Het HondenForum

Rond een uur of half 7 vanochtend schrok ik wakker, ik hoorde geblaf ergens buiten. Er wonen hier veel honden, dus ik hoor wel vaker geblaf, maar meteen voelde ik dat het niet goed zat. Ik ben onmiddelijk uit bed gesprongen en gaan kijken en naast onze woonboot zit een bruggetje, daar stond de dierenambulance, onze buurman en er zat een hondje onder het bruggetje op het dunne ijs!

Meteen in de kleren geschoten en die kant op gerend. Het pupje had bij de buurman in de tuin gezeten en toen hij zijn hond naar buiten deed, niet wetende dat daar een puppy zat, jaagde zijn hond de pup het ijs op. Het hondje was doodsbenauwd, ze konden niet bij hem komen en ook het hondje lokken lukte niet. De kant was veel te steil om op te klimmen voor zo'n klein hondje. Het was een herdermixje, een reutje, van max. een maand of 3. De doodsbange pup rende over het ijs heen weg van de mensen, wat op sommige plaatsen flinterdun was en je hoorde het kraken en knappen. De ellende is dat er een sluis in de buurt zit en het water regelmatig daalt en stijgt, waardoor het ijs op sommige plaatsen dik is, met het risico dat hij er onder zou schieten en niet boven zou komen en op andere plaatsen heel dun, hij zakte er af en toe met een pootje al door. Ik heb doodsangsten uitgestaan, wat een ellende! Uiteindelijk is de man van de dierenambulance met gevaar zelf in de gracht te vallen over de brugleuning geklommen en op een paal gaan staan die in het water stond, de pup zocht beschutting bij die paal, terwijl het ijs daar het dunste was. Het hondje zakte er op dat moment doorheen in het ijskoude water en probeerde het ijs weer op te klimmen, maar het lukte hem niet. Doordat hij nu niet weg kon komen lukte het de man van de da een vangstok om zijn kopje te krijgen en het pupje uit het wak te kunnen trekken. Het hondje was zo bang, hij gilde erover. Hij gaf de stok aan zijn collega en zij trok de pup omhoog, wel een paar meter totdat ze hem over de reling kon tillen.... en toen... glipte zijn koppie door de lus en duikelde hij ongeveer 3 à 4 meter naar beneden, brak door het ijs heen en was koppie onder! Mijn hart sloeg echt over op dat moment. Het was afschuwelijk, zo'n klein hondje, in zulke paniek, helemaal onderkoeld. Het was een wonder dat het hondje weer boven kwam en toen kreeg de man (die daar nog steeds stond te balanceren) de lus weer om de kop van het pupje en hebben ze het hondje eindelijk in veiligheid kunnen brengenn.
Hij was helemaal onderkoeld en panisch, hij piepte, jankte en begon flink te bijten. Hij moest gewoon een snuitje om, zo erg beet hij door de angst. Wat een trieste aanblik, ik bood meteen aan om hem mee te nemen naar huis, maar ze wilden hem liever zelf mee nemen, op zich erg logisch natuurlijk. De mensen van de dierenambulance deden erg hun best en waren echt geweldig, alleen van Kalmerende signalen wisten ze niet zo veel... Het hondje schoot daarop in een shock en werd helemaal apathisch. Nadat we hem ingewikkeld hadden in zilverfolie hebben ze hem meegenomen. Net heb ik Dierenambulance gebeld en het pupje is gelukkig weer herenigd met de eigenaar en weer helemaal opgeknapt! Maar wat een ellende zeg... Hij heeft daar een uur op het ijs gezeten, is er één keer doorgezakt en is daarna nog van metershoog er weer doorheen gevallen. Plus dat hij zo angstig was dat hij de noodzaak zag van zich af te gaan bijten. Het arme beestje. Ik kroop na het hele gebeuren weer in bed, maar mijn hart bonste nog in mijn keel. Pfff, ik kende dat hondje niet eens, maar dat heeft me wel een paar jaar van mijn leven gekost... Dank jullie wel, mensen van de dierenambulance!!

Kanonne, wat een verhaal. Neem maar even een borrel, ik snap dat je bloeddruk hiervan bijzondere hoogte bereikt.

Maar , fijn dat het goed afgelopen is.

Jeetje wat een verhaal. Dat bijten vind ik zelf wel normaal voor een herderpuppie in nood. Die gaan dan wel vaker in de felle modus. Maar wat zal dat beestje een klap hebben gehad op deze leeftijd. Denk dat er flink wat werk in zit om dat hondje weer kalm en stabiel te maken. Moet er nl zelf niet aan denken dat Eva dit mee had moeten maken en dan daarna weer gezellig moest worden. Zo'n pup zit net in een hele gevoelige fase.

