Het HondenForum

uhhhmm tja..................,

Hahaha, onze oude jack russell Jacky heeft zoiets ook ooit eens voorgeschreven gehad van de dierenarts
Althans, de dierenarts noemde het een soort antidepressiva voor honden.
Het heeft alleen niks geholpen.

Waarom niet? Ik vind het nog niet zo gek. Net als bij mensen, kan het ook bij dieren voorkomen dat er een verstoring is in de neurotransmitterhuishouding. Catootje heeft geen prozac gehad, maar wel een voedingssupplement wat zorgde voor de aanmaak van serotonine. Waarschijnlijk was bij haar een tekort hieraan ontstaan door haar schildklierafwijking. Zonder dit supplement was zij altijd nerveus en schrikachtig, buiten liep zij letterlijk op haar tenen, alleen maar om zich heen te spieden. Met het supplement was zij veel meer ontspannen en daardoor ook veel beter bereikbaar.

Lijkt mij een beetje te ver gaan, inderdaad lekker wandelen etc. is voor mensen ook goed met een depressie en die hebben ook vaak geen medicijnen nodig....

seksueel hyperactieve papegaaien????

Nanna schreef: Gewoon het advies: ga eens wat met dat beest doen en wandel eens een end met hem is zeker te eenvoudig....

Brengt geen geld in het laatje

Zo heeft Nicolaas Dodman een boek geschreven over gebruik van o.a. medicijnen bij honden die echt gestoord gedrag vertoonden, met succes. Boek heet De hond die teveel van zijn baas hield.
Bij Bol.com staat daar het volgende over: http://www.bol.com/nl/p/boeken/de-hond- ... escription" onclick="window.open(this.href);return false;
Maar dat ging dus ook niet over honden met standaard problemen, maar over honden die echt gedragsgestoord waren. Volgens mij bijvoorbeeld een Bull Terriër die maar achter zijn staart aan bleef rennen, zodat ie echt gek werd.

Roelfien schreef:Zo heeft Nicolaas Dodman een boek geschreven over gebruik van o.a. medicijnen bij honden die echt gestoord gedrag vertoonden, met succes. Boek heet De hond die teveel van zijn baas hield.
Bij Bol.com staat daar het volgende over: http://www.bol.com/nl/p/boeken/de-hond- ... escription" onclick="window.open(this.href);return false;
Maar dat ging dus ook niet over honden met standaard problemen, maar over honden die echt gedragsgestoord waren. Volgens mij bijvoorbeeld een Bull Terriër die maar achter zijn staart aan bleef rennen, zodat ie echt gek werd.

even off-topic Oohh die heb ik thuis liggen... daar ga ik binnenkort aan beginnen om die te lezen. Is het een goed/ interessant boek?

Misschien dat het in sommige extreme gevallen kan helpen, maar om nu je hond op gesprek te laten gaan bij een psychiater. Ik geloof zeker dat een gezonde dosis wandelen en aandacht ook helpen tegen verveling.

Ga eerst eens lekker met die hond wat doen en ga dan nog eens kijken.. Jemig.

misschien helpt het best goed in sommige gevallen, maar het lijkt me wel lastig naar de oorzaak van gedrag te zoeken als je de thuissituatie van de hond niet hebt gezien.

lianne05 schreef:
seksueel hyperactieve papegaaien????

Het barst van de seksueel hyperactieve papegaaien, alleen hoop ik niet dat ze die allemaal aan de medicijnen gaan doen, idem met veel verenplukker, want de oorzaak ligt vaak, hoe er met de papegaaien wordt omgegaan.

billy schreef: Het barst van de seksueel hyperactieve papegaaien, alleen hoop ik niet dat ze die allemaal aan de medicijnen gaan doen, idem met veel verenplukker, want de oorzaak ligt vaak, hoe er met de papegaaien wordt omgegaan.

Hm, misschien gaat het meer over seksueel hyperactieven/verenplukkers die om bepaalde redenen dat gedrag zijn gaan vertonen en nu nog steeds verder doen terwijl die redenen al weggenomen zijn? Beetje obsessief gedrag.

