Het HondenForum

Herkennen jullie dit? Wij hebben geen ruimte, tijd en mogelijkheden en dus ook helemaal geen plannen, maar ik zou zo graag eens een pup willen. Wij hebben altijd bewust herplaatsters, maar ik zag vandaag de meest mooie ambullpup lopen en daar krijg ik toch zo de puppiekriebels van

Ik wil elke week een pup

*Evie* schreef:Ik wil elke week een pup

Ik ook

Maar ook zo erg dat je jezelf echt moet zeggen dat het niet kan? Ik ken dat niet van mijzelf. Het is bijna vergelijkbaar toen ik gewoon zwanger wilde worden

Ik ken het! Hier helaas nog nooit een pupje in huis bewust meegemaakt! Dus anderzijds weet ik ook niet wat ik mis

Carmen schreef:Maar ook zo erg dat je jezelf echt moet zeggen dat het niet kan? Ik ken dat niet van mijzelf. Het is bijna vergelijkbaar toen ik gewoon zwanger wilde worden

Oja, bij mij wel. Nestzusje van Miep krijgt nu voor het laatste een nestje, en daarna is het over met "de lijn" van mama SaarMiep. Ik moet mezelf nog steeds inpeperen dat het echt niet kan, en ben bang dat ik dat zal moeten doen tot het laatste pupje uitgevlogen is

Nanna schreef:Ik heb dat eigenlijk alleen in het voorjaar, met mooi weer.
's Winters ben ik altijd blij geen pup te hebben en daar bij nacht en ontij mee uit te moeten

Is wel heel leuk hoor, lekker met die storm van de week 's nachts buiten staan met pup
en dan ook nog een (regen)dansje doen omdat hij zo netjes buiten plast

Marion. schreef:

Carmen schreef:Maar ook zo erg dat je jezelf echt moet zeggen dat het niet kan? Ik ken dat niet van mijzelf. Het is bijna vergelijkbaar toen ik gewoon zwanger wilde worden

Oja, bij mij wel. Nestzusje van Miep krijgt nu voor het laatste een nestje, en daarna is het over met "de lijn" van mama SaarMiep. Ik moet mezelf nog steeds inpeperen dat het echt niet kan, en ben bang dat ik dat zal moeten doen tot het laatste pupje uitgevlogen is

Maar goed waarom zou het bij jou niet kunnen waar er twee lopen kunnen er ook drie lopen toch

Marion. schreef:

Carmen schreef:Maar ook zo erg dat je jezelf echt moet zeggen dat het niet kan? Ik ken dat niet van mijzelf. Het is bijna vergelijkbaar toen ik gewoon zwanger wilde worden

Oja, bij mij wel. Nestzusje van Miep krijgt nu voor het laatste een nestje, en daarna is het over met "de lijn" van mama SaarMiep. Ik moet mezelf nog steeds inpeperen dat het echt niet kan, en ben bang dat ik dat zal moeten doen tot het laatste pupje uitgevlogen is

En waarom kan het niet?

Soms heb ik dat ook, ik wil een pup. Maar vooral om ze weer ouder te zien worden, want een pup is wel ongelooflijk arbeidsintensief!

Nee ik zit vol , maar als er weer ruimte is begint het te kriebelen

Carmen schreef:Maar goed waarom zou het bij jou niet kunnen waar er twee lopen kunnen er ook drie lopen toch

Haha, hou oppppppppppp

Ik herken het zelf niet

Ik heb meer met volwassen honden. De keren dat ik een pup heb genomen was omdat Sarah dat makkelijker en beter accepteerde.

Als Sarah er straks niet meer is wil ik niet meer dan 1 hond hebben en dan zal er zeker weer een asiel/herplaats hond komen, geen pup meer.

Ik heb zelf ook geen nesteldrang gehad overigens

Renske schreef:En waarom kan het niet?

Het "kan" niet omdat het verstandelijk gezien niet handig is, 3 honden. Mijn vader zit echt in zijn laatste tijd, en het liefst wil hij nog zoveel mogelijk weekendjes weg met de hele familie. Vooral met de kleinkinderen natuurlijk, maar hij wil dat ik er ook bij ben. En ik ga niet zonder honden. En huizen waar je met 8 volwassenen, 6 kinderen en 2 honden welkom zijn zijn al niet heel dik gezaaid. Laat staan voor 3 honden.

