Het HondenForum

Nu heb ik al een aantal keren gelezen dat de meeste mensen geen voorstander zijn van meerdere reuen in 1 huis.Meestal advieseren ze reu/teef maar waarom ??????.

Ik heb zelf altijd reuen gehad en nu nog , maar nooit geen problemen gehad.

Dus ik vraag me echt af wat het probleem is

Gr,Zonta

Ik denk ook dat het vaak rasafhankelijk is en dat het verschil in leeftijd ook belangrijk is.

Wij hebben altijd meerdere reuen gehad, maar er zat wel altijd minstens 2 jaar leeftijdsverschil tussen.
Nu heb ik een sint bernard reu van 9 jaar en een labrador reu van 3 jaar en volgend jaar komt daar weer een reu bij.

De kerels die ik nu heb zijn 4 ( sint bernard) & 5 ( jack russel) jaar.De Jack russel is hier de baas in huis en de sint weet dat ook heel goed. Ze hebben nog nooit geknockt maar de blik van de jack zegt al genoeg

In het verleden hadden we altijd 3 honden ook allen reuen , maar er is nog nooit onenigheid geweest.

gr,Zonta

Nanna schreef:

samantha! schreef:Ik denk ook dat het vaak rasafhankelijk is en dat het verschil in leeftijd ook belangrijk is.

Hoeft ook niet eens. Ik heb mijn Wim herplaatst bij zijn twee broers. Een nestbroer en eentje die een jaar ouder is. Gaat perfect.
Soms moet een mens ook gewoon geluk hebben én inzicht in de betreffende honden.

Nee hoeft inderdaad niet, maar ik zou daar zelf wel voor kiezen (zou het bij verschillende geslachten trouwens ook doen).
Ik denk dat ik bij Max en Macho ook makkelijk een leeftijdsgenoot van hetzelfde geslacht kan hebben, maar daar heb ik niet voor gekozen.
Maar dat is puur persoonlijke keuze dus

Nanna schreef:

samantha! schreef:Ik denk ook dat het vaak rasafhankelijk is en dat het verschil in leeftijd ook belangrijk is.

Hoeft ook niet eens. Ik heb mijn Wim herplaatst bij zijn twee broers. Een nestbroer en eentje die een jaar ouder is. Gaat perfect.
Soms moet een mens ook gewoon geluk hebben én inzicht in de betreffende honden.

Ik vraag me inderdaad ook af wanneer dat verschil in leeftijd echt belangrijk wordt. Saar en Vera hadden ook prima even oud kunnen zijn, Saar wil toch never nooit de leider zijn. Vera overigens ook niet in het bijzonder, maar ja, als je het op een presenteerblaadje aangereikt krijgt is ze de beroerdste niet Alleen Saar mag toch nog eigenlijk alles van d'r
Ik denk ook dat het erg afhankelijk is van het type hond, en dat is vaak ook weer rasafhankelijk. Ik zou bij de honden die ik nu heb zo weer een teef zetten bijvoorbeeld. Maar ik had bij Moos niet zo snel een reutje gezet.

Max en Macho hadden volgens mij ook prima even oud kunnen zijn.
Ik zou ook niet weten wie hier nou de ranghoogste is.
Ieder heeft zijn eigen dingen maar ik kan nou niet zeggen wie er nou uiteindelijk de baas is, en daar zijn ze zelf ook totaal niet mee bezig volgens mij.

ik zou hier nooit een reu erbij kunnen zetten
bob vreet hem op
en dat wist ik van te voren
dat die kans er dik inzit

maar ik vlak de teven niet uit
mijn 2 teven zitten ook gescheiden als ik er niet ben
en die hebben ook al samen geknokt

samantha! schreef:Max en Macho hadden volgens mij ook prima even oud kunnen zijn.
Ik zou ook niet weten wie hier nou de ranghoogste is.
Ieder heeft zijn eigen dingen maar ik kan nou niet zeggen wie er nou uiteindelijk de baas is, en daar zijn ze zelf ook totaal niet mee bezig volgens mij.

