Het HondenForum

wat is het engste wat je tot nu toe met je honden hebt meegemaakt

In maart van dit jaar was ik op weg naar mijn ouders in drenthe
ik woon zelf in duitsland dicht bij venlo
dus dan is het logisch dat ik via duitsland rij aangezien mijn ouders in schoonebeek wonen dicht aan de grens in drenthe

ben ik bijna thuis.. en rij op mijn gemakje in mijn Ford ka
honden op de achterbank (vast)
Storm zijn pilletje gehad dus die ligt te slapen
roxy wat ongeduldig proberen storm wakker te krijgen..

ik rij gemiddeld 130 140 (harder gaat niet met een ka :N: )
om 22 u avonds (donker)
kijk in mijn spiegel.. zie wat lampjes in de verte ik kan inhalen

ben ik bijna die andere auto voorbij
knalt me volop een mercedes (gelukkig b klasse) in mijn ford ka
met een snelheid van 180/190

ik knal met me kop op het stuur
rox vliegt uit de gordel de voorkant van de auto in

storm slaapt verder

met al mijn geluk en verstand heb ik de auto weer recht op de weg weten te krijgen
zonder de auto te raken die ik aan het in halen was (die later trouwens door gereden is mijn enige getuige)

en toen vielen mijn lampen en moter uit maar heb hem veilig in de vluchtstrook weten te krijgen..

nadat ik gestopt ben. heb ik eerst gechekt of Rox nog heel was die inmiddels zat te trillen op mijn schoot

Storm lag nog steeds te slapen
ik storm wakker gemaakt om te kijken of hij heel was..
dat was ie..

kijkt om zich heen en denkt.. danm de achterbank is wel heel klein nu..
ik stap uit storm inmiddels los gemaakt gaat heerlijk op mijn plek liggen
hier heb ik tenmiste ruimte


ik uit de auto.. het eerste wat die gast doet is mij helemaal verrot schelden
gelukkig heb ik in duitsland ook een jaar gewerkt en kan dus een aardig woordje duits.. en kan gelukkig
hem helemaal terug verrot schelden.. ik mijn pa gebeld of ie mij wil halen..

10 minuten over 25 km... (hij heeft een snelle auto)
politie gekomen en wie krijgt de schuld ik!!!
ik zou te laat van spoor gewisseld hebben..
de politie heeft geen remsporen geschekt niets...

en ik zat net in een vezekerings overdracht naar duitsland en had mijn rechtsbijstand nog niet afgesloten :N:

in al mijn woede ben ik van de plaats weer naar mijn auto gelopen en heb de schade aanschouwd...
de achterwielen kwamen onder de auto vandaan en zelfs bij de voordeur was de drempel helemaal gebroken..
nu het mooiste het gene wat de klap heeft opgevangen is de bench van Roxy geweest omdateen ka natuurlijk niet de grootste auto is moest ik de ka in de lengte rechtop in de koffer zetten voor de breette was de koffer te klein..
de Bench zat klem tussen het dak en de koffer en stond helemaal krom.. volgens de gerage heeft die bench mij gerred..


al met al heel erg geschrokken
roxy heeft er gelukkig geen angst aan overgehouden en storm heeft niets meegekregen..

maar wat was ik bang.. dat hun de grootste klap gehad hadden...

Bizar gelukkig zijn jullie allemaal nog heel!

Mijn verhaal is niet zo erg als de jouwe, maar toen mijn hond een maad of 3 was, kreeg ze een stuk kipfilet, deze was glad en gleed zo door haar keel heen en bleef uiteraard hangen in haar slokdarm of luchtpijp, ik weet niet eens welke.
Ze begon keihard te piepen en begon te stikken, ik helemaal in paniek, op haar rug kloppen en de kip terug naar boven proberen te masseren, gelukkig kwam hij er weer uit. Het hele gebeuren heeft misschien maar 15sec geduurd, maar ik dacht echt dat mijn puppy zou stikken .

