3 Generaties, 3x een hele andere benadering
Geplaatst: 11 okt 2009 20:15
Een poosje terug heb ik een Nina Ottoson achtig spel gekocht voor het spul hier. Er zijn ronde cilinders die ze op moeten tillen, een rond schijfje wat opzij gedraaid moet worden, en een deel wat een beetje op Tangram lijkt, 2 verschillende groottes driehoeken met een staafje waaraan ze opgetild kunnen worden, en 4 rolletjes waarvan ook 1 met een staafje. Daaronder zitten uitsparingen voor iets lekkers.
Het is heel grappig om te zien hoe verschillend de drie honden hier mee om gaan.
De 2 volwassen honden vroegen in eerste instantie heel veel bevestiging en leken mij om hulp te vragen als ze even niet verder wisten te komen. Ze dachten dat ik het voor hen wel even op zou knappen (niet dus!
)
Tapas ging heel zelfstandig aan de slag en was van het begin af aan erg inventief met het spel.
Ik heb het nu een paar keer met de honden (om de beurt) gespeeld, en Tapas is de enige van de drie die de staafjes gebruikt om de voorwerpjes mee op te pakken. Ook de cilinders pakt ze op die manier op om bij het lekkers te komen. Ze doet het het meest beschaafd van de 3.
Sjefke gebruikt heel veel haar poten en probeert het hele geval om te krijgen door lekker grof te zijn. Dat lukt natuurlijk niet. Ze houdt goed vol en krijgt het op haar manier behoorlijk snel voor elkaar om het lekkers uit het spel te krijgen. Niet op een erg subtiele manier, maar wel uiterst effectief.
Nozem verwacht van mij dat ik haar wel help en kijkt me regelmatig even aan. Ze is niet zo enorm gefocusd op eten als Sjefke dus ze is ook wat minder fanatiek. Door middel van schuiven en met haar poten werken krijgt ze het voor elkaar om bij de snoepjes te komen. Als het even niet lukt gaat ze over tot iets heel anders (zoals op haar rug gaan liggen en dan spartelen met haar poten, ondertussen mij aankijken en heel blij haar zelf bedachte trucje laten zien alsof dat haar wel de snoepjes zal opleveren). Ik moet haar dan weer even helpen te focussen op wat ze ook alweer aan het doen was.
Maar alle 3 vinden ze het superleuk om dit spel te doen, ik ga dus maar verder op zoek naar nog meer van dit soort spellen.
Als er eentje bezig is met het spel zijn de andere 2 in de eetkamer, zodat ze er niet bij kunnen. Dat levert (vooral van Tapas) nog wel eens wat protest op in de vorm van wat gepiep. Nozem kreeg vanavond het laatste cilindertje niet opgetild/weggeschoven en dat heb ik door Tapas laten doen. Zij liep direct naar het spel toe en pakte met haar tanden het cilindertje op, zodat zij het lekkers kon pakken.
Echt leuk om te zien hoe inventief de honden kunnen zijn en hoe veel lol ze hebben met dit soort spellen.
Inmiddels liggen ze er van bij te komen, lekker op de bank of tegen de stoel van de baas aan. Diep in slaap alle 3!
Het is heel grappig om te zien hoe verschillend de drie honden hier mee om gaan.
De 2 volwassen honden vroegen in eerste instantie heel veel bevestiging en leken mij om hulp te vragen als ze even niet verder wisten te komen. Ze dachten dat ik het voor hen wel even op zou knappen (niet dus!
Tapas ging heel zelfstandig aan de slag en was van het begin af aan erg inventief met het spel.
Ik heb het nu een paar keer met de honden (om de beurt) gespeeld, en Tapas is de enige van de drie die de staafjes gebruikt om de voorwerpjes mee op te pakken. Ook de cilinders pakt ze op die manier op om bij het lekkers te komen. Ze doet het het meest beschaafd van de 3.
Sjefke gebruikt heel veel haar poten en probeert het hele geval om te krijgen door lekker grof te zijn. Dat lukt natuurlijk niet. Ze houdt goed vol en krijgt het op haar manier behoorlijk snel voor elkaar om het lekkers uit het spel te krijgen. Niet op een erg subtiele manier, maar wel uiterst effectief.
Nozem verwacht van mij dat ik haar wel help en kijkt me regelmatig even aan. Ze is niet zo enorm gefocusd op eten als Sjefke dus ze is ook wat minder fanatiek. Door middel van schuiven en met haar poten werken krijgt ze het voor elkaar om bij de snoepjes te komen. Als het even niet lukt gaat ze over tot iets heel anders (zoals op haar rug gaan liggen en dan spartelen met haar poten, ondertussen mij aankijken en heel blij haar zelf bedachte trucje laten zien alsof dat haar wel de snoepjes zal opleveren). Ik moet haar dan weer even helpen te focussen op wat ze ook alweer aan het doen was.
Maar alle 3 vinden ze het superleuk om dit spel te doen, ik ga dus maar verder op zoek naar nog meer van dit soort spellen.
Als er eentje bezig is met het spel zijn de andere 2 in de eetkamer, zodat ze er niet bij kunnen. Dat levert (vooral van Tapas) nog wel eens wat protest op in de vorm van wat gepiep. Nozem kreeg vanavond het laatste cilindertje niet opgetild/weggeschoven en dat heb ik door Tapas laten doen. Zij liep direct naar het spel toe en pakte met haar tanden het cilindertje op, zodat zij het lekkers kon pakken.
Echt leuk om te zien hoe inventief de honden kunnen zijn en hoe veel lol ze hebben met dit soort spellen.
Inmiddels liggen ze er van bij te komen, lekker op de bank of tegen de stoel van de baas aan. Diep in slaap alle 3!