Het HondenForum

In het hondenuitlaatgebied kom ik nog wel eens een man tegen met een ongelooflijk bange goldenreu. Zo bang dat hij letterlijk verstijfd staat van angst, zelfs voor kleintjes als Lisa.
Nou roep ik dan direct mijn honden bij me, omdat zelfs de vriendelijkheid van Kyra en Lisa hem niet van zijn angst afhelpen. En ook Cody is buitengewoon zachtaardig tegen hem. Misschien heeft-ie medelijden?

Vanochtend vroeg kwam ik aanlopen en zag die man hardlopend langsrennen, zonder hond, dacht ik. Wat blijkt: de stakker had mijn honden kennelijk al gespot en stond weer met gebogen kop, staart tussen de poten en zijn lichaam verstijfd van angst. Mijn honden weer bij me geroepen, maar nóg durfde de stakker niet verder te lopen.
Baasje was dus al joggend in het donker verder gegaan en laat z'n hond dus helemaal alleen, dol van angst achter.
't Enige wat ik kon doen was maar verder achteruit lopen, met mijn honden tegen me aan, sussend praten.
Het heeft zeker 5 minuten geduurd voor de hond voorzichtig sluipend langs ons heen (inmiddels een meter of 10 tussen ons in) durfde te gaan.
En ik was eigenlijk zo boos op die man dat hij zijn hond zo alleen achter liet. Wat ben je nou voor baas als je je bange hond zomaar in de steek laat?

Dat vind ik altijd zo sneu! Honden die doodsbang zijn voor andere honden en weglopen omdat ze geen uitweg zien. Waarom dan in een losloopgebied gaan lopen? Zorg er dan tenminste voor dat je hond jou vertrouwt en jou opzoekt in plaats van verstijfd te blijven staan. Noah kan soms ook bang zijn voor honden, dan loopt ze gelukkig bij me en dan durft ze wel voorbij die enge hond

Misschien kan je die man eens aanspreken en vragen hoe het komt en misschien wil hij wel hulp inroepen van bv een gedragstherapeut.
Arme hond, die moet zich toch vreselijk voelen.

Ze kwam ik vorig jaar zomer ook elke ochtend een man met een aantal border collie's tegen. 1'tje daarvan was ook zooooo ontzettend bang voor mijn honden dat hij die hond echt aan moest lijnen anders maakte die hond rechtsomkeert naar huis.
Soms liep zijn baasje ook door, al roepend dat hij komen moest maar mooi niet dat ie er langs durfde. Hoe ver ik ook aan de kant ging staan. Vaak moest zijn baasje hem dan echt ophalen en aanlijnen en dan schoot ze aan de lijn langs ons heen.

Deze hond kán niet eens weglopen. Hij staat echt helemaal stokstijf met zijn hoofd schuin gebogen, oren helemaal naar achteren, het wit van de ogen is te zien, lichaam verstijfd, de staart praktisch niet meer te zien zo ver tussen de poten gestoken.
De hele houding drukt zoveel paniek uit dat het gewoonweg hartbrekend is.

Goeie tip, trouwens over de man een keer aanspreken. Misschien heeft hij wel eens een keer zo'n advies gehad 'gewoon negeren, gaat 't wel over' of zoiets. Terwijl dit bij een hond die zo'n verschrikkelijke angst heeft de zaken er alleen maar erger op maken.

Ach wat ontzettend sneu voor die hond.
Idd snel die man aanspreken, zal me niks verbazen als hij het "negeer-advies" heeft gekregen

Och arme hond.. Misschien inderdaad een keer proberen aan te spreken?

Ik zou dan wel zonder honden gaan wandelen en met hem oplopen (als hij dat wil).
Dan kom je er ook misschien achter wat de reden is waarom die hond zo bang is, want er moet toch iets heel angstigs zijn gebeurd voor de hond.

Ik heb ook het idee dat mensen zich schamen voor een bange hond en daarom maar net doen of er niks aan de hand is. Laatst kwam ik ook een heel bange hond tegen. Ik snap niet waarom zo'n hond zo nodig in druk losloopgebied moet lopen.

