Het HondenForum

Arme Julia, ik heb het helemaal niet doorgehad al die tijd.

Maar ze mist haar oude omgeving, de bekende geurtjes, haar vriendjes en vriendinnetjes.
Vandaag heb ik voor het eerst sinds de verhuizing weer een stevige wandeling gemaakt met de honden.
(Julia had problemen met haar knie, en laatste tijd was het glad)
En ik merkte al dat haar houding veranderde zodra we op een deel van onze oude route kwamen.
Toen kwam ik een bekende tegen met een teef waar Julia altijd bang van is geweest en waar ze veel tegen snauwde.
Maar Julia zag herkenning, en ze vloog op die hond af, ik kon haar bijna niet meer houden.
Ze was helemaal blij, likte de hond aan haar bek, wilde meteen spelen en tussendoor rolde ze door een ouderwetse eendenpoep met de bekende lucht van de afgelopen jaren.
Rollen door eendenpoep was altijd haar favoriete bezigheid, en het valt me nu pas op dat ze dit sinds de verhuizing niet meer heeft gedaan.

Even was ze weer volledig de echte oude en vertrouwde Julia die hyperdepiep vrolijk is.
Ik heb echt niet doorgehad dat ze minder blij was, maar nu ik haar zo heb gezien, heb ik door dat ze idd zichzelf niet helemaal is geweest de afgelopen tijd.

Vanaf nu gaan we gewoon lekker twee keer in de week weer die route lopen, zodat ze weer haar oude vriendjes kan zien, en kan rollen door de eendenpoep met het bekende geurtje waar ze zo van houdt.

Het raakte me echt even op het moment dat ik de herkenning in haar hele lijf zag toen we die hond tegen kwamen.
En eigenlijk is het zo gek helemaal niet, want ze heeft vanaf pup daar altijd gewoond, daar haar contacten opgebouwd enz.
Romeo wilde ineens ook naar die teef toe, maar ik vertrouw hem niet helemaal, dus dat mag hij een keer als ik zonder Julia ben, dan kan ik me beter concentreren op wat hij van plan is.
Hij wilde alleen maar even hallo zeggen, dat zag ik wel aan hem, maar als Julia er ineens tussen springt, weet ik niet hoe hij reageert. En ik ga geen enkel risico lopen.

Ach die Julia, hopelijk voelt ze zich snel thuis!

Wat frappant, dat honden ook heimwee kunnen hebben. Ach gossie.

christo schreef:Wat frappant, dat honden ook heimwee kunnen hebben. Ach gossie.

Ik had het echt nooit verwacht.
Altijd gedacht, dat zolang de baasjes erbij zijn, ze alles prima zouden vinden.
Nu is het gelukkig niet zo erg dat ze er depressief van is ofzo, maar ik merk wel duidelijk dat ze alles van haar oude leventje heel erg mist.
Ze rende zo enorm blij op die hond af, eindelijk een bekende!
En dat terwijl ze altijd bang is geweest van dat teefje, en altijd heel erg snauwde naar haar.
Dat vergat ze allemaal gewoon even.
Het was net of die twee hele dikke vriendinnen waren, en dat zijn ze echt nooit geweest.
Ze was echt blij met een herkenningspuntje.

Grappig, onze honden hadden precies het tegenovergestelde. Toen wij na twee weken in het nieuwe huis met een gigantische tuin terug moesten naar het oude (maar voor 3 weken) hadden ze zoiets van oh komt me bekend voor, maar laten we nou maar weer terug gaan naar dat nieuwe huis. Toen we definitief overgingen was het alsof ze nooit ergens anders hadden gewoond.

Och gut, die Julia...

Ik denk dat het van hond tot hond heel erg verschilt. Lilo is na een dagje uit al buiten zinnen van geluk als we weer THUIS zijn, want THUIS is geweldig en veilig en het allerbeste. Jack vindt het juist heel erg leuk om een nieuwe omgeving te verkennen en ligt na een vakantie een paar dagen te mokken want 'daar was het leuker'.

Ik herken het wel een beetje. Niet dat Tirsa heimwee heeft, maar het parkje hier aan het einde van de straat is 'haar' parkje. Zeker als ze ergens lang zijn geweest is dat zo'n beetje thuis denk ik dan maar.

wij zijn ook pas verhuisd en boris vindt het ook nog maar zo zo. Hij is ook opgegroeid vanaf 8 weken in zn oude omgeving, met de vriendinnetjes die hij daar gemaakt heeft.
Wel fijn voor Julia dat jullie naar de oude omgeving toe kunnen lopen.

Best wel apart.