jullie eerste hond...

[Sanne!!]

Hoe ging het eraan toe toen jullie/jij je eerste hond kreeg.
Voor Zazoe hadden wij al een hond dat was Sara. Ze was op dezelfde dag als mij jarig en ook evenoud als mij. Ik was 17 toen Sara helaas ingeslapen moest worden. Sara was toen dus ook 17. Ik vond het erg jammer maar voor haar was het beter zo..
Ik heb nooit echt bewust met haar geleefd want ik was jong Sara ook ik werd ouder en Sara dus ook op het moment dat je echt bewust bent met die hond is die hond al oud en ik wist dus ook niet beter honden lekker rustig veel slapen.
toen kregen wij Zazoe. Druk, speels, lief echt ontzettend leuk! (Sara was dat ook maar op een andere manier) Ik ben nu echt intensief met Zazoe bezig: Trainen, uitlaten, lekkere wandelingen maken en fietsen.
Maar nu denk ik echt: Als ik alles wat ik nu weet over honden enzo had geweten toen Zazoe nog een pup was dan had ik het helemaal anders gedaan.
Hoe is dat allemaal bij jullie gegaan?

Dit is eigenlijk niet echt wat ik wilde zeggen want wat ik wilde zeggen is dat ik met Zazoe eigenlijk door domme dingen heb geleerd hoe ik met hem om moet gaan. Er is een hele tijd geweest dat Zazoe niet zo lief was aan de riem naar opdringerige reuen ja weet ik veel dat als ze zo blijven staren dat dat slecht is... Maagkanteling? Nooit van gehoord gewoon eten geven en uitlaten.
Nu zie ik ook overal het risico van in terwijl ik dat ooit nooit deed.
Ik hoop dat jullie een beetje begrijpen wat ik bedoel en of jullie dit ook zo hebben ervaren?

[Maylala]

Sjon is mijn eerste hond. In het begin was ik wel redelijk makkelijk, hoewel ik alles wel extreem graag goed wilde doen.
Toen hij een half jaar oud was werd Sjon heel ziek, toen ben ik op het HF gekomen.
Daar heb ik toen een hele hoop geleerd, en ben ook een stuk minder "makkelijk" geworden met de honden. Denk meer na over alles, of zo.
Toen Roos erbij kwam had ik ook weer dat ik het heel graag goed wilde doen, maar dat is ook wel gelukt. De laatste maanden ben ik weer wat ontspannener met ze, beetje dat gevoel van "dat loopt wel los" of zo.

Kan het niet goed onder woorden brengen, en weet eigenlijk ook niet of dit wel was wat je bedoelde Sanne?

[Sanne!!]

ja zoiets bedoelde ik wel of jullie ook hebben geleerd door fouten enzo...
Ik wilde het ook goed doen maar toch was zazoe af en toe geen schatje tegen reuen aan de riem wist ik veel dat je beter de riem los kan laten en dat ze elkaar niet mochten fixeren nu gaat het hartstikke goed los en vast met bijna alle reuen en ik houdt afstand wanneer ik zeker weet dat het geen vriend is van Zazoe.

Ik vond het ook moeilijk uitleggen wat ik bedoelde. Ik bedoelde ook te zeggen dat alles wat ik nu weet over honden enzo als ik dat had geweten toen Zazoe een pup was dan was het veel anders gegaan.
Bijvoorbeeld Zazoe liep als kleine pup altijd los maar toen hij een puber werd ging dat steeds minder en as hij los was riep ik hem nooit behalve wanneer hij aan de riem moest nu is dat wel anders...
Allemaal vana die beginnersfouten waar je van leert...

[J@nn@]

Voor mijn geboorte had mijn vader al een Groenendaeler reu Taghot, die is onder een auto gekomen toen ik een jaar of 2 was. Dus daar herinner ik me niets van. Mijn moeder vertelde me laatst dat ik een keer met een schep vol zand naar hem toe ben gelopen en dit vakkundig plat heb geslagen op zn lijf en dat ie alleen maar even naar me keek van "ben je dr haast klaar mee??" Hij beschermde me altijd.

Vervolgens zijn we hondloos gebleven tot ik een jaar of 10 was, toen hebben we een Mechelaar (teef; Sjarina) uit het asiel gehaald. Na deze hond hebben mn ouders een Duitse Herder gehad (Wesley) en die heb ik echt heel bewust meegemaakt. Dat was echt mn maatje maar hij is 2 jaar terug aan een tumor overleden.. nu hebben ze weer een Duitse Herder (Lucah) daar ben ik de eerste 6 maanden bij geweest.