Maar bovenal ben ik bang de harmonie tussen Saar en Miep te verstoren. Saar zou het prachtig vinden hoor, een puppedup erbij om te verzorgen. Miep zou het vreselijk vinden.

Jup .

En die gaat er ook nog wel eens komen, denk zelf nog een jaartje of 2-3.

Marion. schreef:

Renske schreef:En waarom kan het niet?

Het "kan" niet omdat het verstandelijk gezien niet handig is, 3 honden. Mijn vader zit echt in zijn laatste tijd, en het liefst wil hij nog zoveel mogelijk weekendjes weg met de hele familie. Vooral met de kleinkinderen natuurlijk, maar hij wil dat ik er ook bij ben. En ik ga niet zonder honden. En huizen waar je met 8 volwassenen, 6 kinderen en 2 honden welkom zijn zijn al niet heel dik gezaaid. Laat staan voor 3 honden.

Maar bovenal ben ik bang de harmonie tussen Saar en Miep te verstoren. Saar zou het prachtig vinden hoor, een puppedup erbij om te verzorgen. Miep zou het vreselijk vinden.

Tsja dan moet je idd verstandig zijn

ik zou zeggen wordt opvanggezin...
als je een paar keer per jaar bezig ben zo'n klein ding zindelijk te maken
dan leer je heel snel die ouwtjes te waarderen.
(en je doet er nog goed werk mee ook).

Marion. schreef:

Carmen schreef:Maar ook zo erg dat je jezelf echt moet zeggen dat het niet kan? Ik ken dat niet van mijzelf. Het is bijna vergelijkbaar toen ik gewoon zwanger wilde worden

Oja, bij mij wel. Nestzusje van Miep krijgt nu voor het laatste een nestje, en daarna is het over met "de lijn" van mama SaarMiep. Ik moet mezelf nog steeds inpeperen dat het echt niet kan, en ben bang dat ik dat zal moeten doen tot het laatste pupje uitgevlogen is

Misschien brutaal, maar waarom kan het niet?
Als ik nu een pup zou kunnen krijgen uit een door mij zeer gewaarde lijn, die ik heel speciaal vind, zou ik het doen, zeker als het mijn allerlaatste kans zou zijn op een hond uit die lijn.
Ik denk dat ik anders geheid spijt zou krijgen en mezelf later wel voor mijn kop zou kunnen slaan

Edit; ik zie je post hierboven, stond er nog niet toen ik deze reactie plaatste

Job schreef:ik zou zeggen wordt opvanggezin...
als je een paar keer per jaar bezig ben zo'n klein ding zindelijk te maken
dan leer je heel snel die ouwtjes te waarderen.
(en je doet er nog goed werk mee ook).

Bij Kira wil ik geen teef en bij Arie geen reu dus daarom komt er geen pup, daarom komt er sowieso geen derde hond
Maar dat is wel de reden waarom we voor herplaatsers gaan. Vorig jaar had ik ook kriebels, toen is er wel een kitten bij gekomen overigens

o kittens zijn toch ook een beetje pup?

ik ben weer raar natuurlijk maar ik heb dat helemaal niet.
heb een lekker stabiel mini roedeltje en puppenkriebels zijn er niet zo bij.
Wat ik soms wel heel moeilijk vind is nee zeggen tegen mezelf als ik een of ander sneu herplaatshondje zie, maar dat zijn dan nooit pups

Pup niet, heb wel kriebels om een kitten erbij te nemen. Maar geen zin om daarna tot 17 jaar vast te zitten aan nog een volwassen kat. 'k ga ook maar opvanggezin worden - voor kittens dan.

