Het HondenForum

Deze statistieken vond ik toen ik een mail kreeg over een onderzoek omdat Jamey 4 is geworden (vanuit een of andere universiteit).

In opdracht van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (LNV) is de ernst, omvang en toedracht van hondenbeten in kaart gebracht. Doel van het onderzoek is inzicht krijgen in:

*

De kenmerken van honden die veel bijtincidenten veroorzaken en waarvoor slachtoffers in ziekenhuizen worden opgenomen, respectievelijk moeten worden behandeld op de Spoedeisende Hulpafdeling (SEH) van een ziekenhuis.
*

De mate waarin (ras)honden en/of honden, die geheel of gedeeltelijk zijn opgeleid voor bewakingsdoeleinden, bijtincidenten veroorzaken.
*

De belangrijkste toedrachten, oorzaken en aanleidingen van bijtincidenten.
*

Mogelijkheden om bijtincidenten te voorkomen.

Er is een vragenlijst-onderzoek uitgegeven onder slachtoffers van hondenbeten die zijn behandeld op een SEH-afdeling van een ziekenhuis. Van 164 slachtoffers werd een bruikbare ingevulde vragenlijst ontvangen. De respons was ruim 50%.
De responsgroep is wat betreft leeftijd en geslacht representatief voor alle slachtoffers van hondenbeten die zich op de SEH-afdeling hebben laten behandelen.

ONGEVAL- CIJFERS
In de periode 1984-1996 zijn twaalf personen, waaronder vier kinderen, overleden aan de gevolgen van hondenbeten.
Jaarlijks moeten gemiddeld 240 slachtoffers in het ziekenhuis worden opgenomen. Dit aantal is gedurende deze jaren vrij constant gebleven. Relatief veel slachtoffers zijn jonger dan tien jaar.
In de periode 1984-1994 is dit percentage gestegen van 34% naar 43%.
Jaarlijks worden 12000 slachtoffers van hondenbeten behandeld op de SEH-afdeling van een ziekenhuis.
Het aantal slachtoffers is in de periode 1987-1991 met 35% gedaald. In de periode 1992-1996 trad in deze aantallen nog een lichte, niet noemenswaardige, daling op.
Het aandeel slachtoffers in de leeftijd van 0 tot 9 jaar dat op de SEH-afdeling van een ziekenhuis behandeld wordt is kleiner dan het aantal slachtoffers dat daadwerelijk in het ziekenhuis opgenomen moest worden.
Kinderen worden relatief vaak in het hoofd gebeten, terwijl oudere slachtoffers meestal in armen of benen worden gebeten. Dit geldt zowel voor slachtoffers die behandeld zijn op de SEH-afdeling als voor slachtoffers waarvoor een opname in het ziekenhuis noodzakelijk was.
Mannen zijn iets vaker het slachtoffer van een hondenbeet als vrouwen.
Voor deze gegevens is gebruik gemaakt van de Doodsoorzakenstatistiek van het CBS, de Landelijke Medische Registratie (LMR) van SIG Zorginformatie en het Letsel Informatie Systeem (LIS) van Consument en Veiligheid.

RAS VAN DE HOND
Als gekeken wordt naar absolute aantallen dan blijken Rottweilers en Retrievers (Golden en Labrador) de meeste bijtwonden te veroorzaken.
Samen zijn zij verantwoordelijk voor 35 % van de beten door rashonden.
Als rekening wordt gehouden met de rashondenpopulatie in Nederland dan blijken vooral Rottweilers, Mechelse Herders en Bull Terriërs vaak te bijten.
De Tervuense Herders, American Staffordshire Terriërs en Pit Bull Terriërs bijten ook wat vaker, al komt de precieze hoogte van het relatief risico minder eenduidig uit de gegevens naar voren.

OVERIGE KENMERKEN
Van de slachtoffers was 31% eigenaar van de hond of een gezinslid van de eigenaar. Bij 45% was de eigenaar een bekende van het slachtoffer en bij 24 % was de eigenaar voor het slachtoffer een vreemde.
Slechts 15% van de bij beten betrokken honden had een functie voor waak- en verdedigingsdoeleinden.
40% Heeft één of meerdere cursussen gevolgd.
Het aandeel honden dat al eerder iemand gebeten had, is toegenomen van 35% in 1989 tot 50% in 1997.
Van de bij beten betrokken honden is 70% een reu.

OMSTANDIGHEDEN
Van de bijtincidenten die op straat, trottoir of in het bos/park plaatsvonden, was 69% van de honden NIET aangelijnd. Van de slachtoffers was 48% vlak voor het bijtincident bezig met de hond.
Uiteraard is er een groot verschil tussen de activiteit van eigenaren en niet-eigenaren.
Slachtoffers die door de eigen hond zijn gebeten waren meestal bezig met de hond (80%), terwijl slachtoffers die door andermans hond zijn gebeten meestal geen contact hadden met de hond of met de eigenaar van de hond.
Slechts 1/3 van de respondenten zegt dat de hond kort voor het incident signalen gaf die erop wezen dat de hond zou kunnen gaan bijten.

http://www.hondenmeldpunt.nl/CMS/index. ... Itemid=118" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik vraag me bij het lezen van dit soort samenvattingen altijd af of ze bij rashonden dan alleen de honden met FCI stamboom erbij nemen, of dat stamboomloze honden die gelijkenis vertonen met een rashond ook gelijk tot rashond worden gebombardeerd? Ik kan me niet voorstellen dat als je met een bijtwond bij het ziekenhuis dat je dan ook even de stamboom van je hond meeneemt. Of van die hond uit het park oid.

En de Pitt Bull Terrier, welk FCInr hebben die?

Flutonderzoek als ze hun feiten niet op een rijtje hebben.

Ik vind het wel een nuttig onderzoek. Hoe vaak wordt er niet gezegd dat de goldens en labradors zulke lieve honden zijn en die pitbullen en staffs agressief en gevaarlijk? Het blijkt dus wel dat dat echt lang niet altijd op gaat. En of de honden nou een stamboom hebben of niet. Als je gebeten wordt door je eigen hond, neem ik aan dat je wel weet welk ras je hebt. En als je door de hond van een ander bent gebeten dan is het inderdaad niet altijd duidelijk, maar mensen zien toch wel het verschil tussen een westie, golden of staff lijkt me?

En om discussie te voorkomen: Ik wil hiermee absoluut niet zeggen dat goldens of labradors geen lieve honden zijn!

valt mij op dat het vaak toch de reuen zijn die blijkbaar hap graag zijn

marjoleinn schreef:Ik vind het wel een nuttig onderzoek. Hoe vaak wordt er niet gezegd dat de goldens en labradors zulke lieve honden zijn en die pitbullen en staffs agressief en gevaarlijk?!

Goldens en labradors worden genoemd bij de absolute cijfers. En dat is al jaren zo. Niet zo gek want er zijn domweg heel veel goldens en labradors (en/of honden die daar op lijken).

Dat Bull Terriërs meer zouden bijten dan staffords strookt niet met de werkelijkheid.

Bull terriërs staan verder van hun vechtverleden af dan de Staffords. En bijvoorbeeld bij Martin gaus worden tig meer Staffords dan Bullen getest vanwege (vermeende) agressie. Op dit moment komen de Staffords weer met bosjes binnen daar, waar ze die vandaan halen is hen (en mij) een raadsel.

Trouwens... wat er niet bij staat: de reden dan Goldens voor meer bijtincidenten zorgen heeft ook veel te maken met het feit dat er in verhouding zo veel van in het land zijn tov andere rassen. Dus heeft niet perse met het karakter te maken. Het onderzoek wordt niet in verhouding gezet, dus zegt het eigenlijk niet zo heel veel dan het op het eerste oog lijkt.

Om maar niet te spreken van het feit dat nergens staat waarom al deze honden gebeten hebben. Een hond die bijt uit angst staat volledig in zijn recht, veel honden bijten omdat hun grenzen niet gerespecteerd wordt door ons mensen. Daar zou wat aan gedaan moeten worden!
"Slechts 1/3 van de respondenten zegt dat de hond kort voor het incident signalen gaf die erop wezen dat de hond zou kunnen gaan bijten." De meeste mensen kennen de signalen niet eens. Bijna alle honden geven van tevoren signalen af.

Groetjes,
Sandra

Wat heb je nou aan gegevens van meer dan 14 jaar oud

De gedateerdheid van de cijfers viel me ook al op. Er wordt gesproken over incidenten tot en met 1997, lijkt me niet echt actueel meer te noemen eerlijk gezegd...

idd

Ze zouden er statistieken naast moeten zetten met hoeveel mensen jaarlijks beschadigd raken door een ander mens i.p.v. door een hond. En dan wereldwijd door de geschiedenis heen. Er zijn maar weinig dieren zo gevaarlijk als een mens. De malariamug misschien, en de pestbacil.