Samen met mn vriend heb ik afgelopen februari Tjibbe gehaald, en ook al is dat geen herdershond toch heb ik er (= aan de honden in mijn jeugd) heel veel aan gehad wat betreft Tjibbes opvoeding. Ik denk dat ik me anders meer had laten leiden door mijn vriend, en die is vaak vrij laks wat opvoeding en wandelen betreft. Hun honden hadden namelijk nooit regels en hoefden amper te wandelen (stabijna's en terriers).

Mede doordat ik de puppytijd van Lucah zo "vers" in het verleden heb meegemaakt heeft mij doen besluiten dat we beter een oudere herplaatser konden zoeken. Anders waren we misschien toch voor een pup gegaan

[Tiny]

Beau is mijn eerste hond en ik had als beginner geen betere kunnen wensen. Ik heb zijn opvoeding geheel op gevoel gedaan en gekeken of hij het allemaal aankon. De, in mijn ogen, grootste fout was dat ik 24 uur met hem samen was en hem niet vanaf het begin te laten wennen aan het alleen zijn. Pas met een jaar ben ik dat gaan opbouwen en daar heeft hij het best moeilijk mee gehad (en ik ook). De risico's met andere honden zijn pas gekomen nadat het met zijn achter pootjes erg slecht ging en ik moest erg wennen aan het feit dat hij opeens aan een riem moest omdat hij andere honden ging aanvallen. Beau is niet makkelijk voor andere maar ik kan lezen en schrijven met hem en hij luistert echt perfect en begrijpt heel veel.
Met jeda heb ik het iets moeilijker gehad omdat ik haar ging vergelijken met Beau en zij totaal niet begreep wat nou de bedoeling van veel dingen was. Ze was acht maanden toen ze bij ons kwam en wist niets. Toen ben ik haar gaan behandelen als pup en alles vanaf het begin af aan gaan leren en dat heeft bij ons beide gewerkt.

[M@rleen]

Boomer is mn 1e hond. Ik zal best heel veel fouten gemaakt hebben, maar Boomer en ik kunnen lezen en schrijven met elkaar. Ik heb totaal geen problemen met hem en van anderen hoor ik regelmatig dat hij zo goed opgevoed is.
Hij is zelf totaal niet vechterig, dus daar vertrouw ik erg op. Zoals vanmorgen, toen er een reu grommend op hem afkwam waarvan de baas zei; 'hij wil alleen maar spelen', dan laat hij zelf een scala aan kalmerende signalen zien totdat hij weg mag. Zelf zou ik 'vroeger' waarschijnlijk ook gedacht hebben dat zo'n hond wilde spelen, nu weet ik dat dat niet zo is. Boomer kan dat prima zelf oplossen, zonder gedoe, maar indien mogelijk ontwijk ik het, want leuk is natuurlijk anders, weet ik inmiddels.

[Marion.]

Ik vond het ook moeilijk uitleggen wat ik bedoelde. Ik bedoelde ook te zeggen dat alles wat ik nu weet over honden enzo als ik dat had geweten toen Zazoe een pup was dan was het veel anders gegaan.
Bijvoorbeeld Zazoe liep als kleine pup altijd los maar toen hij een puber werd ging dat steeds minder en as hij los was riep ik hem nooit behalve wanneer hij aan de riem moest nu is dat wel anders...
Allemaal vana die beginnersfouten waar je van leert...

Nee, dan was het bij ons helemaal niet anders gegaan. Wat dat betreft hebben wij de beste lessen van onze eerste 2 honden gehad. Helaas wel een snelcursus, Sam is 10 maanden geworden en Boy net anderhalf. Maar mede dankzij hun hebben wij nu een gouden koppel, en ook als ik achteraf kijk had ik bij hun opvoeding niets anders gedaan.

