Het HondenForum

..op ons.
Luna is mijn eerste hond, best wel een pittige dame en ik heb zeker niet alles meteen goed gedaan vanaf het begin.
Inmiddels is ze net 2 jaar en ik kan toch wel zeggen dat ik best trots ben op wat we tot nu toe hebben bereikt.

Sinds een paar maandjes kan ik haar echt in (bijna) iedere situatie terugroepen. Zelfs als we met een groep wandelen en de hele groep rent achter iets aan, komt Luna terug. Ook toen ze laatst een konijn had gespot, kwam ze terug toen ik riep.
Uiteraard hebben we echt nog wel verbeterpuntjes, maar die hebben we toch allemaal?
Over het algemeen is het gewoon een lieve, gehoorzame hond geworden! En dat voor een amateur he!

Ik ken het, heerlijk gevoel he

Wat fijn!

Nou, dan ben jij verder met Luna dan ik met mijn drietal.
Dat terugroepen lukt zonder al te veel afleiding nog best wel, maar als er bijvoorbeeld een konijn voor ze wegsjeest dan kan ik roepen wat ik wil, maar komen ze pas terug als ze het konijn kwijt zijn geraakt. :N:

Dus van mij mag je wel méér dan "best wel een beetje trots" zijn.

LongFields schreef:Nou, dan ben jij verder met Luna dan ik met mijn drietal.
Dat terugroepen lukt zonder al te veel afleiding nog best wel, maar als er bijvoorbeeld een konijn voor ze wegsjeest dan kan ik roepen wat ik wil, maar komen ze pas terug als ze het konijn kwijt zijn geraakt. :N:

Dus van mij mag je wel méér dan "best wel een beetje trots" zijn.

Haha, ik denk ook wel dat het een verschil is als je er 3 hebt of 1. Ik kan al mn aandacht op Luna richten en jij moet er 3 in de gaten houden.
Maar ik ben er zeker trots op!!

Irisz schreef: Haha, ik denk ook wel dat het een verschil is als je er 3 hebt of 1. Ik kan al mn aandacht op Luna richten en jij moet er 3 in de gaten houden.

Je hébt mensen die zelfs de grootste roedels in toom kunnen houden, als ik de verhalen mag geloven.
Maar het maakt het wel lastiger inderdaad als je meerdere honden hebt. Als 1 hem peert, gaat de rest er toch wel vaak achteraan. Soms ook niet hoor, en dan ben ik zelf ook wel best een beetje trots.

LongFields schreef: Je hébt mensen die zelfs de grootste roedels in toom kunnen houden, als ik de verhalen mag geloven.
Maar het maakt het wel lastiger inderdaad als je meerdere honden hebt. Als 1 hem peert, gaat de rest er toch wel vaak achteraan. Soms ook niet hoor, en dan ben ik zelf ook wel best een beetje trots.

Maar die mensen zullen ook vast ergens klein begonnen zijn. Er moet tenminste 1 hond goed luisteren, wil de rest volgen.
Dus dat zal waarschijnlijk ook langzaam opgebouwd zijn. Maar het blijft een prestatie!!

Herkenbaar, heerlijk gevoel is dat he

Je hebt gelijk dat je trots bent

mag je heel erg trots op zijn hoor en is ook heel belangrijk

Dat geeft een fijn gevoel, he.

je mag zeker trots zijn. geniet van Luna

Dusty word in maart 2. hij is ook mijn eerste hond. we moeten nog een hoop leren maar als ik kijk wat we allemaal doen en wat hij allemaal kan ben ik ook best een beetje trots begin hem steeds beter te leren kennen.

Wat fijn zeg, hopelijk gaat het mij straks (later) net zo goed af.

Irisz schreef:
Ook toen ze laatst een konijn had gespot, kwam ze terug toen ik riep.

Ik hoop dat ik dit over 1 a 2 jaar ook kan schrijven over Laurie.

Goed zo! Knap hoor !