Ik snap dat inderdaad ook nooit. Kan er ook best boos om worden (inwendig) als ik zo'n bange hond zie en de baas die gewoon doorloopt. Ik ga dan weleens helemaal de struiken in met mijn honden om die hond maar zoveel mogelijk ruimte te geven, en baasje maar lekker verder wandelen zonder hond

Mischien is die hond alleen bang omdat het er zoveel zijn tegelijk.
Mijn hond is ook een bange poeperd.
als we 1 hond tegen komen wilt ze er meteen opaf om mee te spelen,worden het er meer dan is ze ook echt een schijterd,vind ik echt zo ontzettend jammer want ik wil zo graag meelopen met groepswandelingen,dus misschien is die hond alleen bang omdat je er meerdere hebt.
De ene hond is de andere niet

Anne en Fenna zijn ook weleens bang, maar mijn ervaring is dat t beter is als ik gewoon doorloop en hen aanspoor gewoon te volgen. Ik heb weleens gehad dat Anne de struiken indook vw en hond, en dat het baasje van de betreffende hond haar eruit probeerde te lokken. Met de betreffende 'enge' hond aan haar zij. Loop dan alsjeblieft door, denk ik dan, als zo'n hond uit zicht is, komt Anne echt wel weer net zo vrolijk aangehold.

Anne&Taar schreef:Anne en Fenna zijn ook weleens bang, maar mijn ervaring is dat t beter is als ik gewoon doorloop en hen aanspoor gewoon te volgen. Ik heb weleens gehad dat Anne de struiken indook vw en hond, en dat het baasje van de betreffende hond haar eruit probeerde te lokken. Met de betreffende 'enge' hond aan haar zij. Loop dan alsjeblieft door, denk ik dan, als zo'n hond uit zicht is, komt Anne echt wel weer net zo vrolijk aangehold.

Ik vind er ook wel verschil zitten tussen bang en bang zeg maar. Als Saar bang is voor een vreemde hond dan is ze ook meteen echt bang, bang, bang, en wil alleen nog maar weg. Ik lok haar dan bij me, en samen lopen we er dan langs. Laat ik haar het zelf uitzoeken dan gaat ze volkomen in paniek weg staan schieten. En ik zie dus weleens mensen die hun volledig in paniek wegschietende hond het allemaal maar zelf uit laten zoeken, en dat vind ik persoonlijk niet eerlijk tegenover de hond.
Vera kan een hond ook weleens eng vinden, maar die is dan niet blinde paniek bang. Die denkt dan "woepssss, ohh hemel, niet mijn type dit", en gaat dan van die ontwijkende grote bogen eromheen maken. Dan loop ik ook wel gewoon door en dan komt ze dus al ontwijkend achter me aan. Maar dat vind ik dus wat anders dan bijvoorbeeld zo bang als Saar kan zijn

Ja, er zit zeker wel verschil tussen. Maar ik merk dat een hoop wandelaars mijn hondjes errug zielug vinden (echt niet nodig, want op andere momenten staan ze echt hun mannetje wel...) en daar dan aandacht aan gaan schenken. Dus dat stilletjes staan emt de kop naar beneden ken ik maar al te goed...Maar als de hond ernstig opdringerig door gaat snuffen, heeft Anne toch ineens dr mondje-met-tandjes op de 'juiste plek'.

Anne&Taar schreef:Ja, er zit zeker wel verschil tussen. Maar ik merk dat een hoop wandelaars mijn hondjes errug zielug vinden (echt niet nodig, want op andere momenten staan ze echt hun mannetje wel...) en daar dan aandacht aan gaan schenken. Dus dat stilletjes staan emt de kop naar beneden ken ik maar al te goed...Maar als de hond ernstig opdringerig door gaat snuffen, heeft Anne toch ineens dr mondje-met-tandjes op de 'juiste plek'.