De avond en nacht dat Knoeppie de dodelijke pillen van mijn vriend gepikt had en de vervangend DA ons vertelde na het gifcentrum te hebben gebelt dat we maar afscheid moesten gaan nemen van haar.........
We zijn met haar naar Utrecht geraced waar ze een nacht op de IC gelegen heeft aan de hartbewaking maar achteraf niets vreemds heeft laten zien.
Op weg naar Utrecht heeft ze gespuugd (na 3 eetlepels zout een uur daarvoor, liever een nier probleem dan geen hond meer)....wat absoluut haar redding is geweest!

Hier een jaar geleden dat we net op tijd waren toen Ohana een maagkanteling had. We hadden geen kwartier/half uur later moeten zijn. Nog een geluk dat we thuis waren en niet weg. Daar ben ik erg van geschrokken. En een week later zouden we op vakantie gaan met hond. Ik moet er niet aan denken dat ze niet mee had gekund We zijn wel gewoon gegaan, want het ging erg goed met haar. Een dierenarts hadden we opgezocht in de buurt.
Maar gelukkig is ze nog bij ons

Groetjes Marieta.

toen bob voor mn ogen aangereden werd en weggeslingerd
kan nog janken als ik er aan terugdenk

Osa die aangereden (?) of geslagen is met iets, waardoor ze een schedel basisfractuur had. Ze heeft op het randje van de dood gelegen, en ze hielt zich zo goed!
En bij Ben dat hij 4x over het spoort rende.

Afgelopen Sinterklaas, toen Sjon door een bullterrier uit elkaar werd getrokken.

We stonden met 3 man op die bullterrier in te trappen, maar het hielp allemaal niks.
Voor m'n gevoel duurde het eeuwen voor we dat beest van Sjon af hadden.
Hij had flinke gaten, m'n mannetje, waarschijnlijk heeft zijn halsband hem gered omdat daar
de tanden van die bt op afgleden. De gaten stonden in het leer waar geen sierbeslag op zat.

Dat was ronduit het engste wat ik ooit heb meegemaakt, ik dacht dat ik Sjon kwijt ging raken.
Hopelijk wordt die angst nooit geëvenaard, god wat was ik bang.

Toen Biru 5 maanden was ging mijn vriend haar uitlaten. Dat kon gewoon los dacht mijn vriend want we lieten haar altijd in een weitje uit en dat was heel niet in de buurt van de weg. Mijn vriend had echter niet gedacht dat ze van hem weg zou lopen en over het erf van de buurman de weg op zou lopen (een hele drukke weg wel te verstaan :N: ) Omdat Biru niet naar hem luisterde kwam hij terug naar binnen om mij te roepen. Ik ging helemaal door het lint en schreeuwde Biru haar naam. Gelukkig kwam ze direct naar me toe en bleef ze nog netjes op het fietspad lopen ook nog. Ik heb die hond half gestikt in mn omhelzingen en gejankt als een klein kind.

Dat Zora een flinke tik van een auto kreeg en die klootzak gewoon doorreed.

Toen de hond tijdens het uitlaten door de poten zakte. Hij keek echt van ' ik kan niet meer hoor'. Maar ik kon hem niet naar huis dragen, hij was te zwaar. Mobieltje had ik toen niet (is een jaar of 11 geleden) dus ik moest de hond achterlaten en mn moeder ophalen om de hond samen naar huis te tillen. Met hart in mn keel naar huis gerend en met mn moeder weer snel terug en maar hopen dat je hondje niet opeens verder achteruit is gegaan. Hij had overigens iets aan zn heup (weet niet meer exact wat) en kwam er wel redelijk bovenop weer. maar dat achterlaten van de hond, terwijl hij me zo zachtjes jankend nakeek. brr