[Miss_Liz]

Van huis uit wel opgegroeit met honden maar mijn opvoeding tegenover onze eigen honden is toch anders mede doordat het een ander ras is.
Van onze eerste echte hond heb ik veel geleerd maar ook heb ik nu wel gemerkt dat ook al is het hetzelfde ras dat deze 2 toch anders zijn en ik dus ook mijn aanpak moest veranderen.
Wel ben ik heel voorzichtig geworden, en let echt op elk klein dingetje vooral kwa gezondheid.
En het zet me zo nu en dan ook wel aan het denken of ik er wel goed aan heb gedaan het zijn schatten van honden allebei maar doordat ze beide rond dezelfde leeftijd zitten brengt dat vaak frustraties met zich mee en weet ik dus ook dat dat iets is wat ik nooit meer zal doen.
Ook ben ik eigenlijk door mn partner aan de mechelaar gegaan en met onze eerste was dat geen probleem, maar nu hij er bijna tot geen tijd meer insteekt merk ik wel dat het zo nu en dan teveel voor me is.

[Mojuan]

Ik denk dat je het meest leert uit praktijk ervaring.
En daarom denk ik dat vrijwel iedereen met zijn/haar eerste hond foutjes heeft gemaakt, of dingen niet heeft gezien/begrepen.
Dat is normaal, al doende leert men.
En daarnaast is elke hond ook weer een individu, die weer een eigen behandeling vraagt.
Toen ik Romeo kreeg wist ik al veel, maar nog lang niet genoeg.
Maar ik wilde leren, en wilde alles weten, en zo is het uiteindelijk allemaal goed gekomen.
En juist doordat ik samen met hem veel heb moeten leren, is onze band heel diepgaand geworden.
Ik weet ook niet of ik ooit nog zo'n bijzondere band met een hond zal hebben zoals ik nu met Romeo heb opgebouwd.
Dwars door alles heen, door alle fouten die ik heb gemaakt, door alle nare ervaringen mbt het vechtgedrag van hem, is een heel bijzondere en fijne relatie met hem ontstaan.

Inmiddels kan ik hem lezen, en ken ik hem door en door.
Ik weet wat ik aan hem heb, en hij weet dat ook bij mij.

De band met Julia is heel anders, ik had inmiddels al zoveel geleerd, dat alles heel erg vanzelf ging.
Ik heb niets gemerkt van haar puberteit, alles ging heel soepeltjes ondanks haar hormoonproblemen.
De band met haar is dan ook totaal anders.
Ze is ontzettend lief en knuffelig, en veel leuker om mee te wandelen mbt het tegenkomen van andere honden.
Maar ik ben lang niet zo verliefd op haar als op Romeo.

[Sonnie1983]

Met mijn eerste hond (Diego) heb ik wel geleerd dat ik best iets strenger mag zijn. Vooral de pup periode. Diego was heel erg van in de armen bijten als hij wou spelen/aandacht wou/......
Kortom ik kon hem toen niet echt aan. Nu ik al een tijd bezig ben met KNPV gaat het met de week beter en beter en heb ik er een hele fijne hond aan. Daar heb ik geleerd duidelijk te zijn tegen mijn hond.

Dus nu met Ivan erbij doe ik dat in ieder geval al niet meer fout. Ze mogen pup zijn maar moeten ook wel leren wat wel en niet mag.

Edit: overigens denk ik dat ik Diego ook steeds beter leer kennen en in kan schatten hoe hij is/reageerd/etc.

[Renske]

Ik heb nu mijn derde hond. Toen de eerste hond in huis kwam, was ik 12 jaar. Als ik toen had geweten wat ik nu weet, dan was het niet Bente geworden maar een nestzusje of een pup uit het andere nest dat die fokster toen had.
Bente was achteraf gezien een oersaai hondje . Ik heb daar dus veel van geleerd, ook toe we haar eerste nestje hadden. Op dat moment zag ik pas dat een nestje bestaat uit allemaal verschillende hondjes met allemaal een heel eigen karaktertje. Mijn ogen gingen open.
Als Lumi het eerste hondje was geweest denk ik dat we onze handen er vol aan hadden gehad.

[Emma]

ik was ongeveer 11 jaar ofzo (weet het niet precies meer) toen wij een dwergpoedel kregen. schat van een hondje, heel makkelijk ook.

ik wist toen niet eens dat je allerlei cursussen en sport met je hond kon doen.

vond het wel leuk maar paarden waren toen veel interessanter

nadat ik ging samenwonen kwam er na een paar jaar toch weer een hond. ik leerde (voordat onze hond er kwam) dat er ook hondensporten waren en dat je clickertraining kon doen. er ging eigenlijk een heel andere wereld voor me open.
toch wel leuk een hond
en nu hebben we er twee.

