Ik sta dus op, en Vera rent inderdaad naar de deur. Dus hop, schoenen aan, jas aan. Vera ondertussen nerveus piep-gapen, dus ik denk "opschieten Marloes, hondje moet nodig".
Komen we buiten, ik gooi d'r los, trekt ze eerst een paar sprintjes door de sneeuw, om vervolgens voor me te komen staan "ja, nu ook de bal graag
Snerthond, ze wilde gewoon weeeer lekker spelen in de sneeuw







