Het HondenForum

Hallo allemaal

Matje (golden retriever 10 jaar)heeft nu sinds 6 weken (of langer) een ernstige nierziekte.Haar nierwaardes zijn torenhoog. Ze eet bijna niets meer (soms uit hand) en drinken doet ze af en toe nog wel. Ik heb niet het idee dat ze pijn heeft. Een paar meter wandelen wil ze ook nog wel. Verder gaat dr staart af en toe nog op en neer.
De laatste dagen gaat ze toch meer achteruit. Vanmiddag zijn we gestopt met medicijnen. Ze neemt ze gewoon niet in en de DA gaf aan dat de waardes niet meer zullen dalen en dat het echt niet goed gaat. Maar dat weten we al 6 weken. Dat het nu minder wordt en uiteindelijk afloopt dat weten we en daar zijn we op voorbereid.
A.s zaterdag gaan we voor 2 weekjes op vakantie naar Cadzand in Zeeland. De DA gaf aan om toch te gaan. Ze kan die 2 weken doorkomen of het kan ineens heel slecht gaan.
Nu heb ik een paar vragen aan jullie.

Heeft iemand ervaring met dierenartsen in de buurt van Cadzand. En heeft iemand ervaring met het crematorium in Heinkenszand?
Natuurlijk proberen we zo snel mogelijk de vakantie af te breken en naar huis te gaan als het echt slecht gaat maar het kan ook zijn dat het te laat is.

Als jullie een hond hebben verloren aan een nierziekte dan zou ik graag willen weten wanneer een hond echt helemaal op is of hoelang de hond nog is meegegaan.
Mocht er iemand zijn die hierover iets wil typen dan graag.

Ik wil niet dat mijn schurkie erg af takelt en wegkwijnt. Tis mn maatje en ook al weet ik dat het einde nadert hoop ik toch dat ze nog even in de zee kan lopen.

Alvast bedankt

Groetjes,
Mary

Onlangs een nierziekte meegemaakt bij een jong teefje, onze dierenarts gaf aan dat zodra ze ging overgeven de tijd daar was...........

Ik weet niet wat ik nu moet doen. Ze gaat toch achteruit. Ze heeft nu net wel 2 beschuitjes op al is dat heel erg weinig voor een hond die verslaafd was aan eten.
Ze is misselijk is draait 9 van de 10 keer dr koppie om als er eten voor dr neus staat.
Ze wil nog wel knuffelen en is ook nog best alert.

Volgens de dierenarts heeft ze geen pijn.
Wat denken jullie.....zou ze het nog 2 weekjes vol kunnen houden of haar toch maar laten gaan? Ze is altijd gek op de zee geweest en ik zou zo graag willen dat ze dat nog een keer mee kan maken.
Zaterdag gaan we en ik zie er als een berg tegenop. Toch willen we gaan omdat het onze laatste vakantie wordt met de hond en we zijn er ook erg aan toe om even uit te waaien.

Ze is misselijk omdat ze vergiftigd is door de afvalstoffen die niet meer door haar nieren worden uitgescheiden. Ze is letterlijk hondsberoerd.
Als het mijn hond was, vond ik het nu genoeg.

Wat Tekkel zegt:ze is heel ziek en dat gaat niet meer beter worden.Hoe triest het ook is:ik ben bang dat haar einde daar is

Als ik het zo lees en het was mijn hond, dat zou ik haar laten gaan.
Pijn of geen pijn, ze zal zich op z'n zachtst gezegd enorm beroerd voelen.

Jij vindt het belangrijk dat ze nog aan het strand loopt, maar voor je hond maakt het niks meer uit.

Ik zou haar laten gaan, stop er maar mee...

Denk je dat je Matje nog een plezier doet met de rommelige dag voor de vakantie, de autoreis en een vreemde omgeving?
Je zegt dat ze nog een paar meter wil wandelen. Doe je haar een plezier met lopen over het strand en zwemmen in zee?
Of wil je het eigenlijk alleen voor jezelf?
Moeilijk, maar ik denk dat ik haar nu zou laten gaan.......

Inge O schreef:

tekkel schreef:Ze is misselijk omdat ze vergiftigd is door de afvalstoffen die niet meer door haar nieren worden uitgescheiden. Ze is letterlijk hondsberoerd.
Als het mijn hond was, vond ik het nu genoeg.

moet ik jammer genoeg helemaal bijtreden. ze voelt zich al letterlijk hondsberoerd en vanaf nu gaat ze steeds nog maar nóg slechter voelen .

