Het HondenForum

Bij mijn oudste akita is degeneratieve Myelopathie geconstateerd.
(kort uitgelegd: de isolatie van de zenuwen verdwijnt en de zenuwen sterven af, waardoor de aansturing van de spieren steeds minder wordt.)



zijn er hier hondeneigenaren met ervaring ???
zouden jullie die met mij willen delen.

Jeetje wat erg...! Nee ik heb er geen ervaringen mee en kan je dus niet helpen!
Sterkte ermee!

zoals je het omschrijft heet het bij mensen ALS.

mijn lieve schoonmams heeft het en geloof me, het is verschrikkelijk.

ik wil je opbeuren, leuke dingen vertellen maar het gewoon alleen maar klote

heel veel sterkte

Mijn vorige collie Freskin heeft dit gehad (hij is er bijna 14 jaar oud mee geworden)......Het begon met het af en toe wat slepen met een achterpootje, net of hij zich verstapte. Na verloop van tijd werd zijn achterhand steeds zwakker. Ik heb ergens gelezen dat het hele proces ongeveer een jaar kan duren, maar Freskin heeft er toch wel ruim twee jaar over gedaan, denk ik (of toch nog langer? ) De laatste paar maanden kon hij steeds moeilijker op staan en op het laatst liet hij zijn urine en ontlasting lopen. Dit was voor ons de tijd dat we afscheid van hem hebben genomen. Hij was geestelijk nog heel goed en heeft tot het laatste moment nog genoten van het leven. Hij heeft geen pijn gehad.

Heel naar voor jullie hond....hoe oud is hij? Misschien is het een troost voor jullie dat hij geen pijn heeft. Het is helaas een onomkeerbaar proces. Ik hoop dat hij nog heel lang goed blijft en bij jullie mag zijn.

Sterkte! En verwen hem maar lekker!

edit* ik weet niet hoe dit proces bij mensen verloopt, maar bij onze hond was het een heel geleidelijk proces zonder pijn.

dank voor het delen van je verhaal.
ik was me bewust van dat hij geen pijn heeft, maar het opstaan in etappes is voor een baas erg 'vervelend' om te zien.
je voelt je machteloos en hij kan niet vertellen wat ie voelt en hoe hij het ervaart.
hij is bijna 9 jaar




waar ik het meest bang voor ben is :

Vanaf de eerste tekenen tot het einde verloopt meestal 6 tot 18 maanden.

zoals er in diverse artikelen te lezen valt.

onze Naffie heeft het ook , een half jaar geleden begon je het ook echt te merken aan haar. Ze is nu 9 jaar , maar gelukkig nog heel vrolijk , het enige wat ze niet meer doet en kan is draven , wel stap en galop. En af en toe klapt haar voetje dubbel , loopt ze een pas op de bovenkant van haar tenen. We laten haar lekker doen wat ze nog wil en kan , merk ik dat het niet meer gaat , laten we haar gaan.
Sterkte , het is vreselijk om te zien dat ze steeds meer achteruit gaan

jip007 schreef:Sterkte , het is vreselijk om te zien dat ze steeds meer achteruit gaan

het is nu -duidelijk- ruim 3 weken bezig
en het gaat enorm snel, hij zelf heeft het nog niet geaccepteerd
afgelopen zondag een wandeling door de duinen gemaakt, overal is ie achteraan gegaan
Thuigekomen heb ik zijn behoefte om op te staan boven mijn gevoel van, nu is het wel tijd om weer een plas te doen,prefileren; 11 uur later -ik wilde toen echt naar bed- stond ie redelijk goed op.
We nemen nu het leven van wandeling tot wandeling.... we zien wel hoe ver hij het redt.

maar het levert héél wat tranen op

In december 2008 heb ik mijn hond helaas in laten slapen aan de gevolgen van Degeneratieve Myelopathie.
De ziekte bij Billy is zoals hier al beschreven ook heel geleidelijk verlopen.
Het begon met het slepen van zijn achterpoten, in een later stadium is het dubbeltreden van de achterpoten begonnen. Langzaam maar zeker werd zijn hele achterhand steeds zwakker.
Hij heeft genoten tot het laatst zonder pijn! Hierdoor kon ik ermee omgaan maar het is heel zwaar om van dichtbij zo mee te maken. Ik heb zo lang mogelijk geprobeerd d.m.v. oefeningen van de fysio, zwemmen, stukjes draven en anabole spuiten (zijn gedrag bleef onveranderd dus durfden we het aan deze erbij te gebruiken) zijn spieren zo lang mogelijk in goede conditie te houden tot het echt niet meer ging! Hij was in zijn koppie nog top fit maar lichamelijk kon hij het niet meer opbrengen om nog zo verder te gaan, dit alles over een periode van ruim anderhalf tot 2 jaar ongeveer.
Sterkte!

