Ons pubertje is nu bijna een jaar bij ons, en hij doet het zo goed!
Ik word helemaal blij van hoe hij heerlijk met z'n pinguin-knuffel rond kan sjouwen, hoe hij buiten met grote puppen-sprongen achter balletjes aangaat, hoe hij elke moddersloot in lijkt te moeten (en dan met zo'n gelukzalig stinkhoofd er weer uit komen
Ik ben echt volslagen stapeldol op het mannetje. En natuurlijk is het wat minder dat hij de kat gaat pesten als hij een keer wat minder lang is uitgelaten, of dat hij altijd gefocussed is op andere honden als hij aan de riem loopt (niet agressief, maar wel heel erg nieuwsgierig en dan is het een uitdaging z'n aandacht weer te krijgen), en dat hij nog steeds wel eens wil opspringen naar enthousiaste mensen of mensen die hij heel goed kent. Maar dan ben ik bijvoorbeeld even bij m'n broertje op bezoek geweest en dan loop ik naar de bushalte en dan komt er iemand speciaal op ons af omdat ze Hades zo'n mooie hond vindt ('mag ik hem aaien? Ja hoor!') en dan op haar knieën gaat om hem helemaal te kroelen omdat het zo'n 'schattepetatteboelieboelie' is
En ik kan nu eindelijk heerlijk met m'n beste vriendin en haar hond (kruising jack/teckel) gaan wandelen, zo fijn! Dat was eerst nogal een drama omdat haar hond grote honden nogal intimiderend vond en dat uitte door uit te vallen naar Hades. Daarbij was Hades nogal lomp... Maar nu Hades volwassener is en de andere hond gecastreerd gaat 't helemaal prima! Joep laat hem met rust en andersom, of ze gaan eens samen achter een balletje aan, maar geen vervelende akkefietjes meer.
Hoe dan ook, uiteraard heeft hij ook zo z'n punten waar we nog aan moeten werken (markeren bijvoorbeeld, maar ook daar zit progressie in) maar ik ben echt ongelooflijk blij met hem. Zou hem voor geen goud meer willen missen.
Dat moest ik even kwijt