Ja, zo gaat het hier ook ongeveer. Alleen Saar is altijd erg bezig met "oh grote leider", dus daarom is Vera de baas. Maar dat is niet omdat ze een punt maken naar elkaar ofzo, gebeurt eigenlijk nooit. Maar meer omdat Saar zo graag achter een andere hond aanhobbelt

Als je goed inzicht hebt in het karakter en behoefte van je eigen hond weet je wat je er eventueel bij kunt zetten.
Als dat een herplaatser is, heb je niet 1,2, 3 inzicht in zijn/haar karakter en moet je afgaan op de info van de vorige eigenaars of asiel of opvang. En is er altijd het risico dat het niet werkt.

De ideale reu/teef combi is ook niet altijd ideaal. Heb ik aan den lijve meegemaakt hier in huis.
2 reuen zou ik zelf nog eerder doen dan 2 teven.

Het gaat er meer om hoe je er zelf instaat als baas. En of je naar het belang van je eigen hond kunt kijken en dat laten prevaleren boven je eigen voorkeur.

2 reuen is wat mij betreft dus niet "not done".

Moos schreef:

samantha! schreef:Max en Macho hadden volgens mij ook prima even oud kunnen zijn.
Ik zou ook niet weten wie hier nou de ranghoogste is.
Ieder heeft zijn eigen dingen maar ik kan nou niet zeggen wie er nou uiteindelijk de baas is, en daar zijn ze zelf ook totaal niet mee bezig volgens mij.

Ja, zo gaat het hier ook ongeveer. Alleen Saar is altijd erg bezig met "oh grote leider", dus daarom is Vera de baas. Maar dat is niet omdat ze een punt maken naar elkaar ofzo, gebeurt eigenlijk nooit. Maar meer omdat Saar zo graag achter een andere hond aanhobbelt

Haha ja zo is dat hier ook.
Macho is ook zo van "oh grote leider" naar Max toe, maar Max heeft dat niet eens door.
Maar Max vind het dan weer heel erg als Macho van huis is, en dat interesseert Macho weer niet zoveel
Hier maken ze ook nooit een punt naar elkaar ofzo, ze houden zich er gewoon totaal niet mee bezig.

Bij Baco had ik alles kunnen zetten en Pupje DuCain is ook altijd goed gegaan,
Bij DuCain kon geen herplaatser dus een pup erbij , en dat gaat nu goed, maar ik houd er wel rekening mee dat het fout kan gaan .
Mocht DuCain er niet meer zijn ,wil ik wel gaan kijken voor een leuke herplaats teef , want ik gok dat het bij Van Gils straks wel kan

Mijn tweede hond is een reu en dat is een tamelijk bewuste keuze. Spike (de flatcoated/Golden) is dol op spelen met andere honden maar is erg confrontatie mijdend en houdt zich niet zo bezig met rangorde gedoe. Bij sommige teven kan hij wel wat overdreven plakkerig zijn. Mijn tweede reu Gimmick is ook een vrij relaxte hond voor een Aus maar toch wel wat pittiger en meer een baasje dan Spike.

Van het begin af aan waren ze dol op elkaar; veel spelen, elkaar de bek/oren aflikken, tegen elkaar aan slapen (of Gimmick gewoon bovenop Spike op de bank) Gimmick mag ook rustig Spike's bak leeg eten, de hele kamer ligt bezaait met speeltje en ook daarmee gaat het er vredig aan toe. Ze zijn ook heel blij elkaar weer te zien als ik met 1 hond weg ben geweest voor training.

Ik ga ervan uit dat Gimmick als hij meer volwassen wordt wel dominanter zal worden maar verwacht daar geen problemen mee omdat Spike een hond is die helemaal niet ingaat op evt. uitdagend gedrag in die richting. Wel probeer ik grenzen aan Gimmick te stellen in het belang van Spike die dit dus zelf nauwelijks doet; b.v. overdreven drijf/beuk/staarthang gedrag uit afreageren van opwinding op Spike mag niet en dat probeer ik te vermijden of als het toch voorkomt corrigeer ik het.

