Het HondenForum

Davey hing vanavond al grommend aan mijn nieuwe broek en nu zit er dus een gat in.
Ik viel behoordelijk uit en hij schrok ervan. Ik heb hem even buiten af laten koelen en ik koelde binnen even af.
Zijn jullie wel eens uitgevallen tegen je hond?

Was het speelsheid van Davey? Ja ik ben wel eens uitgevallen tegen een hond, we zijn tenslotte nog steeds gewoon mens

alm@ schreef:Was het speelsheid van Davey? Ja ik ben wel eens uitgevallen tegen een hond, we zijn tenslotte nog steeds gewoon mens

Ja het was speelsheid. Davey kan af en toe fel uit de hoek komen. Afleiden met een speeltje werkt dan het beste. Soms gaat het mis en gaat hij over de grens heen. Het is aan mij om die grens aan te leren. En ja Davey is een pup en ik ben maar een mens.

Ja, vandaag nog...
Luca vloog weg ipv hier komen. Hij deed het er echt om. Toen ben ik even heeeel boos (voor mijn doen dan ) op hem geworden en heb daarna 15 minuten getraint met hem. Hij deed het ineens heul erg goed

Uitvallen vind ik een groot woord dat gebeurt heeeeel soms en dan heb ik achteraf ook spijt ook...Terwijl Zazoe alweer vrolijk ligt te kwispelen en nergens vanaf weet maar ik spreek Zazoe ook wel eens even toe hoor soms heeft hij dat gewoon nodig...

Ja hoor. Niet vaak gelukkig, maar het gebeurt wel af en toe. Maar dan ook niet zonder reden en ik moet zeggen dat beide keren dat het bij Nilo is voorgekomen, hij er wel van heeft geleerd, ookal hoefde ik daarvoor niet zó veel moeite voor te doen. Éen keer was hij echt puberaal en liep van mij weg op een losloopveld om meters verderop tegen een tent aan te pissen die mensen daar hadden opgezet om schoon te maken. Toen ben ik naar hem toe gelopen en toen ik hem te pakken had heb ik hem bij zn halsband gepakt en in een hele dominante houding (over hem heen buigen, recht aankijken) hem streng toegesproken. Daarna aangelijnd, genegeerd en thuis zn bench in gestuurd. Niet helemaal eerlijk want hij legt die link natuurlijk allang niet meer, maar wel even beter voor hem want ik was écht heel kwaad.

En laatst besloot hij om op een aangelijnd Jack Russelltje af te stormen toen ik hem bij de voordeur alvast zn halsband af deed, om de Jack Russell eens flink uit te dagen op veilige afstand.

Ik val dus "bijna" nooit uit maar ik voelde me zo kl..te achteraf.

Reken maar dat ik wel eens uitgevallen ben; zonet nog.
Meneertje Rhodi liep te bietsen om kroepoek, maar sloeg daarbij een lompe poot vol in mijn buik... nou, toen kon ik wel even schreeuwen tegen hem! Allemachtig, wat doet dat zeer.

Helaas was meneer er weinig van onder de indruk dit keer. De kroepoek was wel een standje waard... de eikel.

Tja, ik word nu eenmaal ook wel eens boos... maar dat is niet zo heel vaak hoor.

Ja hoor....vandaag nog! Wederhelft heeft speciaal aangeschafte handschoenen en die krengen zijn peperduur. Hij is 1.97m en al zijn kleding, dus ook zijn handschoenen, moet ik in een winkel kopen die lengte maten verkoopt. Dan val je automatisch in de vreselijke dure € klasse.....

....vraag me niet hoe het hem is gelukt, maar Enco had vanochtend een handschoen te pakken! Kennelijk vond hij het lekker want 'de duim' is naar de filistijnen. Nou, ik heb heerlijk gebromd en hij wist niet hoe snel hij die handschoen los moest laten. Meteen naar zijn plaats gestuurd en ik heb maar gezucht want het leed was al veroorzaakt.

Dat heb je met pupjes in huis en dan even niet opletten.

Echtgenoot heeft nu een luchtige handschoen en dat is ook weer apart...toch?

het is goed dat je uitvalt..
een pup moet zijn grens leren..

dus als iets doet wat jij niet wilt wat ie niet mag
stop je het spel

Als ik de kamer in kom en de bank ligt opebn dan val ik uit, mits ik de dader nog met de schuimvulling betrap.