ik heb diverse enge dingen meegemaakt met de honden, maar het allerengste vond ik 5 jaar terug, ik liet solar uit ( had toen alleen solar en kalusha, kalusha was 8 weken zwanger en die had ik, godzijdank, thuisgelaten ) op een gegeven moment loop ik langs de camping waar de eigenaresse net aan kwam lopen met haar 3 labradors, ze kon eerst de ene niet houden, en die kwam op ons afgestormd, solar vond dat eng maar er gebeurde nog niets, toen kon ze haar andere 2 labradors niet houden, die liet ze los en ze kwamen ( niet bepaald goedaardig ) op ons afgestormd, ze zaten samen aan 1 riem , 1 links van mij en 1 rechts van mij en ik kletterde keihard met mijn kop op de grond, in mijn val liet de riem van solar los , die vervolgens werd opgejaagd richting de autoweg ( 100 meter verderop was die.... ) ondanks de gigantische pijn stond ik meteen overeind en hield mijn hart vast, geen getoeter en niets maar solar was wel pleite na 5 minuten kwamen die k*tlabradors weer terug, zonder solar ik roepen en janken en na een minuut of 10 kwam solar over de camping weer aanrennen, wat was ik blij !!! en zij ook !! het was inmiddels ook nog eens donker geworden en ze was helemaal smerig, ik bekeek haar eens goed en voelde wat warms stromen, ik tilde haar naar een lantaarnpaal en het bloed stroomde eruit ze hadden haar in het prikkeldraad gejaagd en had een jaap van zeker 7 cm in haar oor de dierenarts woonde gelukkig aan het einde van de straat dus ik er direkt heen nadat mijn moeder mij uitgelegd had hoe ik een kopverband aan moest leggen, de dierenarts heeft het prima gehecht en je ziet er niets meer van,maar ik dacht echt dat ik haar voorgoed kwijt was toen ze naar de autoweg gejaagd werd

Dat mijn flatcoat in blinde paniek wegrende ..... richting huis en een drukke weg over. In mijn paniek riep ik haar en stond ze stil en je zag haar aarzelen om weer terug die drukke weg over te gaan ......

Het engste moment met Max was dat hij over een vliesdun laagje ijs naar me toe kwam lopen nadat ik hem geroepen had en me niet op tijd had gerealiseerd dat hij i.p.v. om te lopen ook de kortste weg over de vijver kon nemen :N:
Mijn vriendin heeft hem gecoached want ik kon het niet aanzien en hield mijn hand voor mijn ogen.

Schorpo die na het lopen van het appèl gedeelte van zijn VZH examen een maagkanteling krijgt en daaraan overlijd bij de DA. Jessie die zich normaal vreselijk aan kon stellen bleek al weken met een baarmoederontsteking te lopen, we werden gebeld dat de operatie goed was gegaan, en 5 min. later weer telefoontje, dat ze is overleden. Shita die in doodsangst over de schutting heen gaat omdat een stel kutkoters al veel te vroeg vuurwerk afsteekt en vervolgens wordt doodgereden op de snelweg , de bestuurder doorrijd terwijl hij het opgemerkt moèt hebben volgens getuigen en doodleuk de schade komt verhalen een paar dagen later.

Orson bleek als klein pupje een tumor in zijn koppie te hebben, die 'toevallig' zichtbaar werd doordat hij met z'n koppie tegen een tafelpoot viel. Shita en Zorcan die na een wandeling in het park vergiftigd blijken en dagenlang hebben moeten knokken om er doorheen te komen. Junkie die te gulzig een bot naar binnen werkt die vast komt te zitten en hij zo aan het stikken is, met spoed naar DA, mochten we wel even plaats nemen in de wachtkamer want ze waren bezig met het spreekuur. Is gelukkig helemaal goed gekomen maar wat een zakkenwasser die DA.

Toen Nilo pup was nam ik hem mee naar mijn opa en oma. Daar liet ik hem uit, maar we moesten eerst langs een redelijk drukke weg. Nou goed, Nilo aan de lijn tot we bij het bos waren. Maar toen knapte de riem voordat we in het bos waren Hij was geloof ik een maand of 3, misschien 4. Dus echt goed onder appél staan deed hij niet. Op het moment zelf was ik helemaal rustig en ben ik hem heel blij gaan roepen, en hij kwam! Maar achteraf vond ik het enorm eng!

