Het HondenForum

Heeft iemand dit al eerder meegemaakt?

Onze hond Fano is 1,5 jaar oud. Sinds 1 november loopt ze raar. Ze stapt kruislings met haar achterpoten, alsof dat ze dronken is. Ook sloft ze, waardoor je haar nagels van haar achterpoten over de stoep hoort slepen. Eten en drinken doet ze goed, en ze is vrolijk en gek zo als altijd. Plassen doet ze met een plof en poepen is heel laag bij de grond.
Nu zijn we naar de DA geweest en die heeft ons doorverwezen naar het universitair centrum in Gent. Daar hebben neurologie en orthopedie naar haar gekeken. Ze hebben toen foto's van haar heupen gemaakt. Die zagen er perfect uit. We hebben toen rimadyl meegekregen, omdat ze het vermoeden hadden dat ze misschien een ontsteking in haar heupen kon hebben. 2 weken later konden we weer naar Gent, want het was een stuk slechter met Fano. Nog meer sloffen en zelfs af en toe onderuit.
Daar heeft neurologie heel uitgebreid naar haar gekeken, want ze waren wel een beetje geschrokken hoe Fano liep. Ze hebben foto's gemaakt van haar ruggewervels, die waren ook in orde. Vervolgens hebben ze ruggemergvloeistof afgenomen, daaruit bleek dat ze een verhoogd aantal leucocyten had en het eiwitgehalte was verhoogd. Dit duidt op een infectie. Ze hebben het vloeistof opgestuurd naar Frankrijk, waar ze het getest hebben op Hondenziekte, neospora en toxoplasmose. Ondertussen kregen we prednisolon mee; 22,5 mg/p.d, elke week halveren. De eerste week was er iets van verbetering te zien maar daarna kwamen de klachten weer deels terug. De testen in Frankrijk bleken negatief te zijn. Nu rest ons nog contrast vloeistof onderzoek te laten doen of een MRI. Maar eigenlijk weten ze niet waar ze moeten zoeken. Heeft iemand dit eerder gehoord of meegemaakt? Ik weet me geen raad meer!!

Jemig. Ik heb helemaal niks zinnigs te schrijven, ik hoop andere mensen hier wel.

Nee naar mijn idee niet. Ze piept niet, jankt niet en doet dezelfde dingen als normaal- springen rennen etc.

Heeft ze geen Wobbler syndroom?
Als ik de klachten lees, dan moet ik daar wel gelijk aan denken.

Wat lijkt me dit voor jullie vreselijk om mee te moeten maken, ik hoop dat er toch nog een sprankje hoop is voor Fano.
Sterkte.

Stel dat ze het wobbler syndroom heeft, dan is het toch gek dat ze goede kniereflexen heeft?
En het is ook raar dat er de dag ervoor bij de jacht training, niks aan de hand was. En maandag liep ze raar.
Dat andere syndroom caudia equina zal het niet zijn, want ze heeft echt geen pijn (niet gillen etc).
Heb natuurlijk gelijk gegoogled

Ik dacht eigenlijk ook meteen aan Wobbler Eventueel DM? Ze is er eigenlijk veel te jong voor, maar ik zou anders ook niks weten.

Heel veel sterkte

Helaas geen hulp en ideeen van deze kant. Ik wil jullie alleen heel veel sterkte wensen en hoop dat de oorzaak snel gevonden wordt!

Het lijkt op wat onze Lobke had.
Dat was een auto-immuunziekte. Ze brak haar eigen bloed af (rode bloedlichaampjes).
Dat was ook van de ene op de andere dag overigens.
Zij was ook nog jong, toen het begon was ze ruim drie.

Die prognose was niet goed.
Bij Lob hadden we exact wat jij vertelt, inclusief de behandeling (die ook niets deed).
Ook bij haar dachten ze aan rug, ontsteking ruggenmerg, heupen, enzovoorts, en ook bij haar was dat allemaal prima.
We hebben het na veel gedoe uiteindelijk gevonden en met een enorme dosis prednison is ze er weer bovenop gekomen.
Bij de tweede aanval is dat helaas niet gelukt.