MenM schreef:Ik val dus "bijna" nooit uit maar ik voelde me zo kl..te achteraf.

snap helemaal wat je bedoeld. ik val ook bijna nooit uit. heb mezelf aangeleerd om dan maar niks te zeggen en de hond even apart van mij te zetten maar soms lukt dat niet (allerlei omstandigheden kunnen daar een rol bij spelen) ik voel me dan ook altijd echt shit. maarja zoals je zelf al zegt je bent ook maar een mens en zulke dingen gebeuren wel eens.

als we allebei afgekoeld zijn doe ik vaak nog even wat leuks met hem, hij legt de link niet maar het is meer voor mijn gevoel

ik wel soms. gister bijv omdat Kiba me keihard in mijn knieholtes beukte. en ook een keer toen hij een hapje uit de vacht van mijn poes nam.

Nee eigenlijk val ik helemaal niet uit of zo.. kan me de vorige keer niet herinneren.. mijn hond doet heel rustig in huis hoor, doet niks wat niet mag.. ze is echt niet de gehoorzaamste hond hoor, daar niet van, maar binnen doet ze echt alles naar wens. Toen ze pup was ben ik vaak uitgevallen maar toen wist ze de grenzen nog niet. Maar nu..

Laatst was het hier in de buurt een ijsbaan en ik ging 's avonds met m'n honden lopen. Ik viel keihard voorover op m'n knieen, wilde opstaan en viel weer (honden deden niks). Toen zag Sting een hondje en ging heel blij stuiteren en Fenja ging trekken. Toen donderde ik weer voorover. M'n knieen deden behoorlijk pijn en was behoorlijk sjaggie, dus werd heel boos: door jullie valt vrouw steeds KAPPEN NOU Door mijn donderpreek liepen ze de rest van de weg als engeltjes en dit heb ik natuurlijk ook wel beloond. Ik werd erg kwaad, maar ja ben ook maar een mens.

Oh ja hoor, ik ben ook maar eens mens en heb soms wel eens een reactie waarvan ik denk: 'oeh San dat had ook wel iets minder gekund'. Als ik dan eens uitval schrik ik of zelf van mijn reactie of ik voel me er later gewoon niet lekker bij. Tja als je dat maar hebt en je je daar dan ook weer een les uittrekt vind ik het niet zo erg. Zo lang je maar niet stelselmatig (op dezelfde fouten) uit je dak gaat....
Ik vind het zelf ook eigenlijk wel even goed om de hond even weg te zetten als je het voelt aankomen. Daarmee zorg je er zelf voor dat je niet de fout in gaat. Het is dan gewoon even beter voor de hond.

Als ik weer eens een tand door mijn lip heb: ja.
Het is wel enthousiasme, maar iets minder mag ook wel.

Ja, ik heb dat ook weleens een heel enkele keer. Als ik echt uitval naar 1 van de honden is dat altijd als ik zelf al wat gestressed of zenuwachtig ben, en ze dan iets doen wat ik er net even niet bij kan hebben. Meestal is dat dan dat Saar weer eens iets staat te vreten in de bosjes, of dat Vera aan de lijn trekt. Voel me dan daarna ook erg schuldig, vooral ook omdat Vera heel duidelijk is met haar lichaamstaal, en ik dan meteen zie dat ze niet begrijpt waarom ik opeens uit mijn slof schiet.
Ik ben ook weleens echt even heel boos geworden terwijl dat opvoedkundig juist heel goed werkte, maar dat is nooit op zo'n moment dat ik zelf al wat gespannen ben en daarom minder van de honden kan hebben.

Arline schreef:Laatst was het hier in de buurt een ijsbaan en ik ging 's avonds met m'n honden lopen. Ik viel keihard voorover op m'n knieen, wilde opstaan en viel weer (honden deden niks). Toen zag Sting een hondje en ging heel blij stuiteren en Fenja ging trekken. Toen donderde ik weer voorover. M'n knieen deden behoorlijk pijn en was behoorlijk sjaggie, dus werd heel boos: door jullie valt vrouw steeds KAPPEN NOU Door mijn donderpreek liepen ze de rest van de weg als engeltjes en dit heb ik natuurlijk ook wel beloond. Ik werd erg kwaad, maar ja ben ook maar een mens.

Dat doe ik nu na drie valpartijen preventief. niets bijzonders, gewoon bij het eerste teken van trekken: Christóóóóó

en dan zijn ze weer bij de les.

Ik ben 1x echt erg uitgevallen tegen Boomer :N:
Was harstikke beroerd en Boomer liep ontzettend te klieren en te doen. Toen hij besloot om ook nog ns op een hond af te stormen, wat hij normaal dus echt niet doet en waarop ik m dus terugriep en hij het vertikte om te luisteren, toen werd ik echt erg boos...
Don't blame me, blame the zwangerschapshormonen...