Helemaal mee eens en als je me het eerlijk vraagt, dan zou ik haar nog voor zaterdag laten gaan.

Ik heb afgelopen december afscheid moeten nemen van mij Golden van nog geen 6½ jaar oud. Zij kreeg in november acuut nierfalen en we hebben een dikke maand gevochten als tijgers tegen de te hoge waarden. We hebben 3 dagen intraveneus gespoeld, het zwaarste nierdieet gegeven, medicijnen, homeopathie, extra vitamine, anti-biotica, prednison..., kortom..., er is niets achterwegen gelaten om de hoge nierwaarden een halt toe te roepen.
Toch heeft dit alles niet mogen baten. Er was geen kruid tegen het stijgen van de nierwaarden opgewassen.
Toen ze op 17 december al enkele dagen niets meer wilde eten (zelfs geen hard gekookt eitje of gekookt koolvisfilétje en dan wetende dat eten altijd het allerbelangrijkste voor haar was) werd er weer bloedonderzoek gedaan. Dit lieten wij wekelijks doen (vanwege de acute vorm) om alles nauwkeurig in de gaten te houden en dit was vijf dagen voordat wij op vakantie naar Duitsland zouden gaan (was al geboekt).
De ureum ging toen richting 50 en de kreatinine richting 500. Ook de fosfor was aan het stijgen en zat dik boven normaal. Ik vroeg toen aan mijn dierenarts of mijn hond aan het lijden was.
Hij zei: "Niet in de zin dat ze enorm veel pijn heeft, maar wel in de zin dat ze echt hond- en hondsberoerd is". Ik heb toen gevraagd wat hij zou doen als dit zijn hond zou zijn en het antwoord was duidelijk: "Stoppen".
Ze zou nooit meer beter worden en ik wilde niet wachten op een coma, want daar draait het vaak op uit door de vele afvalstoffen in het bloed.
Ik heb haar toen laten gaan.

Ik zou niet te lang wachten als ik jou was. Je helpt je hond er niet mee en persoonlijk vind ik twee weken vakantie overbruggen erg veel voor een hond met zulke torenhoge nierwaarden.
Heel veel sterkte met het nemen van de juiste beslissing .

Ik weet dat jullie gelijk hebben. Aangezien ik erg gek ben op het beesje wil ik beste voor haar doen en niet voor mezelf.
We hebben de afgelopen 6 weken om de 2 uur wat te eten proberen te geven. Eten uit bak doet ze niet maar soms wel uit de hand.
Ze is op en ik denk niet dat ik nog een keus heb.
Ohhh wat is dit moeilijk zeg. Het is mn eerste hond en ze is alles voor me maar ik doe wat goed is voor het beesje.
Wegkwijnen is geen optie.
Morgenvroeg maak ik (in overleg met de DA) de juiste beslissing.

Bedankt voor jullie antwoorden

Heel veel sterkte gewenst voor morgen en daarna.

Sterkte Mary en een knuffel voor Matje

het is het laatste dat je voor haar doen kan, zo vreselijk moeilijk maar wel in het belang van je hondje.
heel veel sterkte!

Heel veel sterkte morgen vroeg.
Moeilijk blijft het, maar je moet nu de zaken van uit haar standpunt bekijken.
En voor haar is 't leven nu een diep ellendig gevoel.

Heel veel sterkte morgen, hoe graag je ook nog een laatste vakantie met je hond wilt beleven als de hond echt hondsberoerd is en het niet meer kan.. dan moet je de beslissing zelf maken..

Mocht de da het morgen toch te vroeg vinden .. dat kan natuurlijk.. dan zijn er klinieken in Goes en in Kortgene.. ik ben in Kortgene naar de da gegaan

Heel veel sterkte met de te nemen beslissing.

Ik kan jullie alleen maar heel veel sterkte voor morgen toewensen.

Kies wat het eerlijkste is voor je hond. En eigenlijk weet je dat al hé.
Ontzettend veel sterkte... het is hard... heel hard...

MenM schreef:Ik weet dat jullie gelijk hebben. Aangezien ik erg gek ben op het beesje wil ik beste voor haar doen en niet voor mezelf.
We hebben de afgelopen 6 weken om de 2 uur wat te eten proberen te geven. Eten uit bak doet ze niet maar soms wel uit de hand.
Ze is op en ik denk niet dat ik nog een keus heb.
Ohhh wat is dit moeilijk zeg. Het is mn eerste hond en ze is alles voor me maar ik doe wat goed is voor het beesje.
Wegkwijnen is geen optie.
Morgenvroeg maak ik (in overleg met de DA) de juiste beslissing.

