Best wel geschrokken
Geplaatst: 18 sep 2009 21:21
Pff, ben net zo geschrokken.
Ik moest vanavond werken maar wou Nilo nog even laten rennen voor ik weg ging. Dus ging ik met hem naar een veldje hier in de buurt. Daar waren meerdere honden, dus hij kon zich mooi uitleven. Een van die honden was een Labrador teefje. Ze is erg onderdanig en zelfs angstig, en Nilo vind haar niet echt leuk, hij word zelf ook wat nerveus van haar gedrag. Toch speelde hij nu leuk met haar, dus ben ik even blijven staan en heb wat met de eigenaar van de Labrador gepraat. Ondertussen renden de honden een stukje bos in, wat precies aan het grasveld grenst. Geen probleem, alle honden vinden het prachtig om het bos in te rennen om vervolgens na een minuutje het grasveld weer op te racen.
Toch waren ze naar 5 minuten nog niet terug. Ik begon me wel zorgen te maken want Nilo blijft eigenlijk nooit zo lang uit het zicht. We hoorden ze ook niet meer rennen, dus zijn we maar het bos in gegaan om ze te zoeken. Dit zonder succes, het hele bos uitgekamd maar zonder de honden gezien te hebben. Dat was wel even paniek, als ze veel verder waren gelopen komen ze uit bij de A1 Daarbij is het Labrador teefje dus angstig en de eigenaren verwachtte dat ze in paniek zou raken.
Gelukkig kwamen we een buurtbewoner tegen met haar twee honden. Zij gebruikt hetzelfde hondenfluitje als ik voor Nilo heb, dus die mocht ik van haar lenen. Vervolgens ben ik weer het bos in gegaan en heb her en der gefloten. Hier reageert hij altijd op, dus de paniek was nog groter toen hij weer niet kwam. Ondertussen waren al meerdere hondeneigenaren gaan zoeken, maar geen spoor van de honden.
Zo'n twee uur later pas had iemand ze zien lopen in een weiland in Deurningen! Dus zijn we allemaal richting Deurningen gelopen waar Nilo toch wel weer blij was mij te zien. Dit was een geluk voor de eigenaren van de Labrador. Hun hond was erg gestressd en liet zich niet vangen, maar ze volge Nilo wel, waardoor we haar uiteindelijk toch konden aanlijnen. Dit was om 19:45 en ik was dolblij wat ze weer terecht waren, een half uur later was het donker buiten.
Ik moest vanavond werken maar wou Nilo nog even laten rennen voor ik weg ging. Dus ging ik met hem naar een veldje hier in de buurt. Daar waren meerdere honden, dus hij kon zich mooi uitleven. Een van die honden was een Labrador teefje. Ze is erg onderdanig en zelfs angstig, en Nilo vind haar niet echt leuk, hij word zelf ook wat nerveus van haar gedrag. Toch speelde hij nu leuk met haar, dus ben ik even blijven staan en heb wat met de eigenaar van de Labrador gepraat. Ondertussen renden de honden een stukje bos in, wat precies aan het grasveld grenst. Geen probleem, alle honden vinden het prachtig om het bos in te rennen om vervolgens na een minuutje het grasveld weer op te racen.
Toch waren ze naar 5 minuten nog niet terug. Ik begon me wel zorgen te maken want Nilo blijft eigenlijk nooit zo lang uit het zicht. We hoorden ze ook niet meer rennen, dus zijn we maar het bos in gegaan om ze te zoeken. Dit zonder succes, het hele bos uitgekamd maar zonder de honden gezien te hebben. Dat was wel even paniek, als ze veel verder waren gelopen komen ze uit bij de A1 Daarbij is het Labrador teefje dus angstig en de eigenaren verwachtte dat ze in paniek zou raken.
Gelukkig kwamen we een buurtbewoner tegen met haar twee honden. Zij gebruikt hetzelfde hondenfluitje als ik voor Nilo heb, dus die mocht ik van haar lenen. Vervolgens ben ik weer het bos in gegaan en heb her en der gefloten. Hier reageert hij altijd op, dus de paniek was nog groter toen hij weer niet kwam. Ondertussen waren al meerdere hondeneigenaren gaan zoeken, maar geen spoor van de honden.
Zo'n twee uur later pas had iemand ze zien lopen in een weiland in Deurningen! Dus zijn we allemaal richting Deurningen gelopen waar Nilo toch wel weer blij was mij te zien. Dit was een geluk voor de eigenaren van de Labrador. Hun hond was erg gestressd en liet zich niet vangen, maar ze volge Nilo wel, waardoor we haar uiteindelijk toch konden aanlijnen. Dit was om 19:45 en ik was dolblij wat ze weer terecht waren, een half uur later was het donker buiten.
En de hond was een paar maand geleden alweer loops geworden, alweer een tijd geleden. Hier wil ik dus wel meer over weten. Heb geen idee waar de mensen van de Labrador wonen maar ik denk dat ik ze nog wel eens tegen kom, dan stel ik zeker de benodigde vragen. Ik mag toch hopen dat ze niet dom genoeg waren om hun loopse teef tijdens spitsuur mee te nemen naar het plaatselijke hondenveld om vervolgens niet eens in paniek te raken als ze met een reu het bos in stormt. 