Het HondenForum

Onze hond Speedy was de kleinste uit het nest. Echt vele malen kleiner dan zijn broers en zusters.. Door de goed zorg van de fokker, en zijn vechtlust, heeft hij het gehaald en is nu een kleine uitvoering van een Airedale.

Al vanaf dat hij klein is, heeft hij soms "loei"aanvallen. Vanuit het niets, als hij ligt te slapen. begint hij hard te loeien, en na een seconde of 30 is het weer over. Als ik in de kamer ben roep ik hem meteen bij me, en al loeiend komt hij aanlopen, schud 2 keer met zijn kop en stopt (gelukkig eerder dan die 30 seconde). Hij is dus aanspreekbaar, en met enige moeite uit zijn aanval te halen.

Deze krijgt hij trouwens ook als hij in de tuin zit, bezoek hoort en er niet bij kan/mag. Hij begint dan eerst met gewoon blaffen, en gaat daarna over in zijn "liedje" zoals we het hier noemen. Tijdens spelen en wandelen enzo heeft hij het nooit..

Het is dus geen epilepsie, hij heeft geen hartruis, en alles is verder normaal qua waarden enzo.

Hier een fimpje van Speedy met zo`n aanval, helaas niet vanaf het begin. Mijn man riep hem van boven, en daarop stopt hij.

" onclick="window.open(this.href);return false;

Apart niet?

Wat een rotgeluid zeg!
Het lijkt mij toch iets neurologisch of zo. Draagt hij zijn staart normaal in rust hetzelfde als op dit filmpje. Ik vind hem wat strak tegen zijn poten aan, maar misschien is dat wel zijn normale staartdracht.
Je schrijft dat het geen epilepsie is, maar is dat verder nagekeken? Er zijn namelijk enorm veel verschillende soorten van epileptiforme aanvallen, waarbij lang niet altijd de hond niet aanspreekbaar is.

Ik heb dit filmpje op een speciaal forum voor honden met epilepsie gezet, en daar zeiden ze dat het absoluut niet op epilepsie lijkt. Ik ben bij 2 verschillende dierenartsen geweest, maar beiden konden er niets mee.. Het aparte is ook dat het soms een paar maanden weg is, dan dan opeens weer wekenlang elke dag, of om de dag.. In het begin dus nog met voedsel gevarieerd om te kijken of dat hielp. En soms leek het van wel, maar uiteindelijk toch niet.. Heb hem nu op de KVV, maar merk geen verschil.

Hij draagt zijn staart normaal omhoog, maar tijdens aanvallen drukt hij hem helemaal tussen de achterpoten (ook als hij naar mij toe komt lopen al loeien).

EDIT: oja, na een aanval is hij gewoon meteen weer bij, klaar voor een spel met de bal of meerennen.

Ik heb onlangs via de rasvereniging een lezing gehad over epilepsie en heb daar heel wat verschillende filmpjes gezien van honden (en katten) die een epileptiforme aanval hadden. En dat varieerde van de bekende aanval met stuiptrekken, van de wereld zijn, schuimen en plas laten lopen tot een trillend spiertje bij het oog of oor.
Ik denk dat een specialist in neurologische aandoeningen daar meer zinnigs over kan zeggen dan mensen op een forum.

Dat het iets neurologisch is denk ik ook.. Heb zelf epilepsie en weet dat het niet te genezen is, alleen te behandelen met symptoombestrijding. Op dat forum zaten diverse 'kenners' op het gebied van epilepsie, en zij waren allen zeer duidelijk met hun antwoord.
Wil daarom niet honderden dan wel duizende euro`s uitgeven om hem als testkonijn te laten onderzoeken.. Hij is absoluut geen mensenvriend, en zou dan ook zeer veel stress hebben van de onderzoeken.. En aangezien alleen wij er last van hebben en hij niet, laat ik het (tot nu) maar zo.
Maar vraag me dus wel af of hij de enige is, of dat mensen dit gedrag herkennen?

@Nanna :
Hij kan prima blaffen (helaas hahaha) als er bijv. aangebeld wordt.
Je kan je voorstellen dat je je rotschrikt als je rustig tv zit te kijken, en hij opeens uit het niets aan zijn klaagzang begint hahaha
Doet jouw hond het ook bij slapen?

Speedy wordt dit jaar 8 jaar oud, maar hij doet het al zijn hele leven.. vanaf dat hij een jaar oud was denk ik ofzo.. En dan dus met soms maanden niets, en dan zoals nu weer elke avond/nacht..