Het HondenForum

Mijn hondje heeft nu een paar keer gehad dat hij ineens tijdens het wandelen een soort van zijn evenwicht verloor. Dan loopt hij eerst een stukje naar links(scheef) en dan loopt hij te waggelen. Echt best naar om te zien.
Ik hoop dat iemand van jullie weet wat het kan zijn of zelf ook zo iets hebben meegemaakt. Ik ben er voor naar de dierenarts geweest, maar die heeft nog geen idee wat het kan wezen.

groetjes wendy

Nanna schreef:Is het al een oud hondje? Ik schat dat het een neurologisch probleem is.

Nee het is een pup van 16 weken de dierenarts dacht dat ook maarja wat is het dan en is er wat aan te doen is mijn vraag. ik wil de lieve schat nog langer mee..

Inge O schreef:is hij verder wel normaal aktief? niet opvallend rustig of slaperig of zo?

Nee hij is helemaal niet rustig. Overdag stoeit hij lekker veel met onze andere hond en rent en springt. hij is gelukkig erg actief. Nu las ik op internet over een midden-oorontsteking..dat dan ook het evenwichtsorgaan uit kan vallen. heeft iemand daar al ervaring mee gehad?

bogdan09 schreef: Nu las ik op internet over een midden-oorontsteking..dat dan ook het evenwichtsorgaan uit kan vallen. heeft iemand daar al ervaring mee gehad?

Daar dacht ik ook aan, maar volgens mij moet hij dan ook koorts hebben, en de kop wordt meestal scheefgehouden.
Lichte vorm van epilepsie misschien?

fleurie schreef:

bogdan09 schreef: Nu las ik op internet over een midden-oorontsteking..dat dan ook het evenwichtsorgaan uit kan vallen. heeft iemand daar al ervaring mee gehad?

Daar dacht ik ook aan, maar volgens mij moet hij dan ook koorts hebben, en de kop wordt meestal scheefgehouden.
Lichte vorm van epilepsie misschien?

Koorts heeft hij niet(dat is gemeten). Hij houdt zijn kop ook niet helemaal recht als hij zo een "aanval" heeft. Wel merk ik op dat het vaak gebeurt als er iets druks of spannends voor hem is. als hij bijv. een hond tegenkomt of ik een bekende waar hij op af gaat. Dat was vandaag dus ook zo.
Zijn er medicijnen tegen epilepsie?
groetjes

Epilepsie treedt meestal in rust op en zelden bij een zo jonge hond.Ik denk eerder aan een neurologisch probleem.

Marie-Josée schreef:Epilepsie treedt meestal in rust op en zelden bij een zo jonge hond.Ik denk eerder aan een neurologisch probleem.

jah dat dacht ik dus ook(een vorige hond van ons had epilepsie).
weet je of neurologische problemen goed te vinden/onderzoeken zijn?
en of er hulpmiddelen voor zijn?

Nanna schreef:Misschien heel vergezocht, maar misschien is het een lichte vorm van narcolepsie.
Bij mensen is dit een symptoom:
Kataplexie : tijdelijk plotseling verlies van de spierfuncties. Dit kan variëren van een lichte zwakheid (zoals slapheid bij hals of knieën) tot volledige lichaamsinstorting. De aanvallen worden door plotselinge emotionele reacties teweeggebracht en duren meestal enige seconden tot enkele minuten, in enkele zeldzame gevallen kan het uren duren.

Wat is je hondje voor een ras?

Mijn hondje is geen vol ras. het is een zwerfhondje uit roemenie. Het lijkt er inderdaad wel op wat mijn hondje heeft.en bij hem is het dan enkele seconden. Het gebeurt ook vooral als hij heel blij is iemand of een hondje te zien buiten.
Maar wat me wel opvalt is dat hij na de operatie van een abcess aan zijn kies(afgelopen woensdag) ik het niet meer gezien heb. Zou het misschien mogelijk zijn dat dat in zn hoofd erg drukte??en op drukke momenten hij er last van had?

waterhoofdje misschien? We hebben hier een hondje uit finland gehad die er op het eerste gezicht normaal uitzag maar zo ineens soms omviel of vreemd liep.

Uiteindelijk alles laten onderzoeken en had hij teveel hersendruk door een waterhoofdje waardoor dat kwam. Hij is nu inmiddels 3 jaar oud en geniet nog elke dag van het leven. Alleen valt hij af en toe om... Wij zijn met hem in de Wagenrenk geweest!