Hier geen reuen maar twee teven bij elkaar.
Marie 13 en Denia 17 maanden. Nooit eigenlijk een probleem opgelevert.
Toen denia richting een jaar ging werd de rangorde in huis wel anders. Marie gaf het gewoon op. Niet dat ze ooit iets heeft gedaan, maar tis wel duidelijk dat denia de baas is. Geen idee hoe het zou zijn als marie jonger was geweest. Als er hier nog een hond bij komt dan zal dat weer een teef worden.

Hier 4 reuen in huis en never nooit problemen, maar dat is ook rasafhankelijk, er zijn rassen waar ik echt geen 2 reuen van in huis zou willen hebben.

De leeftijden hier zijn bijna 12 jaar (en gecastreerd), 5, 4 en 2 jaar. De laatste 3 dekken ook nog regelmatig, maar dat doet aan hun vriendschap niks af.

Mijn reu kan prima bij de 2 honden van mijn ouders. 1 van die 2 is ook een reu.
Ik denk echt dat het rasafhankelijk en vooral karakter afhankelijk is. 2 heethoofden zou ik niet snel bj elkaar zetten. Maar 2 relaxte reuen/teven, hoeft geen enkel probleem te zijn

Hier een reu en een teef. Ik zou er best een teef bij kunnen zetten maar een reu gaat niet. Het is gewoon afhankelijk van de hond die je hebt.

hier 4 reuen van het ras staffordshire bull terrier

nog steeds geen problemen

Ik ken genoeg mensen die meerdere reuen hebben waarbij dat uitstekend gaat. Teven hetzelfde verhaal trouwens. Bij bepaalde rassen zou ik het bepaald niet aanraden. En er is dan ook nog zoiets als karakter en leeftijd. Bij Bram en Izzie zou ik zowel een reu als een teef kunnen zetten. Bij beide zou ik dan wel voor een middenmootje kiezen, niet erg onzeker, maar zeker niet overheersend. Niet dat er een derde komt hoor, maar even ter illustratie.

makkie schreef:hier 4 reuen van het ras staffordshire bull terrier

nog steeds geen problemen

Heb je ze altijd bij elkaar?

Wij hebben alleen teven, momenteel vijf stuks.
Het is volgens mij rasafhankelijk en ook hondafhankelijk.

Stabijs zijn felle donders en wij hebben er een die zich geen kaas van het brood laat eten.
Vooral als ze nog jong zijn willen ze zich nog wel eens laten gelden.
Isa is bijna negen, maar heeft in haar jeugd ook wel geknokt (met haar zus die kwam logeren, waren ze 1,5 jaar). Orpa idem dito en ook met haar zus die kwam logeren, alleen waren die jonger: 6 maanden. Orpa heeft een erg kort lontje dus daar kan echt niet alles bij.
Willemijn heeft ook af en toe mot met haar zus (traint in dezelfde groep), en die beginnen om en om.

Rinne Roos is een totaal ander karakter en wil geen gedonder. Die plukt de boel dus uit elkaar en geeft ze allemaal op hun donder. Voor we haar hadden regelde Lobke dat, onze vorige wetter.

Wetters hebben die neiging sterk en ze kunnen het ook goed.
Dat is dus erg prettig, maar we kunnen toch niet zomaar alles erbij zetten hier.
Reuen is geen probleem maar teven dus wel. En dat ligt helemaal aan de stabijs, want die zijn, zoals ik al zei, pittig.
Stabijreuen zijn vaak wat makkelijker maar toch ook bepaald geen watjes. Ze zijn gewoon vaak wat kort voor de kop.
Wetters zijn daar echt veel makkelijker in, die zijn hoe dan ook verdraagzamer.

