Het HondenForum

Eurydice alias Ndidi, de jongste telg van mijn moeder (van bijna 9 maanden) geeft al een week af en toe over. Soms echt braken, maar nu blijkt meestal regurgiteren (opgeven van vocht/voedsel zonder buikpers cq kokhalzen).
Vandaag is mijn moeder bij de dokter geweest en er blijkt een zéér pijnlijke massa voorin haar buik te zitten (ter hoogte van de maag), maar de DA kan doordat ze de buikwand heel erg aanspant niet goed voelen wat het is.

Dus nu moet Ndidelidietje morgen onder narcose voor een röntgenfoto en eventueel een echo.

We hopen eigenlijk maar dat ze "gewoon" wat heeft opgegeten en dat dat "simpel" verwijderd kan worden .
Gelukkig is ze verder heel vrolijk en Diedelig, en houdt ze gelukkig soms ook wél wat binnen.

Maar stiekem maak ik me toch wel een beetje zorgen en zal blij zijn als ze weer veilig wakker en hersteld is.. Het is zo'n lekker puppenvrouwtje...

Inge O schreef:oei, patries, wat vertel je nu .

ik duim heel hard dat ndiedelietje iets heel erg 'geneesbaars' heeft, dit klinkt toch wel zielig .

Dank je. Klinkt niet zo leuk he? Maargoed...we weten hopelijk gauw meer.

Jasses, Madelief

Laten we hopen op iets ordinair stoms, zeg maar.

Niet leuk zulke dingen, ik ga ook voor ndiedelietje duimen

Ik hoop dat het meevalt.
Ik duim voor het meiske

Ook hier draaien de duimen !

Duim duim voor het meiske.

Dank jullie.
Ja, heel graag iets ordinairs stoms....zucht.

Morgen rond 11 uur.

Ik duim voor jullie dat het niets ernstigs is! Sterkte!

Hè gatsie, wat vervelend zeg!
Ik duim ook dat het meevalt.

Ach gos, hier ook duimen

He jakkes, dat zijn geen vrolijke dingen.
Ik duim voor iets onschuldigs wat snel opgelost kan worden.
Sterkte vandaag, ook voor je moeder natuurlijk.

Wat een rot nieuws heel veel sterkte straks

Nou, er zit wat in haar buik...inmiddels waarschijnlijk nét de maag uit. Geen tumor dus (tenzij dubbel pech, maar daar gaan we natuurlijk niet vanuit)!
Het is maar héeel klein (cm ofzo) dus hoe dat nu het braken en regurgiteren heeft kunnen veroorzaken....tenzij er natuurlijk nog wat aan vast zit dat niet door röntgen kan worden vastgelegd.

De pijnlijke harde massa was vandaag weg. Buik was mooi zacht. Ze was heel erg lief en braaf. Eerst wilde ze natuurlijk niet stil liggen, maar nadat ze begreep dat het echt even nodig was liet ze alles vriendelijk toe. De dierenarts vond haar geweldig en zei dat hij zelden zo'n goed karakter ziet. Een leuk compliment, en ze ís ook geweldig ons Diedeltje , maar ze moet wel beter worden potdorie.

Nu moet mijn moeder om 14 uur naar de specialist (soort van, Erik Jan Tjalsma van "de tweede lijn" in Wilhelminaoord) voor een endoscopie. Hopelijk kan hij dan zien wat er aan de hand is en het voorwerp verwijderen en anders moet ze onder het mes.....

Wordt vervolgd...

Maar niet duidelijk wát het was dus?
Jee, stom.

Isa's moeder heeft eens een kroonkurk genuttigd, daar is ze ook beroerd van geweest.
Zou het zoiets kunnen zijn of hebben ze echt geen idee?

pfoe sterkte hoor, hopelijk krijgen ze het er met de scopie uit, maar dan moet het wel echt vrij klein zijn

Het blijft dus nog even spannend wat daar nou precies zit, ik hoop dat de endoscoop voldoende is om het op te lossen. Sterkte en veel succes

ik blijf nog maar even duimen voor het meisje, heel veel succes vanmiddag!

Marjoleine schreef:Maar niet duidelijk wát het was dus?
Jee, stom.

Isa's moeder heeft eens een kroonkurk genuttigd, daar is ze ook beroerd van geweest.
Zou het zoiets kunnen zijn of hebben ze echt geen idee?

Nou....mijn moeder zei wel dat het eruit zag als een soort ring met een gat erin....dus dat klinkt zo gek nog niet. Maar als de kurk er nog aanzit gaan ze dat natuurlijk niet kunnen verwijderen middels endoscopie. Trouwens denk ik dat de kartelrand alléén al niet terug mag door de slokdarm... :N: . maar nee, niet duidelijk wát..