Dank je voor deze bijdrage.... 2 jaar... pffff
maar jullie hebben er idd veel aangedaan
ik ga me maar eens meer verdiepen in de DM

Wij hebben een ambull gehad die het al heel vroeg had. Wij hebben hem in laten slapen op 3-jarige leeftijd. Hij had nog geen pijn maar wel heel gestrest van het verlies van controle over zijn achterpoten.
Op een dag schrok hij wakker, had geen controle over zijn poten en rolde op de kop van de bank de boekenkast in, schrok kon niet wegkomen, krabbelde in paniek weg. Echt heel zielig. In niks was hij nog die stoere praatjesmaker die hij was.
Ik vond het een hele nare ziekte.

Volgens mij komt het vrij regelmatig voor bij de Duitse Herder. Je zou dus eens op het Duitse Herder forum kunnen informeren naar ervaringen.
Sterkte

@ Carmen, jakkes da's wel een naar verhaal -erg confronterend- maar ik houd dit zeker in gedachten
*plaatst boekenkast anders ten opzichte van de bank*


@ Inge, ja, ik had idd ook gelezen dat het een DH bekende ziekte was mss niet zo'n gek idee om daar eens wat info vandaan te halen

Misschien heb je hier wat aan: http://www.vonhausdemuth.nl/over_DMindex.htm Deze mensen hebben ook te maken met DM, zij hebben er twee honden aan verloren, en hebben hier heel veel onderzoek naar gedaan.

Sterkte ermee, het is een hele nare ziekte

misschien kan je hem een beetje helpen met
support en ondersteuningsspullen van deze site?
http://www.specials4dogs.com/" onclick="window.open(this.href);return false;

ontzettend lief...
ik ga meteen kijken.



degene die er hier ervaring mee hebben, hebben jullie ooit een hondenrolstoel aan geschaft ???

Da-ki schreef:.
degene die er hier ervaring mee hebben, hebben jullie ooit een hondenrolstoel aan geschaft ???

ik heb er geen ervaring mee , maar ik denk dat onze Naf daar dood ongelukkig mee zou zijn .

ohw?? want ??
ik ben dan bang dat ik enorm prjekteer, want het lijkt mij geweldig

(ervan uitgaand dat hij zn achterkant niet meer kan bewegen -onder controle krijgen- maar wel graag wil wandelen)

er zijn heel wat honden erg blij met een rolstoel hoor.
http://www.hondenrolstoel.nl/" onclick="window.open(this.href);return false;
ken een hond uit een roemeens asiel die er 1 van
hen gekregen heeft.

Da-ki schreef:ohw?? want ??
ik ben dan bang dat ik enorm prjekteer, want het lijkt mij geweldig

(ervan uitgaand dat hij zn achterkant niet meer kan bewegen -onder controle krijgen- maar wel graag wil wandelen)

omdat ze dan niet meer die dingen kan doen die ze nu zo graag doet. Ze is al die jaren zo gewend om lekker in en uit te lopen de heledag door , even naar de wei , lekker rollenbollen beetje waken enz , dat pak ik dan allemaal van haar af.
Plus dat het een teef van bijna 80 kilo is , die til je niet zomaar even op om in een tuig te hangen.

Ik kan mij voorstellen dat het per hond verschillend is. Als mijn hond alleen maar uitval had gehad had ik dat mogelijk wel geprobeerd.

dus, is het dan niet iets van projektie van ons zelf ???




nou ja, ik loop op de zaken vooruit..... zover zijn we nog -LANG- niet :N:

Billy is overigens 2 maanden voor zijn 11e verjaardag ingeslapen.
Ik weet dat het niet echt bemoedigend klinkt maar het was wel onze realiteit toen!

