Best een beetje trots.
Geplaatst: 09 nov 2009 17:12
Vandaag kwamen de uitslagen van Rhodins Vervolg Gehoorzaamheid I cursus binnen. Je kon 'onvoldoende - matig - voldoende - goed - uitstekend' scoren. Er waren 14 onderdelen en Rhodin heeft 13 x uitstekend gescoord en 1 x goed! 
Een resultaat om super-trots op te zijn aldus mijn instructrice. Ben dus best wel trots op hem en daarom wilde ik ook gewoon even een update geven over hoe het nu met hem gaat.
Rhodin was een half jaar toen hij bij ons kwam en kon he-le-maal niets, was niet zindelijk, was slecht gesocialiseerd, had verlatingsangst en was over het algemeen erg angstig. Vanaf het moment dat ik mij hier aanmelde had ik best wat te stellen met Rhodin. Een ras dat toch wel te veel voor ons was als eerste hond heb ik wel eens gedacht en dat kreeg ik ook te horen hier op het forum. Gelukkig is het nooit te laat om te leren.
Ik was hiervoor van mening dat je alle honden met een goede en consequente opvoeding zo om kon buigen zoals je het zelf zou willen hebben. Wat dat betreft kwam ik van een koude kermis thuis, ik denk er nu écht wel anders over.
We hadden hem namelijk net een beetje op de rails, en toen begon hij met een maand of 8 à 9 agressief te reageren op reuen (nog nooit één schrammetje gevallen, maar wel veel gebrul). Hij begon ook nog met weglopen naar loopse teven toe en toen hij een jaar oud was hebben we hem toch laten castreren, ook op aanraden van de hondenschool en de dierenarts. Ik vind het heel erg jammer, maar we zagen toen even geen andere uitweg meer.
Tussendoor hebben we veel met hem getraind en nu is hij anderhalf en ik moet zeggen dat het eigenlijk heel goed gaat. Ik kan met hem weer losloopgebieden bezoeken, zo lang ik door wandel, loopt hij altijd met me mee en gaat uitdagingen uit de weg, want de baas volgen is natuurlijk véél belangrijker.
Ook stuift hij niet meer op andere honden af (waar ik ooit een topic voor opende), maar wacht tot ik zeg "Ga maar eens kijken" en loopt er dan o.h.a. voorzichtig op af. Ik moet alleen letten op hondcontacten als ik samen met hondenvriend(inn)en van hem loop. Hij is dan toch wat feller in contacten met andere honden, maar ook hier weer, er is nog nooit iets gebeurt en als ik de andere kant op loop is het klaar.
Verder werpt hij zich op als leuke speelkameraad voor pups en laat alles met zich gebeuren. Ik moet zeggen dat ik dat niet echt had verwacht, maar sinds er een aantal pups in mijn kennissen en vriendenkring zijn gekomen ben ik daar achter gekomen. Hij is heel geduldig en voorzichtig met ze en tot nu toe is het hem altijd gelukt ze uit de tent te lokken en een potje te spelen. Ook de lastigere Catahoula-eigenschappen ben ik gaan waarderen en de eigenschappen waarom ik dit ras graag wilde kan ik ook echt terug vinden in Rhodin. Hij kan mij zo goed lezen dat hij soms wel een soort telepatisch vermogen lijkt te hebben. Ik ben ook al een aantal keer tegen gesproken door mensen die Rhodin kennen als ik vertel dat ik hem soms best lastig vind. Ze vinden hem namelijk altijd zo'n braverik.
En nu dus ook nog de scores op de tweede gehoorzaamheidscursus die we met hem hebben gevolgd. Er zijn nog best wat puntjes waar we hard aan werken, maar al met al ben ik best tevreden over wat we in één jaar met hem hebben bereikt. Als de stijgende lijn zo door zet, dan denk ik dat we nog heel lang een hele fijne hond aan Rhodin hebben! Ik weet niet of jullie iets kunnen met dit verhaal, maar wilde het gewoon even kwijt.