Hoe is het met Isa's moeder afgelopen? Operatief verwijderd ook? Ik hoop vooral dat het "iets" niet al schade heeft veroorzaakt. Maar vooralsnog lijkt ze wel gewoon lekker in haar vel te zitten. Een goed teken. Een paar dagen geleden was ze wat matter dan normaal. Maarja....bij zulke jonge honden is het zo moeilijk zeggen. Yanthe werd ook pas matter als ze echt doodziek was.

Pffff. het is wel zorgen maken hoor.

Bedankt allemaal!

Hier draaien de duimen ook nog even door! Succes straks, ook voor je moeder!

Ik zal ook duimen dat het allemaal goed afloopt! Sterkte!

Ze moet daar blijven voor de endoscopie en mijn moeder kan haar om vier uur weer ophalen. De specialist betwijfelt dat het het kleine dingetje is . Mijn moeder is heel erg verdrietig omdat ze tegen Ndidi zei dat ze even braaf moest zijn en dat ze even een boodschapje ging doen en straks weer terugkwam en toen stapte Ndidelietje heel dapper met de arts mee......


...


Ik kan helemaal niks nuttigs doen...ik krijg niks uit handen..zucht. Moet ook af en toe een traantje laten...stom he, het valt vast mee...toch?! Pfff, wat zenuwslopend dit.

Ach, wat een zorgen! Ik hoop heel erg dat ze erachter komen wat het is en dat ze er meteen iets aan kunnen doen...
Het is echt vreselijk om je hond zo achter te moeten laten hé? Sterkte hoor!

Madelief schreef:Ze moet daar blijven voor de endoscopie en mijn moeder kan haar om vier uur weer ophalen. De specialist betwijfelt dat het het kleine dingetje is . Mijn moeder is heel erg verdrietig omdat ze tegen Ndidi zei dat ze even braaf moest zijn en dat ze even een boodschapje ging doen en straks weer terugkwam en toen stapte Ndidelietje heel dapper met de arts mee......

daar krijg ik dan spontaan tranen van in mn ogen, kleine dappere meid

Ik hoop zo dat het allemaal goed komt....

He bah wat een zorgen.
Ik hoop dat alles meevalt en dat ze er na vanmiddag vanaf is.
Heel veel sterkte en beterschap.

Ach wat een zorgen zo even

Ach...wat een zorgen....
Snap hoe je je voelt en die lieve foto van haar erbij dan krijg ik ook kippevel....
Ik duim voor jullie hoor!!
XXX

Nou, hehe, wat duurde dat lang. We zijn nog niet veel wijzer helaas, maar het meisje is wel alweer goed wakker en kwam dansend de opname uit huppelen .

Ze was namelijk al eerder klaar, maar de vrouw achter de balie had kennelijk mijn moeder niet herkend van anderhalf uur eerder en heeft haar gewoon laten zitten van 15.30 tot 16.15 tot mijn moeder werd gebeld door de DA waar ze bleef. Dus Diedeltje was al harstikke wakker en blij!

Ze heeft een fikse maagontsteking, het slijmvlies ziet er niet goed uit, maar de slokdarm zag er piekfijn uit (hij was bang voor een verwijding van de slokdarm en dan had ze ingeslapen moeten worden) en het dingetje hebben ze niet meer gezien. Ik denk dan meteen....ja, joh, misschien is die maag wel ontstoken omdat er twee weken lang een scherp dingetje heen en weer heeft gestuiterd daar....en dat dingetje zit nu in de darmen. Maar volgens de arts kunnen ook hele scherpe dingen probleemloos door de darm heen en is het nu wachten geblazen of het verschuift en/of eruit komt. Over een week moet dan weer een foto gemaakt worden of het al opgeschoven is.

Verder heeft ze uiteraard een hele batterij maagmedicatie mee. Pffff wel opgelucht, en tegelijk nog een beetje anxious...hoe gaat het verder met dat dingetje. En....wat is het? Maar volgens de arts had dat dingetje niets met de maagbeschadigingen van doen en zagen ze dit soort ontstekingen wel vaker zonder dat ze weten waarom. Er is wel een biopt genomen. Wel toevallig dat ze nét een maagontsteking heeft terwijl er op de foto een vreemd voorwerp te zien is, maar dat zal wel aan mij liggen.

Ze leeft!! Ze danst!! Ze huppelt!! En as we speak gaat ze lekker wandelen met mama en oma op de heide. Dat heeft ze wel verdiend na een hele dag onderzoeken en eenzame opsluitingen. Ons vrolijke poppetje!

Oef, wat een opluchting! Hopelijk krijgt ze er verder geen narigheid meer mee en verdwijnt het gemene ding via de natuurlijke weg zonder ellende.

wow das voorlopig heel goed nieuws dus

Ik kan me overingens je twijfels over oorzaak en gevolg wel indenken, maar geloof niet dat je op dit moment iets anders kunt doen dan afwachten