[jacq1970]

Toen ik nog thuis woonde liet ik wel vaak de honden uit maar de verdere verzorging deden mijn ouders.
Mijn allereerste eigen hond was Tyson en ik had mezelf al goed ingelezen, was ook altijd in een hondenomgeving opgegroeid, zat dagen op de manege en daar waar ook heel veel honden dus je wist wel het 1 en ander.
Ik heb met tyson niet echt domme dingen gedaan volgens mij..Samara ging ook "vanzelf" maar met Bowie, mijn 3e hond heb ik dus de meeste problemen gehad en tegen veel dingen aangelopen die ik nog niet eerder was tegengekomen....
Tyson is niete cht ene hond voor training enzo geweest al heb ik altijd wel veel met hem gedaan toen hij jonger was..Samara kon ik niks mee die was zo bang ik was al lang blij als ik het eerste jaar normaal door het huis kon lopen en met Bowie ben ik wel naar d ehondenschool gegaan, 3 cursussen gevolgd en nog steeds heb ik daar heel veel aan...
Maar ik heb wel geleerd dat ik dus echt geen puppenmens ben.. dus voor mij geen puos meer alleen herplaatsers en het liefste vanaf een jaar of 4....

[Neeltje]

'Mijn' eerste hond, toen was ik 8 in 1967. Ik denk dat het mijn moeder was die van ons toenmalig bulletje zo'n fijne hond had gemaakt. Poepte braaf in het gootje (toenmalige regel), pakte alleen iets aan uit de rechterhand (goed om grapjes met andere mensen uit te halen). Ik ben met d'r opgegroeid. Ze is overleden toen ik 19 was. Behalve dat toen mijn liefde voor honden is gegroeid, heb ik er denk ik niet veel meer van geleerd. Het heeft toen 21 jaar geduurd voordat Tirsa kwam en in de tussentijd, heb ik geloof ik alles gezien en gelezen en geleerd wat er over honden te leren valt en is Tirsa voor mij de hond geworden die ik altijd wilde hebben. Verbeterpunten, ja die zijn er wel, maar geen onoverkomelijke. Daar ga ik bij mijn volgende hond mee aan de slag. Weer een nieuwe uitdaging.

[marye]

Caja is mijn eerste hond. Er zijn zeker dingen die ik met een volgende hond anders zou doen, maar ik ben niet ontevreden over haar

[*Anita*]

Harley en Toya zijn mijn vierde en vijfde hond.
Mijn eerste hond kreeg ik toen ik 6 was en is 13 jaar oud geworden.
Was te jong om bewust bezig te zijn met opvoeding. Mijn vader is met honden opgegroeid. Opa knipte honden en mijn vader moest bij de moeilijkere honden altijd helpen. Hij heeft ook veel gedaan wat betreft opvoeding.
De tweede hond is totaal mis gelopen. Deze was voor mijn vader aangeschaft maar mijn vader kon er totaal niet mee overweg waardoor er totaal geen sprake was van opvoeding (mijn vader was achteraf toen al dementerend) . Helaas is deze hond op 1 jarige leeftijd doodgereden.
Pardoes heb ik zelf aangeschaft en zelf opgevoed. Heb hier heel veel van geleerd en heb veel dingen hetzelfde proberen te doen bij Harley. Alleen heeft Har een totaal ander karakter. Bij Harley heb ik te weinig het alleen zijn getraint waardoor ik gigantische problemen heb gehad na het overlijden van Pardoes. Dit is iets wat ik dan ook zeker meeneem naar de opvoeding van Toya.
Met andere woorden denk dat je bij elke hond wel iets anders doet alleen al omdat karakter vaak anders is en je vaak ook nieuwe inzichten opdoet

[Sanne!!]

even voor de duidelijkheid! Ik ben ook zeer zeker niet ontevreden over Zazoe! Sterker nog ik ben super trots en tevreden over hem dat hij af en toe zijn eigenwijze shar-pei kant aan de kant kan zetten voor serieuze dingen!

Leuk om al die verhalen van iedereen te lezen!!

[Ineke]

Mijn eerste pup was Terry en ik ben veel te hard voor hem geweest.
Veel fysiek 'straffen', in het nekvel pakken e.d., ik zat toen ook lang niet goed in m'n vel en liet me daardoor meeslepen.
Hij is nu nog wel eens bang om te komen als ik hem wat te streng roep.
Ik heb daar echt spijt van, als hij nu pup zou zijn, zou ik een stuk milder zijn.
Sóley heb ik een stuk 'positiever' opgevoed en dat was precies goed voor haar (heel gevoelig hondje) en voor mezelf.
Terry luistert overigens wel erg goed en ik behandel hem allang niet meer op die manier natuurlijk.
Als we nu weer een pup krijgen, zou ik de opvoeding en training weer net zo doen als met Sóley, consequent, maar zacht.