Geen pup maar ik wil heel graag Horizonte uit Kimba. Gewoon echt heel ontzettend graag. Maar dat is financieel niet verstandig en 5 honden in een rijtjeshuis, al is het een hoekhuis, is gewoon niet verstandig. En voor Balou zou het niet leuk zijn, nog een teefje er bij. Ze is nu een soort prinses tussen de andere drie honden (reuen) en ze wordt door hun ook zo behandeld. Ze accepteren alles van haar en ik denk dat dat veranderd als er nog een teefje bij komt. En Balou heeft een grote mond maar stelt verder niks voor. Dus die is dan doodongelukkig.

nou uhh nee dank je ik ben wel effe klaar met die kleine ettertjes nee ik vind ze heel leuk echt waar , maar bij mijn neef hebben ze van de zomer een amerikaanse bull gekregen en ik vind hem zooo schattig en lief, maar als ik na huis ga ben ik toch wel blij dat ie daarblijft, kan ie fijn hun bankstel opeten

Carmen schreef:Maar ook zo erg dat je jezelf echt moet zeggen dat het niet kan? Ik ken dat niet van mijzelf. Het is bijna vergelijkbaar toen ik gewoon zwanger wilde worden

Volgens mij is het ook bijna hetzelfde gevoel. Ik heb momenteel gelukkig noch behoefte aan een pup, noch aan een baby , maar kan me wel herinneren bij de aanschaf van de diverse kittens in het verleden, dat er absoluut hormonen meespeelden. Het is niet gewoon van 'Ja, leuk, een babydier', maar het komt van heel diep dat je zo'n ukje wilt hebben en verzorgen en beschermen, en je gaat er bijna van grommen.

Beetje schijnzwanger misschien?

Marion. schreef:

Carmen schreef:Maar ook zo erg dat je jezelf echt moet zeggen dat het niet kan? Ik ken dat niet van mijzelf. Het is bijna vergelijkbaar toen ik gewoon zwanger wilde worden

Oja, bij mij wel. Nestzusje van Miep krijgt nu voor het laatste een nestje, en daarna is het over met "de lijn" van mama SaarMiep. Ik moet mezelf nog steeds inpeperen dat het echt niet kan, en ben bang dat ik dat zal moeten doen tot het laatste pupje uitgevlogen is

haha en dan zal er net 1 nog geen plekje hebben.. en dan .... oh kom maar bij marion hoor schatje!!!! och neem toch een derde.. volgens mij is dat wat je gevoel je ingeeft

Job schreef:ik zou zeggen wordt opvanggezin...
als je een paar keer per jaar bezig ben zo'n klein ding zindelijk te maken
dan leer je heel snel die ouwtjes te waarderen.
(en je doet er nog goed werk mee ook).

Lijkt mij een hele goeie suggestie. Als je stel een beetje leuk is met pups en je hebt er de tijd voor zijn er tig stichtingen die een moord zouden doen voor zo'n opvanggezin.

Voor mezelf.. ik heb nooit een pup gehad... wel kittens... en ik was blij toen ze kitten af waren en echte katten.. die konden zitten op commando...niet de banken kapot krabden omdat ik ze dat heb afgeleerd.. door zodra er tekenen waren ze mee te nemen naar de krabpaal en ze daar door de nageltjes zachtjes uit te drukken leerde daar te krabben..
Ben dus niet iemand die denkt oggos wat lief een baby, kitten of puppie... maar wel inderdaad de behoefte om eens een hond te hebben die ik zelf van jongsafaan dingen aanleer en mee laat maken..
Maar dat zit er voorlopig niet in denk.

Ga ik het nog lekker eens inpeperen... nog 4 weekjes en dan komt hier een pup!!!! (er kwam dus hier wel plaats.... had het nog niet gedaan als Daisy nog geleefd had)

Maar eigenlijk vind ik het leuker worden als ze ouder worden.
Vind pups prachtig hoor. Maar als ze ouder worden ga je ontdekken wat je aan die hond hebt, en zo ook andersom van de hond richting baas. Dát vind ik ook ontzettend leuk.

Maar toch.... nog 4 weekjes! Dan weer met nacht en ontij buiten staan ja
Ach... het heeft ook wel weer wat hoor!

en sorry , hier is nog iemand die niet kan wachten op een leuk puppenkind! Na nu 2 nestjes bekeken te hebben van een iets ander ras, heb ik besloten te gaan waarvoor ik in eerste instantie wilde.. het betekend alleen nog even langer wachten... maar ergens in april hebben wij ook een pupje in huis... ik ben al maaaaaanden bezig met de voorbereidingen en inlezen enz enz.... thuis worden ze haast gek van mij woehahahaha

Marion, is die lijn dan echt weg, in de zin dat ze niets aanhoudt om door te gaan?
Jee.

Ik zou het gewoon doen, maar ja, ik spoor niet