Wat eng!! Maar wat goed ook dat ze zo hun best hebben gedaan!

In Stadskanaal zat een jrt op een brug vastgevroren na het doen van een plasje... http://www.blikopnieuws.nl/bericht/1095 ... assen.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Geen beste dag voor Noordelijke hondjes!

Jemig... wat een verhaal. Bij het lezen stijgt je bloeddruk al.
Nu nog afwachten wat dit met het hondje doet....

MARC_S schreef:Jeetje wat een verhaal. Dat bijten vind ik zelf wel normaal voor een herderpuppie in nood. Die gaan dan wel vaker in de felle modus. Maar wat zal dat beestje een klap hebben gehad op deze leeftijd. Denk dat er flink wat werk in zit om dat hondje weer kalm en stabiel te maken. Moet er nl zelf niet aan denken dat Eva dit mee had moeten maken en dan daarna weer gezellig moest worden. Zo'n pup zit net in een hele gevoelige fase.

Nou inderdaad. Hij was écht panisch. Zo bang heb ik nog nooit een hond gezien. Als Rhodin dit mee had gemaakt, net als Eva, dan had ik kunnen sleutelen wat ik zou willen, maar ik denk dat ik die ervaring er nooit uit zou krijgen. Daarom wilde ik het pupje ook wel mee naar huis tot de rechtmatige eigenaar weer was gevonden. Rhodin is geweldig met pups en dan had er ook niet meer zo mee gesleept hoeven worden en kon het hondje gewoon en een warme kamer ergens onder kruipen totdat hij het er zelf aan toe had. Maar goed, ik kan het me wel voorstellen van de dierenambulance. Waarschijnlijk zullen meer mensen dat aanbieden. Hun benadering naar de pup toe was ook niet echt handig, maar in het heetst van de strijd kan ik het goed begrijpen, ze wilden gewoon snel handelen. Maar ik merkte wel dat de pup naar mij niet hapte omdat ik de pup niet aankeek en alles met rustige bewegingen deed.

Was het een mechelaar? Arm ding. Wel laks van de eigenaar dat zo'n kleine pup zomaar weg kan zijn. Ik kan wel mijn pup kwijt raken zoals ieder ander, maar dan verloor ik hem niet uit het oog en stond ik zelf bij die brug. Dus dat deel vind ik wel een beetje vaag zelf.

MARC_S schreef:Was het een mechelaar? Arm ding. Wel laks van de eigenaar dat zo'n kleine pup zomaar weg kan zijn. Ik kan wel mijn pup kwijt raken zoals ieder ander, maar dan verloor ik hem niet uit het oog en stond ik zelf bij die brug. Dus dat deel vind ik wel een beetje vaag zelf.

Nee, het was geen Mechelaar. Het was een hondje die leek op deze pup, maar wel wat bruiner. En met hangende oren, die niet overeind gaan staan:

En waar die eigenaar was??? Geen idee. Ik vind het ook maar een raar verhaal, hoe kan die pup in godsnaam in die omheinde(!) tuin van de buurman terecht zijn gekomen? We snapten er niets van. De medewerker van de dierenambulance zei dat ze geen idee hadden waar de pup precies naar toe was gegaan. Want ik wilde dat eigenlijk weten, omdat ik vaak met onze hond hier loop en deze pup nog niet eerder had gezien. Hij had ook geen bandje om o.i.d. en hij was behoorlijk schichtig, want het was de buurman alleen blijkbaar ook niet gelukt het pupje te lokken zodat hij hem kon pakken.

Wat een verhaal, en wat een held van de dierenambulance

Volgens mij is de kans groot dat het beestje er helemaal niets aan overhoudt. Hij is weer bij z'n baasje, lekker knuffelen en spelen en eten en hij is het zó vergeten.

Jemig wat een verhaal zeg.
Gelukkig is het goed afgelopen met het arme ding, nu maar hopen dat hij niet te veel emotionele schade heeft.

Brrr, dat beeld dat hij bijna over de reling in veiligheid was en dat zijn kopje eruit glipte en hij een salto achterover maakte en zo weer door het ijs klapte raak ik voorlopig toch niet echt kwijt. Ondanks ik nu weet dat het allemaal goed is afgelopen.

-Gaby- schreef:

MARC_S schreef:Jeetje wat een verhaal. Dat bijten vind ik zelf wel normaal voor een herderpuppie in nood. Die gaan dan wel vaker in de felle modus. Maar wat zal dat beestje een klap hebben gehad op deze leeftijd. Denk dat er flink wat werk in zit om dat hondje weer kalm en stabiel te maken. Moet er nl zelf niet aan denken dat Eva dit mee had moeten maken en dan daarna weer gezellig moest worden. Zo'n pup zit net in een hele gevoelige fase.