Ik heb wel info opgezocht over de hondenrolstoel maar persoonlijk vind ik dit te ver gaan.
In huis zou hij niet goed kunnen functioneren, dan ligt hij maar in afwachting van zijn 'rolstoeluitje' en zelfs zijn eten en water zou je dan bij je hond moeten brengen.
Persoonlijk vind ik dat niet meer hond waardig.
Ik heb er alles aan gedaan hem een zo waardig mogelijk bestaan te geven ondanks die ziekte en met lood in mijn schoenen de beslissing genomen om hem rust te geven.
Ik denk dat er bijna geen moeilijkere beslissingen te bedenken zijn dan een mentaal gezonde hond te moeten laten gaan!

Billy98 schreef: Ik heb wel info opgezocht over de hondenrolstoel maar persoonlijk vind ik dit te ver gaan.
In huis zou hij niet goed kunnen functioneren, dan ligt hij maar in afwachting van zijn 'rolstoeluitje' en zelfs zijn eten en water zou je dan bij je hond moeten brengen.
Persoonlijk vind ik dat niet meer hond waardig.

aan dit had ik idd niet gedacht....
want thuis kan ie dan ook nix.
ben blij met dit aandeel van je verhaal

er is nog veel waar ik niet bij stil heb gestaan.

is niet perse waar hoor,
de hond die ik ken kan zich in huis prima redden
en vind het geen probleem haar achterlijf te slepen/dragen.
Kijk naar je eigen hond,
als die iet meer kan zijn wie hij was
dan is het genoeg geweest.
Ervaringen van anderen zijn soms wel handig,
maar helemaal niet belangrijk.

uiteraard... maar ben wel blij dat iemand iets verteld waar ik -nu- nog niet bij stil had gestaan.

het is een feit, dat er een hele nieuwe wereld voor me open gaat
dat ik op heel andere dingen moet gaan letten (rekening houden)
Waardoor ik dus ook blij ben met jullie inzichten
2 weten er meer dan 1, laat staan een heel forum :smile1:


al jullie inputs maken dat ik uit eindelijk mijn eigen beeld kan vormen
en dan de juiste beslissing(en) kan nemen

arme kietje

Sterkte pien

Job schreef:is niet perse waar hoor,
de hond die ik ken kan zich in huis prima redden
en vind het geen probleem haar achterlijf te slepen/dragen.
Kijk naar je eigen hond,
als die iet meer kan zijn wie hij was
dan is het genoeg geweest.
Ervaringen van anderen zijn soms wel handig,
maar helemaal niet belangrijk.

Ervaringen kunnen best belangrijk zijn, hoe meer ervaringen hoe beter, dan kun je daarna naar je persoonlijke situatie kijken en beslissen wat voor je hond op dat moment goed is of aanvoelt! Of het de juiste beslissing is weet je toch nooit.
Mijn hond was ook in staat om zichzelf voort te slepen over de kleden die we voor hem hadden neergelegd.
Hij ging ook echt zelf naar zijn waterbak en als er een voertje te halen was dan sleepte hij zich wel naar waar hij wezen moest! Maar bedenk wel dat een hond die een rolstoel aan zijn achterhand heeft zitten niet zelf kan gaan liggen.
De verlamming zal echter steeds heftiger worden, daarbij laten de meeste honden op een gegeven moment hun urine en ontlasting ook lopen omdat ze er geen controle meer over hebben. Een hond die in zijn eigen ontlasting staat of ligt voelt zich niet prettig/gelukkig!
Natuurlijk zijn er succes verhalen maar voor mij gaat het te ver!

Da-ki schreef:

Billy98 schreef:

er is nog veel waar ik niet bij stil heb gestaan.

Door de tijd heen zul je misschien nog tegen dingen aanlopen.
Het is zoals je weet een onomkeerbaar procces maar het verloop is niet bij elke hond gelijk.
Zo liep ik op een gegeven moment hele creatieve wandelrondes, want in een buurt wandelen was namelijk niet zo makkelijk meer. Bij elke stoeprand liep Billy met zijn achterpoten tegen de rand want wondjes veroorzaakte en om dit te voorkomen heb ik zoveel mogelijk stoep of stoep af vermeden.

voor elk probleem, ook incontinentie zijn goede oplossingen,
het gaat er dus uiteindelijk om hoe de hond zich voelt.
de rolstoel wordt door de meeste niet binnen gebruikt.

wederom Dank

langzaam groeit mijn gedachte....



ik ehb al wel besloten dat ik een soort van draagband moet gaan krijgen
gisteren weigerde zijn rechterachterpoot..... moet toch een oplossing zijn om um netjes thuis te krijgen