Het HondenForum

Dit vraag ik mij weleens af. Natuurlijk hangt het af van hoe fit en gezond je bent, en van het soort hond, maar ik zou dus dolgraag nog eens een border collie willen hebben. Ik heb momenteel 4 honden, en werk er ook bij, dus het is nu nog niet aan de orde, als ik aan dit ras begin wil ik daar alle aandacht aan kunnen geven en heel veel mee bezig zijn, ik zou de aandacht nu teveel moeten verdelen.
Maar goed, ik ben dus 46, mijn oudste hond is 8, de jongste 6, voorlopig hoop ik ze toch echt nog niet kwijt te raken.
Als de gelegenheid daar is ben ik dus al ruim in de 50, is het dan nog verantwoord (er vanuit gaand dat ik dan nog fit genoeg ben en geen ernstige lichamelijke gebreken heb) om aan een border collie te beginnen? Hoeft niet perse een pupje te zijn.

Poeh, zal altijd wel aan de persoon en hond liggen. Al denk ik wel dat een herplaatser over het algemeen gesproken minder veel eist van een ouder iemand dan een pup.

Nou, ik hoop toch wel dat 50 niet te oud is om aan een hond te beginnen. Ik ben 50 en het ligt niet in de bedoeling dat de pup die over twee weekjes komt mijn laatste pup/hond is. Als je tot je 67ste in staat wordt geacht om te werken, zou een hond ook moeten kunnen lijkt me.

dat ligt eraan. als je het op moment van aanschaf aankan én je een achterwacht hebt (ik heb nu even mijn ma van 89 in mijn hoofd) dan maakt het volgens mij niet uit.

maar kun je nog niet eens naar de brievenbus lopen of rolstoelen whatever en heb je zo'n beest niks te bieden dan is 20 al te oud.

Ligt aan de situatie inderdaad. Maar als je fit bent en je kunt de hond dus bieden wat deze nodig heeft dan kun je nog wel tot je 75 aan een hond beginnen lijkt me. Mits je een goede opvang hebt mocht het onverhoopt mis gaan.

Maar goed, ik ben 33 en ik heb ook een opvang voor als er hier iets zou gebeuren dus da's niet leeftijdsafhankelijk wat mij betrefd.
Mijn ouders zijn 69 en 65 en hebben een leonberger van 5.5 jaar. Gezien hun gezondheidstoestand hoop ik niet dat ze hierna nog aan een dergerlijk soort bijzettafel beginnen, maar de hond komt niks tekort en opvang in tijd van nood is gewaarborgt.

Ik denk dat als je 75 bent de kans groter is dat je binnen enkele jaren met een rollatortje rondstruint dan dat je 30 bent. Dus ik zou zeker mijn vooruitziende blik daar op aanpassen. En dus op die leeftijd alleen nog gaan voor een oudere herplaats hond.

Ben zelf nu 48, mijn 4 honden zijn 7 en 8 jaar oud. Dus tegen de tijd dat er hier een hond bij kan ben ik zelf hopelijk halverwege de 50. Ik denk er ook wel eens over na. Met 55 verwacht ik nog geen krakkemik te zijn. Maar tien jaar later kan dat best eens het geval zijn gezien mijn fysieke aandoeningen. In ieder geval wil ik dan geen 4 honden meer, maar ik denk 2.

Maar dit is hoe ik er voor mezelf over denk. Ik houd van zekerheid en ik wil niet op mijn 70e mijn hond moeten herplaatsen omdat ik er niet meer voor kan zorgen. Afhankelijk zijn van anderen hou ik niet van, dus een soort achterwacht wil ik niet. Ik wil er zelf voor kunnen zorgen en anders niet.

ik zou mijn raskeuze erop aanpassen, maar hoop toch wel mijn hele leven honden te kunnen hebben.

een BC met 50+ (mits nog fit) lijkt me geen enkel probleem.