Nou inderdaad. Hij was écht panisch. Zo bang heb ik nog nooit een hond gezien. Als Rhodin dit mee had gemaakt, net als Eva, dan had ik kunnen sleutelen wat ik zou willen, maar ik denk dat ik die ervaring er nooit uit zou krijgen. Daarom wilde ik het pupje ook wel mee naar huis tot de rechtmatige eigenaar weer was gevonden. Rhodin is geweldig met pups en dan had er ook niet meer zo mee gesleept hoeven worden en kon het hondje gewoon en een warme kamer ergens onder kruipen totdat hij het er zelf aan toe had. Maar goed, ik kan het me wel voorstellen van de dierenambulance. Waarschijnlijk zullen meer mensen dat aanbieden. Hun benadering naar de pup toe was ook niet echt handig, maar in het heetst van de strijd kan ik het goed begrijpen, ze wilden gewoon snel handelen. Maar ik merkte wel dat de pup naar mij niet hapte omdat ik de pup niet aankeek en alles met rustige bewegingen deed.

De pup had ook daarna nog cold water shock kunnen vertonen en alsnog het loodje leggen, dus ik kan me voorstellen dat ze het beestje bij zich gehouden hebben.

christo schreef:

-Gaby- schreef:

MARC_S schreef:Jeetje wat een verhaal. Dat bijten vind ik zelf wel normaal voor een herderpuppie in nood. Die gaan dan wel vaker in de felle modus. Maar wat zal dat beestje een klap hebben gehad op deze leeftijd. Denk dat er flink wat werk in zit om dat hondje weer kalm en stabiel te maken. Moet er nl zelf niet aan denken dat Eva dit mee had moeten maken en dan daarna weer gezellig moest worden. Zo'n pup zit net in een hele gevoelige fase.

Nou inderdaad. Hij was écht panisch. Zo bang heb ik nog nooit een hond gezien. Als Rhodin dit mee had gemaakt, net als Eva, dan had ik kunnen sleutelen wat ik zou willen, maar ik denk dat ik die ervaring er nooit uit zou krijgen. Daarom wilde ik het pupje ook wel mee naar huis tot de rechtmatige eigenaar weer was gevonden. Rhodin is geweldig met pups en dan had er ook niet meer zo mee gesleept hoeven worden en kon het hondje gewoon en een warme kamer ergens onder kruipen totdat hij het er zelf aan toe had. Maar goed, ik kan het me wel voorstellen van de dierenambulance. Waarschijnlijk zullen meer mensen dat aanbieden. Hun benadering naar de pup toe was ook niet echt handig, maar in het heetst van de strijd kan ik het goed begrijpen, ze wilden gewoon snel handelen. Maar ik merkte wel dat de pup naar mij niet hapte omdat ik de pup niet aankeek en alles met rustige bewegingen deed.

De pup had ook daarna nog cold water shock kunnen vertonen en alsnog het loodje leggen, dus ik kan me voorstellen dat ze het beestje bij zich gehouden hebben.

Ja, het was ook het beste zo, van hondengedrag weet ik misschien wel wat, maar niet van cold water shock. Het is alleen zo verleidelijk voor mij, zo'n angstig hondje mee naar huis te nemen en goed te verzorgen na alle ellende die hij heeft meegemaakt.

Kan ook helemaal in denken dat je hart ergens in je tenen zat hoor. Zou ik ook hebben zeg. Gelukkig maakt ie het weer goed

zo dat is even heftig zo op de vroege ochtend.

de eigenaar mag zich gelukkig prijzen!

Wat vreselijk voor dat beestje (en de omstanders)! Gelukkig op tijd gered!

Wat een verhaal Arme pup! Gelukkig is dit geod afgelopen.Tenminste; tot zover, want de pup zal er op z'n minst een flinke geestelijke tik van hebben gekregen.

Jee,als ik het lees krijg ik al het rambam ervan.Arme arme hond,wat zal die een schrik hebben gehad!!!!!!
Hopelijk raakt hij de angst voor ijs en/of water weer kwijt maar dat zal toch heel wat hoofdbrekens kosten als het tegen zit.

bah wat een akelig verhaal ook al is het goed afgelopen voorlopig.
Ik krijg er rillingen van, arm beestje

wat een vreselijk verhaal zeg, ik zou daar zelf ook van in shock raken zeg...arm puppekind, hopelijk houdt hij er geen vet trauma aan over..

O wat een akelig verhaal.
Goddank dat dat beestje het gered heeft.
Alleen van het verhaal al stijgt je bloeddruk, kan me voorstellen dat het beestje helemaal over zijn toeren was.
Hopelijk komt het allemaal weer goed met puppenmans.