Een resultaat om super-trots op te zijn aldus mijn instructrice. Ben dus best wel trots op hem en daarom wilde ik ook gewoon even een update geven over hoe het nu met hem gaat. Rhodin was een half jaar toen hij bij ons kwam en kon he-le-maal niets, was niet zindelijk, was slecht gesocialiseerd, had verlatingsangst en was over het algemeen erg angstig. Vanaf het moment dat ik mij hier aanmelde had ik best wat te stellen met Rhodin. Een ras dat toch wel te veel voor ons was als eerste hond heb ik wel eens gedacht en dat kreeg ik ook te horen hier op het forum. Gelukkig is het nooit te laat om te leren.
Ik was hiervoor van mening dat je alle honden met een goede en consequente opvoeding zo om kon buigen zoals je het zelf zou willen hebben. Wat dat betreft kwam ik van een koude kermis thuis, ik denk er nu écht wel anders over.
We hadden hem namelijk net een beetje op de rails, en toen begon hij met een maand of 8 à 9 agressief te reageren op reuen (nog nooit één schrammetje gevallen, maar wel veel gebrul). Hij begon ook nog met weglopen naar loopse teven toe en toen hij een jaar oud was hebben we hem toch laten castreren, ook op aanraden van de hondenschool en de dierenarts. Ik vind het heel erg jammer, maar we zagen toen even geen andere uitweg meer. Tussendoor hebben we veel met hem getraind en nu is hij anderhalf en ik moet zeggen dat het eigenlijk heel goed gaat. Ik kan met hem weer losloopgebieden bezoeken, zo lang ik door wandel, loopt hij altijd met me mee en gaat uitdagingen uit de weg, want de baas volgen is natuurlijk véél belangrijker.
Ook stuift hij niet meer op andere honden af (waar ik ooit een topic voor opende), maar wacht tot ik zeg "Ga maar eens kijken" en loopt er dan o.h.a. voorzichtig op af. Ik moet alleen letten op hondcontacten als ik samen met hondenvriend(inn)en van hem loop. Hij is dan toch wat feller in contacten met andere honden, maar ook hier weer, er is nog nooit iets gebeurt en als ik de andere kant op loop is het klaar. Verder werpt hij zich op als leuke speelkameraad voor pups en laat alles met zich gebeuren. Ik moet zeggen dat ik dat niet echt had verwacht, maar sinds er een aantal pups in mijn kennissen en vriendenkring zijn gekomen ben ik daar achter gekomen. Hij is heel geduldig en voorzichtig met ze en tot nu toe is het hem altijd gelukt ze uit de tent te lokken en een potje te spelen. Ook de lastigere Catahoula-eigenschappen ben ik gaan waarderen en de eigenschappen waarom ik dit ras graag wilde kan ik ook echt terug vinden in Rhodin. Hij kan mij zo goed lezen dat hij soms wel een soort telepatisch vermogen lijkt te hebben. Ik ben ook al een aantal keer tegen gesproken door mensen die Rhodin kennen als ik vertel dat ik hem soms best lastig vind. Ze vinden hem namelijk altijd zo'n braverik.
En nu dus ook nog de scores op de tweede gehoorzaamheidscursus die we met hem hebben gevolgd. Er zijn nog best wat puntjes waar we hard aan werken, maar al met al ben ik best tevreden over wat we in één jaar met hem hebben bereikt. Als de stijgende lijn zo door zet, dan denk ik dat we nog heel lang een hele fijne hond aan Rhodin hebben! Ik weet niet of jullie iets kunnen met dit verhaal, maar wilde het gewoon even kwijt. 
Het heeft mij (en mijn vriend) ook behoorlijk wat tijd en energie gekost, maar volgens mij zijn we nu aardig op weg. Ik geloof dat er mensen hier op het forum waren die soms echt dachten dat ik met een monster aan de lijn liep die ik totaal niet in bedwang kon houden en had genomen om het 'flashy' uiterlijk... :N: Ik ben dus wel even een update verschuldigt aan deze personen. 
