Het HondenForum

De titel is duidelijk denk ik.
Foto's erbij zou ook erg fijn zijn!

De allereerst in mijn leven waren Sherry en Tippie, twee Ruwharige Fox Terriers. Die waren al op leeftijd toen ik geboren werd, Sherry is het oudst geworden en overleed toen ik een jaar of 5 was. Nora is echter de eerste hond die ik me bewust heb mee gemaakt. En die is er nu nog steeds, bijna 13 jaar oud. We kregen haar toen ik 7 jaar was.


Links op de foto dus

Van Sherry en Tippie heb ik geen fotos op de pc, en ook maar weinig echte fotos.

Zanko, een geweldige duitse herder zonder staart. Foto's moet ik eens inscannen.
Daarna volgde tijdelijk Bob uit het asiel. Een kruising. Alleen hij beet mij en mn zusje als we aan het spelen waren, en met nog 2 baby's op komst was het geen optie om hem te houden.

Niet veel later kwam er een pup. Sari! Een kruising tussen een duitse staande en een labrador. Geweldig beest die we net voor haar 13e moesten laten inslapen. Met Sari heb ik heel erg veel gedaan. Behendigheid, flyball, gehoorzaamheid... Vanalles!

Toen Sari dood ging was ik net uit huis. Het was te stil zonder hond is huis en na een kleine 2 maanden liepen we tegen een geweldig leuk nest aan. Hier zijn 2 honden uit gekomen. Khaya&Jingo. Die zijn ondertussen alweer ruim 2
En ik heb samen met mijn vriend mijn eerste echte eigen hond, Luca. Ook alweer 7 maanden...

mijn allereerste hondje was een klein zwart poedeltje genaamd Basje.
Kreeg ik voor mijn communie toen ik 7 jaar was.
Heb wel foto's maar kan niet scannen

Mijn eerste hond is Sil, sinds november 2004 bij ons.

Die linker in m'n onderschrift

mijn allereerste eigen hond is rakker
linker hond in me onderschrift de witste hond

maar we hebben altyd al wel honden gehad en de eerste hond wi eik ken bij
ons thuis was max een zwart kruisinkje

Nou, niet lachen......maar mijn allereerste hondje was een Dwergkeesje van 11 jaar, Joecky!

Joecky was op zijn 11de gedumpt in het asiel waar ik vrijwilligster was. En daar was het een gewoonte dat we asieldieren met kerst mee naar huis namen. Gast onder tafel heette dat
Joecky had zoals het een goede Dwergkees betaamt een lastig karakter. Hij wilde graag bij je op schoot maar gromde als je zijn kennel binnen kwam. Optillen vond hij ook vreselijk maar daar vonden we het volgende op, mouwen van je trui over je handen trekken en hem dan gewoon oppakken. Hij beet dan even maar zijn gebit was niet meer zo florissant dus dat deed geen zeer. Even later zal hij dan te genieten bij je op schoot van alle aandacht en knuffels.
Ik nam hem voor de kerst mee naar huis in een rugzak, die ik op mijn buik droeg. Zo fietsten we naar huis. Mijn moeder zag hem en zei: als het met de kat samen goed gaat, mag hij blijven
En gelukkig ging het goed met de kat samen en Joecky bleef bij ons, ging met mij mee het huis uit om samen te gaan wonen en is op bijna 17-jarige leeftijd overleden. Geweldig hondje

als kleuter hadden we 2 bouvier, volgens mij wisten mijn ouders weining van het opvoeden van honden. de honden waren ontzettend beschermend naar mij toe en daarom erg agressief naar mensen en kinderen die op visitie kwamen
de ene hond werd herplaatst naar een boerderij en de andere liep steeds weg en heeft twee keer schapen opgejaagt en doodgebeten, waardoor hij afgemaakt moest worden
na een aantal jaar kregen we een duitse staander langhaar, hij was een jaar bij een jager in training geweest voor we hem kregen. het was echt een wereld hond, een soort wijs mens ons hele gezin had een zeer goede band met bruno, hij is 15 jaar geworden.