Deze vraag heb ik mezelf ook al heel vaak gesteld. Als jij nog fit bent en dat naar verwachting ook nog heel wat jaartjes blijft denk ik dat een border wel kan, zeker als je een goed vangnet hebt voor het geval het toch mis gaat met jou. Iemand die in de dertig is kan ook van de ene op de andere dag ziek worden. Dan zou niemand meer aan een border kunnen beginnen. Ik ken genoeg vijftigplussers met een border waar het prima gaat. Ikzelf daarentegen ben pas 24 en ben nu al vaak aan het twijfelen of ik nog wel aan een volgende border moet beginnen gezien de lichamelijke problemen die ik ondervind en de steeds verder aflatende gezondheid van het ras, maar dat is weer een andere discussie. Afgelopen week ook weer vier dagen platgelegen. Gelukkig kon m'n moeder een paar korte wandelingetjes maken met de honden, maar ideaal is het natuurlijk niet. Voor borderbegrippen heb ik heel makkelijke honden, maar zelfs voor hen zou het problematisch worden als deze situatie zich steeds vaker voordoet.

Ik ben 55 en hoop toch over een tijd weer een pup van een aktief ras te gaan opvoeden
Ligt aan jezelf denk ik.

Als je je er goed genoeg voor voelt en verwacht dat dat nog wel even zo blijft, gewoon doen! Ik zou een 80-jarige geen borderpup aanraden, dat lijkt me iets te optimistisch. Hoewel, die meneer met die teckel, die man is 97 . Maar mijn vader bijvoorbeeld is 61, en heeft afgelopen weekend nog een marathon gelopen. Die zie ik zo aan een pup beginnen qua gezondheid. Uiteindelijk moet je vooral voor jezelf eerlijk zijn in wat je (nog) wel kan en wat niet, maar met jouw leeftijd lijkt me in elk geval helemaal niets mis .

Halverwege de 50 vind ik zeker niet te oud om nog aan een Border te beginnen.

Tja ik kan daar moeilijk over oordelen. Nu heb ik zelf ook nog lang niet die leeftijd. Alhoewel ik die lichamelijke beweging best meevalt, vind ik, maar daarentegen wel de geestelijke bezigheden. En die kunnen best handig zijn, zeker als je ouder wordt. Kay kan bevoorbeeld heel goed sokken uittrekken. En ben nu bezig hem dingen leren aan te raken met neus of poot, zodat hij misschien straks ook de lichtknopjes kan bedienen. Verder kan Kay heel goed de afstandbediening of telefoon naar mij toe brengen en mijn sleutels oprapen als ik ze heb laten vallen. Dus tja misschien maakt een border het leven van een oudje wel makkelijker En ouderen vinden het wel makkelijk en de hond doet het graag

Leeftijd maakt volgens mij niks uit zolang je maar kan aansluiten bij de eisen van een hond... een border collie zal veel meer nodig hebben dan een maltheser leeuwtje... als je daar lekker een uur of 2 mee wandelt kan dat voldoende zijn, een border zal toch meer nodig hebben dus zal jezelf ook meer energie nodig hebben.

Iekkkkkk. Ik vind 48 ook nog heel erg jong om daar nu al over na te denken. Ik ben 42 en Pieter wordt in januari 49. Honden zijn 9 en 7. Maar geen seconde heb ik er nog over nagedacht dat we hierna geen pup meer kunnen nemen i.v.m. onze leeftijd :N:

Maar misschien heb ik teveel de conditie van onze ouders voor ogen

Nanna schreef:Er komt (hopelijk) ooit nog een Pulipup bij maar daarna is het afbouwen.