Nanna schreef:
,,Uw hond moet waarschijnlijk aan de prozac”, zo luidt de diagnose van gedragsbioloog Matthijs Schilder. Dinsdag opende de Gedragskliniek voor Dieren van de faculteit diergeneeskunde van de Universiteit van Utrecht voor het eerst de deuren. Eén van de eerste patiënten is Jip, een overspannen Tibetaanse terriër van bijna twee jaar.
,,Dat mijn hond ooit nog aan de antidepressiva zou moeten had ik nooit verwacht”, lacht eigenaresse Yvette Schwarz uit Bilthoven. Door stress krabt Jip voortdurend zijn achterpootje open. Omdat te voorkomen draagt hij nu noodgedwongen een sok. Jip schuifelt tijdens het consult rustig door de behandelruimte terwijl dokter Schilder zich afvraagt waar de stress vandaan kan komen. ,,Maakt u veel ruzie thuis? Of hebt u toevallig drukke kinderen? Zijn de buren aan het verbouwen, lopen er vervelende katten rond?”, wil dokter Schilder weten. Niets van dat alles blijkt het geval, meldt het baasje namens de patiënt. Wel was er een keer een Jack Russell op bezoek die Jip nogal wat angst heeft aangejaagd. ,,Dat zou best weleens de oorzaak kunnen zijn”, mijmert Schilder.

De Gedragskliniek in Utrecht is speciaal opgezet voor honden, katten en vogels. Om een huisdier onder behandeling te krijgen is wel eerst een verwijsbriefje van de dierenarts nodig. Als er fysiek niets met het beest aan de hand is, gaan gedragstherapeuten ermee aan de slag. Blaffen en bijten zijn symptomen van verstoord gedrag bij honden. ,,Maar we behandelen ook seksueel hyperactieve papegaaien”, aldus een woordvoerster van de kliniek.

De kliniek is niet bedoeld voor opvoedingsproblemen. Toekomstige patiënten moeten echt lijden aan complexe gedragsproblemen, zo laat de woordvoerster weten. ,,Denk daarbij bijvoorbeeld aan pathologische angst en agressie of verenplukken bij vogels.”

Met Jip zal het wel goed komen, verwacht de gedragsbioloog. ,,Eerst krijgt hij een milde vorm van antidepressiva en als dat niet aanslaat gaat-ie aan de prozac.”
bron

Gewoon het advies: ga eens wat met dat beest doen en wandel eens een end met hem is zeker te eenvoudig....

Toch apart dat deze gedragsdeskundig deze meest voor de hand liggende vraag (wat doet u zoals met de hond) misschien niet heeft gesteld?

En waarom in vredesnaam denkt een "gedragsdeskundige" in een praktijkkamer in Utrecht iets te kunnen uitvlooien over het gedrag van de hond als hij thuis is?

Ik vind het verhaaltje ook erg simplistisch overkomen, maar ik ken een hondje (lang geleden alweer hoor) die van een soort homeopathische anti-depressiva enorm opknapte

Tja en wat denken jullie van al die getraumatiseerde hondjes?
Mijn vorige ex-asiel hond had een onduidelijk verleden, maar zijn gedrag vertelde ons dat het niet best was geweest. Was bang voor veel vreemde mensen (en sommige vond hij geweldig), was bang voor kinderen, was bang voor andere honden, je mocht het niet aanraken(behalve zijn kop), was panisch voor de stofzuiger en frisdrankflessen. Hij beet in alle situaties van zich af. Dat trauma met het bijbehorende gedrag kun je een heel eind wegtrainen en weg lopen, maar daarmee heb ik echt niet alles kunnen bereiken. Ik denk dat medicijnen hem misschien wel hadden kunnen ondersteunen hoor. Ook niet dat daarmee alles opgelost had kunnen worden, maar ik denk zeker dat het een ondersteuning had kunnen zijn, zoals voor vele getraumatiseerde hondjes. Het is natuurlijk nooit een op zichzelf staande oplossing. Ook bij mensen helpt anti-depressiva niet zonder psychotherapie/educatie etc etc. Een medicijn is geen wondermiddel en lost het probleem natuurlijk niet op. Het is een ondersteunende therapie...

20 jaar geleden schreef mijn toenmalige DA al eens prozac voor, voor een overspannen poes.
Ik had het beestje 6 jaar toen mijn zoon geboren werd en zij kon echt gewoon niet tegen kleine kinderen...
buiten het feit dat ze hem aanviel, knabbelde ze zichzelf helemaal kaal en zeek overal en nergens in huis...

Ik heb het trouwens niet gedaan.. heb een beter plekje gevonden voor d'r bij een alleenstaande buurvrouw
Vond het te ver gaan, en bovendien zielig...
je neemt de oorzaak van het gedrag niet weg, terwijl het in dit geval makkelijk was...

Inge O schreef:

ranetje schreef:
En waarom in vredesnaam denkt een "gedragsdeskundige" in een praktijkkamer in Utrecht iets te kunnen uitvlooien over het gedrag van de hond als hij thuis is?

mij lijkt het vooral (maar ik kan natuurlijk helemaal fout zitten) dat een theoreticus met waarschijnlijk zelf relatief weinig echte langdurige ervaring met honden, laat staan probleemhondeneven, wat theoretische adviesjes gaat zitten geven.

ik hoop echt dat ik fout zit .