Heel veel sterkte.

edit: de naam noemen is wel handig, sorry. Ze had SLE.

Je schrijft dat jullie er uiteindelijk zijn achter gekomen. Mijn vraag; hoe is die diagnose gesteld?
We willen namelijk dinsdag weer bellen met DA. Dan ga ik voorstellen om onderzoek te doen naar Wobbler (dus waarschijnlijk contrast), en misschien SLE? Tot nu toe, werden er dingen uitgesloten. Ik wil nu graag gericht zoeken, want dit vreet aan me.

Houd ze haar nek ook laag? Er is ook een auto-immuunziekte genaamd AM: aseptische meningitis. Geen idee of dat vaker voorkomt bij Flatcoats maar het is een hersenvliesontsteking. Gezien je ook het ruggenmerg benoemd zou dat ook kunnen? Een veel voorkomend verschijnsel daarbij is dat ze de nek laag dragen. In ieder geval veel sterkte!

Nee ze draagt haar nek niet echt laag. En ze hebben haar nek ook in alle richtingen gebogen en dat liet ze allemaal rustig toe.
Wat ze wel heeft laten zien, is als ze naast me loopt en ik heb een koekje in mijn hand. Dan lijkt haar achterhand iets door te zakken. Waardoor ik denk dat het probleem net iets verder dan de schouders ligt. Maar ik zoek de laatste tijd achter alles iets. Zo droomt ze ook meer, en dat gaan niet alleen haar voorpootjes op en neer. Ze schopt dan met haar hele lijf, echt krachtig naar achteren.

Ja maar dat dromen dat doen hier, met name de saarlooswolfhonden, ook zo. Die schoppen je echt blauwe schenen met hun achterpoten als ze echt aan het dromen zijn.

AM komt voor zover ik weet niet voor bij flatjes en dit klinkt ook niet zo.

Susanne, wij zijn er achter gekomen door een dierenarts in België. We waren bij vrienden en daar ging ze opeens zo achteruit dat ze hun dierenarts hebben gebeld. Zij herkende het beeld.
Onze eigen dierenarts had van alles onderzocht maar het niet gevonden, maar ik denk dat je het een keer gezien moet hebben om het te herkennen.
In elk geval: die Vlaamse herkende het wel.
Bij SLE is de diagnose erg moeilijk te stellen, over het algemeen gaan ze ervan uit dat als het klinische beeld en het bloedbeeld voldoet en de medicatie slaat aan, dat het dan SLE is.
In Lobkes geval was dat dus zo.

Bij SLE is het zo dat als er een terugval komt er twee opties zijn: ze herstellen weer na behandeling of de behandeling doet niets.
In Lobkes geval was helaas het laatste aan de orde.
Bij haar was de eerste aanval eind april, in augustus wisten we wat ze had en begonnen we de behandeling en in september was ze weer goed.
Rond de kerst kreeg ze de tweede aanval en op oudjaarsdag hebben we haar in moeten laten slapen.

Aan de andere kant ken ik honden die al acht jaar leven met SLE en telkens goed reageren op de behandeling.
Het kan dus echt twee kanten op, gesteld dat het dit zou zijn.

Heb je ook al contact over gehad met de fokker van je hond? Ik stuur je via PB de link door van het flatcoated retrieverforum .... daar zitten meer mensen uit het wereldje die bekend zijn met afwijkingen bij dit ras.

Jazeker heb ik contact gehad met mijn Fokker. We bellen bijna elke week en laatst is hij op ziekebezoek geweest. Hij heeft dit nog nooit meegemaakt, of van gehoord. En hij is bekend persoon in het flatcoat wereldje.
Maar ik zal eens kijken in dat forum, alvast bedankt.

Ik zou ook gericht onderzoek willen naar Wobbler en SLE.

degeneratieve myelopathie?