Soesie. 40 cm hoog, goudkleurig, kortharig, krulstaart. Heb niet heel duidelijke foto's van haar, maar zal straks even zoeken. Mijn zus kreeg d'r op haar 6e verjaardag, maar toen die dikke tranen janken in bed lag ("Wat is er? Vind je haar niet leuk?") en mijn zus snikte dat ze een witte poedel wilde, heb ik bedacht dat Soesie van mij was. Ze was ook van mij. Ook toen ik later het huis uit ging. Als ik in de weekenden thuis was - en uit ging - dan lag ik 's nachts nog een uurtje of wat bij Soesie te knuffen voordat ik naar bed ging.

Ze is bijna 14 geworden.

Darko
Gevonden op het strand van Hoek van Holland in november 1988, toen was hij ca. 9 maanden oud.
Na acht maanden asiel (ze hadden hem daar Orka genoemd) in juli 1989 bij mij gekomen.
Hij is 11,5 jaar oud geworden, ik heb hem in laten slapen na een hersenbloeding.
Darko is nog steeds mijn hond.

Dat is Tom, de rechste hond in mijn onderschrift. Hij wordt dit jaar zeven.

Kaiou schreef:Darko
Gevonden op het strand van Hoek van Holland in november 1988, toen was hij ca. 9 maanden oud.
Na acht maanden asiel (ze hadden hem daar Orka genoemd) in juli 1989 bij mij gekomen.
Hij is 11,5 jaar oud geworden, ik heb hem in laten slapen na een hersenbloeding.
Darko is nog steeds mijn hond.

wauw, wat een lekkere hond om te zien!
Kan me voorstellen dat je daar helemaal gek op was!!

Thuis hadden we altijd honden. Pukkie en Beertje 2 kruising herdertjes met god zal weten wat, 2 zusjes. Mijn zus kreeg toen ze 16 was een eigen hond. Tasja een kruising Newfy x kruising windhond. Na jaren zeuren kreeg ik op mijn 12e mijn eigen hond. Het was voor mij al bekend op mijn 5e wat voor hond dat zou worden. Ik paste namelijk al vanaf heel jongs af aan op bij een vriendin van mijn moeder als zij een nestje bulletjes had. Dus op mijn 12e verjaardag kreeg ik eindelijk mijn lang gewenste Franse Bulldog. Een teefje met de naam Laika. Laika is plotseling overleden toen ze 10 was. Ik moet nog wel ergens foto's van haar hebben, maar kon ze zo snel niet vinden. Er zijn toen wel andere fransjes gekomen maar die waren in gedeelde eigendom met mijn moeder. Vlak voor Laika overleed kreeg ik mijn 2e eigen Fransje, daar heb ik wel een foto van.

Inge O schreef:

Kaiou schreef:Darko
knip

hoe kan zo'n leuke hond nou zo lang in een asiel zitten ?

Tja, geen idee
Hij was in ieder geval niet opgevoed, trok als een trekpaard en was ontzettend druk.
Wel lief naar alles (behalve katten :N: ) en niet de allerslimste .
En er was geen achtergrond informatie bekend natuurlijk.
Alleen dan dat hij oorspronkelijk van een broodfokker kwam (tatouage nummer was niet overgeschreven).
Ik heb er een wereldhond aan gehad in ieder geval

Deze kanjer.

De allereerste was Nena, een zwarte Bouvier. Ze was de hond van mijn vader, hij deed er ook agility mee geloof ik. Ze is gestorven toen ik vijf was. Een foto heb ik wel, maar niet op de pc. Zal eens kijken of ik die kan scannen. Daarna kwam Shiva, ook een boefje, deze keer een blonde. Zij leefde tot ik 16 was, dus haar heb ik wel bewust meegemaakt. Ook wandelingetjes meegemaakt. Jammer genoeg zijn m'n ouders niet zó van de dieren, ze vinden ze wel leuk maar de verantwoordelijkheden namen ze niet. Beide honden leefden voornamelijk binnen en in de tuin, gewandeld werd er amper, tenzij ze mee gingen op reis of op uitstap of als ik met Shiva ging wandelen.