Mijn eerste Tibetaantje Cachou en ik zaten heerlijk in het zonnetje, op het grasveld te spelen, beetje balletje gooien, beetje af en roll over te leren....er kwam een mevrouw met een Appenzeller aan, agressieve hond die al aardig wat bijtincidenten op zijn naam had staan.Ik hield Cachou op mijn schoot,maar mevrouw kon de hond niet houden, hij schoot op mij af met krokodillekaken,greep Cachou, slingerde haar een eind weg en toen kwam ie op mij af.Gelukkig stond ik al, kon hem net op tijd in zijn smoel trappen,maar toen ging ie weer achter Cachou aan...die rende gillend in blinde paniek weg,naar ons huis.Ben er achteraan gerend, vond allemaal bloed en haar bij de poort, maar geen Cachou.De Appenzeller kwam terug gerend, stak zo de weg over en werd door een auto geraakt, daar heb ik niet eens naar gekeken, ben wezen zoeken....twee dagen is ze kwijt geweest, we waren helemaal kapot van verdriet en het zoeken en bellen.Toen belde de politie dat er drie wijken verderop een hond in een tuin lag, vast in het prikkeldraad, ze konden er zelf niet goed bij maar of ik wou kijken....en ja het was Cachou en ze leefde nog.Veel bijtwonden, oor er half af, drie tanden kapot en gebroken ribben, maar ze was er nog.Is ook allemaal goed genezen maar ze bleef wel angstig voor donkere honden, haar hele leven lang.
De Appenzeller is toen in beslag genomen en ingeslapen, en tot op vandaag zegt mevrouw geen boe of bah tegen me.Nooit excuus aangeboden of dierenarstkosten willen vergoeden...

Lieve hemel, wat een vreselijke verhalen allemaal!!
Ik zit het met kippenvel te lezen. Voor al diegenen wiens hond het gelukkig goed heeft gered:
Voor de anderen:

Dat Jakko een darmobstructie had die operatief verwijderd moest worden.
Dat Lola een tijdje geleden bijna was gestikt in een stuk brood. :N: :N: (dat was echt heel erg, was totaal in paniek!)
En dat Mark meende dat Lola wel los kon lopen langs een 80 km weg waar alleen maar een slootje tussenzat!
Dat ging maar nét goed. , gelukkig kwam er geen auto aan op dat moment.
Mark heb ik daarna mega uitgescholden. :sst:

Dat Moos in de bek van een Bull terrier hing, en zich na in eerste instantie ijselijk te zijn gaan gillen voor dood hield. Ik dacht dus dat hij echt dood was. Pfff, heeft me jaren van mijn leven gekost.
Toen Saar een maand of 2 geleden door een Stafford besprongen werd en daarna door de wijk heen gejaagd kwam dat ook wel weer aardig in de richting moet ik zeggen. Maar dat van Moos spant wel echt de kroon.

Pff.. Bij Sammie heb ik er 2..
1x toen hij aangevallen werd door 1 loslopende hond terwijl hij zelf aangelijnt zat.
Wegens het conflict ging de bullmastiff kruising zich er ook mee bemoeien, dood eng was dat.
Sam had een tuig om, dus die heb ik opgetilt met zijn tuig.

En de keer dat hij een bullepees in zijn keel had zitten. Hoe hij jankte en piepte dat vergeet ik nooit meer

Samen zijn ze is zo het park uitgerend bijna de weg op achter een konijn aan, dood eng was dat, gezien men daar keihard rijd.

Maxi doet verder weinig gekke dingen, gelukkig
Hij is veel braver dan Sam, die regelmatig schijt aan me heeft..
Maxi is echt een mama's kindje en wil niet te ver uit de buurt en eet netjes

nu ik zo terug denk was ik met mijn ouders hond Toska (toen woonde ik nog thuis)
een grootte herder aan het spelen op het veld voor het huis met een balletje
een grote ronde glade rubberen bal
mijn ouders wilden net naar de winkel en reden weg
ik gooi de bal maar die stuitert terug naar toska
en die krijgt dat ding achter in zijn keel...

piepen en ze zakte al door de voorpootjes heen.. ik achter mijn pa aan gerend (want ik was niet sterk genoeg)

hij heeft de bal terug kunnen duwen de keel uit..
pfffff
sinds dien krijgt geen hond van mij ooit een gladden rubberen bal meer..