Bedankt voor jullie antwoorden

Het is vreselijk moeilijk, maar bedenk vooral de tien goede jaren die ze heeft gehad...
Sterkte morgen, met wat je ook gaat besluiten!

Heel veel sterkte!
Ik ben 8 maanden geleden een kat verloren aan nieren die niet meer werkte,
zaterdag werd ze ziek woensdag heb ik haar in laten slapen.
Precies wat je zegt...ze was zo misselijk als ze at.
Zo sneu dat ze of honger hebben of vreselijk misselijk.
Dat gun je geen enkel wezen waar je van houdt.
Sterkte, maar het is het enige wat je kunt doen.

Ach gos, ik herken het zo. Tosca was precies het zelfde verhaal. Spugen en niet willen eten, terwijl ze zo graag eet.

Ik heb haar overgezet op Carnibest en nu op alleen maar vlees (Barf) dus ook geen rijst en ze krijgt van de groene os, nier en blaascompositum.
De eerste nacht heeft ze alles uitgespuugd en gepoept, ze was hondsberoerd. Daarna is ze steeds beter geworden en bedelt weer om haar eten.

Nu, ze eet weer graag en heeft nergens last van, ze krijgt alleen nog maar vlees te eten, als er iets van granen oid inzit krijgt ze het niet.
Het evenwicht is fragiel, daar ben ik mij ook van bewust. Ik weet dat het geen garantie is maar ik wilde mijn ervaring delen met je en ik wens je morgen ontzettend veel sterkte. Ik heb toen ook op het punt gestaan haar te laten gaan .... ben toch blij dat ik dit geprobeerd hebt. (De dierenarts zei dat ongeveer 25% nog werkt van haar nieren.)

Heel moeilijk ik maak mee wat jij meemaakt alleen leid mijn hond aan kanker en word ze al heel binnenkort in geslapen. Heel veel sterkte!

[quote="Melanie 74"]Ach gos, ik herken het zo. Tosca was precies het zelfde verhaal. Spugen en niet willen eten, terwijl ze zo graag eet.

Ik heb haar overgezet op Carnibest en nu op alleen maar vlees (Barf) dus ook geen rijst en ze krijgt van de groene os, nier en blaascompositum.


Carnibest en Barf hebben wij ook gedaan. Ze trekt overal dr neus voor op. Ze ademt moeilijk alsof ze lucht overgeeft.
We hebben vanochtend de DA gebeld en vanmiddag na 15.00 uur komt ze hier naar toe. We houden er rekening mee dat ze vanmiddag een dutje gaat doen.

Arm dier, zo ziek....
Veel sterkte vanmiddag............

Dank jullie wel voor alle lieve berichtjes.
Vanmorgen kwamen mijn ouders langs en ineens kreeg ze een opleving. De dame lustte wel een stukje brood en koekjes. Een hele ronde rond de vijver wandelen ging ook prima. Alsof ze wilde zeggen....zow dat nemen ze niet meer van me af en dat zit erin.
Ik houd maar in mijn achterhoofd dat het een opleving is.

Dan wens ik jullie heel veel sterkte, hoe moeilijk het ook is, jullie hebben gekozen voor Matje wat in mijn ogen getuigd van echte liefde.

Ik denk aan je om 15:00 uur ...zal en kaarsje branden.

Heel veel sterkte

ook hier wordt aan jullie gedacht,
fijn dat Matje nog even vergat dat ze ziek is
en genoten heeft van de visite van jouw ouders.

heel veel sterkte, zo verdrietig als je je hond moet laten gaan,

sterkte,

sterkte bij dit trieste afscheid

Hallo allemaal

Vanmiddag om 16.10 is Matje naar de hondenhemel gegaan. Ze is in haar mandje ingeslapen samen met Raffie de giraffe.
Ze was heel rustig ingeslapen en ligt er vredig bij.
Vanavond wordt ze opgehaald en dan wordt ze gecremeerd.

Wij zijn alledrie helemaal kapot en bekaf. Wachten en uitstellen was geen optie meer. Uitstellen was haar lijdensweg vergroten.

We proberen morgen toch naar Zeeland te gaan al zal dit heel moeilijk worden maar ach........de Noordzee is nooit vol genoeg en kan nog wel wat tranen hebben.

Groetjes,
Mary

sterkte met dit verlies, en die tranen luchten op, daar zijn ze voor