Het HondenForum

Een paar dagen geleden werd Willow ineens erg ziek, overgeven... naar buiten om gras en bladeren te eten... weer overgeven, dit ging maar door, zorgelijk maar waar ik mij meer zorgen over maakte was het constante uitrekken dat ze deed, duidelijk een probleem 'in haar buik'. Dierenarts gebeld kon onmiddelijk komen, foto gemaakt waarop niets vreemds te zien was. Op mijn verzoek gelijk een bloedonderzoek gedaan, op de uitslag kon ik wachten (20 minuten), dit om nierproblemen en een eventuele vergiftiging uit te sluiten. Alle bloedwaarden waren perfect in orde, Willow kreeg een middel tegen misselijkheid en maagzuurremmers en mocht mee naar huis met de afspraak dat als de situatie niet zou veranderen of zou verergeren ik onmiddelijk terug zou komen.

Situatie veranderde niet, dus weer terug en werd mbv een echo de buik onderzocht. De DA zag twee iets afwijkende beelden op de echo; vloeibare maaginhoud die een soort van afwijkende beweging maakte en een kleine afwijking aan de milt. Er werd besloten om Willow daar te houden en met behulp van contrast vloeistof nog enkele foto's te maken. Wel de afspraak gemaakt dat bij elke twijfel ze Willow onmiddelijk zouden opereren omdat ik en ook de DA een vermoeden hadden dat ze wellicht iets opgegeten kon hebben, het is per slot van rekening een Bull Terrier.

Kreeg niet veel later een telefoontje dat ze idd gingen opereren en het lange wachten kon beginnen. Toch nog vrij snel het verlossende telefoontje; operatie geslaagd en er was een 'prop' uit haar darmen gehaald. Ze wilden haar de nacht daar houden maar heb wel aangegeven dat als ze helemaal wakker was en alles in orde dat ik haar heel graag op wilde komen halen.

Een uur of 2 later telefoon, Willow is helemaal wakker, heeft het koud (door de narcose) en wil steeds op de bank klimmen om erop te gaan liggen, dus gelijk in de auto gestapt en Willow gehaald. De prop bleek een dop van een plastic fles te zijn, deze heeft, nu terugdenkend misschien langer dan 3/4 jaar in haar maag gezeten, ze loopt op het strand altijd met plastic flessen the spelen, tijdens één van deze wandelingen zegt Cees tegen mij, heb jij gezien waar die dop is gebleven? Ik ging ervan uit dat deze ergens onder het zand was verdwenen, niet dus. Zo'n dag of drie/vier geleden is deze dop vanuit de maag naar haar darmen verhuist en veroorzaakte een verstopping.

Gelukkig, geen inwendige schade aangericht en ook de operatie verliep heel vlot, ze heeft alweer gegeten - hele kleine porties verdeeld over de hele dag, de eetlust is weer als vanouds. Heb behoorlijk in de rats gezeten want niet altijd loopt het zo goed af als met Willow.


Gisteravond, net weer thuis


Vandaag, kijkend naar haar favoriete zender - animal planet


Haar 'kleine' broertje Lucek houd haar goed in de gaten


Als ik zielig kijk, krijg ik dan ook extra aandacht?

dat is dus de schrik van je leven , gelukkig is alles goed gekomen maar het ozu zomaar nog eens kunnen gebeuren natuurlijk sterkte met het herstel

Wat is het ook een vreselijk vreetbeest

Gelukkig dat alles goed is gegaan. Dat het kan he, na zoveel tijd!

Gelukkig maar dat het goed is afgelopen. Ik kan me je zorgen levendig voorstellen. Een broer van Huette is recent overleden aan de gevolgen van een vreemd voorwerp in de maag, het loopt idd. lang niet altijd goed af.

Hihi, die maffe reu met z'n oren op Droopystandje

Knuffel voor de herstelster.

Kijk hem nou liggen met dat jasje aan... arm ding...
Gelukkig maar dat alles goed is gegaan, veel beterschap gewenst voor d'r!

Jemig Alice, wat goed dat het op deze manier is afgelopen!

Heb je toevallig die foto's in het NRC gezien een tijdje terug, van die albatrossen die worden gevoerd met plastic rommel? :N:

poef, dat is gelukkig goed afgelopen
beterschapsknuffel voor Willow

Gelukkig is het goed afgelopen met Willow, dat had heel anders kunnen zijn natuurlijk.
Mooi rompertje heeft ze aan trouwens.

Beterschap voor de patiënte, het is te hopen dat ze dit soort dingen niet vaker gaat doen.

ach arme ziel

maar dat zoiets na zoveel jaar er nog in zit zeg.. wist niet dat dat kon..
ik dacht altijd dat, als ze iets eten, het er met een paar dagen wel uit zou zijn.. en zo niet dat ze er dan gelijk wel last van krijgen..

Wat een schrik, gelukkig is het goed afgelopen,
hopelijk knapt Willow snel op!