Tsjee wat een verhalen,
ik heb er twee:
2 weken geleden, was laika aan het zwemmen en ze vloog met de voorpoten met volle vaart tegen de wal op, ik dacht die heeft 2 voorpoten gebroken...Maar gelukkig viel het mee...

En afgelopen vrijdag tijdens de wandeling waar laika ineens aan het stikken was in een kastanje...Ik raakte niet in paniek gelukkig ik heb gelijk de 'heimlichgreep" toegepast en de kastanje vloog eruit...Pfff dat was echt schrikken, dat je zomaar je hond op zo'n wijze kan verliezen....

Wat een enge verhalen

Mijn nachtmerrie, die helaas waarheid bleek, was toen onze pup Tara van 4 maanden en 2 dagen jong door het ijs zakte op oudjaarsdag 2001.
In een seconde van onoplettendheid, liep ze naar het dunne ijs waar sneeuw op lag. Zette haar voorpootjes erop, ik gilde nog 'NEEEE!!!'.
Ze keek me recht aan toen ze er doorheen zakte
Pieter en ik sprongen in het water, maakte al het ijs stuk, maar we konden haar niet meer vinden
We zijn met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht vanwege onderkoeling.
Tara is gevonden door een goede vriend die is gaan dreggen... ze moet op slag dood zijn geweest, want we zagen geen enkele beweging meer nadat ze er doorheen was gezakt. Een 'cold shock' (water in de longen) waarschijnlijk.

Caro. schreef:Wat een enge verhalen

Mijn nachtmerrie, die helaas waarheid bleek, was toen onze pup Tara van 4 maanden en 2 dagen jong door het ijs zakte op oudjaarsdag 2001.
In een seconde van onoplettendheid, liep ze naar het dunne ijs waar sneeuw op lag. Zette haar voorpootjes erop, ik gilde nog 'NEEEE!!!'.
Ze keek me recht aan toen ze er doorheen zakte
Pieter en ik sprongen in het water, maakte al het ijs stuk, maar we konden haar niet meer vinden
We zijn met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht vanwege onderkoeling.
Tara is gevonden door een goede vriend die is gaan dreggen... ze moet op slag dood zijn geweest, want we zagen geen enkele beweging meer nadat ze er doorheen was gezakt. Een 'cold shock' (water in de longen) waarschijnlijk.

danm dat is wel heel hard..

Ellepel schreef:Mijn eerste Tibetaantje Cachou en ik zaten heerlijk in het zonnetje, op het grasveld te spelen, beetje balletje gooien, beetje af en roll over te leren....er kwam een mevrouw met een Appenzeller aan, agressieve hond die al aardig wat bijtincidenten op zijn naam had staan.Ik hield Cachou op mijn schoot,maar mevrouw kon de hond niet houden, hij schoot op mij af met krokodillekaken,greep Cachou, slingerde haar een eind weg en toen kwam ie op mij af.Gelukkig stond ik al, kon hem net op tijd in zijn smoel trappen,maar toen ging ie weer achter Cachou aan...die rende gillend in blinde paniek weg,naar ons huis.Ben er achteraan gerend, vond allemaal bloed en haar bij de poort, maar geen Cachou.De Appenzeller kwam terug gerend, stak zo de weg over en werd door een auto geraakt, daar heb ik niet eens naar gekeken, ben wezen zoeken....twee dagen is ze kwijt geweest, we waren helemaal kapot van verdriet en het zoeken en bellen.Toen belde de politie dat er drie wijken verderop een hond in een tuin lag, vast in het prikkeldraad, ze konden er zelf niet goed bij maar of ik wou kijken....en ja het was Cachou en ze leefde nog.Veel bijtwonden, oor er half af, drie tanden kapot en gebroken ribben, maar ze was er nog.Is ook allemaal goed genezen maar ze bleef wel angstig voor donkere honden, haar hele leven lang.
De Appenzeller is toen in beslag genomen en ingeslapen, en tot op vandaag zegt mevrouw geen boe of bah tegen me.Nooit excuus aangeboden of dierenarstkosten willen vergoeden...