Wij beginnen net

Ik heb bij mijn opa en oma meegemaakt dat ze allebei echt te oud waren voor een hond, maar er toch nog één namen. Mijn opa had altijd herders gefokt en een hekel aan kleine hondjes, dus toen hun hond dood ging toen mijn opa 70 was, was er geen discussie over mogelijk, er kwam een nieuwe herder. Deze hond kon mijn opa eigenlijk niet meer de baas en toen mijn opa overleed op zijn 74ste, kon mijn oma hem al helemaal niet meer de baas. Mijn oma overleed ook en de hond bleef achter. Hij was inmiddels 9 en totaal geen leiding gewend, hij gromde en hij beet. Mijn ouders wilden hem absoluut niet hebben en ergens anders in de familie kon hij ook niet. We hebben op het nippertje nog een andere goede baas voor hem kunnen vinden waar hij zijn laatste jaartjes kon slijten, en dat was een wonder. Ik hoop tot op hoge leeftijd honden te hebben, maar dit verhaal blijft in mijn achterhoofd spelen...

Maarre, dat is 70 hè? Niet 50! Volgens mij kan het dan nog prima, als je gezond van lijf en leden bent.

In mijn werk kom ik erg vaak ouderen tegen die een hond aanschaffen.
Ze kijken niet zozeer naar hun eigen leeftijd maar meer naar het soort hond.
Ze denken dan toch meer na over de grootte, leeftijd en karakter van de hond.
Ik zie toch heel veel kleine honden bij oudere mensen.
Ik heb het dan over ouderen ver boven de 75 jaar.

MenM schreef:Ik heb het dan over ouderen ver boven de 75 jaar.

Lijkt me ook een reëeler leeftijd om over oud te spreken

Mijn opa is 70 en traint ieder jaar weer voor de vierdaagse in Nijmegen (daar word die gehouden,toch?). En de hond traint dagelijks mee

Maeve schreef:Mijn opa is 70 en traint ieder jaar weer voor de vierdaagse in Nijmegen (daar word die gehouden,toch?). En de hond traint dagelijks mee

En mijn moeder is 72, en die skeltert mijn neefje van 16 er gigantisch uit

Bedankt voor jullie meedenken, geeft de burger weer moed, het is idd ook maar net hoe oud of jong je jezelf voelt. En ach, het duurt nog wel even, wie weet gaat mijn voorkeur tegen die tijd wel naar een ander ras uit, voorlopig geniet ik van de hondjes die ik nu om me heen heb

Marion. schreef:

Maeve schreef:Mijn opa is 70 en traint ieder jaar weer voor de vierdaagse in Nijmegen (daar word die gehouden,toch?). En de hond traint dagelijks mee

En mijn moeder is 72, en die skeltert mijn neefje van 16 er gigantisch uit

Nou dan mag die ook nog wel een hond hoor

Maeve schreef:Nou dan mag die ook nog wel een hond hoor

Nah. Ze fietst met alle liefde 2 x 12 km op en neer om de meisjes uit te gaan laten, maar zelf een hond hoeft ze niet geloof ik

Ik vind het een ongelooflijk bevooroordeelde vraag en eigenlijk zit ik me rot te ergeren!
Of je wel of niet een borderpup kan handelen heeft te maken met de hoeveelheid tijd en traning die je bereid bent er in te stoppen. Het wel of niet aanschaffen van een groot energiek ras en je eigen leeftijd begint pas een item te worden als je denkt aan de ouderdom van een jaar of 70. Of denk je nu echt dat over 4 jaar een soort " magische grens" overschrijdt en van de ene dag op de andere dag een oud besje bent omdat je de 50 gepasseerd bent?
Ik ben bijna 53 en er komt hier met een jaar of wat een pup van mijn eigen hond. Zal ik dan 55 of 56 zijn? Nou en?