Ja schreef ik ook, maar dat komt meestal pas bij veel oudere honden eruit

Inge O schreef:ik kan me amper voorstellen dat ze in gent niet zelf aan wobbler en de andere genoemde neurologische afwijkingen zouden gedacht hebben . hebben ze daar niks van vernoemd en het op basis van één of ander uitgesloten of voorgesteld om juist in die richting verder te zoeken?

Ik kan me dat in principe ook niet voorstellen, maar aangezien het niet in de berichten van de topicstarter stond, noemde ik het toch maar gewoon. Je weet maar nooit en voor het geval dat er niet op getest is tot nu toe, kan het misschien een optie zijn.

flamme schreef:Ja schreef ik ook, maar dat komt meestal pas bij veel oudere honden eruit

oh ja, slordig gelezen van me. het komt ook bij jongere honden voor, maar niet vaak. het is geen lollige aandoening.

Inge O schreef:@marjoleine : als lobke haar eigen rode bloedcellen afbrak, bedoel je dan geen AIHA ipv. SLE ?

Nee, ik bedoel wel degelijk SLE.

Ze had ontstekingen in alle gewrichten, afwezigheid en waarschijnlijk vertekend beeld, zweertjes in mond en keel en neus, nierproblemen, overgevoeligheid voor licht, en ze brak haar bloedcellen af.
Op AIHA is ze ook getest, dat was het niet en het paste ook niet in het beeld want ze had geen vermoeidheidsverschijnselen en een normale pols.
Ik heb de bloeduitslagen nog wel ergens, maar dat lijkt me nogal off topic

Is ze getest op de ziekte van Lyme?

Inge O schreef:ah, oké, dat zijn een boel andere symptomen - zoals je het eerst schreef leek het alsof die rode bloedcellen zo ongeveer het hoofdsymptoom waren .

Ja, nouja, het was dus wat TS beschrijft en dit beeld kwam oa uit het bloed, en ontsteking ook.

Maar ik was niet duidelijk inderdaad, dat kon beter. Sorry

Nee ze is in Gent niet getest op Wobbler, SLE, degeneratieve myelopathie of ziekte van Lyme. Daar hebben ze het ook niet echt over gehad volgens mij. Maar ja de professor DA en de laatste keer 7 studenten riepen allemaal termen...daar wordt je heel klein van. Maar ik ga het zeker aankaarten als ik ga bellen. Het verrotte is gewoon dat je er aan gewend raakt, hoe ze loopt. En dan vraag ik me af, moet ik het maar zo laten? Ze lijkt geen pijn te hebben. Maar toch wil ik dat mijn meisje lekker kan ravotten etc...

Susanne schreef:Nee ze draagt haar nek niet echt laag. En ze hebben haar nek ook in alle richtingen gebogen en dat liet ze allemaal rustig toe.
Wat ze wel heeft laten zien, is als ze naast me loopt en ik heb een koekje in mijn hand. Dan lijkt haar achterhand iets door te zakken. Waardoor ik denk dat het probleem net iets verder dan de schouders ligt. Maar ik zoek de laatste tijd achter alles iets. Zo droomt ze ook meer, en dat gaan niet alleen haar voorpootjes op en neer. Ze schopt dan met haar hele lijf, echt krachtig naar achteren.

Dit verschijnsel herken ik.
Een reu bij de Griffons heeft dit gehad al was hij wel iets ouder.
Ook kinderen van hem hadden dezelfde verschijnselen.
Wat het is, is nooit duidelijk geworden.
De hele lijn is uit de fok gehaald zodra bekend werd dat een van zijn kinderen de verschijnselen ook kreeg.

Als het het zelfde is, is de prognose niet goed.

Ik hoop dat bij jullie wel duidelijk wordt wat er aan de hand is.
Daar hoop ik dubbel op.
Niet alleen voor jou, maar ook voor de Griffonclub.