Ik hoop het van harte met je mee.
Maar ik vrees dat je gelijk hebt.

edit:typo

Lynnepien schreef:

billy schreef: Het barst van de seksueel hyperactieve papegaaien, alleen hoop ik niet dat ze die allemaal aan de medicijnen gaan doen, idem met veel verenplukker, want de oorzaak ligt vaak, hoe er met de papegaaien wordt omgegaan.

Hm, misschien gaat het meer over seksueel hyperactieven/verenplukkers die om bepaalde redenen dat gedrag zijn gaan vertonen en nu nog steeds verder doen terwijl die redenen al weggenomen zijn? Beetje obsessief gedrag.

Ja kan, maar ik ben wel benieuwd welke reden jij bedoelt.

Ik sluit me wat dat betreft aan bij Ranetje, maar dan wat betreft papegaaien, hoe kan je een papegaai helpen als je niet weet hoe het er thuis aan toe gaat.

billy schreef:

Lynnepien schreef: Hm, misschien gaat het meer over seksueel hyperactieven/verenplukkers die om bepaalde redenen dat gedrag zijn gaan vertonen en nu nog steeds verder doen terwijl die redenen al weggenomen zijn? Beetje obsessief gedrag.

Ja kan, maar ik ben wel benieuwd welke reden jij bedoelt.

Nou, de gewone redenen waarom vogels dat gedrag beginnen vertonen. Eenzaamheid, frustratie, verveling,... Ik kan me voorstellen dat zo'n gedrag verslavend of een gewoonte wordt en dat ze na het verbeteren van de levenskwaliteit dit gedrag blijven vertonen.

Er zullen best uitzonderingen zijn die echt opknappen van wat medicatie. Maar toch, het grote gros zal "raar" doen door onkunde van de mens. Hop pilletje erin? Nee. Er wordt vaak zó tegennatuurlijk omgegaan met dieren, als ze dát nu eens aanpakten. Neem paarden, wevers, luchtzuigers, allemaal veroorzaakt door onkunde. Een paard hoort buiten, met soortgenoten, hoort onbeperkt ruwvoer te hebben, geen 2 keer per dag een plak hooi en voor de rest maar kilo's krachtvoer. Als je dat niet kunt bieden, neem dan geen paard. Hoeveel paarden staan er wel niet in dure pensionstallen waar ze de box niet uitkomen behalve wanneer de baas langskomt? En dan ook nog met 2x daags ruwvoer, met als gevolg weer koliek omdat ze allemaal hun stro opvreten. Oh, een strovreter? Zet hem maar op vlas. Blalba. En zo gaat het met heel veel dieren. Helaas. Kunnen allemaal aan de pillen.

MAar dit is toch een tendens in de algehele maatschappij? Mensen worden ook zo behandeld. Ze hebben een fysiek probleem, artsen kunnen het niet vinden, "het is psychisch" wordt er dan gezegd.
En misschien kunnen mensen net als dieren ook zich zelf niet meer zijn.

Het leven wordt gecompliceerder, meer prikkels die je te verwerken krijgt, meer eisen worden aan je gesteld maar grenzen zijn vager en minder duidelijk. En je MOET mee kunnen. Zo niet dan lig je er uit.

Een hond mag geen hond meer zijn maar moet een dier zijn dat op oproep weer een hond mag zijn maar voor de rest van de dag stil in zijn mand liggen of in de ren. Hij is van nature een groepsdier maar leeft in isolatie zonder dat zijn baas dat beseft. En nee, hij mag daarom niet gefrustreerd raken.

met paarden idem. Steppe dieren die van nature een 15 kilometer per dag afleggen om op zoek te gaan naar voedsel en tussendoor heel veel eten. Moeten in een klotehokje staan waar ze weinig ruwvoer krijgen en veel krachtvoer. Gek he, al die koliek waaraan ook kapitale paarden aan sterven? Hoe zou dat toch komen? MAar als ze geen koliek krijgen, gaan ze weven en luchtzuigen ja.
Maar goed, dan dalen ze in waarde en dat is leuk voor mensen zoals ik.
Want mijn Sierra weefde zo verschrikkelijk dat ze onderhand tegen het plafond omhoog vloog op het moment dat ik haar kocht.
Hier heeft ze het nooit gedaan. Gewoon buiten gooien die hap, lekker met de andere paarden. En geven wat ze nodig heeft. Veel ruwvoer, beetje krachtvoer omdat daar wat mineralen en vitamines aan toegevoegd zijn. Ach, het is allemaal zo simpel!

