dan is het natuurlijk dolle pret :N:

Arline schreef:Ik herken het dus niet, daarom vond ik het ook zo grappig. Als ik heel voorzichtig door het raam gluur zie ik soms wel dat ze slapen, maar zodra ik de deur opendoe komen ze er direct aan.

Het is ook niet zo zeer het blijven slapen als ik binnen kom wat ik herken, maar het verschrikte koppie. Heb ik eergisteren nog gehad, toen ik gewoon lekker op de bank zat te lezen en ineens uit de eetkamer wat knauwgeluiden hoorde, alleen was er geen bot in de eetkamer op dat moment.
Ik heb zonder van de bank te komen de eetkamer in gegluurd, en zag Tapas daar heerlijk aan 1 van de stoelpoten kluiven! :N:
Hierop schraapte ik mijn keel en kreeg ik vermoedelijk eenzelfde blik als die jij van Sting gekregen hebt van zijn zus Tapas.

LongFields schreef:

Arline schreef:Ik herken het dus niet, daarom vond ik het ook zo grappig. Als ik heel voorzichtig door het raam gluur zie ik soms wel dat ze slapen, maar zodra ik de deur opendoe komen ze er direct aan.

Het is ook niet zo zeer het blijven slapen als ik binnen kom wat ik herken, maar het verschrikte koppie. Heb ik eergisteren nog gehad, toen ik gewoon lekker op de bank zat te lezen en ineens uit de eetkamer wat knauwgeluiden hoorde, alleen was er geen bot in de eetkamer op dat moment.
Ik heb zonder van de bank te komen de eetkamer in gegluurd, en zag Tapas daar heerlijk aan 1 van de stoelpoten kluiven! :N:
Hierop schraapte ik mijn keel en kreeg ik vermoedelijk eenzelfde blik als die jij van Sting gekregen hebt van zijn zus Tapas.

MARC_S schreef:Ik kan me ook niet voorstellen dat Eva mij zou missen als ik binnen kom dus ik kan je verbazing heel goed begrijpen Je schrik ook want ik zou denken dat ze weg of dood was Hier is het meteen WOEF! en dan stormt ze als een dolle dwaas heen en weer door het huis. Eva houdt niet zo van alleen zijn dus die is helemaal wakker als wij er niet zijn. Die ligt dan boven aan de trap te koekeloeren tot we terug komen en dan is het natuurlijk dolle pret :N:

Sting is dus in diepe diepe slaap als ik weg ben en hij is alleen (wel samen met Fenja) thuis. Dat doet wel goed. Ik film ze ook vaak en dan doen ze ook niks anders dan slapen.

Hahaha, herkenbaar! Ik heb dat ook eens gehad met Vera. Die lag precies achter de zijleuning van de bank te slapen, en werd ook niet echt wakker toen ik binnen kwam. Saar kwam dus wel de gang in, maar Vera niet, en ik zag haar ook nergens. Ben ik ook half in paniek de kamer ingerend, tilt Vera opeens d'r kop even op achter de bankleuning vandaan "oh hoi, jij ook hier?"

de schrik herken ik!

ik ben ook gewent de hond die in de huiskamer is in mijn nek te vinden zo gauw ik binnen kom.

de laatste tijd wordt sam vaak pas wakker als we naast hem staan en de eerste keren dat dat gebeurde schrok ik me ook kapot..

mijn meneertje wordt gewoon wat ouder denk ik

Mijn hond heeft me ooit ook zo laten schrikken. Op zaterdag ochtend moet ik vaak werken en de hond begroet mij altijd als ik beneden kom. Dus ik kom beneden en Layka reageert niet. Ik zie haar wel liggen in haar mand dus ik riep haar naam, nog geen reactie toen ik dichterbij kwam begon ze te kwispelen. Ik dacht echt even dat ze dood was of heel erg ziek. Gelukkig was er niks aan de hand.

Maar het was wel echt schrikken