Inge O schreef:

ranetje schreef:

Susanne schreef:Nee ze draagt haar nek niet echt laag. En ze hebben haar nek ook in alle richtingen gebogen en dat liet ze allemaal rustig toe.
Wat ze wel heeft laten zien, is als ze naast me loopt en ik heb een koekje in mijn hand. Dan lijkt haar achterhand iets door te zakken. Waardoor ik denk dat het probleem net iets verder dan de schouders ligt. Maar ik zoek de laatste tijd achter alles iets. Zo droomt ze ook meer, en dat gaan niet alleen haar voorpootjes op en neer. Ze schopt dan met haar hele lijf, echt krachtig naar achteren.

Dit verschijnsel herken ik.
Een reu bij de Griffons heeft dit gehad al was hij wel iets ouder.
Ook kinderen van hem hadden dezelfde verschijnselen.
Wat het is, is nooit duidelijk geworden.
De hele lijn is uit de fok gehaald zodra bekend werd dat een van zijn kinderen de verschijnselen ook kreeg.

Als het het zelfde is, is de prognose niet goed.

ik denk niet dat dit op een specifieke aandoening wijst, maar ik heb wel een vermoeden dat dit zou kunnen te maken hebben met slecht doorkomende zenuwimpulsen naar de achterpoten, wat dan op de één of andere manier tot gevolg heeft dat er juist compensatorisch zeer sterke bewegingen zijn als de normale controle tijdens de waaktoestand wegvalt?

ik vermoed dit omdat vlam (voor susanne : dat is mijn ouwetje van 13,5) dit ook gradueel erger en erger is gaan krijgen : hoe slechter ze loopt, hoe harder haar geschop in haar slaap.

ook bij dropje (11,5) zie ik al verschil tov. vroeger.

Maar er is toch juist geen controle tijdens de waaktoestand?

Bij Vlammetje kan je spreken van een ouderdomsverschijnsel (slijtage?).
Maar bij een hond (van susanne) van 1,5 jaar oud?
Of bij een Griffon van 5 jaar oud?

Ik weet nog dat de eerste hond die dit kreeg in Utrecht is ondersocht.
Daar riepen ze "nou ja hij droomt een beetje veel, wat is daar bijzonder aan?"
Tot ze een filmpje zagen..........................
De hond schopte zichzelf de mand uit in zijn slaap.
Toen waren ze opeens wel geïnteresseerd.
Niets gevonden.....

ranetje schreef:Ik weet nog dat de eerste hond die dit kreeg in Utrecht is ondersocht.
Daar riepen ze "nou ja hij droomt een beetje veel, wat is daar bijzonder aan?"
Tot ze een filmpje zagen..........................
De hond schopte zichzelf de mand uit in zijn slaap.
Toen waren ze opeens wel geïnteresseerd.
Niets gevonden.....

Dat zou mij ook verontrusten.
Maar is het zo dat de hond van TS dat ook in deze mate heeft?

Het klinkt idd als ataxie. Mijn paard heeft dat ook.

Wel raar dat de hond daar niet op getest is. Bij zoiets als dit denkt iedereen toch gelijk aan een zenuw die afgeklemt wordt?

Machie schreef:Het klinkt idd als ataxie. Mijn paard heeft dat ook.

Wel raar dat de hond daar niet op getest is. Bij zoiets als dit denkt iedereen toch gelijk aan een zenuw die afgeklemt wordt?

Het kan van alles zijn waardoor een zenuw niet naar behoren functioneert.
Beklemming, ontsteking, en dat in allerlei varianten.

Maar er zijn wel foto's van de rug gemaakt, ik ga er van uit dat dat alle wervels zijn geweest. Daarmee zou je ook Wobbler kunnen checken volgens mij? In elk geval zullen ze aan het hoofd hebben getrokken en geduwd, lijkt me.

Ik heb persoonlijk erg veel vertrouwen in Gent eigenlijk.

Zeker hebben ze haar hoofd in alle richtingen gebogen. En die schat liet alles maar toe. We kregen maar complimentjes dat het een extreem lieve hond was.
Omdat het ruggemergvloeistof een verhoogd aan lymfocyten liet zien, denken ze dus aan een ontsteking. Maar waar die vandaan komt, geen idee. En dan zou toch na 3 weken prednisolon de klachten toch weg moeten zijn lijkt me?