Guinnie is jarig vandaag.... nu met foto's
Geplaatst: 03 feb 2010 16:51
....
13 is ze nu, onze kanjer....
We zijn nog altijd dankbaar dat ze bij ons mag zijn, al heeft ze natuurlijk naar nukken en streken. Maar vooral is ze erg lief, aanhankelijk en "lekker gek"
Iets leren lukt vast niet meer, maar dat hoeft ook niet perse, al zou ik wel wat meer willen proberen wat intensiver met haar bezig te zijn, kijken of er nog wat lukt. Ze kan "zit" en "poot" en als ze zin heeft "kom hier". Oh ja, ze weet natuurlijk hoe ze heet (ze heeft hier NOOIT op haar oude naam gereageerd en binnen een week op haar nieuwe). Ze herkent en weet ook wat een streng uitgesproken "NEE!!!" inhoudt, maar dat gebruik ik alleen in geval van gevaar; ze is duidelijk bang als je dat doet (ik wil dus NIET weten waarom...)
Maar los daarvan is ze een feest om in huis te hebben.. heerlijk drollerig eigenwijs, lief en zacht, dom en vriendelijk, lief en mooi... en alles ertussenin. En ja, soms irritant als ze bij het uitlaten niet verder komt dan net buiten de voordeur.. ze verzet dan geen stap... wat daar de reden van is?.... ik neig naar ze is gedwongen mee te lopen ook als ze niet wilde, maar ach... weten zullen we het wel nooit.
Dan halen we haar maar weer op... aangelijnd loopt ze zowiezo geen stap. Letterlijk; ze gaat tegenhangen en je komt nergens.
Toen ze hier net was liep ze keurig aan de lijn.... ja, ze wou zeker een goede indruk maken?
Ach... dat is wel 's verschrikkelijk lastig, maar voornamelijk eh... lach ik er maar om...
ons ding, ons meisje, onze mooie vrouw....
13....
Waar ze de kracht vandaan heeft gehaald om te besluiten nog een poosje met ons verder te willen? Ook dat weet ik niet. Maar we zijn er wel HEEL blij om!
Toen we ze de eerste dagen hier hadden dacht ik "die heeft opgegeven"... misschien had ze dat ook, maar ergens onderweg heeft ze besloten ervoor te gaan.... en daar zijn we blij mee en heel gelukkig.
Of we het ooit weer doen, een bejaarde herplaatser... ik weet het niet... maar van haar hebben we in ieder geval geen spijt.
(En we gaan ervan uit dat ze in het asiel van ellende en van ontstoken baarmoeder was doodgegaan ;-(
Suzanne
13 is ze nu, onze kanjer....
We zijn nog altijd dankbaar dat ze bij ons mag zijn, al heeft ze natuurlijk naar nukken en streken. Maar vooral is ze erg lief, aanhankelijk en "lekker gek"
Iets leren lukt vast niet meer, maar dat hoeft ook niet perse, al zou ik wel wat meer willen proberen wat intensiver met haar bezig te zijn, kijken of er nog wat lukt. Ze kan "zit" en "poot" en als ze zin heeft "kom hier". Oh ja, ze weet natuurlijk hoe ze heet (ze heeft hier NOOIT op haar oude naam gereageerd en binnen een week op haar nieuwe). Ze herkent en weet ook wat een streng uitgesproken "NEE!!!" inhoudt, maar dat gebruik ik alleen in geval van gevaar; ze is duidelijk bang als je dat doet (ik wil dus NIET weten waarom...)
Maar los daarvan is ze een feest om in huis te hebben.. heerlijk drollerig eigenwijs, lief en zacht, dom en vriendelijk, lief en mooi... en alles ertussenin. En ja, soms irritant als ze bij het uitlaten niet verder komt dan net buiten de voordeur.. ze verzet dan geen stap... wat daar de reden van is?.... ik neig naar ze is gedwongen mee te lopen ook als ze niet wilde, maar ach... weten zullen we het wel nooit.
Dan halen we haar maar weer op... aangelijnd loopt ze zowiezo geen stap. Letterlijk; ze gaat tegenhangen en je komt nergens.
Toen ze hier net was liep ze keurig aan de lijn.... ja, ze wou zeker een goede indruk maken?
Ach... dat is wel 's verschrikkelijk lastig, maar voornamelijk eh... lach ik er maar om...
ons ding, ons meisje, onze mooie vrouw....
13....
Waar ze de kracht vandaan heeft gehaald om te besluiten nog een poosje met ons verder te willen? Ook dat weet ik niet. Maar we zijn er wel HEEL blij om!
Toen we ze de eerste dagen hier hadden dacht ik "die heeft opgegeven"... misschien had ze dat ook, maar ergens onderweg heeft ze besloten ervoor te gaan.... en daar zijn we blij mee en heel gelukkig.
Of we het ooit weer doen, een bejaarde herplaatser... ik weet het niet... maar van haar hebben we in ieder geval geen spijt.
(En we gaan ervan uit dat ze in het asiel van ellende en van ontstoken baarmoeder was doodgegaan ;-(
Suzanne
Dat je nog heel lang in goede gezondheid bij je nieuwe baasjes mag zijn! 
Heb je een foto van haar?
.
.