Oh ja, maar mensen kunnen soms sowieso erg snel je hond 'zielig' vinden heb ik het idee. Vera ligt nogal eens op haar rug voor een hele dominerende hond, en dan gaan mensen haar ook aaien "ach gossie, kijk nou, ben je zoooo onderdanig dan". Soms plast ze er ook nog bij, en dan denken mensen helemaal dat ze doodsangsten uitstaat. Wat dan echt niet zo is, Vera bewaart gewoon graag de vrede
Maar een hond die echt gewoon heel erg bang is 50-100-200 meter achter laten blijven terwijl je als baas doorloopt kan ik me ook wel aan ergeren

Het stomme is trouwens dat veel bazen die Saar met staart tussen de poten weg zien rennen voor hun hond weer helemaal niet vinden dat Saar zielig is. Welnee, ze zijn toch leuk aan het spelen?

Moos schreef:

Anne&Taar schreef:Ja, er zit zeker wel verschil tussen. Maar ik merk dat een hoop wandelaars mijn hondjes errug zielug vinden (echt niet nodig, want op andere momenten staan ze echt hun mannetje wel...) en daar dan aandacht aan gaan schenken. Dus dat stilletjes staan emt de kop naar beneden ken ik maar al te goed...Maar als de hond ernstig opdringerig door gaat snuffen, heeft Anne toch ineens dr mondje-met-tandjes op de 'juiste plek'.

Oh ja, maar mensen kunnen soms sowieso erg snel je hond 'zielig' vinden heb ik het idee. Vera ligt nogal eens op haar rug voor een hele dominerende hond, en dan gaan mensen haar ook aaien "ach gossie, kijk nou, ben je zoooo onderdanig dan". Soms plast ze er ook nog bij, en dan denken mensen helemaal dat ze doodsangsten uitstaat. Wat dan echt niet zo is, Vera bewaart gewoon graag de vrede
Maar een hond die echt gewoon heel erg bang is 50-100-200 meter achter laten blijven terwijl je als baas doorloopt kan ik me ook wel aan ergeren

Ja, dat laatste is we sneu. Maar ik weet heel zeker dat er een heleboel mensen denken dat ik twee heel bange Goldens heb, terwijl dat toch echt niet zo is. Het is ook gewoon hoe mijn honden dingen denken op te lossen...Nou ja, lastig uit te leggen...

Ik ga iedere keer, mét honden, ruim aan de kant voor deze hond en laat ze niet aan hem snuffelen. En deze hond is niet zomaar een beetje verlegen c.q. onderdanig.
Dit gaat veel verder. Als een golden reu zelfs voor een intact teefje als mijn sheltie Lisa (die de vriendelijkheid en de rust zelve is) of voor stabiele en kalme Kyra (is ook therapiehond voor kinderen) zo verschrikkelijk doodsbang is dan gaat dat vele stappen verder. Trouwens, zelfs Cody die normaal niet veel (lees: niks ) van reuen moet hebben, staat hem op afstand vriendelijk toe te kwispelen.
Ik snap niet dat je als baas je hond zo verschrikkelijk in de steek laat. Zo help je hem echt niet van zijn angst af.
Maar goed, vanmorgen zag ik ze niet, maar de volgende keer als ik ze weer zie, leg ik mijn honden af en zal baasje eens aanspreken.

Misschien weet hij dat de hond sneller over zijn angst heen komt om gewoon door te lopen.??
En dat de hond ongeacht hem toch wel opzoekt op zijn eigen tijd.

Ach arme.. maar wat zou de man moeten doen volgens jullie? want ik denk dat je best moet uitkijken dat je hem niet nog meer bevestigt in zijn angst door er teveel aandacht aan te geven, dus wat zou een goede optie zijn, wachten? doordat de baas doorloopt is de hond wel genoodzaakt om door te lopen en zo wellicht te leren dat het zo heel gevaarlijk niet is, maar das maar een kleine gedachte hoor

Hij kan de hond steunen, door duidelijk de leiding te nemen en samen met de hond op te lopen.
Hij kan ook naast de hond gaan staan en samen wachten tot de andere partij gepasseerd is.
De hond zo bevriezend van angst achter te laten is imo het slechtste wat je kunt doen.
Steunen is trouwens iets anders, dan bevestigen in de angst.
Door te steunen maak je het niet erger, maar leert de hond dat hij op je leiderschap kan vertrouwen.