Hier bleek een pup (4 maanden) toxoplasmose te hebben met deze symptomen.

Misschien dat er inderdaad iets klem is komen te zitten, zou mooi zijn als het nu over is!

fleurie schreef:

bogdan09 schreef: Nu las ik op internet over een midden-oorontsteking..dat dan ook het evenwichtsorgaan uit kan vallen. heeft iemand daar al ervaring mee gehad?

Daar dacht ik ook aan, maar volgens mij moet hij dan ook koorts hebben, en de kop wordt meestal scheefgehouden.
Lichte vorm van epilepsie misschien?

NEE
Een pup toont geen verschijnselen van primaire epilepsie.
Nooit.
Als een pup epileptiforme aanvallen zou hebben komen ze voort uit een ander medisch probleem.

@bogdan09
Ik hoop dat dat abces de verklaring was en dat het verder gewoon goed gaat m,et de kleine

Inge O schreef:

ranetje schreef:

fleurie schreef:Daar dacht ik ook aan, maar volgens mij moet hij dan ook koorts hebben, en de kop wordt meestal scheefgehouden.
Lichte vorm van epilepsie misschien?

NEE
Een pup toont geen verschijnselen van primaire epilepsie.
Nooit.
Als een pup epileptiforme aanvallen zou hebben komen ze voort uit een ander medisch probleem.

is dat zo? vreemd, bij mensen komt het wel voor bij baby's .

(niet dat ik denk dat dit hier het probleem is hoor ).

De deskundigen hebben uitgemaakt dat primaire epilepsie bij honden tevoorschijn komt bij 12 à 24 maanden (12 maanden vooral bij BC's) tot 5 à 6 jaar oud.
Wat daarvoor of daarna aan toevallen te zien is heeft meestal een onderliggende oorzaak.
Die wordt alleen niet altijd gevonden. En dan moet je behandelen alsof het wel primaire epilepsie is.
Bij puppy's zou je aan een shunt kunnen denken als mogelijke onderliggende oorzaak bij epileptiforme toevallen.

Ik dacht dat wat bij mensenbaby's voor komt heel vaak geen "blijvende" vorm van epilepsie is?

Inge O schreef:

ranetje schreef:De deskundigen hebben uitgemaakt dat primaire epilepsie bij honden tevoorschijn komt bij 12 à 24 maanden (12 maanden vooral bij BC's) tot 5 à 6 jaar oud.
Wat daarvoor of daarna aan toevallen te zien is heeft meestal een onderliggende oorzaak.
Die wordt alleen niet altijd gevonden. En dan moet je behandelen alsof het wel primaire epilepsie is.
Bij puppy's zou je aan een shunt kunnen denken als mogelijke onderliggende oorzaak bij epileptiforme toevallen.

Ik dacht dat wat bij mensenbaby's voor komt heel vaak geen "blijvende" vorm van epilepsie is?

ik ken minstens één baby (nu al een kind van een jaar of 10) waar het niet over is gegaan, maar weet er verder niet zoveel vanaf. maar door dit voorbeeld leek het me dus wel mogelijk dat het ook al zeer jong opdook .

bij onderzoek (zowel voor mensen als honden) natuurlijk moeilijk om het onderscheid tussen primair en secundair te maken, want als je geen onderliggende oorzaak vindt kan het in principe wel nog allebei zijn lijkt me.

Dat zou heel misschien kunnen gelden voor honden jonger dan één jaar oud.
Niet voor honden die ouder zijn dan 6 jaar.
Als de verschijnselen zich dan pas voor doen kun je er eigenlijk zeker van zijn dat het geen primaire epi is.
Alleen vind je niet altijd de oorzaak.
Zeker niet als er veel te weinig (bloed en neurologisch)onderzoek wordt gedaan.
En helaas komt dat laatste nogal eens voor

Als er al aanwijsbaar binnen een bepaalde bloedafstamming meerdere honden met epi voorkomen liggen de zaken ook nog weer anders.
Hoewel zelfs daar ook weer een andere aangeboren afwijking voor de ellende kan zorgen.
Deugdelijk en uitgebreid onderzoek is zo belangrijk!

Vreemd da je da geen verder onderzoeken gaat doen,lekker makkelijk om te zeggen:ik weet het ook niet,dan kan je mensen toch niet zo maar naar huis sturen?