Rakker en Lucky zijn mijn aller eerste honden, ze zaten al bij me in de box.
Rakker:
Lucky:
Daarna kregen we Bengel (Die woont nu nog bij m'n ouders)


Mijn eerste eigen hond (vanaf dat ik op mezelf ben gegaan), is nu Senna:

Diego is onze eerste hond, mijn eerste hond waar ik mee train (zie onderschrift en diverse foto's die ik geplaatst heb).

Allereerste hond bij mijn ouders was Kelly, toen was ik 12, een golden retriever teefje. Helaas heb ikd aar geen foto's digitaal van of hier in huis. Mijn zus heeft ze allemaal omdat het haar hond eigenlijk was.

De eerste hond in mijn leven is Samba, labradorteef (niet raszuiver) van nu 11,5 jaar oud. Ze kwam na eindeloos zeuren en subtiel hondenrassenboeken lenen van de bieb toen ik 13 was. M'n moeder, vader en tweelingbroer vonden het wel leuk, maar mijn oudste broer had/heeft echt niets met honden en weigerde een hond uit te laten voor anderen terwijl hij geen hond hoefde. Prima als er een hond kwam, maar hij deed er niets mee.

Toen kwam Samba dus, want er waren genoeg mensen om haar wél uit te laten/aandacht te geven. Uiteindelijk liep ook mijn broer soms gemoedelijk en vrijwillig een blokje met haar om, en mijn vader heeft hem eens slapend onder de trap bij Samba aangetroffen, hij was gaan slaapwandelen .

Samba woont nu bij mijn vader.


Samba vroeger




Samba enkele maanden geleden




Hades is mijn eerste echt eigen hond. Hij is nu 1,5.

Tara, mechelse herder kwam toen ik 3 jaar oud was. Een schat van een hond maar oh wat hebben mijn ouders het moeilijk met haar gehad (heb ik vrij weinig van mee gekregen) Tara was bijna 1 jaar oud en was behoorlijk mishandeld bij de eerste eigenaar.
Toen ik 7 was kwam er een border collie bij, Donald, gekocht in Wales en meegesmokkeld naar Nederland. Na de dood van Tara kwijnde Donald weg en kwam Anna, bearded collie bij ons als pupje. Een jaar na de dood kwam Carlos bij ons wonen, Carlos was een spanjaard waar iets van DH en border collie in zat. Een wereld hond die in het begin bang was voor alles.

Daan is mijn eerste eigen hond. Ik wilde al heel lang een hond maar in het studentenhuis kon dat niet. Nadat ik het huurcontract voor mijn eigen huisje had getekend ben ik direct door gereden naar het asiel voor een hond. In het asiel zat geen hond waarvan ik meteen zoiets had van jij bent mijn hond. Daan is via een vriendin van een collega in mijn leven gekomen. Zijn vrouwtje was overleden en het was liefde op het eerste gezicht terwijl hij aan geen enkele eis voldeed.
Bedan kwam vorig jaar in mijn leven, helaas hebben we minder dan een jaar van elkaar mogen genieten.

Bij mijn ouders hadden we eerst Asco, een heidewachtel.
Van hem lopen er nog steeds verre nakomelingen rond. Het was echt een schat van een beest.
Het kleintje op de foto ben ik.



De tweede hond was ook een heidewachtel, genaamd Tessa.



En nu dan Joy. Joy is mijn eerste eigen hond. Hier de foto die ik als kerstkaart heb gebruikt.

Bowie (zie foto links bovenin) is mijn eerste eigen hond

Toen ik nog bij mijn ouders woonde waren er ook honden maar dat waren niet mijn honden maar de honden van m'n ouders Dat is compleet anders.

Toen ik net geboren was, hadden we Duitse Herders, maar altijd met een achtergrond. Eentje heeft mij gebeten, zomaar en dat vond mijn moeder te ver gaan. Die is herplaatst, en die mensen hebben nog heel regelmatig contact opgenomen. Daarna weer een Duitser, maar ik weet niet meer precies waarom dat die weg moest...
Toen kwam Candy (een mechelaar x bouvier). Een super hond, helaas net voor haar tiende verjaardag hebben we haar in moeten laten slapen. Ik heb er maanden zo erg verdriet van gehad, dat ik letterlijk ziek was. Toen kwam Bowie, mijn eerste echte eigen hond, ook al deed ik verschrikkelijk veel met Candy. Bowie is afgelopen December 15 jaar geworden en is met mij mee het huis uit gegaan.