Ik denk dat gewoon altijd alles meetelt: geslacht, ras, karakter, verleden (hondervaringen van de hond) en baas (houding van en ervaring). Niets van dat rijtje is allesbepalend en niets is onbelangrijk.

DebbieZ schreef:Ik denk dat gewoon altijd alles meetelt: geslacht, ras, karakter, verleden (hondervaringen van de hond) en baas (houding van en ervaring). Niets van dat rijtje is allesbepalend en niets is onbelangrijk.

ben ik het wel mee eens...

goede kennis van je eigen hond is denk ik wel het aller belangrijkste...ik wist bij Dongo dat we daar gewoon absoluut geen reu bij konden gaan zetten(en dan al helemaal geen DH reu)...Een teefje daarentegen wist ik gewoon dat het goed zou gaan...

Maar ook de opstelling als baas zijnde is heel belangrijk...Dongo en Vanna wisten heel goed dat ik de baas was en ik denk dat dat ook een rol speelt in de manier waarop de honden met elkaar omgaan...

Hier meerdere reuen en teven bij elkaar. In principe knokt er maar 1 en dat is onze killermops Olijfje. Ze pikt wel altijd een teef uit. Helaas voor haar gaan de teven niet op haar gedrag in en negeren ze haar voornamelijk als ze weer op oorlogspad is. Alleen Favo knokt mee, maar die vind vechten leuk (althans als ze zelf het slachtoffer niet is van Olijfje) Het is dat Olijfje een klein formaatje hond is, die ook geen schade aan de andere honden toe brengt op dergelijke momenten, had ze een groter formaat gehad, dan hadden we toch wel een probleem gehad.

ladybird schreef:Hier meerdere reuen en teven bij elkaar. In principe knokt er maar 1 en dat is onze killermops Olijfje. Ze pikt wel altijd een teef uit. Helaas voor haar gaan de teven niet op haar gedrag in en negeren ze haar voornamelijk als ze weer op oorlogspad is. Alleen Favo knokt mee, maar die vind vechten leuk (althans als ze zelf het slachtoffer niet is van Olijfje) Het is dat Olijfje een klein formaatje hond is, die ook geen schade aan de andere honden toe brengt op dergelijke momenten, had ze een groter formaat gehad, dan hadden we toch wel een probleem gehad.

Mijn stabij heeft geen oog voor grootte. Hij zal een hond die hem niet aanstaat ontlopen, maar als ze beginnen bijt hij wel van zich af: En dan maakt hij geen onderscheid meer tussen een Ridgeback of een Yorkshire.
Het Yorkie heb ik maar gered, de Ridgeback leek me niet zo kwetsbaar. Lijkt me toch niet onverstandig om kleine hondjes dat aanvallen af te leren, voor het geval dat ze zoiets als mijn Rokus tegen het lijf lopen...

DebbieZ schreef:Ik denk dat gewoon altijd alles meetelt: geslacht, ras, karakter, verleden (hondervaringen van de hond) en baas (houding van en ervaring). Niets van dat rijtje is allesbepalend en niets is onbelangrijk.

Klopt, het is het totale plaatje

Ik heb wel gezien dat de combinatie van reuen bij elkaar vaker problemen vertoont (ook naar andere honden toe) dan met teven.

Ik heb met teven bij elkaar nooit problemen gezien en al helemaal niet bij die van mij. Maar de stalhouder waar ik rij, heeft 2 reuen en die kunnen echt niet met elkaar!

Uiteraard is een en ander rasafhankelijk maar dit hoeft niet altijd zo te zijn.

Ma-Rianne schreef:

ladybird schreef:Hier meerdere reuen en teven bij elkaar. In principe knokt er maar 1 en dat is onze killermops Olijfje. Ze pikt wel altijd een teef uit. Helaas voor haar gaan de teven niet op haar gedrag in en negeren ze haar voornamelijk als ze weer op oorlogspad is. Alleen Favo knokt mee, maar die vind vechten leuk (althans als ze zelf het slachtoffer niet is van Olijfje) Het is dat Olijfje een klein formaatje hond is, die ook geen schade aan de andere honden toe brengt op dergelijke momenten, had ze een groter formaat gehad, dan hadden we toch wel een probleem gehad.

