Sorry, geen update gedaan....mega druk geweest hier.
Het hele verhaal had nogal een eh...apart einde....
We kwamen met Sam, getooid met muilkorf aan bij de DA,na onderzioek van hart en longen en wegen e.d kreeg ie een slaapspuitje.Ach dat duurde maar een uur eer ons eigenwijze manneke toegaf...In de tussentijd trof ik in de wachtkamer een oude kennis, van destijds uit de dressurperiode.Uiteraard heb je hetdan over de honden, het hele verhaal van Sam gedaan, en ondertussen zat hij Sam lekker te kroelen, Sam die alle vreemden bijt als hij de kans krijgt dus we zaten een beetje

te kijken.
Afijn, Sam ging op de operatie tafel, was overeengekomen dat ik mee zou helpen, en zijn bult was niet eng, niet kwaadaardig maar een ingekapselde grasaar die lekker aan het ontsteken en poeren was.Behoefde zelfs niet eens een hechting dus opluchting!!
Sam kreeg zijn wakkerword prik,probeerde nog even lekker de DA te bijten,en we gingen op weg naar de auto, alwaar mijn oude kennis op ons stond te wachten....met een vraag.
Eigenlijk waren ze op zoek naar een hond, liefst volwassen en reu,waren al eens in het asiel wezen kijken en op de diverse herplaatssites,maar nooit echt het idee gehad van Yes, dit is m....en dat hadden ze bij onze Sam wel, en dat was te zien want wankel en wel hupste hij gezellig om ze heen, knuffelde, lebberde eens door mevrouw haar gezicht....ze zijn mee naar ons huis gegaan, een dag gebleven, volgende dag maar es weer gekomen, en om een lang verhaal kort te maken, het klikte.Met hoofdletters.
En ik moest eerlijk naar mezelf zijn, heb mn hele leven lang al honden, moeilijke kleine grote, maar Sam was me net een tandje teveel.Als hond alleen zou het het prima hebben gedaabn bij ons, maar in de groep gaf het net dat tikje ongrijpbare spanning, het was nooit helemaal echt luek en relaxt.Bezoek kon niet met Sam, ik kon m niet goed lezen qua lichaamstaal en dus verbleef hij dan in de bijkeuken, met lekkere kkluif ,maar toch zit je dan niet lekker.Ik wil geen honden opsluiten, ze horen bij ons,maar ons gezinsleven is net wat te eh...chaotisch voor een mishandelde hond met toch wel een lange gebruiksaanwijzing.
Om het allemaal samen te vatten....Sam is vanmorgen heel vroeg opgehaald,met heel veel verdriet maar wel een goed gevoel heb ik m naar de auto gebracht.Hij keek niet eens om...eerste berichten klinken heel fijn,hij kwam de auto uit, liep het erf op, hek dicht kan geen olifant uit,ging los mee naar binnen waar zijn eigen flosstouw op hem lag te wachten, klom op de bank met diepe zucht,en wenste gkroeld te worden....
Dezwe mensen hebben zeer ruimschoots ervaring met hele moeilijke honden, doen aan no nonsens opvoeding, zo van je mag alles maar je moet luisteren en kaken op elkaar.Zo niet dan toch.Geen kids, geen andere honden, weinig bezoek dat ook nog eens ruimschoots van te voren wordt aangekondigd....
Het is goed zo, maar het doet verdomd veel pijn.