cloris schreef:Ach arme.. maar wat zou de man moeten doen volgens jullie? want ik denk dat je best moet uitkijken dat je hem niet nog meer bevestigt in zijn angst door er teveel aandacht aan te geven, dus wat zou een goede optie zijn, wachten? doordat de baas doorloopt is de hond wel genoodzaakt om door te lopen en zo wellicht te leren dat het zo heel gevaarlijk niet is, maar das maar een kleine gedachte hoor

Dat is mijn gedachten ook. Er is geen reden voor zo'n grote paniek dus dat zou ik ook niet bevestigen.
@ Moos als mijn hond op z'n rug ligt, onderdanig te doen, zou ik niet willen hebben dat andere mensen hem gingen aaien. Laat die hond z'n ding doen. Mensen zouden zich wat minder moeten bemoeien met dit soort situaties. Honden zijn niet dom en bij normaal gedrag lossen ze het echt zelf wel op.

van het Spechthorst schreef:

cloris schreef:Ach arme.. maar wat zou de man moeten doen volgens jullie? want ik denk dat je best moet uitkijken dat je hem niet nog meer bevestigt in zijn angst door er teveel aandacht aan te geven, dus wat zou een goede optie zijn, wachten? doordat de baas doorloopt is de hond wel genoodzaakt om door te lopen en zo wellicht te leren dat het zo heel gevaarlijk niet is, maar das maar een kleine gedachte hoor

Dat is mijn gedachten ook. Er is geen reden voor zo'n grote paniek dus dat zou ik ook niet bevestigen.
@ Moos als mijn hond op z'n rug ligt, onderdanig te doen, zou ik niet willen hebben dat andere mensen hem gingen aaien. Laat die hond z'n ding doen. Mensen zouden zich wat minder moeten bemoeien met dit soort situaties. Honden zijn niet dom en bij normaal gedrag lossen ze het echt zelf wel op.

Nee, ik heb dat liever ook niet uiteraard, maar ja, je doet er vaak zo weinig aan

En echt hele bange hond vind ik ook dat je even wat steun moet bieden. Niet troosten, niet doen van "ach kom maar hoor, is niet eng" etc, maar wel even aanwezig blijven. Saar weet dat nu ondertussen alweer jaren van me, en komt nu als ze bang is zelf bij me lopen. Prima Stukken beter in ieder geval vind ik dan dat weg geschiet in d'r eentje.
Ik neem aan dat de hond waarmee dit topic begon geen pup is, en dus waarschijnlijk al jaren zo bang. Lijkt me dat dat doorlopen dan dus niet bijzonder werkt Ik heb zelf de ervaring dat juist door even te laten merken dat jij er bent, en dat we het samen even regelen, de hond heel erg veel minder bang wordt. Saar is nu eigenlijk een super makkelijk, super sociaal hondje in drukke losloopgebieden. 3-4 jaar geleden meed ik drukke gebieden met haar omdat ze te snel bang was van grote honden (na een aantal hele nare ervaringen).

Maar is er geen verschil tussen een hond die gewoon bang is en een hond die volslagen in paniek is? Dus troost vs. steun?
De enige vergelijking die ik uit eigen ervaring heb is de doodsangst van Kyra voor vuurwerk. Ik ga dat niet negeren maar i.p.v. bij haar op de grond zitten met de arm om haar heen geslagen.
Bij haar heeft dat in zoverre geholpen dat zij i.p.v. volslagen doorgedraaid naar zolder vluchten (en in paniek van de trap af rollen omdat ze eigenlijk geen trappen durft te lopen) tot weliswaar nog steeds bang maar niet meer onbereikbaar hysterisch zijn.
Ze zoekt mij de laatste 2 jaar op en blijft tegen me aanhangen. Zoiets dus.

lieke schreef:Maar is er geen verschil tussen een hond die gewoon bang is en een hond die volslagen in paniek is? Dus troost vs. steun?
De enige vergelijking die ik uit eigen ervaring heb is de doodsangst van Kyra voor vuurwerk. Ik ga dat niet negeren maar i.p.v. bij haar op de grond zitten met de arm om haar heen geslagen.
Bij haar heeft dat in zoverre geholpen dat zij i.p.v. volslagen doorgedraaid naar zolder vluchten (en in paniek van de trap af rollen omdat ze eigenlijk geen trappen durft te lopen) tot weliswaar nog steeds bang maar niet meer onbereikbaar hysterisch zijn.
Ze zoekt mij de laatste 2 jaar op en blijft tegen me aanhangen. Zoiets dus.

