Eerst werd Senna bekeken en het zag er prima uit. Ze loopt en rent dan ook weer als een zonnetje. 1 werveltje werd nog even gecorrigeerd, dat zal altijd haar zwakke plek blijven vandaar dat ze aanraadde om 1x per half jaar even langs te komen met haar.
Toen was Milo aan de beurt. Ze zag meteen dat hij een oude blessure had aan zijn linkerschouder. Ik moest even nadenken, en ja, hij is destijds met zijn linkerschouder op een paaltje terechtgekomen waarover hij een salto maakte. Hij liep toen niet kreupel, maar het is dan ook een bikkel.
Verder loopt Milo altijd wat scheef met zijn hoofd. Na een poosje nadenken bedacht ik me dat hij jaren geleden een voetbal bovenop zijn hoofd had gekregen en hij had toen een hersenschudding. Dit genas, en nooit meer aan dat scheve koppie gedacht (het was dan ook niet zo heel erg zichtbaar, alleen ik zag het). Er zaten dus wat nekwervels niet goed en er had waarschijnlijk een zenuw bekneld gezeten, waar door hij zo vreselijk slecht liep. (dit was trouwens zeer tijdelijk, na een poosje liep hij weer goed, en dan begon het weer. De laatste tijd had hij nergens last van (zichtbaar dan) Verder was Milo een zeer gespierd hondje zei ze, ik trots op mijn al 8 jarige foxje! (die trouwens volgens mij aan zijn 2e jeugd is begonnen want hij is zo ontzettend jolig).
Over 2 weken moet ik terug komen met Milo. Hij mag even niet achter een bal aan rennen en nergens afspringen. Wordt lastig maar goed.
Maar het mooiste komt nog, ik liep met hem naar buiten en zijn koppie was recht!!!!
Nou voel ik me wel schuldig dat ik hem zolang hiermee heb laten rondlopen, maar ja, dat is niet meer terug te draaien....beter laat dan nooit denk ik dan maar..Dit wilde ik even kwijt, ben helemaal blij