Ik ben helaas niet opgegroeid als een paardemens. Nee, ik leefde ver van de paarden vandaan, in een grote drukke stad waar veel auto's ons huis dagelijks passeerden. Ik zag 2x per jaar een paard; dat van Sinterklaas waar ik dan even op mocht (vond ik het meest fantastische aan die hele sinterklaas) en de ponies op de kermis waar ik dan een keertje op mocht waarop ik me koning te rijk voelde.
Pas met 23 kocht ik mijn eigen paard, en begon mijn werkelijke leerproces over het wezen paard.
Maar hoe weinig ik ook van paarden afwist, mijn inlevingsvermogen vertelde mij direct dat het niet juist was om een paard 24 uur per dag op stal te laten staan. Dat vrat aan mij. Als "niet paardenmens" zijnde.

Inge O schreef:

ranetje schreef:
En waarom in vredesnaam denkt een "gedragsdeskundige" in een praktijkkamer in Utrecht iets te kunnen uitvlooien over het gedrag van de hond als hij thuis is?

mij lijkt het vooral (maar ik kan natuurlijk helemaal fout zitten) dat een theoreticus met waarschijnlijk zelf relatief weinig echte langdurige ervaring met honden, laat staan probleemhonden, even wat theoretische adviesjes gaat zitten geven.

ik hoop echt dat ik fout zit .

*edit : tikfout

Mathijs Schilder is beslist geen theoreticus Heeft buitengewoon veel veldwerk en gedragsonderzoek gedaan.
Ik denk dat dit verhaaltje wel erg kort door de bocht gaat en gemaakt is voor de totale leek (en door een leek). Bovendien werkt Schilder al heel lang als gedragsdeskundige, alleen was dat voorheen niet in een speciale kliniekafdeling.

Of hij goed is durf ik niet te zeggen, maar hij valt beslist niet onder de gemiddelde "GT" die net haar eerste hond heeft en ook een paar boeken heeft gelezen. Dit is de man die de onderzoeken heeft gedaan waarmee een ander een boek schríjft.

Inge O schreef:

Madelief schreef:

Inge O schreef:
mij lijkt het vooral (maar ik kan natuurlijk helemaal fout zitten) dat een theoreticus met waarschijnlijk zelf relatief weinig echte langdurige ervaring met honden, laat staan probleemhonden, even wat theoretische adviesjes gaat zitten geven.

ik hoop echt dat ik fout zit .

*edit : tikfout

Mathijs Schilder is beslist geen theoreticus Heeft buitengewoon veel veldwerk en gedragsonderzoek gedaan.
Ik denk dat dit verhaaltje wel erg kort door de bocht gaat en gemaakt is voor de totale leek (en door een leek). Bovendien werkt Schilder al heel lang als gedragsdeskundige, alleen was dat voorheen niet in een speciale kliniekafdeling.

Of hij goed is durf ik niet te zeggen, maar hij valt beslist niet onder de gemiddelde "GT" die net haar eerste hond heeft en ook een paar boeken heeft gelezen. Dit is de man die de onderzoeken heeft gedaan waarmee een ander een boek schríjft.

ah, oké, wat dat betreft zat ik dus gelukkig fout .

heeft hij ook zelf honden?

Dat weet ik eigenlijk niet. Ik kan me niet voorstellen van niet eigenlijk. Als je hem hoorde praten over zijn honden (van het ethologiestation...hij heeft daar onder andere roedelgedrag bestudeerd (en het onderzoek ernaar begeleid).
Maar als je op hem googlet vind je oneindig veel. Ik zou voor zijn werk wel googlen op google scholar, anders zie je door de bomen het bos niet

edit: Maar je hebt ook kans dat hij daar nooit tijd voor heeft gehad en heel objectief naar honden kijkt. En dat zou in feite ook beter zijn . Maar hij kan erg enthousiast over zijn werk en de dingen die hij doet praten. Boeiend verteller die in zijn jonge ethologen jaren rare dingen heeft gedaan. Zo vertelde hij eens dat hij bestudeerde hoe wilde paarden reageerden op grote katachtigen. De hengst gaat dan tussen de kudde en de kat staan, maar hij vond de nepkat op een rollende plank niet representatief en toen is hij zelf in een kattenpak door het gewas geslopen en kreeg toen een buitengewoon kwade hengts achter zich aan....dat was éng! Pin me niet vast op de details, dat is zo'n tien jaar terug dat hij dat vertelde, maar zoiets was de strekking. Erg grappig hoe hij dat zelf ook best wel dom vond achteraf.

De ethologielessen van hem waren altijd erg boeiend ! (bij biologie al kreeg ik die).