Nanna schreef:Toch vind ik wel dat je enigzins een vooruitziende blik dient te hebben.
Ik ga er altijd voor het gemak van uit dat een hond 15 wordt. Dat betekent dat als je op je 50e een hond neemt die dood gaat als je 65 bent, zo tegen je pensioen aan. Dat gaat prima.
Maar de vraag is dan: wat wil je gaan doen ná je pensioen? Wil je gaan rondreizen, weekjes ertussenuit, vrij zijn in je doen en laten? Dan zou ik toch zorgen dat ik tegen die tijd niet met een meute honden zat

Oke, maar dat was niet de vraag! De vraag was of je(ruim) na je 50-ste niet te oud bent om aan een pup van een groot energiek ras te beginnen
Als je na je pensionering honden wil , kies je ook voor de beperkingen die daarbij horen

Je kunt niet toekomst voorspellen. Sommige mensen zijn oud met 50, anderen met 80. Je hebt een bepaalde levensverwachting en mensen gaan uit van het gemiddelde. Dit houdt in dat je een gemiddelde leeftijd zou behalen en daar kun je dan vanuit gaan.

Verder moet je afwachten wat je gesteldheid dan is. En dan kun je pas verder zien. Er van uit gaande dat je fit en gezond blijft, zou 50 jaar geen reden zijn om niet te beginnen aan een jonge hond. En als je jezelf fit wilt houden, dan is een bordercollie een goede hulp.

Ik vind het wel raar als iemand van 70 nog begint aan een pup. Want de kans is groot dat het dier naar het asiel gaat. In sommige gevallen gaat de hond naar de kinderen als het niet meer gaat, maar in veel gevallen willen de kinderen alleen maar erven en mag de hond naar het asiel. Want zo zitten er veel honden in het asiel. Baasje moest of naar het verzorgingstehuis, of ging dood. Ik moet er niet aan denken dat dat mijn honden later ooit overkomt. Daar moet ik echt iets op bedenken in mijn testament of zo. En ik zal op een bepaalde leeftijd dus ervoor kiezen om een oudere hond op te halen uit het asiel.

Nanna schreef:Toch vind ik wel dat je enigzins een vooruitziende blik dient te hebben.
Ik ga er altijd voor het gemak van uit dat een hond 15 wordt. Dat betekent dat als je op je 50e een hond neemt die dood gaat als je 65 bent, zo tegen je pensioen aan. Dat gaat prima.
Maar de vraag is dan: wat wil je gaan doen ná je pensioen? Wil je gaan rondreizen, weekjes ertussenuit, vrij zijn in je doen en laten? Dan zou ik toch zorgen dat ik tegen die tijd niet met een meute honden zat

Met mijn pensioen wil ik 1 hond hebben en geen andere dieren meer, die ik dan mee de wagen in kan laden als ik een paar dagen weg wil, deur achter me dicht en nergens aan hoef te denken of regelen. Ik ben dus al een paar jaar aan het afbouwen. Van 3 katten naar 1 kat en geen cavia's meer. Katten komen er dus niet meer, maar na Tirsa komt er hier toch echt een tibetaanse terrier pup en na die hond zien we dan wel weer. Dan loop ik denk ik tegen de 70.

Stel dat je 50 te oud vind, en tot 25 te jong (want ja, je weet nog niet precies wat je toekomst gaat zijn) en tussen de 20-30 niet zo verstandig want je neemt kinderen en die moeten minstens 10 zijn...Dan blijft er twee jaar over om snel effe een hondje te nemen. En niet meer dan 1 in twee jaar tijd; want ja, de ander moet eerst goed opgevoed...Dat is dus ieder 1 hond per leven. Volslaaaagen onzin, als je t mij vraagt... Als je je goed voelt, en je dekt goed voor een hond te kunnen zorgen, neem je een hond. Al ben je 70. Het leven kan voor iedereen morgen voorbij zijn. Ik zou er geen tel over nadenken!! En in t ergste geval: Een goed opgevoede hond vind altijd wel een goed huis, daar ben ik heilig van overtuigd.

goed opgevoed of niet, ik zou het verschrikkelijk vinden als mijn hond naar het asiel moest. De overgang van een huiselijke situatie waarin een eigen plek en een eigen mens, van een ren in het asiel waar vluchtig even voor je gezorgd wordt en uitgelaten, dat is een shock.