Het HondenForum

Op vakantie zaten we in een huis aan een weiland (ardennen, heeeeerlijk uitzicht). Paardjes erbij en ons Haantje wilde de paardjes het liefste wel opeten :sst: Tot ze na een paar dagen kennis maakte met prikkeldraad :lol: Ineens KJAIT!!!!!
(3e keer in haar 6 jarige leven dat ze dat heeft gedaan). Vanaf dat moment minstens 10 cm vanaf de heg gebleven

Ik hoop dat ze het de eerst volgende keer dat we daar zijn nog weet wat er gebeurd is.

Groetjes Marieta

Ik was het eerste jaar dat we daar zaten ook even vergeten dat het schrikdraad was en pakte heel mooi de draad vast Ik ben daarna ook niet meer te dicht in de buurt gekomen En mijn vriend mij maar uitlachen dat ik goed bezig was :lol:

Groetjes Marieta

Haha tja ik kom regelmatig in aanraking met het schrikdraad ben ik even wat onvoorzichtiger en dan PATS Napoleon is nog zo slim geweest dat hij er niet tegenaan is gelopen, hij is slimmer dan mij blijkt wel weer :sst:

cloris schreef:Haha tja ik kom regelmatig in aanraking met het schrikdraad ben ik even wat onvoorzichtiger en dan PATS Napoleon is nog zo slim geweest dat hij er niet tegenaan is gelopen, hij is slimmer dan mij blijkt wel weer :sst:

:sst: Je hond is alleen slimmer dan jij als hij zou zeggen: Mijn baas is dommer dan ik........ :N:
(sorry, inkoppertje)

Ik heb altijd gedacht dat honden schrikdraad konden horen? Maar dat is dus niet zo?

Brrrr schrikdraad! Vind het zelf ook vreselijk, heb gelukkig al jaren geen schok meer gehad.

Onze hond is een keer blijven hangen in het schrikdraad, toen we hem net hadden en hij nog heel angstig was. Net toen we gezellig in het bos hadden gewandeld. De keer daarop kreeg hij weer een schok, bij dat draad waar Schotse hooglanders achter staan, dus ook in het bos. De eerste keer was het donker en de tweede keer zag hij het draad niet. Hij dacht dat er iets in het bos zat wat hem schokte, want de twee maanden daarop durfde hij geen bos in. Gingen we toch, dan liep hij met zijn neus in mijn knieholtes zo ongeveer, met zijn staart tussen zijn poten, angstig om zich heen te kijken. Daarna hebben we 'schrikdraadtraining' gedaan. Dan liep ik voorop en bij al het schrikdraad dat we tegen kwamen raakte ik aan met de riem en dan ging ik heel hard piepen. (Ik hoop maar dat niemand me gezien heeft. ) Ik weet niet of hij de boodschap begrepen heeft, maar hij komt niet meer in de buurt van schrikdraad.

Geplaatst: Do mrt 13, 2008 13:22 Onderwerp:

--------------------------------------------------------------------------------

Loop met de springer op een bospad en zie dat er hier voor het eerst wat witte "natuur" koeien tbv van begrazing lopen. Ook de springer wordt nieuwsgierig en besluit wat dichterbij te kijken. Helaas de draden waar ze tot voor kort vrolijk tussen door sprong staan nu onder stroom en met een hoop gejank stuitert ze achteruit. Later blijkt dat ze de link tussen opduvel en koeien gelegd heeft en tijden lang heeft ze of met een grote boog of als dit niet kon strak tegen me aan langs of door een weiland met koeien gelopen. De geur van koeien alleen was voldoende om met het "staartje" tussen de benen uiterst voorzichtig verder te gaan.

Mvg Veenmug

Wij liepen vorige winter over een smal paadje in t bos, en moesten toen ook langs een stuk schrikdraad. De honden expres niet aan de draad-kant laten lopen, totdat Yolah zo'n klosje (dat om de zoveel meter aan dat draad zit) ziet, en besluit te inspecteren met haar heerlijk geleidende natte neus... Tjing! :N: Kai-kai-kai...

Nu, bijna een jaar later, loopt ze nog steeds huiverend langs dat pad.