Maar ja, hij is ruim 4 en ondertussen weet ik echt wel dat als ik niet lekker in mn vel zit, hij begint te klieren.. Zodra ik weer 'gewoon' ben, is hij dat ook. Alleen dat bedenk ik me soms te laat...

Benny haalt veel vaker het bloed onder mn nagels vandaan, maar die is nooit wat anders geleerd.. Dat gaat al stukken beter dan in het begin. Bij hem werkt preventief 'Bennnnyyyy....denk erom!' ook erg goed.

christo schreef: Dat doe ik nu na drie valpartijen preventief. niets bijzonders, gewoon bij het eerste teken van trekken: Christóóóóó

en dan zijn ze weer bij de les.

maar de eerste 2 keer deden ze eigenlijk niks, maar ik was het vallen zo zat en m'n knieen deden zo'n pijn dat ik de derde keer echt behoorlijk pissig werd.

Neee, nooooit gebeurd bij mij...





Was t maar waar... En wel meer dan eens, helaas...En ik ken t schuldgevoel achteraf maar al te goed...
En t erge is inderdaad, dat t vooral is als je zelf gestressd bent; dus t ligt vaak ook nog eens vooral aan mezelf...
En helaas ken ik dat van die nieuwe broek ook. Die 'Go-Gettertjes' kunnen krengetjes zijn...

1 minuut geleden nog. Magic reageert altijd op beesten op tv alleen nu was er een reclame op tv met katten en ze springt me zo op de tvkast tegen de tv aan pfff wat schoot ik even verbaal uit mijn slof dus mevrouw zit nu zielig te zijn in haar huisje...

Nanna schreef:Hoppa had in het begin de neiging om, als ik op de bank zat, opeens vanuit het niets in mijn gezicht te springen, als soort van liefdesbetuiging.
Ik kan je vertellen dat van die harde Pulipoten in je bakkes niet prettig zijn :N:
En néé, dan ga ik niet negeren of omstandig uitleggen dat ik dat niet prettig vind
Dan kan ie gewoon een knal voor zijn harses krijgen met bijbehorend nijdig gebrul. Zo reageren mijn andere honden nl. ook als ie dat doet, waarom zou ik daarin verschillen dan?
Kleine update: hij doet het al niet meer Hij komt nu netjes om een aai vragen

Nilo deed dat ook Vond het wel wat hebben, maar het bezoek meestal niet dus toch maar afgeleerd haha.

Soms heb ik ook een kutdag gehad, en als de hond dan loopt te puberen word je daar niet blij van. (als ik 'm uitlaat, in huis is hij 's avonds een engeltje)
Van mezelf weet ik dat ik moeite heb m'n woede te beheersen, dus als hij iets heeft gedaan waar ik kwaad om word ga ik een stuk rennen. Dat vindt hij ook leuk Heb je meteen twee vliegen in één klap.

Ik val eigenlijk nooit uit tegen hem, ik voel me veel te snel schuldig

Ik denk Davey en ik een lekker valiumpje nemen
Rustttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttt

Vanmiddag nog even..

Toen Do dacht dat ze wel even een hapje Bonnie mocht nemen, en ik daar tussen stond...
Sorry, maar dat doe je maar in je eigen tijd, en niet in die van mij, en zéker niet op mijn voeten.

Tegen Bonnie val ik eigenlijk vrijwel nooit uit.. niet meer nodig!

Ik denk dat we allemaal weleens uitvallen tegen de honden, we zijn en blijven gewoon maar mens, ik ben ook weleens tegen mijn kinderen uitgevallen soms terecht en soms onterecht, je probeerd dat te voorkomen maar er zijn weleens omstandigheden dan is de realiteit even weg, en spijt hebben we denk ik dan allemaal, met je kinderen kun je het goed maken door te knuffelen en sorry te zeggen en met je hond ook, ligt er wel aan of het terecht was of niet.
en de ene keer maak je het sneller goed dan de andere keer, Ik negeer Bowie dan maar even als hij echt iets heeft gedaan wat niet mag, en dan komt hij vanzelf weer naar me toch om het goed te maken ben ik fout doe ik dat.

Ik ben ook wel eens uitgevallen naar Hades na de zoveelste poot in m'n oog. Het werkte wel, meneer kroop met platte oortjes onder de tafel, maar daar ging hij zo zielig lopen kijken dat ik me lichtelijk schuldig voelde, met m'n bloedende wenkbrauw .