Dat heb ik dit jaar ook gedaan bij Jace.
Die is ook doodsbang voor vuurwerk. Hij kroop onder een bank, waar hij eigenlijk helemaal niet meer onder past.
Dit jaar heb ik met hem 'gepraat'. Gezegd dat het vuurwerk niet fijn is en dat hij bij mij mag komen. En ja hoor, hij heeft de hele avond tegen me aangelegen, is zelfs even buiten een plasje gaan doen.
Ik denk dat ik hem voldoende steun heb gegeven om zich veilig bij mij te voelen.

Bonnie is ook heel bang voor sommige honden.
Zij loopt dan "weg".. het bos in, maar blijft op mij letten.
Ik blijf dan tegen haar praten, en loop rustig verder, steeds contact houdend dmv praten en Bonnie blijft kijken waar ik ben, een stukje verder komt ze dan weer het pad op en gaan we samen verder...

Do is na een aanval van een andere hond ook erg angstig, en zij vlucht weg, erg lastig.
Die gaat dan ook aan de lijn als ik een andere hond zie aankomen en dan gaan we samen kennis maken als het een vriendelijke hond is... daarna kan ze weer lekker los..

Is wel lekker makkeijk om je bange hond het helemaal zelf uit te laten zoeken zeg. Ik snap dat niet. echt niet.

Wel grappig dat die geen met een schijtbak het het beste weten hoe er mee om gegaan moet worden.
Hoe komt het als jullie het zo goed weten waarom jullie hond dan nog steeds niet over zijn angst heen is.??
Misschien houden jullie je hond ook wel onbewust in deze toestand omdat het jullie qua emotie beter uitkomt.??

Ik denk inderdaad dat ik mn hond bevestig in haar gedragniks leuker dan een bange hond toch

Recentelijk onderzoek heeft ook aangetoond dat:

•Honden die genegeerd worden veel meer tijd nodig hebben om van hun angst te herstellen dan honden die steun krijgen van hun baas.
•Indien de eigenaar de hond steunt door deze dicht tegen zich aan te laten zitten of liggen, dan vermindert de angst en stress sterk.
•Indien de hond aangehaald en toegesproken, dus getroost, wordt dan neemt de angst-emotie van de hond nog sneller af. Het “nadelige” effect hiervan kan zijn dat de hond vaker angstgedrag gaat vertonen om aandacht te krijgen.
Uit het bovenstaande blijkt dat het bieden van steun/troost een positief effect heeft op het welzijn van uw hond, maar ook op uw relatie met uw hond. Deze voordelen wegen ons inziens ruimschoots op tegen het nadeel van een eventuele toename van het angst-gedrag van de hond.

Overigens is het maar zeer de vraag of en in hoeverre het angstgedrag beloont wordt door het bieden van steun/troost. Een hond in hevige angst of paniek is namelijk, net als de mens, NIET meer in staat om te leren. Dus kan dan het angstgedrag ook niet beloond worden !!

bron: http://www.idefix-hondentraining.nl/28/" onclick="window.open(this.href);return false;

Toen wij Coral net hadden heb ik het weekend met haar op de oprit gezeten, ze wilde absoluut niet verder lopen, pure angst voor de grote wereld. Ik heb haar wel getroost, en we zijn elke dag een paar stappen verder gekomen en na goed twee weken liep ze met onze honden mee. Ik geloof niet zo in het compleet negeren verhaal. Soms bleef ze ook zomaar staan b.v. midden in het bos, dan bleef ik naast haar staan, tegen praten en in tussen een klein rukje aan de riem en hop daar ging ze weer. Afleiden helpt.
Vind het erg sneu voor die goldenreu. Zie het helemaal voor me.