Tamara. schreef:Toen ik nog bij mijn ouders woonde waren er ook honden maar dat waren niet mijn honden maar de honden van m'n ouders Dat is compleet anders.

Bij de eerste heidewachtel heb ik ook nooit bewust meegeholpen ofzo. Daar was ik nog te klein voor.
Maar Tessa kwam toen ik een jaar of 6 was en toen ik nog een paar jaar ouder was, ben ik daar echt wel heel druk mee geweest. Voor mij voelde het als eigen hond, hoewel belangrijke beslissingen wel door mijn ouders genomen werden.
En in dat opzicht is het met Joy inderdaad wel heel anders. Daar ben ik degene die de beslissingen neemt. Daar heb je wel gelijk in, Tamara .

Mijn ouders hebben altijd honden gehad, toen ik geboren werd hadden ze een bouvier, maar dat heb ik allemaal niet zo meegekregen.
Max is eigenlijk mijn eerste hond waarvan ik alles meemaak, en wij hebben ook echt een mooie band samen.
Macho kwam daarna en die gaat ook mee als ik het huis uit ga.

Inge O schreef:mijn allereerste hond kwam er bij toeval toen ik 12 was - na jaren tevergeefs zeuren en huilen en smeken om een hond : hunter, een niet-raszuivere franse lopende hond uit de pyreneeën. een schat van een hond, maar oh wee, wat heb ik het moeilijk gehad met haar qua opvoeding.

tegelijkertijd ook heel erg veel van haar geleerd - ik heb haar jammer genoeg maar ruim 3 jaar mogen hebben (gestorven in een vreselijk auto-ongeluk ) maar het lijkt wel alsof ze er mijn hele jeugd was .

Wat een mooie hond was Hunter. Zonde dat je haar maar een paar jaar hebt mogen hebben.

Billy is mijn echte eerste (eigen) hond. Kwam ruim tien jaar geleden in mijn leven. De honden van vroeger waren toch meer van mijn ouders, het gezin.

Tijdens een van onze eerste vakanties, al weer jaaaaaren geleden:





Jeugdig koppie.

de eerste hier in huis van Ecu een drentsche patrijs van 10 jaar, helaas van korte duur i.v.m. grommen naar ons en agressief gedrag naar andere honden, dat konden wij helaas niet aan. dus uiteindelijk terug naar de oude eigenaars en daar heeft hij bijna de zoon des huizes te pakken gehad en ook quireste. Ecu is uiteindelijk ingeslapen ong 3 weken nadat ie terug was, er was iets niet goed meer dus, wel heel erg veel verdriet van gehad...had echt gefaald voor mijn gevoel. heb er overigens heeeeel erg veel van geleerd!




quireste is hier een ruim half jaar later gekomen en tot de dag van vandaag nog geen spijt, inmiddels bijna 5 jaar geleden...
5 jaar geleden:


2 jaar geleden:


nu:


gr laura

Tamara. schreef:Toen ik nog bij mijn ouders woonde waren er ook honden maar dat waren niet mijn honden maar de honden van m'n ouders Dat is compleet anders.

En toch was Soesie wel degelijk mijn hond. Dat had ik zo besloten, omdat grote zus haar niet wilde maar een witte poedel wilde. Ik was 5, dus uiteraard heb ik niets aan opvoeding of uitlaten gedaan. Maar eigenlijk denk ik dat aan dat laatste mijn ouders ook niets hebben gedaan. Uitlaten hoefde toen niet. Hond wilde naar buiten, en werd even naar buiten gelaten

Anders is mijn eerste echte eigen hond Sam.

De eerste hond die in mijn leven kwam was Amy, ze is 12 jaar geworden:


Mijn eerste eigen hond, Snoopy: