Het HondenForum

Onze 3 jarige Jack Russell was 31 mei vermist. We hebben haar precies een week later gevonden met een gebroken pootje en gebroken bekken. Het was een open botbreuk.
Ik heb haar naar een dierenkliniek gebracht en daar is ze geopereerd. Er waren pinnen in haar pootje gezet (de middenvoetsbeentjes waren gebroken, 2 staken er naar buiten en de andere 2 waren een stukje verbrijzeld). Ze zou weer helemaal de oude worden.... We zijn heel veel naar de kliniek gereden voor verbandwissel etc etc. Na 8 weken zijn de pinnen eruit gehaald en op de foto's bleek dat de botjes niet aan elkaar waren gegroeid. Daarna heeft ze nog 3 weken een spalk gehad maar ook dit mocht niet baten. Nu kan de specialist er nog een plaatje inzetten maar de kans van slagen is 60-80%. En ook weer hele hoge kosten en weer veel nazorg. De andere optie is dat zijn achterpootje wordt geamputeerd. Ik vind het zo erg. Ze heeft al zoveel meegemaakt de afgelopen maanden. Ze gebruikt haar pootje niet en heeft op dit moment geen pijn. Maar zo kan ze niet blijven lopen............ Wie heeft ook zoiets meegemaakt en kan mij advies geven?

Als ze m niet gebruikt en geen pijn heeft, lijkt mij dat ze m niet zal missen.

Zelf zou ik het ontzettend moeilijk vinden om daarvoor te kiezen..
Maar ik denk dat het voor haar beter is, zonder poot dan een nutteloze poot.

Niet dat ik het meegemaakt heb.

Denk ik ook, als ze hem nu al niet gebruikt heb je kans dat de hond gelukkiger is zonder dat aanhangsel( wat het nu is geworden dan)
succes met je beslissing, en beterschap voor de hond

Ik denk dat ze haar pootje niet gebruikt omdat ze er last van heeft . De kans van slagen is 60-80% schrijf je en dat vind ik zeer acceptabel, zeker als ze dan weer van het pootje gebruik kan maken en voor een hond van nog maar 3 jaar.
Ben je al eens bij een andere specialist geweest voor een second opinion?

Jouw hondje is "gelukkig" van een klein formaat, dat zou een amputatie wel makkelijker maken.
Ik ken een middenslag kruising zonder achterpoot en deze hond heeft vroeger (in het buitenland) voor haar eigen kostje moeten zorgen.
Nu eenmaal in Nederland krijgt ze het soms voor elkaar achter een haas aan te gaan, je wilt niet weten hoe hard ze rent :N: Ik wil er mee zeggen dat ze zich echt heel goed redt......
Heel veel sterkte met je hondje!!!

Ik ben geneigd te zeggen dat ik die poot er af zou laten halen. Ik ken eigenlijk alleen maar voorbeelden waarbij dat maar weinig invloed heeft gehad op de hond. En het is nu al bijna 3 maanden aanmodderen geweest (zou ik zelf waarschijnlijk denken).
Het schijnt nog wel een beetje uit te maken of er een gedeelte kan blijven zitten of dat de poot in z'n geheel wordt weggehaald?

Onze hond mist een voorpoot en ze kan rennen als de beste! Als er weinig kans van slagen is en voor de hond een hoop ellende aankomt, zou ik het pootje amputeren.

Succes en sterkte,

groetjes, Ingrid

Kan er niet met metaal of kunststof een verbinding tussen de twee botdelen gemaakt worden, zodat ze haar poot kan behouden?

Voor mij zou de keuze ook niet moeilijk zijn, zeker omdat het een kleine hond is, poot amputeren. Je bent al zo lang, zoals Jaap zegt, aan het modderen, je hond heeft er pijn en last van en snapt er allemaal niets van dat dit voor zijn bestwil is, en dan weer 'n keer een heel nieuw traject aangaan waarvan je niet weet of het wel werkt. Je zou inderdaad 'n second opinion kunnen doen en daarop een beslissing nemen.

Sterkte!

carla5111 schreef:Nu kan de specialist er nog een plaatje inzetten maar de kans van slagen is 60-80%. En ook weer hele hoge kosten en weer veel nazorg.

Tsja, het kost veel geld, maar ik vind dat wel een acceptabel slagingspercentage.
De hond is nog maar 3, hij moet nog 13 jaar mee -- liefst met vier poten

ik vind het ook zeker acceptabel maar zou zeker ene second opiniol bij een andere specialist gaan halen...wie weet kan die net wat meer...

Wat ik uit je woorden proef is dat het slagingspercentage van de vorige behandelingen ook rond die 60-80% lag... maar dat je kleintje alleen maar pech lijkt te hebben. En een amputatie, daarvan weet je zeker dat het werkt, maar dat is weer zo definitief.

Ik zou gaan voor een second opinion, ga naar een goede orthopeed en overleg het daar. Zelf zou ik toch neigen richting het behouden van de achterpoot. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat je amputatie overweegt, en je bent echt geen slecht mens dat je daarbij ook kijkt naar wat jij nog aankan, zowel emotioneel als financiëel.