Super!

Dreetje schreef:

Irisz schreef:
Ook toen ze laatst een konijn had gespot, kwam ze terug toen ik riep.

Ik hoop dat ik dit over 1 a 2 jaar ook kan schrijven over Laurie.

Komt vast goed! Een jaar geleden was Luna af en toe ook echt een draak! :N:
Maar ooit....gaat er een knopje om....en ben je ineens toch wel interessant!

lekker hoor, met recht iets om trots op te zijn.

Irisz schreef:
Ook toen ze laatst een konijn had gespot, kwam ze terug toen ik riep.

Zo dan, dat vind ik echt superknap!
Dat lukt mij nou nooit, ze hebben zo'n jachtpassie, niet normaal meer.
Tegenwoordig gaan ze om en om los in het bos, Lola blijft dan wel in de buurt, Jakko niet, die peert hem gewoon. als er wild zit.
Moeilijk hoor..

Ik had vandaag ook een kleine overwinning, Sjefke en Nozem gingen achter een wegvliegende fazant aan en waren niet terug te roepen. Maar Tapas wel, die kwam direct toen ik floot heel blij teruglopen om haar brokje in ontvangst te nemen. Ze zat daarna wél enorm te twijfelen of ze bij mij zou blijven of toch achter de andere 2 aan zou gaan, maar ze koos ervoor om bij mij te blijven. Knappe meid!

LongFields schreef:Ik had vandaag ook een kleine overwinning, Sjefke en Nozem gingen achter een wegvliegende fazant aan en waren niet terug te roepen. Maar Tapas wel, die kwam direct toen ik floot heel blij teruglopen om haar brokje in ontvangst te nemen. Ze zat daarna wél enorm te twijfelen of ze bij mij zou blijven of toch achter de andere 2 aan zou gaan, maar ze koos ervoor om bij mij te blijven. Knappe meid!

Oh dat vind ik ook een hele prestatie hoor! Zeker voor de jongste van het stel!

Je mag zeker trots zijn op jezelf, hoor. Echt een fijn gevoel geeft dat, hè. Haakon was ook absoluut niet de makkelijkste en voor mij is hij mijn eerste hond. Mijn vriend heeft herderervaring en is het hier helemaal mee eens. Maar ook ik ben best wel trots op hoe consequent en geduldig ik ben en hoe Haakon toch heel goed naar het vrouwtje luistert. Gisteren was ik ook nog zo trots op mezelf dat ik Haakon zo rustig kon houden, terwijl er vlakbij een JR langs liep waar hij graag mee wilde spelen. Mnr ging netjes zitten tot het vrouwtje vond dat het weer kon. Haakon zat wel te piepen, dus het ging met tegenzin, maar hij deed het toch maar wel.

Gek is dat he. Denia hier is/was ook echt een draak. NU ze anderhalf is geweest lijkt er ook een knopje om te gaan en luisterd ze steeds beter.

Gefeliciteerd! Want tis best spannend een hond opvoeden vind ik...

Met Mitch ging het eigenlijk precies hetzelfde... tot een jaar of 1,5 / 2 was het alleen maar trekken aan de lijn en nooit terug komen als hij iets interessants zag. Vanaf die leeftijd lijkt het wel alsof er een knop omgaat en hij beseft dat hij toch maar gewoon moet luisteren. Konijnen zitten hier erg veel en daar rent hij 10 meter achteraan (dat kan ik niet tegenhouden), maar als ik hem dan roep reageerd hij goed en komt terug om een koekje te halen.
Zo heb ik hem ook het woordje 'nu' aangeleerd. Dat gebruik ik als hij echt moet luisteren.. bijvoorbeeld als de poort open staat en hij de weg op wil lopen of als hij op een andere hond af wil gaan. Dit woordje gebruik ik niet vaak maar het is wel heel effectief!

We moeten snel maar weer gaan wandelen met Loens en Mitch... is veel te lang geleden