Idee voor kapotte staartpunten
Geplaatst: 12 jan 2010 13:29
Marie van mij heeft regelmatig last van een kapotte staartpunt. Ik heb echt van alles geprobeert maar niets bleef langer dan vijf min zitten. Of blijft niet plakken en valt eraf of madame sloeg mijn zelfgebouwde constuctie binnen vijf min kapot door de kwispelen.
Ook geprobeert vast te plakken met duck tape (ik weet het niet ideaal maar wat moet je anders....) daar kreeg ze kale plekken van en uitslag.
plastic bekertje (zou ze van schrikken en niet meer kwispelen.... Noe vergeet het maar, kan mevrouw niets schelen..
Op ten duur zo erg dat alles (nu nog vind ik spatten bloed terug) onder het bloed zat. De wond werd groter en haren kwamen niet terug. Telkens weer vloog het bloed je hier om de oren.
Er werd door mij en da al gesproken over amputatie, maar doordat de narcose een groot risico met zich meebracht en evt phantoom pijn bij een oudere hond telkens (gelukkig) uitgesteld.
Dus wij denken denken denken en kwamen uit bij een isolatie rol die je gebruikt om buizen in een woning te isoleren. Daar hebben we gaten in geknipt, om voldoende lucht erin te krijgen en een kleine riem eraan vast gemaakt met ducktape. Vervolgens aan die riem een grote halsband, die we dicht konden klikken om haar heup.
Ze heeft twee weken voor aap gelopen maar het resultaat mag er zijn!!! Ze heeft geen wondje meer en nog belangrijker er groeien weer haren op, waardoor ze zelf een beschermvlak heeft gemaakt.
Ze kreeg de koker om als er visite zou komen of als we weg gingen (voorals we terug kwamen) IN het begin ook wanneer we thuis waren.
Ik ben super blij ermee. Echt super fijn zit het niet voor der maar het werkt!
Ik dacht plaats altijd wel wanneer ze weer haar punt kapot had, maar nooit hoe het over is gegaan. Aangezien meerdere dalmaten/honden hiermee te maken hebben is het wel handig om te weten.
Ook geprobeert vast te plakken met duck tape (ik weet het niet ideaal maar wat moet je anders....) daar kreeg ze kale plekken van en uitslag.
plastic bekertje (zou ze van schrikken en niet meer kwispelen.... Noe vergeet het maar, kan mevrouw niets schelen..
Op ten duur zo erg dat alles (nu nog vind ik spatten bloed terug) onder het bloed zat. De wond werd groter en haren kwamen niet terug. Telkens weer vloog het bloed je hier om de oren.
Er werd door mij en da al gesproken over amputatie, maar doordat de narcose een groot risico met zich meebracht en evt phantoom pijn bij een oudere hond telkens (gelukkig) uitgesteld.
Dus wij denken denken denken en kwamen uit bij een isolatie rol die je gebruikt om buizen in een woning te isoleren. Daar hebben we gaten in geknipt, om voldoende lucht erin te krijgen en een kleine riem eraan vast gemaakt met ducktape. Vervolgens aan die riem een grote halsband, die we dicht konden klikken om haar heup.
Ze heeft twee weken voor aap gelopen maar het resultaat mag er zijn!!! Ze heeft geen wondje meer en nog belangrijker er groeien weer haren op, waardoor ze zelf een beschermvlak heeft gemaakt.
Ze kreeg de koker om als er visite zou komen of als we weg gingen (voorals we terug kwamen) IN het begin ook wanneer we thuis waren.
Ik ben super blij ermee. Echt super fijn zit het niet voor der maar het werkt!
Ik dacht plaats altijd wel wanneer ze weer haar punt kapot had, maar nooit hoe het over is gegaan. Aangezien meerdere dalmaten/honden hiermee te maken hebben is het wel handig om te weten.
super dat dit wel werkt, en ik zal het zeker onthouden. micky heeft 1 keer een kapotte punt gehad en dat was zeker niet fijn. volgende keer ga ik het zeker hetzelfde aanpakken als jij!