ik heb het door......eindelijk
Geplaatst: 15 nov 2009 11:45
Het was een spannende wandeling vanmorgen.
Eerst kwamen wij een kruising Rottweiler tegen, ik ben het zo zat om altijd maar een andere weg in te slaan dat ik besloot om door te lopen, Nilsson aan de riem en afgelegt,het pad was niet zo breed dus afleggen leek mij de beste optie.
En het ging prima, hij is wel even gaan staan omdat de andere eigenaar bleef staan voor een praatje, Nilsson direct weer afgelegd.
Vol goede moed verder gelopen, zie ik aan de andere kant van het water 2 Tatra's en die kwamen hard rennend onze kant op, op het eerste gezicht geen eigenaar te bekennen en het water is zo smal daar springt een hond zo over heen.
Nilsson ziet de honden, draait om en gaat in snelle sluiphouding naar die honden, ik schreeuw: Nilsson HIIEEEEEEER en zowaar hij draait zich om en komt terug.
Natuurlijk beloont en toen naast mij gehouden want die Tatra reu was heel erg aan het uitdagen aan de andere kant van de sloot.
Nilsson moest van mij volgen en ik zag hem ontspannen, de borstels gingen omlaag en hij liep ontspannen en snuffelt naast mij.
Lang verhaal maar wat ik ermee zeggen wil:
wat mij vanmorgen duidelijk is geworden is dat ik moet meer vertrouwen moet hebben in Nilsson, hij luistert goed naar mij, mijn eigen onzekerheid tov andere honden breng ik over op hem.
Doordat ik de leiding nam kon hij zich ontspannen.
Het heeft 2 jaar geduurd maar ik ben erachter.
Eerst kwamen wij een kruising Rottweiler tegen, ik ben het zo zat om altijd maar een andere weg in te slaan dat ik besloot om door te lopen, Nilsson aan de riem en afgelegt,het pad was niet zo breed dus afleggen leek mij de beste optie.
En het ging prima, hij is wel even gaan staan omdat de andere eigenaar bleef staan voor een praatje, Nilsson direct weer afgelegd.
Vol goede moed verder gelopen, zie ik aan de andere kant van het water 2 Tatra's en die kwamen hard rennend onze kant op, op het eerste gezicht geen eigenaar te bekennen en het water is zo smal daar springt een hond zo over heen.
Nilsson ziet de honden, draait om en gaat in snelle sluiphouding naar die honden, ik schreeuw: Nilsson HIIEEEEEEER en zowaar hij draait zich om en komt terug.
Natuurlijk beloont en toen naast mij gehouden want die Tatra reu was heel erg aan het uitdagen aan de andere kant van de sloot.
Nilsson moest van mij volgen en ik zag hem ontspannen, de borstels gingen omlaag en hij liep ontspannen en snuffelt naast mij.
Lang verhaal maar wat ik ermee zeggen wil:
wat mij vanmorgen duidelijk is geworden is dat ik moet meer vertrouwen moet hebben in Nilsson, hij luistert goed naar mij, mijn eigen onzekerheid tov andere honden breng ik over op hem.
Doordat ik de leiding nam kon hij zich ontspannen.
Het heeft 2 jaar geduurd maar ik ben erachter.
! (dat 
).
in jezelf, in je hond en in jullie saampjes 
. doe dat een paar keer en elke hond krijgt al een hele andere instelling 
!