Nog iets over het hondje gehoord misschien?

Wat een nachtmerrie voor zo'n pup. Vaag verhaal over die eigenaar trouwens. Je weet toch waar je pup uithangt?

Daisy@ schreef:Nog iets over het hondje gehoord misschien?

Nee, ze konden me niet vertellen waar hij precies heen was gegaan, alleen dat het hondje het nu goed maakte en weer herenigd was met zijn eigenaar. Meer specifiek wilden/konden ze niet gaan. Ik snap ook niet waar die eigenaar uit heeft gehangen. Misschien dat het pupje ontsnapt was een heel eind van huis was geraakt en dat ze de hele nacht al aan het zoeken waren geweest maar hem niet konden vinden. Ik weet het niet, maar het hondje was wel dezelfde ochtend alweer terug bij de eigenaren, dus gelukkig geen zwervertje of gedumpt hondje. Het hondje zag er verder ook wel gezond uit.

Jeetje dat is schrikken! Gelukkig is het met de pup uiteindelijk goed afgelopen.
Hopen dat ie er niet te veel van heeft over gehouden.

Oh, gelukkig weer terug bij de eigenaar en gaat het goed.

pff kan me voorstellen dat je helemaal lam bent geschrokken.
Gelukkig is het goed afgelopen.

Dit is al een oud topic, alleen deze update wil ik toch nog even geven.

Gisteren wandelde ik een stukje op met een meisje uit de buurt zodat de honden samen konden spelen. We kregen het over water en ik vroeg haar of haar hond ook van zwemmen hield. 'Nee', zei ze. Ze vertelde dat dit kwam doordat de hond als pup een trauma heeft opgelopen, toen hij onder een brug zat, op het ijs. En wat bleek, het was haar hondje dat toen onder de brug zat! Ik had niet verwacht dat ik hem ooit terug zou zien en was erg verbaasd en erg nieuwsgierig naar hoe het gekomen was.

Ze vertelde dat ze even weg was geweest en de pup snel even wilde laten plassen op het veldje, zonder riempje en halsband. Plotseling kwam er een mountainbiker aan die tegen de pup aan reed. De pup jankte heel hard. De man viel om en begon te schreeuwen tegen het meisje waardoor de pup zo bang werd dat hij ervandoor ging, niet naar huis maar richting een drukke weg. Het meisje is er achter aan gegaan, maar kon hem niet meer vinden. Ze had samen met vrienden en familie de hele avond en een gedeelte van de nacht gezocht. Ze dacht dat de pup naar het huis van haar zus was gerend, waar ze vaak kwam en hebben daar de hele wijk uit gekamt. Ze had het asiel en de dierenambulance gebeld maar niemand had de pup gevonden. Ze was er zeker van dat haar hondje niet meer leefde, door de drukke wegen, of door de kou. Ze zei dat ze zich die nacht in slaap had gehuild en schrok zich rot toen ze de volgende ochtend werd gebeld door de dierenambulance en ze dacht te horen dat haar hondje dood was gevonden. Maar de pup was terecht, onderkoeld, maar ongedeerd! Hij was dus onder de brug terecht gekomen, helemaal in de tegenovergestelde richting als waar hij heen was gerend, dus ze had op de verkeerde plek naar de pup gezocht. Hij heeft er verder niets aan over gehouden, maar durft niet in diep water en is bang voor steile kanten. Verder is het een uitermate leuke hond, sociaal, mooi en actief. Had bijna gewild dat ik hem zelf gewoon mee had genomen.

Ik had hem niet herkend, want hij is een stuk bruiner geworden en kleiner gebleven dan ik verwacht had als ik de pup weer voor de geest haal. En hij is nu al bijna volgroeid, en toen ik hem zag was hij nog zo'n klein puppedupje. Het meisje was helemaal enthousiast en gaat nu nog een bloemetje brengen bij degene die de dierenambulance gebeld heeft, onze buurman. Ze was ook erg blij dat ze precies wist wat er met haar hondje was gebeurd. De dierenambulance kon haar destijds niet vertellen wie toen de melding had gemaakt namelijk, zoals ze mij ook niet konden vertellen hoe het precies was afgelopen. Ik vond het erg toevallig dat ik haar nog trof met haar hond en dat het gesprek toevallig op dit onderwerp kwam, dus dat wilde ik jullie niet onthouden, eind goed, al goed!

grappig dat je daar toevallig op komt! mooi dat alles toch weer goed gekomen is en dat het hondje er niets ergs aan over gehouden heeft!

Wat leuk dat je dit hondje tegen bent gekomen. Zo heb je elkaar, ook al ken je elkaar niet een heel bijzonder verhaal te vertellen.