Mijn stabij heeft geen oog voor grootte. Hij zal een hond die hem niet aanstaat ontlopen, maar als ze beginnen bijt hij wel van zich af: En dan maakt hij geen onderscheid meer tussen een Ridgeback of een Yorkshire.
Het Yorkie heb ik maar gered, de Ridgeback leek me niet zo kwetsbaar. Lijkt me toch niet onverstandig om kleine hondjes dat aanvallen af te leren, voor het geval dat ze zoiets als mijn Rokus tegen het lijf lopen...

Zo bedoel ik het ook niet. Ik bedoelde: nu is er geen schade omdat het een klein mopsertje is, maar had ze een hond van formaat geweest bv een herder, labrador of wat dan ook, dan was er toch een probleem geweest hier. Ze gaat voor de kill op sommige momenten, helaas voor haar en gelukkig voor de andere honden en ons brengt ze nagenoeg geen schade toe. Echt een schatje, (als ze slaapt)

ik denk dat het wel ligt aan geslacht, combinatie, leeftijd enz

ik heb hier 3 reuen lopen, ze lopen altyd los in huis ook als we weg zijn.
rakker van 9 tommy van 8 zijn geholpen en chezz nu 3 niet. zijn 3 terriers
meestal is het rak met tom of rak met chezz.
ze knokken eigenlijk weinig, behalve als chezz boven rakker probeert te
komen, of om een botje. verder eigenlijk niet.

hier 2 reuen (eigenlijk 3 reuen)en 2 teven
Shadow (oudste reu) kon tot hij een jaar of 2 was in principe met alles zolang ze maar niet begonnen te klieren tegen hem, sinds hij over de 2 is kan hij met niks meer, want hij pikt het ook niet van de teven dat zij hem ff op zijn plek zetten
Darko (5) en Mops ( 3) kunnen gewoon bij elkaar, buiten dat Darko met momenten (als de teven loops zijn of schijndrachtig) pogingen doet om op Mops te rijden, maar het hem maar niet lukt, hij is soms ook wat te wild, maar verder hebben de heren nooit geen ruzie, als er al een snauw valt is het van Mops
Guapa (3) en Zena (6) kunnen ook gewoon bij elkaar, in die 3 jaar dat ze nu samen zijn is er eigenlijk maar 2 keer een snauw gevallen tussen de dames, 1 keer van Zena uit en 1 keer van Guapa uit
Darko, Guapa, Zena en Mops kunnen ook gewoon alle 4 samen, het enige waar ik op moet letten is dat Darko, Guapa en Zena Mops niet te hard lastig vallen, ze "vergeten" wel eens dat Mops helemaal niet zo groot en sterk en stoer is als hij zich voordoet

bij Darko zou wel een 3e reu bij kunnen, maar dan een niet te grote en al helemaal geen dominante, van pup af aan zou veel beter gaan dan een herplaatser
een 3e teef is praktisch niet te doen met Guapa, tenzij het ook een pup is, voor Zena maakt het niet uit, zolang de gewenning goed gaat (dus zonder grommen, aanvallen en zo, want dan pakt ze terug) maakt het voor haar niet uit, een pup gaat altijd goed

iones schreef:Ik heb wel gezien dat de combinatie van reuen bij elkaar vaker problemen vertoont (ook naar andere honden toe) dan met teven.

Dat geloof ik niet zo.
Reuen matten dan wel, maar als ze eruit zijn is het meestal wel klaar.
Bij teven is het nooit klaar.

Ma-Rianne schreef:Mijn stabij heeft geen oog voor grootte. Hij zal een hond die hem niet aanstaat ontlopen, maar als ze beginnen bijt hij wel van zich af: En dan maakt hij geen onderscheid meer tussen een Ridgeback of een Yorkshire.

Nee, hij is dan ook een stabij