Thanks voor alle beterschaps'wensen', zal ze doorgeven aan Willow, die al hard op weg is om haar oude zelf weer te worden. Net even buiten geweest voor een korte wandeling aan een korte riem en toch kreeg ze het voor elkaar om 'iets' in haar bek te krijgen, heb dit iets met de hand verwijderd en het bleek kattepoep te zijn Dank je wel Willow

oh, voordat er misverstanden ontstaan, de dop zat er ongeveer driekwart jaar in, geen 3 tot 4 jaar want dan had ze hem bij de geboorte al in moeten slikken

Bons schreef:Jemig Alice, wat goed dat het op deze manier is afgelopen!
Heb je toevallig die foto's in het NRC gezien een tijdje terug, van die albatrossen die worden gevoerd met plastic rommel? :N:

Heb ik idd gezien en je wil ook niet weten wat er hier op het strand ligt en wat ik al uit de bek van vooral Jay en Willow heb gehaald. Al dat vuil wordt gewoon overboord gedonderd door grote schepen maar ook door mensen met een jacht. Flessen, glazen potten met of zonder inhoud, blikken, palets, groente, fruit, tl-buizen en gloeilampen en die laatste lijken wel erg op een balletje........... pang ..... is al driemaal gebeurt. MAAR ik blijf braaf zoeken naar die oude goudschat, die ooit een keer moet aanspoelen op het strand van Rockanje.

ben blij voor je dat het zo goed afgelopen is

Beterschapswensen voor je alleseter!
Enne... een borrel op de goede afloop dit keer!

Ik krijg er een beetje flashbacks van eerlijk gezegd

Vroeger thuis hadden wij ook een bull, een black brindle bull, net als Willow.
Die werd op een dag ook ziek, braken, hield niks binnen.
Toch maar meteen een ritje DA gedaan, foto's gemaakt, er zat iets in zijn buik wat de weg naar zijn darmen en maag blokkeerde.
We gingen toen naar een DA die gespecialiseerd was in bullen, zijn assistent zei, misschien een tumor?
Maar de DA zei al meteen, nee, tis een bull, hij zal vast iets verkeerds hebben gegeten.

Meneer moest blijven, ik geloof dat het zo'n 3 uur lang geduurd heeft waarbij zij 3 keer hebben gebeld dat ze tot nu toe nog niks gevonden hadden, en of zij door moesten gaan.
Steeds gezet dat ze maar moesten blijven zoeken.
Toen kwam het verlossende telefoontje dat ze de boosdoender hadden gevonden, jawel, een stuk plastic, waarschijnlijk een speelgoedje van mij geweest, volgens de DA kon het er al wel een jaar of 2/3 inzitten aan de staat van het plasticje te zien.

Hij was toen al een bull op leeftijd, ik meen dat hij 12 jaar oud was toen, dus de narcose was voor de oude heer ookal mega spannend.
Gelukkig heeft hij het ook goed overleeft en heeft nog 3 mooie jaren mogen hebben

Djanga had laatst haar eerste vreetstreek ookal binnen
Waarschijnlijk iets op uit de losloopkooi waardoor ze ff flink van slag af is geweest, diarree, braken.

Ze zouden het eigenlijk in de rasbeschrijving moeten vermelden, zoveel bulleneigenaren maken dit mee met hun bullen..


Gelukkig gaat het zo te lezen wel goed met Willow, heel veel beterschap toegewenst vanuit hier, geef haar maar een hele dikke kus op haar mooie koppie

Wat zijn het toch domme beesten, hè! Grgr honden! Als ze het zelf nou eens door hadden wat de gevolgen van het vreten van gekke dingen te weeg kan brengen!

Wij hadden van de zomer ook zo'n geintje nl. achter de rug.
Tijdens het eten geven (kivo) van 5 hongerige honden miste mijn manneke opeens een lepel. De bak met vlees was van de plank af te gegooid, maar de lepel was pleite! Nog enige tijd de gedachte dat de lepel al in de vaatwasser was gezet of dat hij ergens onder was geschoven, maar toch begonnen de zorgen op te komen. Tja, hoe kan een dessertlepel (groter dan een theelepel en kleiner dan een soeplepel) zomaar verdwenen zijn.

Tja hoe kom je er achter wie van de 5 misschien wel een lepel heeft opgevreten! Een metaaldector hadden we niet, maar .. onze buurman kwam dus met een apparaat aan, dat gebruikt wordt in huis om leidingen in een muur op te sporen. En .. jawel bij de tweede hond ging het apparaat piepen.

De dag erna direkt geopereerd en iedereen wist toen we Vito kwamen halen dat wij de baasjes van die hond waren die lepels eet! Gelukkig is ook hier alles goed afgelopen. Alhoewel hij met een behoorlijk ritssluiting thuis is gekomen zal hij het denk gewoon weer doen. Tja... als er weer een bak met vlees van de plank af valt moet je gewoon snel zijn, want er zijn meer kapers op de kust en of er dan een lepel bij zit, ach.. dat nemen we er gewoon bij kado!