[Angelique.]

ja hoor ik heb ook fouten gemaakt met mijn eerste hond....en waarschijnlijk maak ik nu ook nog wel is foutjes, elke hond is anders....van elke hond leer ik weer meer bij

[Inge]

Hoewel ik opgegroeid ben met honden om me heen, heeft het lang geduurd voordat ik echt mijn eigen hond kon aanschaffen.
Die eerste hond was Nika.
Qua opvoeding liep het eigenlijk allemaal vanzelf, Nika was vrij gemakkelijk.
We hadden daarvoor natuurlijk ook Danco al, die behoorlijk lastig was en waar ik mee trainde, dus ik had bij hem wel geleerd consequent te zijn. Dat was een groot voordeel toen Nika eindelijk kwam.
Qua aanschaf had ik achteraf zorgvuldiger te werk moeten gaan en ik was overbezorgd, rende om ieder wissewasje naar de dierenarts.
Marouck heeft me heel wat meer moeite gekost eigenlijk. Ik had me echt erop verkeken, dacht dat ik wel wist wat druk was na opgegroeid te zijn met boxers, maar Marouck spant de kroon. Die hond kan echt niets normaal doen, stuitert de hele dag door en werkt me af en toe gigantisch op mijn zenuwen. Op het moment dat Marouck kwam zat ik thuis met een hevige burn-out, niet de meest ideale situatie achteraf natuurlijk. Maar ik vind dat ik het eigenlijk, met vallen en opstaan, prima heb gedaan. Wat ik verkeerd heb gedaan is haar teveel beknotten in haar bijten en buitdrift, waardoor ik haar echt verpest heb voor de africhting. Jammer maar helaas.

[Ragyo]

Ragyo is mijn 1e hond, en ik wist echt weinig van honden toen ik hem adopteerde., wel altijd huisdieren gehad maar geen ervaring met honden. ik zat in Roemenie en had geen boeken of internet, deed gewoon wat me goed leek, dieren trainen in het algemeen kan ik gelukkig wel dus ik heb hem netjes opgevoed. in Roemenie nooit echt problemen gehad met hem, maar het is zo anders daar dan in Nederland, iedereen doet maar wat en regels zijn er nauwelijks. alles liep overal los in het dorp, ik heb Ragyo wel geleerd aan de lijn te lopen als pup maar alleen voor als hij mee naar NL zou gaan. ik ging daar ook altijd met minimaal 2 honden weg, en soms wel 4 of 5, dus last van andere honden/zwerfhonden hadden we niet. alles liep overal los in het dorp, ik heb Ragyo wel geleerd aan de lijn te lopen als pup maar alleen voor als hij mee naar NL zou gaan. 1 van de straathonden had zich bij mij aangesloten en dat was een zeer zelfverzekerde reu, daarmee kon ik overal langs lopen en was Ragyo automatisch ook beschermd (die hond was geweldig, denk ik nog vaak aan terug, kon hem helaas niet meenemen toen. 1 van de lelijkste honden die ik ooit gezien had maar wat een karakter!).
eenmaal in Nederland heb ik Ragyo denk ik te veel aan zijn lot overgelaten, ik was gewend dat alles wel los liep maar dat ging ineens niet meer op. liep ik op de hei en werd hij opgejaagd door 5 honden bijvoorbeeld, dat was echt geen pretje. ik heb te laat gezien dat hij echt bang begon te worden en heb het hem te veel zelf uit laten zoeken. dat zou ik nu dus achteraf gezien anders doen.
verder vind ik dat ie aardig goed gekomen is want hij is van super bang hondje (toen hij in NL kwam) geworden tot een relaxte hond die overal mee naar toe kan. toen hij net mee verhuisd was konden mensen hem pas na 2 hele dagen aaien, nu probeert ie na een minuut of wat al of ie op schoot mag springen

[Abby]

Ik had me voor mijn eerste hond helemaal goed ingelezen, wist precies wat ik wanneer moest doen. Maar toen dat in de praktijk toch enorm tegenviel, ben ik echt helemaal onderuit gegaan... Ik wist precies hoe alles moest, maar in de praktijk werkte het gewoon niet. Kreeg ik tips van anderen, schoot het nog niks op. Die hond is toen herplaatst, mede doordat ik eigenlijk de enige was waar ze enigzins naar luisterde, en bij mij was het al hopeloos...