Wat een drama Ik krijg het er gewoon koud van....
Dat tuig met die Appenseller zou trouwens geen leven meer hebben met mij in de buurt, ik zou ze letterlijk ziek van ellende maken als er zo met me omgegaan werd

Podenji schreef:ik heb diverse enge dingen meegemaakt met de honden, maar het allerengste vond ik 5 jaar terug, ik liet solar uit ( had toen alleen solar en kalusha, kalusha was 8 weken zwanger en die had ik, godzijdank, thuisgelaten ) op een gegeven moment loop ik langs de camping waar de eigenaresse net aan kwam lopen met haar 3 labradors, ze kon eerst de ene niet houden, en die kwam op ons afgestormd, solar vond dat eng maar er gebeurde nog niets, toen kon ze haar andere 2 labradors niet houden, die liet ze los en ze kwamen ( niet bepaald goedaardig ) op ons afgestormd, ze zaten samen aan 1 riem , 1 links van mij en 1 rechts van mij en ik kletterde keihard met mijn kop op de grond, in mijn val liet de riem van solar los , die vervolgens werd opgejaagd richting de autoweg ( 100 meter verderop was die.... ) ondanks de gigantische pijn stond ik meteen overeind en hield mijn hart vast, geen getoeter en niets maar solar was wel pleite na 5 minuten kwamen die k*tlabradors weer terug, zonder solar ik roepen en janken en na een minuut of 10 kwam solar over de camping weer aanrennen, wat was ik blij !!! en zij ook !! het was inmiddels ook nog eens donker geworden en ze was helemaal smerig, ik bekeek haar eens goed en voelde wat warms stromen, ik tilde haar naar een lantaarnpaal en het bloed stroomde eruit ze hadden haar in het prikkeldraad gejaagd en had een jaap van zeker 7 cm in haar oor de dierenarts woonde gelukkig aan het einde van de straat dus ik er direkt heen nadat mijn moeder mij uitgelegd had hoe ik een kopverband aan moest leggen, de dierenarts heeft het prima gehecht en je ziet er niets meer van,maar ik dacht echt dat ik haar voorgoed kwijt was toen ze naar de autoweg gejaagd werd

Ook al zo'n drama waar ik de nekharen van overeind krijg :N:
Wat zul jij een vreselijke 10 minuten hebben gehad..
Dit soort dingen zijn ook mijn soort nachtmerrie's

En hoe is dat afgehandeld met die slapjanus die haar honden niet kon houden?

Jeetje wat triest zeg! Ik vind het best eng om te lezen allemaal moet ik toegeven. Ik heb met die 2 van ons nog niet echt iets angstaanjagends meegemaakt.

mijn grootste nachtmerrie was toen ik mijn meisje (Leggy's mama) dood zag bloeden op de operatie tafel vanwegen een keizersnede . En ik tijdens de operatie wel 4 keer gezegd heb tegen de DA's dat het niet goed ging met haar . De 2 DA's zeiden dat ik niet zo paniekerig moest doen want alles ging goed , ze lag gewoon wat te schokken vanwegen de narcose . Een uur later was ze dood , op het sectierapport stond , doodgebloed door een scheur van 5 cm in de uteruswand

ooohh dat is vreselijk. En dan ook nog volhouden dat het wel goed gaat

Jip ik kende het verhaal maar ik vind het nog hartverscheurend om te lezen...
Uitgerekend op een plek waar ze 'levens redden' hebben ze jouw meisje de dood ingejaagd door onoplettendheid, eigenwijsheid en arrogantie.
Het is al erg genoeg als je hond bvb aangereden wordt en in je armen doodbloed op straat, maar dat je als baas met je neus op een keizersnee staat te kijken en mensen zoiets met je hond doen, dat moet bijna onverteerbaar zijn.

Hoe zagen die gezichten van die mensen eruit toen een uur later ze WEL dood was?
Durfden ze je nog aan te kijken of wat?