Ik ben toen echt even ingestort. Ik, die zo gek is op honden, kon mn eiogen hond niet aan. Achteraf zie ik de fouten die ik toen heb gemaakt, de dingen waar ik me erg in heb vergist enz...

Toe Abby kwam, was ik dan ook panisch dat ik iets verkeerd zou doen qua opvoeding... Maar langzaamaan kwam het zelfvertrouwen terug, en inmiddels ga ik een opleiding doen tot kynologisch instructeur.

[Maeve]

Nilo is de eerste pup die ik ook zelf heb opgevoed. Ik was nog maar een jaar of 6 toen we Nora kregen dus die heb ik wel meegemaakt als pup, maar ik had natuurlijk niets met die opvoeding te maken. Ik denk dat ik met een volgende pup wel voorzichtiger zal zijn qua omgang met andere honden. Dat komt misschien ook doordat Nilo een paar keer flink gegrepen is. Ik had met hem als pup gelijk zoiets van: ga maar spelen met andere honden. Natuurlijk wel eerst vragen of de andere hond vriendelijk is hoor, maar hij speelde bijvoorbeeld als klein pupje wel met lompe, volwassen Berner Sennenhonden. Is allemaal goed gegaan hoor, maar daar zou ik me nu bij een volgende pup niet zo goed bij voelen.

[Sanne!!]

Nilo is de eerste pup die ik ook zelf heb opgevoed. Ik was nog maar een jaar of 6 toen we Nora kregen dus die heb ik wel meegemaakt als pup, maar ik had natuurlijk niets met die opvoeding te maken. Ik denk dat ik met een volgende pup wel voorzichtiger zal zijn qua omgang met andere honden. Dat komt misschien ook doordat Nilo een paar keer flink gegrepen is. Ik had met hem als pup gelijk zoiets van: ga maar spelen met andere honden. Natuurlijk wel eerst vragen of de andere hond vriendelijk is hoor, maar hij speelde bijvoorbeeld als klein pupje wel met lompe, volwassen Berner Sennenhonden. Is allemaal goed gegaan hoor, maar daar zou ik me nu bij een volgende pup niet zo goed bij voelen.

Ze kunnen toch wel tegen een stootje? Ik bedoel ze zijn niet van porselein en volgens mij kunnen ze meer hebben dan wij denken...

[margriet]

Timber was mijn eerste hond.Daar heb ik heeeel veeeel van geleerd!Ik ben met hem op puppycursus geweest en daar ben ik heel snel mee gestopt omdat ik het niks vond!!Timber was zo lief en had zo'n lief kopje dat kon ik zelf allemaal wel en dat hoefde niet zo strak.Dus wel!!!
Ik ben vanaf dag 1 stapelgek met timber geweest en nu hij er niet meer is en ik heel vaak nog aan ons leventje samen denk,weet ik dat ik samen met timber gegroeit ben.timber was een herder uit de werklijnen.??????weet ik veel dat je daar dan ook echt mee moet werken!Soms had hij last van zijn poten,nou hup naar de dierenarts en klaar weer!!
Later ging ik heel bewust met hem wandelen,ik moest gewoon op 3 uren per dag komen(waarom???).Bij al zijn pijntjes raakte ik bijna in paniek,liep snel naar de dierenarts.Ging later ook veel op het hondenforum lezen en veel boeken.Ik vind ook dat je van een hond heel veel kan leren.
Nu hebben we noran en daar ben ik vanaf dag 1 heel bewust mee bezig,ik ga eigenlijk verder waar ik met timber ben gebleven.De ene cursus na de andere,en staan te wachten tot de jachttraining begint,daar kijk ik naar uit.Ik ben er veel bewuster mee bezig.
Ik denk ook dat als ik weer een hond zou krijgen na noran dat ik dan weer meer weet en ook weer een stapje verder ben.
En inderdaad elke hond is anders.Dat is ook iets wat ik geleerd heb!!
Vroeger dacht ik leuk "een hond" nu is het niet zomaar "een hond" maar een "kind van het gezin".Die heeeeel veeeel opvoeding nodig heeft.